MotoGP: Ο Crutchlow περιγράφει την περιπέτεια πριν τον αγώνα

Εξιτήριο το πρωί της Κυριακής και ολονυχτία στο νοσοκομείο..
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

22/5/2018

Όταν ο Cal Crutchlow δεν σηκώνεται αμέσως μετά από πτώση, τότε καταλαβαίνει κανείς πως τα πράγματα δεν είναι καλά. Ο Cal έχει αποδείξει πολλές φορές πως αντέχει τον πόνο, και με τις αμέτρητες πτώσεις έχει συνηθίσει να σηκώνεται γρήγορα: Το σχόλιο για το πλήθος των πτώσεων ανήκει στον ίδιο, όπως έχει δηλώσει παλιότερα χαριτολογώντας.

Στις δοκιμές του Le Mans είχε μία σειρά από πτώσεις που στο τέλος ολοκληρώθηκαν με ένα εντυπωσιακό και επώδυνο high siding ενώ διεκδικούσε μία θέση στην πρώτη γραμμή της εκκίνησης. Ο Cal έφυγε με φορείο, αδυνατώντας να σηκωθεί, αλλά κάνοντας σήμα με το χέρι πως «είμαι καλά» προς τις κάμερες…

Αμέσως μεταφέρθηκε στο ιατρικό κέντρο της πίστας όπου ο Dr. Zaza τον υπέβαλλε σε εξετάσεις. Ο Cal είχε έντονους πόνους στην λεκάνη σε σημείο που εξέφραζε την ανησυχία πως υπάρχει κάταγμα, ενώ η κλινική εικόνα έδειχνε εκτεταμένους μώλωπες σε όλη την περιοχή, με πόνο στα εσωτερικά όργανα της κοιλιακή χώρας. Ο Dr. Zaza έστειλε άμεσα τον Cruthlow για αξονική τομογραφία:

«Η αξονική έδειξε ότι υπήρχε πρόβλημα και στον έναν πνεύμονα, καθώς είχε συσσωρεύσει αίμα και δυσκολευόμουν στην αναπνοή, ενώ προβληματικές ήταν και οι εξετάσεις της καρδιάς με τα όρια των πρωτεϊνών που έδειξε. Προφανώς όταν έχεις εκτεταμένους μώλωπες τα όρια των πρωτεϊνών στην καρδιά γίνονται επικίνδυνα κι αυτός ήταν ένας ακόμα από τους λόγους που αποφάσισαν να με κρατήσουν μέσα. Είχα συνδεδεμένο οξυγόνο για πολύ ώρα, ένα σωρό γιατρούς και νοσοκόμες να μετρούν κάθε τρεις και λίγο, ενώ ο διευθυντής της ομάδας με την γυναίκα του έμειναν μέχρι τα μεσάνυκτα μαζί μου για να βεβαιωθούν πως δεν χρειάζομαι κάτι άλλο. Προσπάθησα να κοιμηθώ κατά τις 01:00 και με ξυπνούσαν κάθε δύο ώρες για να πάρουν αίμα! Κατά τις 06:30 το πρωί της Κυριακής αρχίσαμε να ενοχλούμε τους γιατρούς για να μου δώσουν εξιτήριο το οποίο ήταν αδύνατο να το πάρουμε μέχρι να πάει 08:40.

Μόνο τότε σκέφτηκα πως μπορεί να μην αγωνιζόμουν την Κυριακή γιατί είτε δεν θα προλαβαίναμε το warm-up είτε κάπου θα τρακάριζε ο Lucio (διευθυντής της ομάδας) έτσι όπως οδηγούσε για να προλάβουμε. Το αποτέλεσμα το είδατε, φτάσαμε στην ώρα μας τελικά, όμως εγώ ακόμα απείχα από το ιδανικό για αγώνα.. Δυσκολευόμουν στην αναπνοή, και ήταν δύσκολο να συγκεντρωθώ στον αγώνα. Στους πρώτους γύρους απλά υπήρχα στην πίστα γυρνώντας σε έναν ρυθμό που μπορούσα να υποφέρω την καταπόνηση. Οι πρώτοι 15 γύροι βγήκαν με πολύ υπομονή, και μοναδικό στόχο να μην πέσω ξανά, γιατί έτσι και ξανά έπεφτα θα είχα σοβαρό πρόβλημα! Δέκα γύρους πριν το τέλος άρχισα να αισθάνομαι καλύτερα, αύξησα ρυθμό και ξεκίνησα τις προσπεράσεις. Είχα καλό ρυθμό το Σαββατοκύριακο, αν δεν ήταν αυτή η πτώση θα μπορούσα να είχα ανέβει στο βάθρο γιατί ήμουν ταχύτερος από τον Petrucci την Παρασκευή!»

Θυμίζουμε πως ο Crutchlow ανέβηκε την Κυριακή μέχρι την όγδοη θέση της κατάταξης, έχοντας περάσει μία δύσκολη νύκτα στο νοσοκομείο χωρίς ύπνο…

 

Ετικέτες

Ποιο Isle of Man; Motovelocidad Colombia κι όποιος αντέξει! [Βίντεο]

Η πιο δημοκρατική μορφή αγώνων είναι αυτή που τρέχεις με ό,τι έχεις σε δημόσιους δρόμους
motovelocidad-colombia
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

16/10/2026

Στο μυαλό του μέσου Ευρωπαίου η Κολομβία δεν είναι ακριβώς η “μοτοσυκλετομάνα” χώρα με παράδοση στους αγώνες μοτοσυκλέτας, ενώ το παγκόσμιο πρωτάθλημα Moto3 που έχρισε ως ήρωα στην πατρίδα του πριν δύο χρόνια τον David Alonso – γεννημένο και μεγαλωμένο στην Ισπανία πάντως – περισσότερο μοιάζει με την εξαίρεση παρά με τον κανόνα.

Παρόλα αυτά η χώρα της Νότιας Αμερικής διαθέτει έντονη αθλητική δραστηριότητα γύρω από τη μοτοσυκλέτα και, μεταξύ των θεσμών που την υπηρετούν, βρίσκεται και το πρωτάθλημα Motovelocidad Colombia, το οποίο εκτυλίσσεται σε ένα μίγμα πιστών ταχύτητας και δημόσιων δρόμων.

Με κατηγορίες που ξεκινούν από παπιά και φτάνουν ως μεγάλα μονοκύλινδρα supermoto, το Motovelocidad Colombia απευθύνεται πρωτίστως στους οικονομικά ασθενέστερους ερασιτέχνες, οι οποίοι μπορούν να βρουν εύκολα μια κατηγορία που να τους χωρά, με αυτοσχέδια μικρά δίχρονα μοντέλα 100, 150 και 200 κυβικών εκατοστών, καθώς και ειδικές κατηγορίες για παπιά και supermoto, αλλά και μια Open που ο καθένας μπορεί να έρθει με ό,τι έχει – στην τελευταία εμφανίζονται κατά καιρούς στην ίδια σχάρα εκκίνησης μικρά πάμφθηνα και προχείρως τροποποιημένα δίχρονα δίπλα σε KTM 1290 Super Adventure. Είπαμε, ό,τι έχει ο καθένας.

Χαζεύοντας τα αμέτρητα βίντεο που ανεβάζει η οργάνωση του Motovelocidad Colombia στα κοινωνικά δίκτυα και το YouTube, δεν μπορούμε παρά να θαυμάσουμε τους αγώνες που στήνονται μέσα σε πόλεις και χωριά, με μόνη περίφραξη μεταλλικά φορητά κάγκελα και δεμάτια σανό σε κάποια επίμαχα σημεία.

Το θέαμα είναι εντυπωσιακό, αν και δείχνει εξόχως επικίνδυνο, ειδικά όταν προσέχουμε πως οι θεατές κάθονται όπου τους κάνει κέφι, συχνά στις εξόδους στροφών που εγγυώνται πως όποια μοτοσυκλέτα φύγει εκεί θα τους έρθει κατευθείαν στα μούτρα.

Ασχέτως της οργάνωσης πάντως, αυτοί οι αγώνες δρόμου της Κολομβίας δείχνουν ως η πιο ευπρόσιτη και δημοκρατική μορφή αγώνων που μπορούμε να σκεφτούμε. Απλές, φτηνές μοτοσυκλέτες που απλά ξεφορτώνεις άχρηστο εξοπλισμό δρόμου, φοράς μια δερμάτινη στολή και βουρ στην εκκίνηση!