MotoGP: Νέα πίστα στην Φινλανδία

Εντάσσεται στο ημερολόγιο από το ‘19
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

3/8/2017

Από το τέλος της επόμενης σεζόν, οι αναβάτες του MotoGP θα ξεκινήσουν δοκιμές σε μία τελείως νέα πίστα που τώρα κατασκευάζεται στην Φινλανδία. Όπως τουλάχιστον είναι το πλάνο, καθώς η Dorna έχει συμφωνήσει για την ένταξη στο ημερολογίο αν κι εφόσον καταφέρει να ανταποκριθεί η κατασκευαστική. Πράγμα που θα φανεί σε λίγο καιρό.. Η πίστα θα ανήκει στο ημερολόγιο από το 2019 με ένα πενταετές συμβόλαιο που αναμένεται από τώρα πως θα επεκταθεί, καθώς είναι η μόνη αντίστοιχη στις Σκανδιναβικές χώρες. Η ηγεσία της Dorna παραβρέθηκε στα εγκαίνια του εργοταξίου δίνοντας το έναυσμα για την υποδοχή της στην αγκαλιά του MotoGP. Επίσημα βέβαια αυτό θα γίνει έπειτα από την έγκριση της FIM, μετά την εισήγηση της Dorna, ωστόσο αυτή είναι τυπική διαδικασία αφού η πίστα ξεκίνησε τις ετοιμασίες το 2010 κάνοντας χρήση του χρηματοδοτικού προγράμματος της FIM…

Την ανάπτυξη και τον σχεδιασμό της πίστας ανέλαβε η εταιρία APEX, μία αγγλική εταιρία με δεκάδες αντίστοιχα έργα σε όλο τον κόσμο, έχοντας κατασκευάσει μεταξύ άλλων την πίστα του Dubai, την Sepang στην Μαλαισία και μία από τις πιο χαρακτηριστικές πίστες της Κίνας.

Για την πίστα της Φινλανδίας, την KymiRing, η APEX ξόδεψε μία ολόκληρη τριετία εκπονώντας τα σχέδια, καθώς ο στόχος ήταν να δημιουργηθεί μία πίστα που θα μπορεί να διαιρεθεί στα δύο για να φιλοξενήσει ταυτόχρονες μικρότερες διοργανώσεις. Παράλληλα με τρεις διαφορετικές διαδρομές, μία σε πλήρες μήκος και δύο χωρίζοντας την πίστα στην μέση, ο σχεδιασμός προβλέπει την δημιουργία μίας σειράς από ανεξάρτητες πίστες Kart, Motocross, Enduro και Rally. Με δεδομένο την μικρότερη χρονική διάρκεια που μπορεί να χρησιμοποιηθεί, έναντι αντίστοιχων πιστών, οι επενδυτές σκέφτηκαν να υπάρχει ένας πολυμορφικός χώρος που να φιλοξενεί ταυτόχρονα διαφορετικές διοργανώσεις και να μην μένει ποτέ κενό στον προγραμματισμό του.

 

Ταυτότητα:
Η KymiRing, στο πλήρες μήκος της, παρουσιάζει μία πολύ γρήγορη και τεχνική διαδρομή με πολλές εναλλαγές στις πολυάριθμες στροφές της. Με συνολικό μήκος 4,6 χιλιόμετρα, έχει 18 στροφές, 9 δεξιές και 9 αριστερές, με την κίνηση να γίνεται με την φορά των δεικτών του ρολογιού. Η κεντρική διαδρομή που θα χρησιμοποιείται στα MotoGP, θα χρησιμοποιεί τις 15, από τις 18 στροφές. Κατασκευάζεται σε υψόμετρο 80 μέτρων με μέγιστο τα 98, έχοντας έτσι μέγιστη υψομετρική διαφορά 18 μέτρων. Από πλευράς προδιαγραφών έχει σχεδιαστεί με τους ανώτερους της FIM και δεύτερο βαθμό για την FIA. Ωστόσο η αδειοδότησή της φτάνει μέχρι την F1, πράγμα που σημαίνει ότι αν οι επενδυτές το θελήσουν, μπορούν στο μέλλον να διεκδικήσουν και αγώνα F1 με τις κατάλληλες αναβαθμίσεις.
 
 

Για να φτάσουν σε αυτό το σημείο, οι Φιλανδοί χρειάστηκαν μία δεκαετία σχεδίων και συζητήσεων. Αυτό από μόνο του είναι ένα μεγάλο εμπόδιο για την ελληνική πραγματικότητα που δείχνει μηδενική αντοχή σε μακρόχρονο προγραμματισμό και αδυναμία μικρών και σταθερών βημάτων. Η πίστα πέρασε από την σκέψη πιο κοντά στην πράξη το 2007, όταν η Pohjola Racing ανέλαβε τον αρχικό σχεδιασμό που ολοκλήρωσε το 2009, με στόχο να είναι μία πίστα για τοπικά πρωταθλήματα και σχολές οδήγησης. Αυτό ακριβώς που έχουμε ανάγκη και στην Ελλάδα. Αντίθετα με εμάς όμως που μια τέτοια επένδυση είναι πιο εύκολα βιώσιμη, οι Φιλανδοί έπρεπε να προχωρήσουν στο επόμενο βήμα, απαιτώντας την φιλοξενία μίας παγκόσμιας οργάνωσης. Η APEX ανέλαβε τον νέο σχεδιασμό το 2010 και το 2015 η πίστα εξασφάλισε χρηματοδότηση, που σημαίνει ότι το συμβόλαιο ήταν έτοιμο. Στην κατασκευή της συμβάλουν οι γειτονικοί δήμοι και η FIM. Το 2017 ξεκινά τελικά το πρώτο βήμα του τελικού σταδίου, που είναι αυτή καθαυτή η κατασκευής, κλείνοντας έτσι μία δεκαετία από τότε που έγινε το πρώτο βήμα…

Οι Φινλανδοί έχουν τεράστια παράδοση στους αγώνες γενικά και στις μοτοσυκλέτες ειδικότερα. Ο Mika Kallio και παλιότερα ο Jarno Saarinen έκαναν το όνομα της χώρας να ακουστεί ενώ στην F1 οι Keke Rosberg και Mika Hakkinen την εκπροσώπησαν αντίστοιχα. Με βάση την ιστορία τους, και την εγγύτητα της τοποθεσίας της πίστας στις υπόλοιπες χώρες, οι επένδυση πήρε το πράσινο φως, υπολογίζοντας πως θα μπορέσει να σπάσει το φράγμα των 100.000 εισιτηρίων, κάνοντας την απόσβεσή της. 

η πιο πρόσφατη εναέρια φωτογραφία από την κατασκευή της (ψηφιακά επεξεργασμένη):
 
 
 
Ετικέτες

MotoGP: O Jack Miller ανιχνεύει την μεγαλύτερη δυσκολία της Yamaha M1

Ο Αυστραλός εντόπισε το σημαντικότερο πρόβλημα της Yamaha μετά το απογοητευτικό GP της Αυστρίας
Jack Miller on Yamaha difficulties
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

19/8/2025

Η Yamaha πέρασε έναν εφιαλτικό αγώνα στο Red Bull Ring, με τους τέσσερις αναβάτες της να τερματίζουν τελευταίοι και να συγκεντρώνουν μόλις έναν βαθμό. Ο Jack Miller μίλησε ανοιχτά για το βασικό ζήτημα που αντιμετώπισε, το οποίο, όπως τόνισε, δεν είναι άλλο από την έλλειψη πρόσφυσης στο πίσω μέρος.

Ο Miller, που ολοκλήρωσε τον αγώνα στη 18η θέση χωρίς βαθμούς για πρώτη φορά μετά το Mugello, εξήγησε: “Δεν υπάρχουν πολλά να πω μετά από ένα τόσο δύσκολο Σαββατοκύριακο. Ειλικρινά, είναι απογοητευτικό. Για τους πρώτους πέντε γύρους ένιωθα κάπως "καλά" εννοώντας ότι η πρόσφυση ήταν σε ανεκτό επίπεδο. Όμως αυτή ήταν η πρόσφυση που κανονικά θα έπρεπε να έχουμε στο τέλος ενός αγώνα, όχι στην αρχή. Κι εδώ δεν την είχαμε ποτέ”.

Στη συνέχεια, ο Αυστραλός τόνισε το τεχνικό πρόβλημα που αντιμετώπισε η Yamaha με το συγκεκριμένο ελαστικό:
“Είναι ξεκάθαρο ότι η μοτοσυκλέτα μας δεν δουλεύει με αυτό το πίσω ελαστικό και τη συγκεκριμένη κατασκευή. Δεν υπάρχει τρόπος να λειτουργήσει σωστά. Δοκίμασα τα πάντα, από το να ανεβάζω νωρίς σχέσεις μέχρι να είμαι όσο πιο υπομονετικός γίνεται με το γκάζι, αλλά μόλις ξεπεράσεις τα 120 km/h, εκεί που κανονικά θα έπρεπε να υπάρχει αρκετή φόρτιση στον πίσω τροχό, η μοτοσυκλέτα αρχίζει να σπινάρει τρελά στην ευθεία και δεν μπορείς να κάνεις τίποτα”.

Και κατέληξε, “Το μπροστινό μέρος της M1 είναι φανταστικό, αλλά το πίσω είναι ο περιορισμός. Πρέπει να δουλέψουμε σκληρά για να καταλάβουμε πώς θα το βελτιώσουμε”.

Μετά την Αυστρία, ο Miller βρίσκεται στη 17η θέση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος MotoGP, έναν βαθμό πίσω από τον Ai Ogura και δέκα μπροστά από τον Joan Mir.