MotoGP-Mugello: "Θα έχει πλάκα στον αγώνα"

Τρέχουν για τη "σέλα" τους!
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

29/5/2019

Μόνο μία νίκη από το μακρινό 2014 έχει στο Mugello ο Marc Marquez, όμως φέτος πιστεύει πως τα πράγματα θα είναι εντελώς διαφορετικά. Η Honda έχει πλέον γκάζι και η μεγάλη ευθεία της ιταλικής πίστας δεν θα δίνει τόσο μεγάλο πλεονέκτημα στις παντοδύναμες Ducati, όσο τα προηγούμενα χρόνια. Όπως δήλωσε ο ίδιος: Αν δουλέψουμε σωστά από την Παρασκευή, όπως έχουμε κάνει στους προηγούμενους αγώνες φέτος, θα είμαστε πολύ ανταγωνιστικοί. Μου αρέσει αυτή η πίστα, ασχέτως αν δεν έχουμε καταφέρει έως τώρα να έχουμε τα καλύτερα αποτελέσματα που θα μπορούσαμε. Θα έχει πλάκα!

Αισιόδοξος δηλώνει και ο Jorge Lorenzo, νικητής του περσινού αγώνα με την Ducati. Βέβαια φέτος στη σέλα της Honda αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα προσαρμογής. Παρ’ όλα αυτά πιστεύει πως στον αγώνα του Le Mans έκανε σημαντικά βήματα προόδου σε ό,τι αφορά την ρύθμιση της μοτοσυκλέτας στα γούστα του. Μάλιστα φρόντισε σε δηλώσεις του να δείξει ευγνωμοσύνη για τον τρόπο που τον βοηθάει η ομάδα του να προσαρμοστεί: Η Honda δουλεύει σκληρά και στον αγώνα της Γαλλίας καταφέραμε να πλησιάσουμε πιο κοντά στους πρώτους. Στο Mugello είχα καλά αποτελέσματα στο παρελθόν και ελπίζω σύντομα να τα επαναλάβω για να ανταποδώσω την προσπάθεια που κάνει η Repsol Honda για μένα.

Όμως το Mugello είναι η πίστα που παραδοσιακά βάζει τη μεγαλύτερη πίεση στους Ιταλούς αναβάτες. Αυτή η ιταλική πίστα έχει την πιο θερμόαιμη κερκίδα και η ατμόσφαιρα είναι πιο εκρηκτική κι από ποδοσφαιρικό αγώνα. Δημοσιογράφοι και θεατές ξεκινούν τις συζητήσεις πολλές μέρες πριν και ουσιαστικά απαιτούν από τους συμπατριώτες αναβάτες να δοξάσουν την χώρα τους. Ακόμα και ο Valentino Rossi που είναι master στη διαχείριση του Τύπου και των social media, δήλωσε πως δυσκολεύεται πάντα να απομονωθεί από την ατμόσφαιρα που δημιουργεί ο κόσμος και οι Ιταλοί δημοσιογράφοι πριν τον αγώνα και έξω από την πίστα. Την ίδια πίεση έχουν και οι υπόλοιποι Ιταλοί αναβάτες, όπως ο Morbidelli, που μετά την τέταρτη θέση στο Le Mans, έχει αυξήσει τις απαιτήσεις των συμπατριωτών του. "Νιώθω πίεση, διότι το Mugello για μένα είναι η πίστα που έβλεπα μικρός όλους τους θρύλους των GP και οι θεατές στους λόφους δημιουργούν εντυπωσιακή ατμόσφαιρα. Παρ' όλα αυτά δεν έχω καταφέρει να έχω καλά αποτελέσματα εδώ. Όμως η καλή πορεία μας φέτος, δίνει αυτοπεποίθηση στην ομάδα."

Αισιοδοξία επικρατεί στο στρατόπεδο της KTM, καθώς ο Pol Espargaro με τον νέο κινητήρα και το νέο carbon-fiber ψαλίδι τερμάτισε έκτος και μόλις 5,9 δευτερόλεπτα πίσω από τον “ιπτάμενο” Marc Marquez. Εδώ να προσθέσουμε, πως όλοι οι αναβάτες των οποίων τα συμβόλαια πλησιάζουν στο τέλος, βρίσκονται υπό πίεση για καλά αποτελέσματα, καθώς κατά την διάρκεια των συζητήσεων με τις ομάδες θα γίνουν αλλεπάλληλοι αγώνες και θα καθοριστεί σε μικρό χρονικό διάστημα η βαθμολογία του πρωταθλήματος. Εκτός από την Repsol Honda που λογικά δεν θα μπει φέτος σε αυτή τη διαδικασία (αν και υπήρξαν φήμες για τον Lorenzo…), θα πρέπει η Ducati να δει τι θα κάνει με τον Petrucci, η KTM με την θέση του Syahrin στην Tech 3 και φυσικά θα πρέπει να δούμε τι θα κάνει η Yamaha με τα συμβόλαια του Rossi και του Vinales.

Την ίδια στιγμή, κυκλοφορεί η φήμη στα paddock, πως ο Team Manager Francesco Guidotti της Pramac (Ducati) θέλει τον Alex Marquez στην ομάδα του για το 2020!

Αν γίνει αυτό πραγματικότητα, τότε θα έχουμε καραμπόλα αλλαγών στις τέσσερεις σέλες των μοτοσυκλετών της Ducati, καθώς ο Bagnaia προορίζεται (ανάλογα με την πρόοδο που θα κάνει στους αγώνες) για μελλοντικός αντικαταστάτης του Andrea Dovisiozo ή του Danillo Pertucci, ο οποίος έχει μονοετές συμβόλαιο. Σίγουρα πάντως η άφιξη του Alex Marquez δεν θα είναι ευχάριστη είδηση για τον Jack Miller… 

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.