MotoGP Mugello Sprint: Νίκη Fernandez μπροστά από τις εργοστασιακές Aprilia

Κανείς δεν είχε στον Sprint, τον ρυθμό του Fernandez!
MotoGP Mugello Sprint: Νίκη Fernandez μπροστά από τις εργοστασιακές Aprilia
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/5/2026

Πολύ δυναμική η εκκίνηση όπου οι μοτοσυκλέτες της Aprilia δεν είχαν μόνο την μεταξύ τους διαφορά να επιλύσουν στην πρώτη στροφή, αλλά ταυτόχρονα και έναν Marc Marquez που βούτηξε από την εσωτερική κάνοντας μία φανταστική εκκίνηση.

Τελικά ο Marc Marquez έκανε το 4-1 το οποίο κράτησε μέχρι την έξοδο από το εσάκι όπου άνοιξε γραμμή και ο Fernandez πέρασε εμπρός, έχοντας παλέψει με τον Martin ακριβώς πριν.

Martin και Marquez ακουμπούν ελαφρά σε εκείνο το σημείο με την Ducati να αποσταθεροποιείται και να βρίσκει την ευκαιρία ο Moreira να βουτήξει, φέρνοντας την Honda στο επίκεντρο των πρώτων θέσεων.

Ένα απίστευτο το πλάνο έχουν χορτάσει κατά την πρώτη στροφή οι εξέδρες και αργότερα κατά τον 7ο γύρο θα τον έβλεπαν και οι τηλεθεατές, όταν ο Aldequer με τον Bagnaia, τον Binder και τον Ai Ogura στρίβουν ταυτόχρονα και οι τέσσερις την πρώτη στροφή, ακριβώς δίπλα – δίπλα, σε ένα φανταστικό στιγμιότυπο.

Οι επόμενες πρώτες στροφές του πρώτου γύρου ξεκαθαρίζουν την σειρά του αγώνα για τις δύο πρώτες θέσεις του βάθρου καθώς ο Fernandez έχει καταφέρει να χτίσει ήδη μία διαφορά μεγαλύτερη των τριών μοτοσυκλετών από τον Martin η οποία αυξομειώνεται, αλλά όχι σε σημείο που φτάνει για να αφήσει την εργοστασιακή Aprilia να επιτεθεί.

Αρχικά ο Moreira βρίσκεται στην 3η θέση και είναι ευκαιρία για το κοινό να ακούσει το όνομα αυτό που διαφορετικά, όπως και του Razgatlioglu δεν έχει κανέναν λόγο να απασχολήσει το ευρύ κοινό. Ο Βραζιλιάνος Diogo Moreira είναι ο παγκόσμιος πρωταθλητής Moto2 2025 είναι νεότατος, μόλις 22 ετών και έχει γράψει ήδη από δύο σεζόν σε Moto3 και Moto2, κερδίζοντας όπως είπαμε πέρσι τον τίτλο. Τον κέρδισε η LCR Honda και εξαιτίας της δεν τον βλέπουμε να πρωταγωνιστεί τόσο συχνά, όσο δικαιολογεί το μεγάλο του ταλέντο, αναμένεται αυτό να ξεδιπλωθεί από την επόμενη σεζόν. Ωστόσο σήμερα έδωσε την ευκαιρία να πάρουμε μία γεύση, δημιουργώντας επίσης στο μη φανατικό κοινό την απορία, για το ποιος κοντράρει τον Marc Marquez.

Στην πράξη οι δυο τους γνωρίζονται αρκετά καλά και έχουν προπονηθεί μαζί, ίσως για αυτό ήταν πολύ δύσκολο για την εργοστασιακή Ducati να τον περάσει στα φρένα όπου ο Moreira φρέναρε πάρα πολύ αργά κρατώντας πίσω τον Marc Marquez μέχρι τελικά να πάρει ο Marquez την εξωτερική και να τον τραβήξει μαζί του τέρμα έξω. Αυτό όμως ήταν λίγο μετά το μισό του αγώνα, στον 7ο γύρο, τόσο πολύ αντιστάθηκε!

Ήδη όμως μέχρι να τελειώσει οπ πρώτος γύρος ο Di Giannantonio είχε κάνει την επίθεσή του στον Marc Marquez, είχε περάσει εμπρός και έπειτα τα είχε βάλει και με τον Moreira κερδίζοντας αμέσως. Ο Marc Marquez αντισάθηκε στην αρχή του 2ου γύρου αλλά χωρίς να καταφέρει κάτι περισσότερο από το να ξεκολλήσουν όσοι μάχονταν για την τρίτη θέση, από τους πρώτους δύο.

Στον 3ο γύρο κατάφερε ο Di Giannantonio να περάσει τον Moreira, εκεί όπου και ο Bezzecchi έχει περάσει τον Marc Marquez και έχουν ένα μικρό κενό οι δυο τους από την μάχη για την 3η θέση. Ήδη από αυτό το σημείο οι δύο πρώτοι έχουν διαφορά ασφαλείας από τους υπόλοιπους που κυμαίνεται στο 1,5 δευτερόλεπτο και μικρή διαφορά 3 μοτοσυκλετών και μεταξύ τους.

Στον 5ο γύρο περνά και ο Bezzecchi τον Moreira και πλέον από εδώ και πέρα θα παλέψει ξανά με τον Marc Marquez για άλλους δύο γύρους.

Σε αυτό τον γύρο πέφτει και ο Bastianini και ο Morbidelli σε δύο ξεχωριστά περιστατικά με low side χωρίς τραυματισμούς.

Από την στιγμή που έληξε και η μάχη Moreira, Marc Marquez η πεντάδα είχε κλειδώσει. Για τους επόμενους τέσσερις γύρους η μάχη Aldeguer, Bagnaia, Ai Ogura και Acosta κρατούσε το θέαμα για το κοινό, θα μπορούσε να πει κανείς πως ήταν από την πρώτη στροφή αυτό με τελική επικράτηση την ανωτέρω σειρά και μεγάλο χαμένο τον Acosta από αυτή την μάχη.

Θερμά συγχαρητήρια στον Fernandez και στον φανταστικό αγώνα που έκανε, με μία πολύ σωστή επιλογή ελαστικών με την μεσαία γόμα, την οποία αντέγραψε από τον Martin και μία πολύ καλή θέση στην εκκίνηση την οποία απέκτησε από τον Bezzecchi και μπράβο του και για τα δύο!

ΘΕΣΗ

ΑΝΑΒΑΤΗΣ

ΟΜΑΔΑ

ΧΡΟΝΟΣ

1

25R. Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

19:28.40

2

89J. Martin

Aprilia Racing

+1.289

3

49F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+3.287

4

72M. Bezzecchi

Aprilia Racing

+4.481

5

93M. Marquez

Ducati Lenovo Team

+9.055

6

54F. Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

+9.758

7

63F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

+10.983

8

79A. Ogura

Trackhouse MotoGP Team

+11.411

9

37P. Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

+11.809

10

11D. Moreira

Pro Honda LCR

+12.932

11

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+16.690

12

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+17.043

13

10L. Marini

Honda HRC Castrol

+18.407

14

20F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+20.619

15

12M. Viñales

Red Bull KTM Tech3

+20.669

16

43J. Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+22.907

17

7T. Razgatlioglu

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+25.423

18

51M. Pirro

BK8 Gresini Racing MotoGP

+27.085

19

35C. Crutchlow

Castrol Honda LCR

+39.671

 

36J. Mir

Honda HRC Castrol

 
 

23E. Bastianini

Red Bull KTM Tech3

 
 

21F. Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

 

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.