MotoGP: Ο Hugh Anderson μπήκε στο Hall of Fame και έγινε MotoGP Legend

Τέσσερις Παγκόσμιοι Τίτλοι στις μικρές κατηγορίες τη δεκαετία του 1960
Από το

motomag

11/10/2022

Το Σάββατο 8/10/2022 , ο τέσσερις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής GP τη δεκαετία του 1960 στις κατηγορίες 50 και 125 κυβικών εκατοστών, Hugh Anderson, εισήχθη στο MotoGP Hall of Fame.

Σε μία τελετή που έγινε στην πίστα Hampton Downs Circuit στη Νέα Ζηλανδία, απονεμήθηκε στον Hugh Anderson η τιμητική πλακέτα για την είσοδο του στο Hall of Fame.

Μέσω video ο CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta καλωσόρισε τον Hugh Anderson στη λίστα του MotoGP Hall of Fame. Στην ομιλία του έκανε λόγο και στον, πρόσφατα εκλιπόντα, Phil Read, ενώ τόνισε τη σημαντικότητα των αναβατών που η καριέρα τους βοήθησε το MotoGP να φτάσει στο σημερινό του επίπεδο.

Ο Hugh Robertson Anderson, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1936. Μεγάλωσε στο Huntly, στο βόρειο νησί της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί ξεκίνησε την ενασχόληση του με το rugby, παίζοντας στην Rugby League με την ομάδα Huntly United. Συναθλητής του υπήρξε ο μετέπειτα οδηγός αγώνων ταχύτητας με μοτοσυκλέτα, Ginger Molloy.

Η πρώτη του επαφή με μοτοσυκλέτα ήταν στην ηλικία των 9 ετών στη φάρμα που διατηρούσε η μητέρα του. Στην ηλικία των 17 έτρεξε για πρώτη φορά αγώνες motocross, με αυτοσχέδια μοτοσυκλέτα. Κατάφερε να κερδίσει κάθε αγώνα που έτρεξε εκείνη τη χρονιά.

Οι νίκες αυτές τον οδήγησαν στους αγώνες ταχύτητας. Το 1960 είχε την πρώτη του επαφή με τα GP στα 350 και 500 κ.εκ. Την ίδια χρονιά, με τη μοτοσυκλέτα των 350 κ.εκ. είχε το πρώτο του βάθρο, στον αγώνα Isle of Man TT, οπού και ήταν συνολικά δύο φορές νικητής της διαδρομής το 1963 και 1964 στα 125 και 50 κυβικά αντίστοιχα.

Το 1962 είχε την πρώτη του επαφή με τις κατηγορίες των 50 και 125 κυβικών, με την ομάδα της Suzuki, καταφέρνοντας να διεκδικήσει πρώτες θέσεις και στις δύο κατηγορίες.

Το 1963 ήταν η χρονιά που ο Anderson πήρε τους 2 πρώτους Παγκόσμιους Τίτλους του, στα 50 και στα 125 κυβικά, ενώ το 1964 κατάφερε να κερδίσει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τον τίτλο στα 50 κυβικά ενώ ολοκλήρωσε το Πρωτάθλημα στην τρίτη θέση στην κατηγορία των 125 κυβικών. Ακριβώς την ανάποδη σειρά ακολούθησε το 1965, κατακτώντας τον τίτλο στα 125 κυβικά, και τερματίζοντας τρίτος στα 50 κυβικά.

Τον Οκτώβριο του 1966, έδωσε τον τελευταίο αγώνα της καριέρας του στα GP, στο ιαπωνικό Grand Prix του Fisco, κλείνοντας την καριέρα του με την ομάδα που ξεκίνησε. Μία καριέρα που αποτελείται από 4 Παγκόσμια Πρωταθλήματα, 25 νίκες Grand Prix και και 48 βάθρα, σε ένα διάστημα έξι ετών.

Εκτός από τους τίτλους στα GP, ο Anderson, έχει στεφθεί 19 φορές πρωταθλητής στο Εθνικό Πρωτάθλημα της Νέας Ζηλανδίας.

Το 1994, ο Anderson, διορίστηκε ως μέλος του Τάγματος των Ιπποτών (MBE), για την προσφορά του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ενώ το 1995, εισήχθη στο Sports Hall of Fame της Νέας Ζηλανδίας και το 2014 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο “Being There”.

Με την είσοδο του στο MotoGP Hall of Fame, o Anderson, εντάσσεται στον κατάλογο των ελίτ αθλητών του αθλήματος μαζί με τους: Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Kenny Roberts Jr, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington, Dani Pedrosa, Stefan Dörflinger, Jorge Martinez, Valentino Rossi, Jorge Lorenzo, Max Biaggi, Luigi Taveri και Nicky Hayden.

MotoGP Casey Stoner: Χάρη στη Yamaha κέρδισα το πρωτάθλημα με την Ducati

Δύο φορές μου πρότειναν να πάω αλλά…
1
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

28/12/2023

Αποκαλυπτικός ήταν για άλλη μια φορά ο Casey Stoner σχετικά με την αγωνιστική σταδιοδρομία του στα GP και κυρίως στην μεγάλη κατηγορία των MotoGP όπου πήρε συνολικά δύο παγκόσμια πρωταθλήματα με την Ducati και την Honda, αλλά όπως ο ίδιος λέει θα μπορούσε να τα είχε πάρει με την Yamaha η οποία των προσέγγισε δύο φορές. Συγκεκριμένα ο Stoner είπε πως 2005 η Yamaha του πρότεινε μια θέση στη δορυφορική της ομάδα, με προοπτική να ανέβει στην εργοστασιακή ομάδα το 2006. Όμως μετά την συνάντηση και την προφορική συμφωνία πριν πέσει το συμβόλαιο πάνω στο τραπέζι για τις υπογραφές, η Yamaha έκλεισε τα τηλέφωνα! “Ήταν ξεκάθαρο πως με χρησιμοποίησαν για δόλωμα ώστε να πιέσουν κάποιον άλλο αναβάτη να υπογράψει για λιγότερα χρήματα” λέει σήμερα ο Stoner, όπου τελικά υπέγραψε στην Honda LCR. Όμως η ιστορία με την Yamaha δεν σταματά εδώ, καθώς την επόμενη χρονιά επανήλθαν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και του πρότειναν συμβόλαιο για τη σεζόν του 2007. Όμως και πάλι η ιαπωνική εταιρεία έκλεισε τα τηλέφωνα μετά την συνάντηση, με αποτέλεσμα ο Stoner να βρεθεί χωρίς σέλα για την επόμενη χρονιά.

Τότε ήταν που τον προσέγγισε η Ducati. “Σίγουρα οι Ιταλοί με ήθελαν μόνο και μόνο για να καλύψω το κενό μέχρι να λήξει το συμβόλαιο του Marco Melandri. Ήμουν αναβάτης-γέμισμα μέχρι να φτιάξουν το Italian-Dream-Team που ήθελαν να φτιάξουν. Δεν είχαν κανένα πλάνο να με κρατήσουν περισσότερο.  Ήρθε βέβαια η κατάκτηση του πρωταθλήματος και οι ισορροπίες άλλαξαν. Ένα πρωτάθλημα που για να είμαι ειλικρινής το οφείλω στη συμπεριφορά της Yamaha που μου έδωσε κίνητρο, καθώς το μόνο που ήθελα στην αρχή της σεζόν του 2007 ήταν να κερδίσω μερικά βάθρα για να τους δείξω πως έκαναν λάθος που δεν με διάλεξαν!”  

Οι ισχυρισμοί του Stoner επιβεβαιώθηκαν από την ιστορία, καθώς η Ducati πράγματι έδωσε τη θέση του Stoner στους Rossi και Melandri προσπαθώντας να φτιάξει την Italian Dream Team, κάτι που φυσικά δεν έγινε πραγματικότητα μέχρι το 2022 και το πρώτο πρωτάθλημα του Pecco Bagnaia.