MotoGP: Ο Hugh Anderson μπήκε στο Hall of Fame και έγινε MotoGP Legend

Τέσσερις Παγκόσμιοι Τίτλοι στις μικρές κατηγορίες τη δεκαετία του 1960
Από το

motomag

11/10/2022

Το Σάββατο 8/10/2022 , ο τέσσερις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής GP τη δεκαετία του 1960 στις κατηγορίες 50 και 125 κυβικών εκατοστών, Hugh Anderson, εισήχθη στο MotoGP Hall of Fame.

Σε μία τελετή που έγινε στην πίστα Hampton Downs Circuit στη Νέα Ζηλανδία, απονεμήθηκε στον Hugh Anderson η τιμητική πλακέτα για την είσοδο του στο Hall of Fame.

Μέσω video ο CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta καλωσόρισε τον Hugh Anderson στη λίστα του MotoGP Hall of Fame. Στην ομιλία του έκανε λόγο και στον, πρόσφατα εκλιπόντα, Phil Read, ενώ τόνισε τη σημαντικότητα των αναβατών που η καριέρα τους βοήθησε το MotoGP να φτάσει στο σημερινό του επίπεδο.

Ο Hugh Robertson Anderson, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1936. Μεγάλωσε στο Huntly, στο βόρειο νησί της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί ξεκίνησε την ενασχόληση του με το rugby, παίζοντας στην Rugby League με την ομάδα Huntly United. Συναθλητής του υπήρξε ο μετέπειτα οδηγός αγώνων ταχύτητας με μοτοσυκλέτα, Ginger Molloy.

Η πρώτη του επαφή με μοτοσυκλέτα ήταν στην ηλικία των 9 ετών στη φάρμα που διατηρούσε η μητέρα του. Στην ηλικία των 17 έτρεξε για πρώτη φορά αγώνες motocross, με αυτοσχέδια μοτοσυκλέτα. Κατάφερε να κερδίσει κάθε αγώνα που έτρεξε εκείνη τη χρονιά.

Οι νίκες αυτές τον οδήγησαν στους αγώνες ταχύτητας. Το 1960 είχε την πρώτη του επαφή με τα GP στα 350 και 500 κ.εκ. Την ίδια χρονιά, με τη μοτοσυκλέτα των 350 κ.εκ. είχε το πρώτο του βάθρο, στον αγώνα Isle of Man TT, οπού και ήταν συνολικά δύο φορές νικητής της διαδρομής το 1963 και 1964 στα 125 και 50 κυβικά αντίστοιχα.

Το 1962 είχε την πρώτη του επαφή με τις κατηγορίες των 50 και 125 κυβικών, με την ομάδα της Suzuki, καταφέρνοντας να διεκδικήσει πρώτες θέσεις και στις δύο κατηγορίες.

Το 1963 ήταν η χρονιά που ο Anderson πήρε τους 2 πρώτους Παγκόσμιους Τίτλους του, στα 50 και στα 125 κυβικά, ενώ το 1964 κατάφερε να κερδίσει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τον τίτλο στα 50 κυβικά ενώ ολοκλήρωσε το Πρωτάθλημα στην τρίτη θέση στην κατηγορία των 125 κυβικών. Ακριβώς την ανάποδη σειρά ακολούθησε το 1965, κατακτώντας τον τίτλο στα 125 κυβικά, και τερματίζοντας τρίτος στα 50 κυβικά.

Τον Οκτώβριο του 1966, έδωσε τον τελευταίο αγώνα της καριέρας του στα GP, στο ιαπωνικό Grand Prix του Fisco, κλείνοντας την καριέρα του με την ομάδα που ξεκίνησε. Μία καριέρα που αποτελείται από 4 Παγκόσμια Πρωταθλήματα, 25 νίκες Grand Prix και και 48 βάθρα, σε ένα διάστημα έξι ετών.

Εκτός από τους τίτλους στα GP, ο Anderson, έχει στεφθεί 19 φορές πρωταθλητής στο Εθνικό Πρωτάθλημα της Νέας Ζηλανδίας.

Το 1994, ο Anderson, διορίστηκε ως μέλος του Τάγματος των Ιπποτών (MBE), για την προσφορά του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ενώ το 1995, εισήχθη στο Sports Hall of Fame της Νέας Ζηλανδίας και το 2014 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο “Being There”.

Με την είσοδο του στο MotoGP Hall of Fame, o Anderson, εντάσσεται στον κατάλογο των ελίτ αθλητών του αθλήματος μαζί με τους: Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Kenny Roberts Jr, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington, Dani Pedrosa, Stefan Dörflinger, Jorge Martinez, Valentino Rossi, Jorge Lorenzo, Max Biaggi, Luigi Taveri και Nicky Hayden.

MotoGP Quartararo: Ελπίζω να πήρε η Yamaha μία ώθηση και να ετοιμάσει κάτι το 2024 αλλιώς δεν θα είμαι μαζί τους το 2025

«Είναι πολλά χρόνια η ίδια κατάσταση, δεν γίνεται να λέμε συνέχεια το ίδιο»
MotoGP Quartararo: Ελπίζω να πήρε η Yamaha μία ώθηση και να ετοιμάσει κάτι το 2024 αλλιώς δεν θα είμαι μαζί τους το 2025
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/10/2023

Απογοητευμένος δήλωσε ο Fabio Quartararo αμέσως μετά τον αγώνα που ανέβηκε στην τρίτη θέση του βάθρου, από την τέταρτη που θα ήταν αν δεν έπεφτε ο Martin ενώ δεν χρειάστηκε να παλέψει και με τον Binder που τον είχε ήδη περάσει όταν δέχτηκε την πρώτη από τις δύο τεκμηριωμένες ποινές.

Ο Quartararo έδωσε ουσιαστικά συνέχεια στις δηλώσεις του προ ολίγων ημερών πως αν η Yamaha δεν κάνει την αλλαγή που πρέπει μέσα στο 2024, τότε δεν θα είναι εκεί το 2025. Μία δήλωση που από μόνη της είναι επανάληψη όσων έχει ήδη τονίσει κατά καιρούς, τελευταία φορά με την ίδια ένταση τον περασμένο Αύγουστο.

Ερωτώμενος σχετικά στην συνέντευξη μετά τον αγώνα ήταν πιο συγκαταβατικός, απαντώντας πως η θέση στο βάθρο ελπίζει να αποτελέσει τόνωση για την Yamaha να φτιάξει ανταγωνιστική μοτοσυκλέτα. Επανέλαβε πως αυτά είναι πράγματα που τα λέει χρόνια, είναι η τρίτη χρονιά που δεν έρχεται η πολυπόθητη αύξηση της ιπποδύναμης, ενώ η πίστα της Ινδονησίας έδειξε πως ο ίδιος έχει τον ρυθμό και μπορεί να είναι ανταγωνιστικός.

Η τελευταία είναι μία απαραίτητη διευκρίνιση, διότι παρόλο που δεν γίνεται να τον αμφισβητήσει κανείς ως αναβάτη και ικανότητες, υπάρχουν φωνές οπαδών της Yamaha που τον κατηγορούν για την απόδοση της ομάδας με τον Quartararo να αισθάνεται πως πρέπει να το ξεκαθαρίσει. Το ίδιο και ο Bagnaia βέβαια που άφησε την ατάκα πως «ο κόσμος μιλάει πολύ», για τους ίδιους περίπου λόγους.

Από εκεί και πέρα δοκίμασε στον warm-up να σπινάρει το πίσω ελαστικό περισσότερο, όπως είπε ο ίδιος, και βρήκε έτσι αυτό που έλειπε ώστε να έχει την μέγιστη απόδοση από την αρχή του αγώνα και να μείνει εμπρός. Η τύχη από εκεί και πέρα τον βοήθησε επίσης και στο τέλος το αποτέλεσμα τον δικαίωσε σε μία δύσκολη πίστα που δεν επιτρέπει πολλές προσπεράσεις και απαιτεί εξαιρετική διαχείριση των ελαστικών. Μακάρι η Yamaha να καταφέρει να δώσει στον Quartararo μία ανταγωνιστική μοτοσυκλέτα, πράγμα που δεν αναμένεται για το 2024, αλλά θα μπορούσε να του δείξει μέσα στην επόμενη χρονιά την μοτοσυκλέτα του 2025 που θα τον κρατήσει ικανοποιημένο και θα παραμείνει μαζί της.

Ετικέτες