MotoGP: Νέα πίστα στην Ισπανία θα διεκδικήσει αγώνες κορυφαίου επιπέδου

Την ανακοίνωσε ο δήμαρχος της Morata
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

18/2/2021

Αυτή η είδηση που αφορά την κατασκευή άλλης μιας πίστας στην Ισπανία με σκοπό την διεξαγωγή αγώνων MotoGP και Formula 1, αποτελεί ένα θαυμάσιο παράδειγμα για να καταλάβουν όλοι στην Ελλάδα πως λειτουργούν οι πίστες στις χώρες του εξωτερικού. Πάμε λοιπόν να πιάσουμε την άκρη του νήματος της ιστορίας. Στην περιοχή Morata de Tajuña, που βρίσκεται 40 χιλιόμετρα νότια της Μαδρίτης υπάρχουν στους λόφους της περιοχής μερικά μη-καλλιεργήσιμα στρέμματα γης που ένα μέρος ανήκει στο δήμο και ένα μέρος σε ιδιώτες. Ο δήμος θέλησε να τα βγάλει σε πλειστηριασμό, χωρίς όμως να έχει καθορίσει με ακρίβεια τους όρους χρήσης της γης. Τότε εμφανίστηκε μια ιδιωτική εταιρεία με το όνομα Stream Motor Fire που έχει ήδη κάνει κάτι αντίστοιχο στο Guadix Circuit της Γρανάδα και ζήτησε από τον δήμαρχο να την φέρει σε επαφή με τους ιδιώτες που έχουν το υπόλοιπο κομμάτι γης στην περιοχή, ώστε αν έρθουν σε συμφωνία να προχωρήσουν στην αγορά ολόκληρης της έκτασης με σκοπό την κατασκευή πίστας.

 

Πράγματι αυτό έγινε και αργότερα η εταιρεία πλειοδότησε στον διαγωνισμό πώλησης της έκτασης που είχε ο δήμος. Αυτή τη στιγμή, το μόνο γραφειοκρατικό εμπόδιο για την κατασκευή της είναι να πάρουν το ΟΚ από τις υπηρεσίες του Υπουργείου Περιβάλλοντος και του Υπουργείου Αρχαιοτήτων. Αν όλα αυτά προχωρήσουν κανονικά – όπως πιστεύει ο Δήμαρχος – τότε σε διάστημα 280 ήμερων και με 12 εκατομμύρια ευρώ αρχικό προϋπολογισμό, η πίστα και οι δορυφορικές εγκαταστάσεις της θα είναι έτοιμα προς χρήση. Μιλάμε για μια μικρο-μεσαία πίστα μήκους 4,5 χιλιομέτρων (τόσο τις θέλει πια η Dorna για τηλεοπτικούς λόγους) με 30 pit box και φυσικά εστιατόρια, αίθουσες παρουσιάσεων, αποδυτήρια και μια πίστα καρτ δίπλα της.

Μέχρι εδώ όλα μοιάζουν φυσιολογικά, όμως ο ισχυρισμός του δημάρχου της περιοχής για φιλοξενία αγώνων MotoGP και Formula1 έχει προκαλέσει το γέλιο σε όσους γνωρίζουν τί ακριβώς χρειάζεται για να πάρεις τέτοιου επιπέδου αγώνες και έτσι ο ισπανικός τύπος κρατάει αποστάσεις από τις βαρύγδουπες ανακοινώσεις του δημάρχου. Δύο είναι τα βασικά αγκάθια. Το ένα έχει να κάνει με τον προϋπολογισμό των 12 εκατομμυρίων ευρώ που δύσκολα θα καλύψει το κόστος κατασκευής μιας πίστας που θα είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές της FIA και της FIM. Για παράδειγμα η πίστα του Assen στην Ολλανδία έδωσε 20 εκατομμύρια ευρώ μόνο για προσαρμογή κάποιων στροφών και της τεχνολογικής αναβάθμισης του εξοπλισμού των κτηριακών εγκαταστάσεων στις νέες απαιτήσεις της Dorna. Το πιο μεγάλο αγκάθι όμως είναι πως ένας αγώνας της F1 και των MotoGP έχει κόστος από 60 έως 100 εκατομμύρια ευρώ. Tο Brno της Τσεχίας είπε πως δεν αντέχει άλλο και δεν θα κάνει αγώνες MotoGP, αν δεν επιστρέψουμε πίσω στις εποχές που μπορούσαν να μαζευτούν χιλιάδες θεατές μέσα και γύρω την πίστα. Την ίδια στιγμή στην περιοχή της Μαδρίτης υπάρχει η διάσημη πίστα της Jamara που φιλοξενούσε αγώνες των Grand Prix έως to 1988. Αν δεν μπορεί να έχει αγώνα MotoGP η Jamara με τα εκατομμύρια κατοίκων της πρωτεύουσας δίπλα της, θα πάρει αγώνα η πίστα της Morata των 7.000 κατοίκων;

Όπως βλέπουμε δηλαδή, οι αριθμοί που συνοδεύουν την παρουσίαση της νέας πίστας στην Morata απέχουν πολύ από τους αριθμούς που απαιτεί η πραγματικότητα. Και μην ξεχνάμε πως στην Valencia οι αγώνες της Formula 1 έγιναν στους δημόσιους δρόμους του λιμανιού και όχι στην πίστα των MotoGP και πως η Dorna έχει βάλει πολλά “παπαγαλάκια” της να μιλούν για αγώνες των MotoGP σε δημόσιους δρόμους… Money Talks - Bullshits Walks        

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.