Από τον
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
20/9/2026
Άλλη μία δυναμιτισμένη εκκίνηση με μπόλικη δράση στους πρώτους γύρους ζήσαμε στην Austria και αυτή τη φορά, η δικαιωματική από εχθές νίκη του Acosta, ήρθε για να δώσει το καλύτερο τέλος στην συνεργασία του με την KTM και ταυτόχρονα μία ανάσα στην Αυστριακή -παραμένει ακόμη- εταιρεία.
Ο αγώνας ξεκίνησε με τις Aprilia να τα καταφέρνουν καλύτερα από κάθε άλλον και εκτός από τον Martin που υπερασπίστηκε την pole position, ξεπετάχτηκε και ο Bezzecchi που πήρε την δεύτερη θέση.
Ο Marc Marquez δεν ξεκίνησε άσχημα από την δεύτερη θέση, αλλά με μία μικρή σούζα δεν ήταν ο πλέον γρήγορος. Πάτησε μάλιστα εκτός γραμμής και στο όριο της τιμωρίας όμως επειδή δεν κέρδισε θέση και το άνοιγμα της γραμμής του έγινε για να αποφύγει την σύγκρουση, απέφυγε την ποινή που για το παράπτωμα αυτό είναι να παραχωρήσεις μία θέση, σε αντίθεση με τον Quartararo που κέρδισε ακριβώς αυτό.
Ο πρώτος γύρος έχει ωραίες μάχες και δεν περίμενε κανείς πως μία από αυτές θα είναι στην κορυφή μεταξύ των δύο Aprilia. Ο Bezzecchi κάνει την κίνησή του, περνά μπροστά με καθαρό τρόπο παρότι η κίνηση του έχει ρίσκο για τον ίδιο και ο Martin απαντά αμέσως και παίρνει πίσω την πρώτη θέση. Ο Acosta που τα έχει πάει καλά στην εκκίνηση αρχίζει να πιέζει αμέσως από τις πιο πίσω θέσεις, έχοντας μπροστά του και τις δύο εργοστασιακές Ducati, η μία από τις οποίες έχει περισσότερες πιθανότητες να τον δυσκολέψει.
Σήμερα όμως δεν έχει σκοπό να αφήσει κι άλλη ευκαιρία και το χρέος του απέναντι στην KTM είναι διπλό.
Εχθές είχε την νίκη του Sprint στο τσεπάκι του και έπεσε για τον πλέον χαζό λόγο, όπως είπε και ο ίδιος, κοιτώντας τα όργανα της μοτοσυκλέτας του. Ένα λάθος που κάνει ένας νέος στους αγώνες, όχι ένας από τους καλύτερους οδηγούς της εποχής μας.
Η επάνοδος του Acosta δεν συγκρίνεται με του Martin εχθές, όμως είναι εντυπωσιακός ο ρυθμός με τον οποίο κινείται για να πλησιάσει τις Aprilia. Την μία την έχει σίγουρη καθώς ο Bezzecchi έχει αφήσει τον Martin εμπρός χωρίς να έχει τον ρυθμό του.
Ασχέτως με το ποιον αναβάτη υποστηρίζει κανείς, μία νίκη της KTM μέσα στο σπίτι της, μία εταιρεία που έχει υποφέρει πολύ και από τον Acosta που κι αυτός αξίζει κάτι τέτοιο, γιατί είναι πράγματι ένας από τους κορυφαίους αναβάτες, είναι κάτι που όλοι θέλουν να δουν, εκτός από τους θαμώνες των μοτοκαφενείων που λέγαμε εχθές.
Σε κάθε περίπτωση μία τέτοια έκβαση του αγώνα δεν φαίνεται πολύ σίγουρη εκείνη την στιγμή. Υπάρχει ως πολύ δυνατό ενδεχόμενο γιατί ο Acosta έχει τον καλύτερο ρυθμό από τις πρώτες δοκιμές, αλλά σίγουρο δεν είναι σε καμία περίπτωση.
Πιο πριν άλλωστε όλες οι Aprilia έχουν δείξει πως είναι ανταγωνιστικές, καθώς πίσω από Martin και Bezzecchi έχει στρίψει στην εκκίνηση ο Ai Ogura που ακόμη αναρρώνει από το χειρουργείο στο χέρι.
Την μάχη με τον Marc Marquez ο Acosta έδωσε με άμεσο και καθαρό τρόπο, τον πέρασε πριν κλείσει ο πρώτος γύρος.
Του πήρε άλλους δύο γύρους να περάσει τον Ai Ogura και να αρχίσει να πιέζει τον Bezzecchi. Πίσω του ο Marc Marquez δεν μπορούσε να κυνηγήσει την τρίτη Aprilia, είχε αφήσει την διαφορά με τον Ai Ogura να ανοίξει.
Την ίδια στιγμή ο Acosta κάνει ταχύτερους γύρους πίσω από τις Aprilia και τελικά στον 4ο γύρο, στο εσάκι περνά τον Bezzecchi.
Για τον Martin είχε κάτι διαφορετικό, όμως θα χρειαζόταν περισσότερος χρόνος.
Μέχρι τον 8ο γύρο ο Acosta απλά διαβάζει και πλησιάζει τον Martin, μπαίνει και λίγο στα φρένα, βάζοντας απλά μούρη δίπλα, χωρίς ακόμη να μπορεί να κάνει την επίθεσή του. Όμως αυτή τώρα διαφαίνεται πλήρως και ξεκάθαρα πως ετοιμάζεται.
Στο διάστημα αυτό έχει επανακάμψει και ο Marc Marquez και έχει πλησιάσει τον Ai Ogura. Έχει βελτιώσει τον χρόνο του λίγο και έχει χαλάσει τον δικό του ο Ιάπωνας και η διαφορά τους έχει μειωθεί.
Στον 9ο γύρο, στην έξοδο της πρώτης στροφής πριν ακόμη από το εσάκι όπου έχει κάνει όλες του τις προσπεράσεις, ο Acosta περνά τον Martin με αποφασιστικό και καθαρό τρόπο χωρίς ρίσκο.
Λίγο αργότερα και ο Marc Marquez κερδίζει θέση από τον Ai Ogura και έτσι φαίνεται πως το πρωτάθλημα δεν θα ανοίξει πολύ βαθμολογικά. Δεν θα άντεχε αυτό ούτε ένα γύρο.
Στην αρχή του 10ου γύρου ο Marc Marquez γλιστρά εκεί που έπεσε στις ελεύθερες δοκιμές, εκεί που έπεσε και ο Alex στην κατάταξη, στα φρένα της πρώτης στροφής. Κάνοντας ένα μικρό ντριφτάρισμα με ανάποδο τιμόνι, γλιτώνει την πτώση αλλά έχει χάσει αρκετές θέσεις, βρισκόμενος στην 6η θέση.
Στο μεταξύ ο Bagnaia έχει και αυτός κατρακυλήσει προς τα πίσω με τον Aldeguer να είναι η καλύτερη Ducati. Άσχημα τα πάει και ο Alex, λίγο αργότερα θα εγκαταλείψει από πτώση χωρίς τραυματισμό.
Ο Marc Marquez παλεύει για τους βαθμούς όμως παρόλο που καταλήγει στην 7η θέση. Μέχρι τα μισά του αγώνα θα περάσει τον Binder που είχε μπροστά του και περισσότερο θα τον δυσκολέψει η δορυφορική Ducati της Gresini που απομένει μπροστά του.
Στον 20ο γύρο ο Acosta δείχνει πως αν είναι να χάσει, αυτό θα γίνει μόνο από δικό του λάθος, πράγμα που ευτυχώς δεν κάνει, καθώς ο Martin δεν μπορεί να πιέσει περισσότερο. Δεν υπάρχει άλλη πλέον μάχη εμπρός και πλέον από πλευράς πρωταθλήματος το θέαμα επικεντρώνεται στο πότε θα περάσει ο Marc Marquez τον Aldeguer για τους πολύτιμους πόντους, πράγμα που καταφέρνει. Δεν προλαβαίνει όμως να πλησιάσει την τρίτη Aprilia.
Ο Acosta οδηγεί με διαφορά ασφαλείας την κούρσα ξεσηκώνοντας τις κερκίδες της Αυστρίας στους τελευταίους γύρους που απομένουν. Τρία χρόνια μετά η πρώτη του νίκη στα MotoGP έρχεται με τον κατασκευαστή που τον στήριξε όσο κανείς άλλος στην καριέρα του μέχρι τώρα.
Το γιορτάζει ξαπλώνοντας ήπια και προσεκτικά την RC16 εκεί που έπεσε στον Sprint. Θα ήταν το καλύτερο τριήμερο, με νίκη και στους δύο αγώνες αν δεν ήταν το λάθος αυτό και δεν μπορεί να το παραβλέψει, παρά μόνο να το αναδείξει.
Μία όμορφη λοιπόν νίκη για τον Acosta και ένα δίκαιο άνοιγμα της ψαλίδας στην βαθμολογία για τον Martin. Τέσσερα χρόνια η KTM δεν έχει δει το ψηλότερο σκαλί του βάθρου, ήταν τώρα η καλύτερη στιγμή και μάλιστα με εκπληκτικό καιρό, πράγμα σπάνιο για την εποχή στην περιοχή αυτή, ενώ και τα MotoGP την επισκέπτονται τώρα πιο αργά από άλλες φορές. Όλα δούλεψαν για την στιγμή αυτή λοιπόν.
Τα MotoGP κατευθύνονται τώρα στην Ιαπωνία με τον Martin πρώτο και 306 βαθμούς και τον Marc Marquez να ακολουθεί με 294 βαθμούς!
«Η αξονική έδειξε ότι υπήρχε πρόβλημα και στον έναν πνεύμονα, καθώς είχε συσσωρεύσει αίμα και δυσκολευόμουν στην αναπνοή, ενώ προβληματικές ήταν και οι εξετάσεις της καρδιάς με τα όρια των πρωτεϊνών που έδειξε. Προφανώς όταν έχεις εκτεταμένους μώλωπες τα όρια των πρωτεϊνών στην καρδιά γίνονται επικίνδυνα κι αυτός ήταν ένας ακόμα από τους λόγους που αποφάσισαν να με κρατήσουν μέσα. Είχα συνδεδεμένο οξυγόνο για πολύ ώρα, ένα σωρό γιατρούς και νοσοκόμες να μετρούν κάθε τρεις και λίγο, ενώ ο διευθυντής της ομάδας με την γυναίκα του έμειναν μέχρι τα μεσάνυκτα μαζί μου για να βεβαιωθούν πως δεν χρειάζομαι κάτι άλλο. Προσπάθησα να κοιμηθώ κατά τις 01:00 και με ξυπνούσαν κάθε δύο ώρες για να πάρουν αίμα! Κατά τις 06:30 το πρωί της Κυριακής αρχίσαμε να ενοχλούμε τους γιατρούς για να μου δώσουν εξιτήριο το οποίο ήταν αδύνατο να το πάρουμε μέχρι να πάει 08:40.
Μόνο τότε σκέφτηκα πως μπορεί να μην αγωνιζόμουν την Κυριακή γιατί είτε δεν θα προλαβαίναμε το warm-up είτε κάπου θα τρακάριζε ο Lucio (διευθυντής της ομάδας) έτσι όπως οδηγούσε για να προλάβουμε. Το αποτέλεσμα το είδατε, φτάσαμε στην ώρα μας τελικά, όμως εγώ ακόμα απείχα από το ιδανικό για αγώνα.. Δυσκολευόμουν στην αναπνοή, και ήταν δύσκολο να συγκεντρωθώ στον αγώνα. Στους πρώτους γύρους απλά υπήρχα στην πίστα γυρνώντας σε έναν ρυθμό που μπορούσα να υποφέρω την καταπόνηση. Οι πρώτοι 15 γύροι βγήκαν με πολύ υπομονή, και μοναδικό στόχο να μην πέσω ξανά, γιατί έτσι και ξανά έπεφτα θα είχα σοβαρό πρόβλημα! Δέκα γύρους πριν το τέλος άρχισα να αισθάνομαι καλύτερα, αύξησα ρυθμό και ξεκίνησα τις προσπεράσεις. Είχα καλό ρυθμό το Σαββατοκύριακο, αν δεν ήταν αυτή η πτώση θα μπορούσα να είχα ανέβει στο βάθρο γιατί ήμουν ταχύτερος από τον Petrucci την Παρασκευή!»
