MotoGP, Mugello Practice – Ο Di Giannantonio οδηγεί τετράδα Ιταλών στην κορυφή – Κατευθείαν Q2 ο Marc Marquez

Διαφορετική από την πρωινή η εικόνα των κρίσιμων δεύτερων δοκιμών της Παρασκευής, με τέσσερις Ducati στην πρώτη εξάδα

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

29/5/2026

Τα πρωινά ελεύθερα δοκιμαστικά της μεγάλης κατηγορίας είχαν αναδείξει ως ταχύτερο όλων τον Fabio di Giannantonio, αλλά η επόμενη Ducati βρισκόταν μόλις στην όγδοη θέση. Η εικόνα αυτή άλλαξε άρδην μετά το τέλος του Practice session, καθώς αυτή τη φορά τέσσερις Desmosedici GP βρίσκονται στην κορυφαία εξάδα χρόνων, με δύο από αυτές στις δύο πρώτες θέσεις.

Αυτό που δεν άλλαξε είναι η ταχύτητα του Di Giannantonio, ο οποίος ήταν για μια φορά ακόμη ταχύτερος όλων, μα τώρα έχει μόλις 91 χιλιοστά του δευτερολέπτου πίσω του τον Pecco Bagnaia.

Στην τρίτη θέση και σε πολύ κοντινή απόσταση γυρνά ο Enea Bastianini με την ΚΤΜ της Tech3 και πίσω του ακολουθεί μια ακόμη αρμάδα Ducati με τους Franco Morbidelli, Fermin Adleguer και Marc Marquez κατά σειρά.

Οι δύο εργοστασιακές Aprilia γεμίζουν τις θέσεις 7 και 8 με τους Marco Bezzecchi και Jorge Martin αντίστοιχα, όντας 2 και 3 δέκατα πιο αργοί από τον πρώτο.

Την προνομιούχο δεκάδα που περνά απευθείας στις δεύτερες κατατακτήριες δοκιμές Q2 συμπληρώνουν οι Alex Rins και Diogo Moreira, ο τελευταίος μάλιστα για πρώτη φορά στην καριέρα του στη μεγάλη κατηγορία.

Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να περάσουν από το Q1 αρκετά βαριά ονόματα, με τις μεγαλύτερες εκπλήξεις να συνιστούν οι Pedro Acosta και Ai Ogura.

Αποτελέσματα Mugello MotoGP Practice

#	ΑΝΑΒΑΤΗΣ	ΟΜΑΔΑ	ΧΡΟΝΟΣ	ΑΠΟ ΠΡΩΤΟ	ΑΠΟ ΠΡΟΗΓ.
1	Fabio DI GIANNANTONIO	Pertamina Enduro VR46 Racing Team	1'44.808
2	Francesco BAGNAIA	Ducati Lenovo Team	1'44.899	0.091	0.091
3	Enea BASTIANINI	Red Bull KTM Tech3	1'44.911	0.103	0.012
4	Franco MORBIDELLI	Pertamina Enduro VR46 Racing Team	1'44.959	0.151	0.048
5	Fermin ALDEGUER	BK8 Gresini Racing MotoGP	1'45.004	0.196	0.045
6	Marc MARQUEZ	Ducati Lenovo Team	1'45.010	0.202	0.006
7	Marco BEZZECCHI	Aprilia Racing	1'45.024	0.216	0.014
8	Jorge MARTIN	Aprilia Racing	1'45.132	0.324	0.108
9	Alex RINS	Monster Energy Yamaha MotoGP Team	1'45.149	0.341	0.017
10	Diogo MOREIRA	Pro Honda LCR	1'45.162	0.354	0.013
11	Ai OGURA	Trackhouse MotoGP Team	1'45.241	0.433	0.079
12	Raul FERNANDEZ	Trackhouse MotoGP Team	1'45.270	0.462	0.029
13	Pedro ACOSTA	Red Bull KTM Factory Racing	1'45.294	0.486	0.024
14	Maverick VIÑALES	Red Bull KTM Tech3	1'45.469	0.661	0.175
15	Joan MIR	Honda HRC Castrol	1'45.595	0.787	0.126
16	Jack MILLER	Prima Pramac Yamaha MotoGP	1'45.617	0.809	0.022
17	Fabio QUARTARARO	Monster Energy Yamaha MotoGP Team	1'45.670	0.862	0.053
18	Brad BINDER	Red Bull KTM Factory Racing	1'45.804	0.996	0.134
19	Luca MARINI	Honda HRC Castrol	1'45.954	1.146	0.150
20	Toprak RAZGATLIOGLU	Prima Pramac Yamaha MotoGP	1'46.299	1.491	0.345
21	Michele PIRRO	BK8 Gresini Racing MotoGP	1'46.842	2.034	0.543
22	Cal CRUTCHLOW	Castrol Honda LCR	1'48.088	3.280	1.246

https://bit.ly/MOTO_683

Race News

Isle of Man TT: Τέλος εποχής για τη SuperTwin κατηγορία

Η νέα αλλαγή στους κανονισμούς του ΤΤ υπακούει στην πραγματικότητα της αγοράς

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

14/9/2026

Οι διοργανωτές του Isle of Man Tourist Trophy ανακοίνωσαν το τέλος της κατηγορίας SuperTwin, καθώς από το ΤΤ του 2027 οι κανονισμοί της θα εναρμονιστούν πλήρως με αυτούς της κατηγορίας Sportbike, ως έχει στο παγκόσμιο WSPB και στην ανάλογη κλάση του αγγλικού πρωταθλήματος BSB.

Στην ουσία πρόκειται για μια διαδικασία που έχει ήδη ξεκινήσει από το 2024 και εξαρχής προέβλεπε τη σταδιακή κατάργηση των SuperTwin αγωνιστικών, έχοντας ήδη αναβαπτίσει την κατηγορία Sportbike και ενσωματώνοντας σε αυτήν τις μοτοσυκλέτες που την έχουν στελεχώσει και στο παγκόσμιο, με κινητήρες που σε κάποιες περιπτώσεις έχουν παραπάνω από δύο κυλίνδρους, όπως οι τρικύλινδρες Triumph Daytona 660 και CFMOTO 675 SR.

Η SuperTwin θεσπίστηκε το 2012 και θεωρείται ως μια από τις τελευταίες αγωνιστικές κατηγορίες που επέτρεπαν μεγάλη ελευθερία στις μετατροπές στις μοτοσυκλέτες, ενώ ήταν το πεδίο όπου δοξάστηκαν τα σπεσιαλάκια Paton S1-R 650, ειδικά διά χειρός του Michael Dunlop και παλιότερα του John Mc Guinness.

Η SuperTwin είχε στο παρελθόν γεμίσει από κάθε λογής τροποποιημένες δικύλινδρες μοτοσυκλέτες, όπως οι Honda CB500, Kawasaki ER-6 και Suzuki GS500, ωστόσο τα τελευταία χρόνια “καθαρόαιμες” κατασκευές όπως οι Paton είχαν κυριαρχήσει εύλογα στην κατηγορία, παίρνοντας τη νίκη στους έξι από τους οκτώ τελευταίους αγώνες.

Η άφιξη μιας νέας γενιάς δικύλινδρων, όπως οι Aprilia RS660 και Yamaha R7 αναζωογόνησαν ελαφρώς τον ανταγωνισμό, αν και στο φετινό ΤΤ και πάλι ήταν δύο Paton που πήραν άνετα την κορυφή με τους Michael Dunlop και Mike Browne.

Για τους διοργανωτές του ΤΤ η Sportbike κατηγορία έχει πια το πλεονέκτημα των μοντέλων παραγωγής, με το εμπορικό ενδιαφέρον που αναπόφευκτα τη συνοδεύει, θέλοντας να λειτουργήσει ως μια από τις πιο προσιτές οδούς για νέους αναβάτες χωρίς τα εκτυφλωτικά κόστη των μεγάλων κατηγοριών. Προς την κατεύθυνση αυτή, οι κανονισμοί της θα έχουν αρκετά περιοριστικό χαρακτήρα στις επιτρεπόμενες επεμβάσεις στις μοτοσυκλέτες, πιο κοντά στη superstock λογική.

Τελικός στόχος είναι μια κλάση που δεν θα απαιτεί μια περιουσία για να δώσει κανείς το παρόν, κάτι που θα διευκρινιστεί πλήρως τον ερχόμενο Νοέμβριο, όταν θα δοθούν στη δημοσιότητα οι αναλυτικοί κανονισμοί της Sportbike, ως θα ισχύσουν από το 2027 και εφεξής.

Αυτό που είναι ήδη γνωστό, είναι πως στους νέους κανονισμούς δεν θα υπάρχουν πια τα SuperTwins όπως τα γνωρίζαμε ως σήμερα, ρίχνοντας τίτλους τέλους σε μια αγωνιστική κατηγορία που έχει τις ρίζες της σε μια πιο ρομαντική εποχή του ΤΤ.