MotoGP MOTUL Argentina: Πρωταγωνίστησαν οι πτώσεις

Θρίαμβος Yamaha με το θέαμα να δίνουν οι πίσω θέσεις
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/4/2017

Μεγαλύτερη σπαζοκεφαλιά για τους αναβάτες η επιλογή των ελαστικών στον αγώνα της Αργεντινής, ιδιαίτερα από την στιγμή που ο καιρός την χθεσινή ημέρα χάλασε τις δοκιμές και έκανε δύσκολο να βρουν τις ιδανικές ρυθμίσεις για τον στεγνό αγώνα.

Το αποτέλεσμα ήταν τελικά  να γίνουν οι πτώσεις το πιο αναπάντεχο πράγμα του αγώνα. Έξω και οι δύο Ducati, έξω και οι δύο Honda αλλά ας ξεκινήσουμε από την πιο άμεση πτώση του αγώνα, εκείνη του Lorenzo στην πρώτη στροφή. Ο Lorenzo ακούμπησε τον πίσω τροχό του Iannone, χωρίς να βγάλει τον Ιταλό εκτός της στιγμή που ο ίδιος είχε μία άμεση και εντυπωσιακή πτώση, ευτυχώς χωρίς να τον πατήσει κάποιος από τους υπόλοιπους αναβάτες, ευτυχώς χωρίς να τραυματιστεί. Μόνος υπεύθυνος για την πτώση του, βλέποντας το στιγμιότυπο από όλες τις διαφορετικές κάμερες, είναι ο ίδιος ο Lorenzo καθώς δεν φαίνεται να κόβει ο Iannone και να μην μπορεί να κάνει κάτι ο Ισπανός, που αντίθετα έχοντας πιο κλειστή γραμμή, δεν μπόρεσε να την κρατήσει και την άνοιξε πέφτοντας πάνω στον Iannone. Θα μπορούσες να πεις ότι για το μόνο που έφταιξε ο Iannone ήταν πως δεν θα έπρεπε να έχει αυτή την θέση, αφού η εκκίνησή του ήταν άκυρη. Ήταν στο σκόπευτρο της διοργάνωσης και στο Qatar, για την εξαιρετική του εκκίνηση στο όριο ακριβώς και ήταν αντίστοιχα και το ’16 για να φθάσει στην Αργεντινή να κάνει τελικά το λάθος. Τιμωρήθηκε αργότερα με πέρασμα από τα pit.

Ο Marquez ξέφυγε γρήγορα πρώτος χτίζοντας μικρή διαφορά, στροφή με στροφή την στιγμή που ο δεύτερος Crutchlow φαινόταν ότι καθυστερούσε και τις δύο Yamaha που ακολουθούσαν. Ο Vinales δεν άργησε να περάσει, την στιγμή που ο Rossi είχε την ευκαιρία αλλά δεν θέλησε με τίποτα να πάρει το ρίσκο, ιδιαίτερα με τον Crutchlow που ο ίδιος λέει ότι έχει την φήμη, με την ευθύτητα και το χιούμορ που τον διακρίνει. Πριν τον αγώνα, η κουβέντα ήταν «αν δεν πέσει ο Marquez» γιατί έδειξε ότι πιέζει πολύ στις δοκιμές και για αυτό φυσικά πήρε και την pole position, όχι όμως με σταθερή απόδοση. Τελικά αυτό ακριβώς έγινε. Δεν πρόλαβε να χαρεί την διαφορά που έχτιζε, και έπεσε σε μία πίστα που είχε κατακτήσει… όπως και γενικότερα σε ολόκληρη την ήπειρο της Αμερικής για να λέμε την αλήθεια. Φανερά απογοητευμένος, ο Marquez εγκατέλειψε τον αγώνα που μαζί με το καθόλου κολακευτικό αποτέλεσμα του πρώτου αγώνα, έχει κάνει πολύ άσχημο ξεκίνημα στο φετινό πρωτάθλημα, έχοντας την 8η θέση…

Ο Vinales για τον υπόλοιπο αγώνα οδηγεί την πρώτη τριάδα με δεύτερο τον Crutchlow και τρίτο τον Rossi, ενώ σιγά σιγά θα γίνει μονάδα, καθώς χτίζει διαφορά ασφαλείας. Ο Crutchlow είναι ο μόνος με σκληρή γόμα στο εμπρός ελαστικό από την πρώτη τριάδα και σε ορισμένα σημεία είναι επίσης ξεκάθαρο ότι εμποδίζει τον Rossi να κάνει καλύτερο χρόνο. Στην μέση του αγώνα πίεσε περισσότερο, σε μία προσπάθεια να μειώσει και την απόσταση με τον Vinales, όμως μετά, σύμφωνα με την δική του δήλωση, έκανε κάτι που δεν έχει κάνει ποτέ, ή τουλάχιστον το πράττει σπάνια: Έδειξε αυτοσυγκράτηση! Εφτά γύρους πριν το τέλος, όταν τον πέρασε και ο Rossi, κρατήθηκε και πάλι, όπως δήλωσε, ώστε να παραμείνει στο βάθρο. Βέβαια ο Rossi αμέσως μόλις πέρασε τον Crutchlow, κρατήθηκε μισή μοτοσυκλέτα εμπρός, και μεγάλωνε την διαφορά αυτή πολύ γρήγορα. Από την μεριά του ο Rossi έκανε έναν αγώνα τακτικής, το δήλωσε και ο ίδιος μετά, και φαινόταν σε όλη την διάρκεια του αγώνα, και είναι βέβαιο πως έτσι θα κυλίσει όλο το πρώτο μισό της σεζόν. Αυτό που τον ενδιαφέρει είναι να βρίσκεται στο βάθρο. Με τον αγώνα αυτό να σηματοδοτεί την 350η εκκίνησή του στα GP, ο Rossi ξεκίνησε από την 7η θέση για να φτάσει με άνεση στην 2η κάνοντας το κοινό να ζητωκραυγάζει, χαρίζοντας στην Yamaha το 1-2 τόσο στον αγώνα, όσο και στο πρωτάθλημα μέχρι τώρα.

Η προσπέραση που έκανε στον Crutchlow ήταν εκείνη με τον μικρότερο ρίσκο, και με το σκεπτικό ότι θα μπορεί αμέσως μετά να φύγει έναν τροχό εμπρός, στην περίπτωση που ο Άγγλος επιχειρήσει κάτι αντίστοιχο, με τον προηγούμενο αγώνα. Ο σκοπός του ήταν να μείνει στο βάθρο και αν γίνεται στην δεύτερη θέση, δεν επιχείρησε από την αρχή που ήταν πίσω από τον Vinales, να κυνηγήσει την κορυφή του αγώνα.

Ο Vinales πήρε έτσι ανενόχλητος οδηγώντας σταθερά και χωρίς λάθη, την δεύτερη συνεχή του νίκη στο πρωτάθλημα και την δεύτερη συνεχόμενη σε ισάριθμους αγώνες στο πρώτο του πρωτάθλημα με την Yamaha. Δεν είναι να απορείς λοιπόν που η μπλε ομάδα ήταν μονάχα χαμόγελα!

Πιο πίσω σε χρόνο βέβαια, θυμός και απογοήτευση κυριαρχούσαν σε Honda και Ducati. Ο Aleix Espargaro έβγαλε εκτός τον Dovizioso, σε μία φάση αρκετά περίεργη καθώς ο Dovizioso έκανε λάθος και άνοιξε γραμμή, πίσω του ο A.Espargaro κράτησε την δική του αλλά έπεσε και τον συμπαρέσυρε τραυματίζοντάς τον στο πόδι, ζητώντας αμέσως συγνώμη, όσο οι δυο τους παρέμεναν στην άκρη της πίστας περιμένοντας βοήθεια.

Με όλα αυτά το αγωνιστικό θέαμα με μάχες και προσπεράσεις το κράτησαν οι πίσω θέσεις με βασικό πρωταγωνιστή τον Zarco που πίεζε το traction control ντριφτάροντας σε κάθε στροφή, κυνηγώντας τον Pedrosa, με τον Petrucci να παίζει ρόλο στην μάχη και τον Bautista σε φάση ερωτηματικού εκείνη την στιγμή. Ήταν ένα γκρουπ, μαζί με μία τριάδα οδηγών πιο πίσω που παρουσίασε τις ουσιαστικότερες μάχες του αγώνα. Τότε έγινε κάτι άλλο εξίσου περίεργο σε συγκυρίες: Ο Pedrosa έπεσε, ακριβώς δέκα γύρους μετά τον Marquez, ακριβώς στην ίδια στροφή! Ο Marquez δήλωσε ότι μπορεί να πίεζε, αλλά δεν κατάλαβε τον ουσιαστικό λόγο της πτώσης. Του Pedrosa φάνηκε καλύτερα, καθώς πάσχιζε να κρατήσει την μοτοσυκλέτα από γρήγορη έξοδο, πριν πέσει στα φρένα, στην ίδια στροφή που χάθηκε και η άλλη Honda από τον αγώνα…

Η δεύτερη Aprilia θα εγκατέλειπε επίσης, ενώ ο Folger θα ανέβαινε θέσεις για να βρεθεί στην κατάταξη πίσω από τον συμπαίκτη του, τον Zarco και οι KTM θα τερμάτιζαν στις θέσεις 14-15. Έτσι μαζί με τις Honda και την Ducati, και η Suzuki είναι επίσης απόλυτα απογοητευμένη από τον αγώνα, αφού ο Iannone τερμάτισε στο τέλος και ο Alex Rins σημείωσε πτώση χάνοντας το μπροστινό και κουτσαίνοντας για λίγο, όταν σηκώθηκε.

Στο τέλος παραμένει η εκπληκτική νίκη του Vinales, που είναι η πρώτη φορά που δεν πέφτει σε αγώνα σε αυτή την πίστα, και κερδίζει δικαιωματικά. Το MotoGP παραμένει στην Αμερική, ταξιδεύοντας στις ΗΠΑ

 
Ετικέτες

FIM EWC - Ξεκινά το παγκόσμιο Αντοχής με τις 24 Ώρες του Le Mans - Όλοι οι νικητές των 48 διοργανώσεων

Το ρεκόρ κατέχει η Yamaha από το 2017
24h
Από τον

Παύλο Καρατζά

16/4/2026

Από το 1978, ο αγώνας μοτοσυκλέτας 24 Ωρών του Le Mans συνιστά ένα ξεχωριστό ορόσημο το Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Endurance (EWC). Την παραμονή της 49ης διοργάνωσης του 24ωρου αγώνα, θυμόμαστε τους νικητές των προηγούμενων 48.

Το ρεκόρ του αγώνα κατέχει η Yamaha από το 2017, καθώς οι Checa, Canepa και Di Meglio διάνυσαν 3.599,1 χιλιόμετρα σε 24 ώρες στην πίστα Bugatti. Τις πρώτες δύο σεζόν οι Christian Léon και ο Jean-Claude Chemarin κέρδισαν τον αγώνα με Honda, ενώ οι πιο επιτυχημένοι αναβάτες του θεσμού είναι οι Alex Vieira και Grégory Leblanc με πέντε νίκες.

Παρακάτω όλοι οι νικητές του αγώνα μοτοσυκλέτας 24 Ωρών του Le Mans από το 1978:

Χρονιά

Αναβάτης 1

Αναβάτης 2

Αναβάτης 3

Μοτοσυκλέτα

Ομάδα

1978

France Jean-Claude Chemarin

France Christian Léon

 

Honda RCB 1000

 

1979

France Jean-Claude Chemarin

France Christian Léon

 

Honda RCB 1000

 

1980

France Marc Fontan

France Hervé Moineau

 

Honda RCB 1000

 

1981

France Jean-Claude Chemarin

France Christian Huguet

 

Kawasaki Z 1000 J

 

1982

France Pierre-Étienne Samin

France Dominique Pernet

 

Suzuki GS 1000 R

 

1983

France Gérard Coudray

Switzerland Jacques Cornu

Switzerland Sergio Pellandini

Kawasaki Z 1000 R

 

1984

Netherlands Dirk Brand

Netherlands Henk Van der Mark

 

Suzuki GS 1000 R

 

1985

France Bernard Millet

France Guy Bertin

France Philippe Guichon

Suzuki GSX-R 750

 

1986

France Alex Vieira

France Gérard Coudray

France Patrick Igoa

Honda VFR 750 R RC30

 

1987

France Alex Vieira

France Jean-Michel Mattioli

France Jean-Louis Battistini

Honda VFR 750 R RC30

 

1988

France Alex Vieira

France Jean-Michel Mattioli

France Christophe Bouheben

Honda VFR 750 R RC30

 

1989

France Alex Vieira

France Jean-Michel Mattioli

United Kingdom Roger Burnett

Honda VFR 750 R RC30

 

1990

France Alex Vieira

France Jean-Michel Mattioli

Belgium Stéphane Mertens

Honda VFR 750 R RC30

 

1991

France Philippe Monneret

France Bruno Bonhuil

France Rachel Nicotte

Yamaha YZF 750 R (FZR 750 R OW01)

 

1992

United Kingdom Terry Rymer

United Kingdom Carl Fogarty

Belgium Michel Simul

Kawasaki ZXR 750 R

Kawasaki France

1993

France Adrien Morillas

United Kingdom Brian Morrison

France Wilfried Veille

Kawasaki ZXR 750 R

Kawasaki France

1994

France Adrien Morillas

France Jean-Louis Battistini

United Kingdom Terry Rymer

Kawasaki ZXR 750 R

Kawasaki France

1995

France Alex Vieira

France Rachel Nicotte

United Kingdom Brian Morrison

Honda RVF 750 R RC45

Honda France

1996

France Jehan D'Orgeix

Italy Piergiorgio Bontempi

United Kingdom Brian Morrison

Kawasaki ZX-7R

Kawasaki France

1997

United States Doug Polen

France Juan-Éric Gomez

Australia Peter Goddard

Suzuki GSX-R 750

SERT

1998

France Bertrand Sebileau

France Thierry Paillot

Slovenia Igor Jerman [it]

Kawasaki ZX-7RR

Kawasaki France

1999

France Bertrand Sebileau

United Kingdom Steve Hislop

United Kingdom Chris Walker

Kawasaki ZX-7RR

Kawasaki France

2000

France Sébastien Charpentier

France William Costes

France Sébastien Gimbert

Honda VTR RC51

Honda France

2001

France Christophe Guyot

France Sébastien Scarnato

France Nicolas Dussauge

Suzuki GSX-R 750

GMT94

2002

France Jean-Michel Bayle

France Sébastien Gimbert

France Nicolas Dussauge

Suzuki GSX-R 750

SERT

2003

United Kingdom Brian Morrison

France Philippe Dobé

France Vincent Philippe

Suzuki GSX-R 1000

SERT

2004

France Stéphane Chambon

Japan Keiichi Kitagawa

Australia Warwick Nowland

Suzuki GSX-R 1000

SERT

2005

Spain David Checa

France William Costes

France Sébastien Gimbert

Yamaha YZF-R1

GMT94 Yamaha

2006

France Olivier Four

France Frédéric Protat

Spain Daniel Ribalta-Bosch

Honda CBR 1000 RR

National Moto

2007

France William Costes

France Guillaume Dietrich

Germany Max Neukirchner

Suzuki GSX-R 1000

SERT

2008

France William Costes

France Guillaume Dietrich

Netherlands Barry Veneman

Suzuki GSX-R 1000

SERT

2009

France Gwen Giabbani

Australia Steve Martin

Slovenia Igor Jerman [it]

Yamaha YZF-R1

Yamaha Austria Racing Team

2010

France Julien Da Costa

France Olivier Four

France Grégory Leblanc

Kawasaki ZX-10R

Team SRC Kawasaki France

2011

France Julien Da Costa

France Olivier Four

France Grégory Leblanc

Kawasaki ZX-10R

Team SRC Kawasaki France

2012

France Julien Da Costa

France Freddy Foray [fr]

France Grégory Leblanc

Kawasaki ZX-10R

Team SRC Kawasaki France

2013

France Grégory Leblanc [fr]

France Fabien Foret

France Nicolas Salchaud

Kawasaki ZX-10R

Team SRC Kawasaki France

2014

France Vincent Philippe

France Anthony Delhalle

France Erwan Nigon [fr]

Suzuki GSX-R 1000

SERT

2015

France Vincent Philippe

France Anthony Delhalle

France Étienne Masson

Suzuki GSX-R 1000

SERT

2016

France Grégory Leblanc

France Matthieu Lagrive

France Fabien Foret

Kawasaki ZX-10R

Team SRC Kawasaki France

2017

France Mike Di Meglio

Spain David Checa

Italy Niccolò Canepa

Yamaha YZF-R1

GMT94 Yamaha

2018

Australia Josh Hook

France Freddy Foray

France Alan Techer

Honda CBR 1000 RR

FCC TSR Honda France

2019

France Jérémy Guarnoni

Spain David Checa

France Erwan Nigon

Kawasaki ZX-10RR

Team SRC Kawasaki France

2020

Australia Josh Hook

France Freddy Foray

France Mike Di Meglio

Honda CBR 1000 RR-R

FCC TSR Honda France

2021

France Gregg Black [fr]

Belgium Xavier Simeon

France Sylvain Guintoli

Suzuki GSX-R 1000

Yoshimura SERT Motul

2022

France Gregg Black

Belgium Xavier Simeon

France Sylvain Guintoli

Suzuki GSX-R 1000

Yoshimura SERT Motul

2023

Australia Josh Hook

France Mike Di Meglio

France Alan Techer

Honda CBR 1000 RR-R

FCC TSR Honda France

2024

France Gregg Black

France Etienne Masson

United Kingdom Dan Linfoot

Suzuki GSX-R 1000

Yoshimura SERT Motul

2025

Czech Republic Karel Hanika

Germany Marvin Fritz

AustraliaJason O'Halloran

Yamaha YZF-R1

Yamaha Austria Racing Team

Ετικέτες