MotoGP: Ο Hugh Anderson μπήκε στο Hall of Fame και έγινε MotoGP Legend

Τέσσερις Παγκόσμιοι Τίτλοι στις μικρές κατηγορίες τη δεκαετία του 1960
Από το

motomag

11/10/2022

Το Σάββατο 8/10/2022 , ο τέσσερις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής GP τη δεκαετία του 1960 στις κατηγορίες 50 και 125 κυβικών εκατοστών, Hugh Anderson, εισήχθη στο MotoGP Hall of Fame.

Σε μία τελετή που έγινε στην πίστα Hampton Downs Circuit στη Νέα Ζηλανδία, απονεμήθηκε στον Hugh Anderson η τιμητική πλακέτα για την είσοδο του στο Hall of Fame.

Μέσω video ο CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta καλωσόρισε τον Hugh Anderson στη λίστα του MotoGP Hall of Fame. Στην ομιλία του έκανε λόγο και στον, πρόσφατα εκλιπόντα, Phil Read, ενώ τόνισε τη σημαντικότητα των αναβατών που η καριέρα τους βοήθησε το MotoGP να φτάσει στο σημερινό του επίπεδο.

Ο Hugh Robertson Anderson, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1936. Μεγάλωσε στο Huntly, στο βόρειο νησί της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί ξεκίνησε την ενασχόληση του με το rugby, παίζοντας στην Rugby League με την ομάδα Huntly United. Συναθλητής του υπήρξε ο μετέπειτα οδηγός αγώνων ταχύτητας με μοτοσυκλέτα, Ginger Molloy.

Η πρώτη του επαφή με μοτοσυκλέτα ήταν στην ηλικία των 9 ετών στη φάρμα που διατηρούσε η μητέρα του. Στην ηλικία των 17 έτρεξε για πρώτη φορά αγώνες motocross, με αυτοσχέδια μοτοσυκλέτα. Κατάφερε να κερδίσει κάθε αγώνα που έτρεξε εκείνη τη χρονιά.

Οι νίκες αυτές τον οδήγησαν στους αγώνες ταχύτητας. Το 1960 είχε την πρώτη του επαφή με τα GP στα 350 και 500 κ.εκ. Την ίδια χρονιά, με τη μοτοσυκλέτα των 350 κ.εκ. είχε το πρώτο του βάθρο, στον αγώνα Isle of Man TT, οπού και ήταν συνολικά δύο φορές νικητής της διαδρομής το 1963 και 1964 στα 125 και 50 κυβικά αντίστοιχα.

Το 1962 είχε την πρώτη του επαφή με τις κατηγορίες των 50 και 125 κυβικών, με την ομάδα της Suzuki, καταφέρνοντας να διεκδικήσει πρώτες θέσεις και στις δύο κατηγορίες.

Το 1963 ήταν η χρονιά που ο Anderson πήρε τους 2 πρώτους Παγκόσμιους Τίτλους του, στα 50 και στα 125 κυβικά, ενώ το 1964 κατάφερε να κερδίσει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τον τίτλο στα 50 κυβικά ενώ ολοκλήρωσε το Πρωτάθλημα στην τρίτη θέση στην κατηγορία των 125 κυβικών. Ακριβώς την ανάποδη σειρά ακολούθησε το 1965, κατακτώντας τον τίτλο στα 125 κυβικά, και τερματίζοντας τρίτος στα 50 κυβικά.

Τον Οκτώβριο του 1966, έδωσε τον τελευταίο αγώνα της καριέρας του στα GP, στο ιαπωνικό Grand Prix του Fisco, κλείνοντας την καριέρα του με την ομάδα που ξεκίνησε. Μία καριέρα που αποτελείται από 4 Παγκόσμια Πρωταθλήματα, 25 νίκες Grand Prix και και 48 βάθρα, σε ένα διάστημα έξι ετών.

Εκτός από τους τίτλους στα GP, ο Anderson, έχει στεφθεί 19 φορές πρωταθλητής στο Εθνικό Πρωτάθλημα της Νέας Ζηλανδίας.

Το 1994, ο Anderson, διορίστηκε ως μέλος του Τάγματος των Ιπποτών (MBE), για την προσφορά του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ενώ το 1995, εισήχθη στο Sports Hall of Fame της Νέας Ζηλανδίας και το 2014 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο “Being There”.

Με την είσοδο του στο MotoGP Hall of Fame, o Anderson, εντάσσεται στον κατάλογο των ελίτ αθλητών του αθλήματος μαζί με τους: Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Kenny Roberts Jr, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington, Dani Pedrosa, Stefan Dörflinger, Jorge Martinez, Valentino Rossi, Jorge Lorenzo, Max Biaggi, Luigi Taveri και Nicky Hayden.

Jorge Martin - “Αισθάνομαι πως μου έκλεψαν τον τίτλο. Το ελαστικό ήταν σκληρό σαν πέτρα!”

Τι κι αν οι αναβάτες του MotoGP απαγορεύεται να κριτικάρουν τα ελαστικά της Michelin, ο Ισπανός ήταν χείμαρρος
Jorge Martin
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

20/11/2023

Όπως είδαμε όλοι, στον αγώνα της Κυριακής, ο θριαμβευτής του αγώνα Sprint του Σαββάτου, Jorge Martin, αντιμετώπισε μεγάλα προβλήματα με το πίσω ελαστικό του, από την εκκίνηση κιόλας μέχρι και τον τερματισμό. Κι όταν ο αγώνας τελείωσε, μετά από κάποιες βρισιές στα ισπανικά, ο Martin είχε πολλά να πει για το ελαστικό της Michelin…

Κι εκεί που περιμέναμε να δούμε την επανάληψη του συναρπαστικού αγώνα Sprint, με μάχες σώμα με σώμα μεταξύ Pecco και Jorge, βλέπουμε στην εκκίνηση τον αναβάτη της Prima Pramac να κάνει… “παντιλίκια”, μια δεξιά, μια αριστερά, χάνοντας πολλές θέσεις για να ξεκινήσει έτσι το μαρτύριο του Ισπανού, που αντιμετώπισε μεγάλο πρόβλημα στο πίσω ελαστικό του, μέχρι και τον τερματισμό.

Εκκίνηση Qatar

“Είδατε την εκκίνηση, με την τρελή πλαγιολίσθηση του πίσω ελαστικού μου”, δήλωσε αμέσως μετά τις βρισιές στον τερματισμό ο Martin. “Το ελαστικό ήταν σκληρό σαν πέτρα!” Και συνέχισε στο ίδιο ύφος: “Οι θεατές ίσως πίστεψαν πως σε μια νύχτα ξέχασα να οδηγώ. Συνήθως τέτοιο σπινάρισμα συμβαίνει μετά από 30 γύρους σε βρώμικη και σκονισμένη άσφαλτο, όχι στην εκκίνηση, με ολοκαίνουργιο ελαστικό. Μπορείτε να μαντέψετε τι συνέβη. Προσπάθησα απελπισμένα να διαχειριστώ την κατάσταση, αλλά έφτανα κοντά στην πτώση σε κάθε στροφή. Είναι κρίμα που ένα Πρωτάθλημα κρίνεται με αυτό τον τρόπο, μετά από μια σπουδαία σεζόν κατά την οποία εργάστηκα πολύ σκληρά. Αισθάνομαι πως μου έκλεψαν τον τίτλο! Πριν τον αγώνα της Κυριακής ήμουν βέβαιος πως θα μπορούσα να γίνω Παγκόσμιος Πρωταθλητής. Αλλά αυτός ο στόχος είναι πλέον πολύ δύσκολος. Τέλος πάντων… είναι πολύ δύσκολο να μάθουμε τι ακριβώς συνέβη. Εντωμεταξύ ήμουν ο μόνος αναβάτης σε 3 κατηγορίες που συνέβη αυτό. Οπότε κάτι έτρεχε με το ελαστικό. Το Σάββατο είχα ταχύτερο ρυθμό απ’ όλους, ενώ την Κυριακή γύριζα 1,3-1,5 δευτερόλεπτα πιο αργά από τον πρώτο! Η Michelin σίγουρα δεν θέλει να αποφασίζει εκείνη ποιος θα πάρει τον τίτλο, εσκεμμένα. Τουλάχιστον αυτό ελπίζω… αλλά πρέπει να βελτιωθούν, δεν θέλω να έχω ποτέ ξανά αντίστοιχη εμπειρία.”

Martin

Φυσικά το παραπάνω γεγονός φούντωσε τις φήμες και τις θεωρίες συνωμοσίας, ενώ σε πιο ρεαλιστικό επίπεδο το πιθανότερο είναι το πίσω ελαστικό να ήταν προβληματικό, να είχε διαφορετική γόμα από ότι νόμιζε η ομάδα, ή να είχε ζεσταθεί πολλές φορές και έτσι να είχε “καεί / πετρώσει”. Όλα αυτά είναι που ακούγονται από εχθές, αλλά σε τέτοιες περιπτώσεις είναι καλύτερο να μην προσπαθεί κανείς από το κεφάλι του μέσα, να καταλάβει τι έχει συμβεί. Ο Taramasso ήταν ξεκάθαρος πως το ελαστικό του Martin ήταν ολοκαίνουριο και δεν είχε ζεσταθεί ξανά. Δεν θα ρίσκαρε άλλωστε ποτέ η Michelin ένα τέτοιο λάθος. Αυτό βέβαια δεν αναιρεί το γεγονός πως ο Martin αισθάνεται άτυχος και κατηγορεί το ελαστικό για την απόδοσή του.

Michelin

Μην ξεχνάμε όμως πως προβλήματα με τα ελαστικά της Michelin δεν είχε μόνο ο Martin, αλλά και ο Bagnaia σε προηγούμενο αγώνα, κάτι που παραδέχθηκε και ο Ισπανός: “Ο Pecco είχε δηλώσει πως το ίδιο είχε συμβεί και σε εκείνον, αλλά αυτή ήταν η πρώτη φορά που συνέβη σε εμένα. Και είναι κρίμα που έγινε ειδικά τώρα. Είμαι περήφανος που έφερα τη μοτοσυκλέτα στον τερματισμό, καθώς η κατάσταση ήταν ιδιαίτερα περίπλοκη.” Θυμίζουμε πως μόλις ο Martin πέρασε τη γραμμή του τερματισμού το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να γυρίσει να κοιτάξει το πίσω ελαστικό, κουνώντας απογοητευμένος δεξιά-αριστερά το κεφάλι του.

Μετά από τις ιδιαίτερα επικριτικές δηλώσεις Martin, μένει τώρα να δούμε αν θα υπάρξει κάποιο ανακοινωθέν από τη γαλλική εταιρεία ελαστικών για το συμβάν.

Ετικέτες