MotoGP: Ο Hugh Anderson μπήκε στο Hall of Fame και έγινε MotoGP Legend

Τέσσερις Παγκόσμιοι Τίτλοι στις μικρές κατηγορίες τη δεκαετία του 1960
Από το

motomag

11/10/2022

Το Σάββατο 8/10/2022 , ο τέσσερις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής GP τη δεκαετία του 1960 στις κατηγορίες 50 και 125 κυβικών εκατοστών, Hugh Anderson, εισήχθη στο MotoGP Hall of Fame.

Σε μία τελετή που έγινε στην πίστα Hampton Downs Circuit στη Νέα Ζηλανδία, απονεμήθηκε στον Hugh Anderson η τιμητική πλακέτα για την είσοδο του στο Hall of Fame.

Μέσω video ο CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta καλωσόρισε τον Hugh Anderson στη λίστα του MotoGP Hall of Fame. Στην ομιλία του έκανε λόγο και στον, πρόσφατα εκλιπόντα, Phil Read, ενώ τόνισε τη σημαντικότητα των αναβατών που η καριέρα τους βοήθησε το MotoGP να φτάσει στο σημερινό του επίπεδο.

Ο Hugh Robertson Anderson, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1936. Μεγάλωσε στο Huntly, στο βόρειο νησί της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί ξεκίνησε την ενασχόληση του με το rugby, παίζοντας στην Rugby League με την ομάδα Huntly United. Συναθλητής του υπήρξε ο μετέπειτα οδηγός αγώνων ταχύτητας με μοτοσυκλέτα, Ginger Molloy.

Η πρώτη του επαφή με μοτοσυκλέτα ήταν στην ηλικία των 9 ετών στη φάρμα που διατηρούσε η μητέρα του. Στην ηλικία των 17 έτρεξε για πρώτη φορά αγώνες motocross, με αυτοσχέδια μοτοσυκλέτα. Κατάφερε να κερδίσει κάθε αγώνα που έτρεξε εκείνη τη χρονιά.

Οι νίκες αυτές τον οδήγησαν στους αγώνες ταχύτητας. Το 1960 είχε την πρώτη του επαφή με τα GP στα 350 και 500 κ.εκ. Την ίδια χρονιά, με τη μοτοσυκλέτα των 350 κ.εκ. είχε το πρώτο του βάθρο, στον αγώνα Isle of Man TT, οπού και ήταν συνολικά δύο φορές νικητής της διαδρομής το 1963 και 1964 στα 125 και 50 κυβικά αντίστοιχα.

Το 1962 είχε την πρώτη του επαφή με τις κατηγορίες των 50 και 125 κυβικών, με την ομάδα της Suzuki, καταφέρνοντας να διεκδικήσει πρώτες θέσεις και στις δύο κατηγορίες.

Το 1963 ήταν η χρονιά που ο Anderson πήρε τους 2 πρώτους Παγκόσμιους Τίτλους του, στα 50 και στα 125 κυβικά, ενώ το 1964 κατάφερε να κερδίσει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τον τίτλο στα 50 κυβικά ενώ ολοκλήρωσε το Πρωτάθλημα στην τρίτη θέση στην κατηγορία των 125 κυβικών. Ακριβώς την ανάποδη σειρά ακολούθησε το 1965, κατακτώντας τον τίτλο στα 125 κυβικά, και τερματίζοντας τρίτος στα 50 κυβικά.

Τον Οκτώβριο του 1966, έδωσε τον τελευταίο αγώνα της καριέρας του στα GP, στο ιαπωνικό Grand Prix του Fisco, κλείνοντας την καριέρα του με την ομάδα που ξεκίνησε. Μία καριέρα που αποτελείται από 4 Παγκόσμια Πρωταθλήματα, 25 νίκες Grand Prix και και 48 βάθρα, σε ένα διάστημα έξι ετών.

Εκτός από τους τίτλους στα GP, ο Anderson, έχει στεφθεί 19 φορές πρωταθλητής στο Εθνικό Πρωτάθλημα της Νέας Ζηλανδίας.

Το 1994, ο Anderson, διορίστηκε ως μέλος του Τάγματος των Ιπποτών (MBE), για την προσφορά του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ενώ το 1995, εισήχθη στο Sports Hall of Fame της Νέας Ζηλανδίας και το 2014 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο “Being There”.

Με την είσοδο του στο MotoGP Hall of Fame, o Anderson, εντάσσεται στον κατάλογο των ελίτ αθλητών του αθλήματος μαζί με τους: Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Kenny Roberts Jr, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington, Dani Pedrosa, Stefan Dörflinger, Jorge Martinez, Valentino Rossi, Jorge Lorenzo, Max Biaggi, Luigi Taveri και Nicky Hayden.

MotoGP: Η Honda ανακοίνωσε τον David Alonso, όχι όμως για ποια ομάδα της

Ο νεαρός Κολομβιανός προάγεται από τη Moto2 στη μεγάλη κατηγορία το 2027
david-alonso
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

21/7/2026

O David Alonso είναι μόλις 20 ετών, μα σε αυτά τα λίγα χρόνια έχει προλάβει να γράψει ιστορία στα Grand Prix. To 2024 κατέκτησε το παγκόσμιο πρωτάθλημα Moto3 για να γίνει ο πρώτο Κολομβιανός αναβάτης που καταφέρνει κάτι τέτοιο σε οποιαδήποτε κατηγορία του MotoGP, ενώ ταυτόχρονα συνέδεσε το όνομά του για πάντα με την αγωνιστική ιστορία της CFMOTO, καθώς μαζί του έγινε η πρώτη κατασκευάστρια από την Κίνα που κατακτά παγκόσμιο πρωτάθλημα Κατασκευαστών – έστω κι αν κάτω από τα φέρινγκ βρισκόταν μια KTM RC250GP.

Με εκείνη την κυριαρχική και άκρως εντυπωσιακή σεζόν του στη Moto3 ο Alonso προήχθη άμεσα στη Moto2, στην οποία ωστόσο δεν έχει καταφέρει να επιδείξει σταθερότητα στην απόδοσή του. Στη δεύτερη χρονιά του στη μεσαία κατηγορία φέτος, ο Κολομβιανός που έχει γεννηθεί στη Μαδρίτη έχει δώσει δείγματα των ικανοτήτων του, αλλά δεν παλεύει για τον τίτλο όπως πολλοί θα περίμεναν.

Παρόλα αυτά ήταν γνωστό εδώ και καιρό πως οι μνηστήρες τον περιτριγύριζαν από την αρχή της φετινής χρονιάς θέλοντας να τον προσελκύσουν στο δικό τους άρμα για το πρωτάθλημα MotoGP του 2027, ενώ θεωρούταν σχεδόν σίγουρος για τη Honda εδώ και αρκετό καιρό.

Η σιγουριά αυτή μετατράπηκε σε βεβαιότητα με την επίσημη ανακοίνωση της Honda Racing Corporation, λίγη ώρα πριν επισημοποιηθεί και η μεταγραφή του Fabio Quartararo.

Υπάρχει ωστόσο μια ειδοποιός διαφορά μεταξύ των δύο ανακοινώσεων, καθώς η Honda δεν έχει αποκαλύψει ακόμη αν ο Κολομβιανός θα ενταχθεί στην εργοστασιακή Honda HRC ή στην LCR του Lucio Cecchinello.

Το γεγονός πως η ομάδα του Alonso δεν έχει κοινοποιηθεί ακόμη από τη Honda σημαίνει πιθανότατα πως απομένουν κάποιες εκκρεμότητες προς επίλυση, χωρίς να είναι σαφές αν αυτό αφορά στο συμβόλαιο του αναβάτη ή αν οι Ιάπωνες περιμένουν κάποια άλλη μεταγραφική εξέλιξη που θα καθορίσει ποιος θα πάει στην εργοστασιακή ομάδα δίπλα στον Quartararo.

Το πιθανότερο σενάριο θέλει τη διοίκηση της Honda να αμφιταλαντεύεται μεταξύ του Diogo Moreira και του Alonso για τη δεύτερη εργοστασιακή μοτοσυκλέτα, καθώς ο Βραζιλιάνος έχει ήδη πάρει το βάπτισμα του πυρός στη μεγάλη κατηγορία και μάλιστα έχει ανταπεξέλθει πολύ καλά, παίρνοντας βαθμούς στους περισσότερους αγώνες που έχει τρέξει. Αν η Honda HRC επιλέξει τον Moreira, τότε ο Alonso θα αγωνιστεί με τη μοτοσυκλέτα της LCR, στη θέση του Βραζιλιάνου και δίπλα στον Johann Zarco.

Ετικέτες