MotoGP: Ο Hugh Anderson μπήκε στο Hall of Fame και έγινε MotoGP Legend

Τέσσερις Παγκόσμιοι Τίτλοι στις μικρές κατηγορίες τη δεκαετία του 1960
Από το

motomag

11/10/2022

Το Σάββατο 8/10/2022 , ο τέσσερις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής GP τη δεκαετία του 1960 στις κατηγορίες 50 και 125 κυβικών εκατοστών, Hugh Anderson, εισήχθη στο MotoGP Hall of Fame.

Σε μία τελετή που έγινε στην πίστα Hampton Downs Circuit στη Νέα Ζηλανδία, απονεμήθηκε στον Hugh Anderson η τιμητική πλακέτα για την είσοδο του στο Hall of Fame.

Μέσω video ο CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta καλωσόρισε τον Hugh Anderson στη λίστα του MotoGP Hall of Fame. Στην ομιλία του έκανε λόγο και στον, πρόσφατα εκλιπόντα, Phil Read, ενώ τόνισε τη σημαντικότητα των αναβατών που η καριέρα τους βοήθησε το MotoGP να φτάσει στο σημερινό του επίπεδο.

Ο Hugh Robertson Anderson, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1936. Μεγάλωσε στο Huntly, στο βόρειο νησί της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί ξεκίνησε την ενασχόληση του με το rugby, παίζοντας στην Rugby League με την ομάδα Huntly United. Συναθλητής του υπήρξε ο μετέπειτα οδηγός αγώνων ταχύτητας με μοτοσυκλέτα, Ginger Molloy.

Η πρώτη του επαφή με μοτοσυκλέτα ήταν στην ηλικία των 9 ετών στη φάρμα που διατηρούσε η μητέρα του. Στην ηλικία των 17 έτρεξε για πρώτη φορά αγώνες motocross, με αυτοσχέδια μοτοσυκλέτα. Κατάφερε να κερδίσει κάθε αγώνα που έτρεξε εκείνη τη χρονιά.

Οι νίκες αυτές τον οδήγησαν στους αγώνες ταχύτητας. Το 1960 είχε την πρώτη του επαφή με τα GP στα 350 και 500 κ.εκ. Την ίδια χρονιά, με τη μοτοσυκλέτα των 350 κ.εκ. είχε το πρώτο του βάθρο, στον αγώνα Isle of Man TT, οπού και ήταν συνολικά δύο φορές νικητής της διαδρομής το 1963 και 1964 στα 125 και 50 κυβικά αντίστοιχα.

Το 1962 είχε την πρώτη του επαφή με τις κατηγορίες των 50 και 125 κυβικών, με την ομάδα της Suzuki, καταφέρνοντας να διεκδικήσει πρώτες θέσεις και στις δύο κατηγορίες.

Το 1963 ήταν η χρονιά που ο Anderson πήρε τους 2 πρώτους Παγκόσμιους Τίτλους του, στα 50 και στα 125 κυβικά, ενώ το 1964 κατάφερε να κερδίσει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τον τίτλο στα 50 κυβικά ενώ ολοκλήρωσε το Πρωτάθλημα στην τρίτη θέση στην κατηγορία των 125 κυβικών. Ακριβώς την ανάποδη σειρά ακολούθησε το 1965, κατακτώντας τον τίτλο στα 125 κυβικά, και τερματίζοντας τρίτος στα 50 κυβικά.

Τον Οκτώβριο του 1966, έδωσε τον τελευταίο αγώνα της καριέρας του στα GP, στο ιαπωνικό Grand Prix του Fisco, κλείνοντας την καριέρα του με την ομάδα που ξεκίνησε. Μία καριέρα που αποτελείται από 4 Παγκόσμια Πρωταθλήματα, 25 νίκες Grand Prix και και 48 βάθρα, σε ένα διάστημα έξι ετών.

Εκτός από τους τίτλους στα GP, ο Anderson, έχει στεφθεί 19 φορές πρωταθλητής στο Εθνικό Πρωτάθλημα της Νέας Ζηλανδίας.

Το 1994, ο Anderson, διορίστηκε ως μέλος του Τάγματος των Ιπποτών (MBE), για την προσφορά του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ενώ το 1995, εισήχθη στο Sports Hall of Fame της Νέας Ζηλανδίας και το 2014 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο “Being There”.

Με την είσοδο του στο MotoGP Hall of Fame, o Anderson, εντάσσεται στον κατάλογο των ελίτ αθλητών του αθλήματος μαζί με τους: Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Kenny Roberts Jr, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington, Dani Pedrosa, Stefan Dörflinger, Jorge Martinez, Valentino Rossi, Jorge Lorenzo, Max Biaggi, Luigi Taveri και Nicky Hayden.

MotoGP: H KTM θέλει να λύσει τεχνικό πρόβλημα στους κινητήρες της μα μόνο η Aprilia συναινεί!

Οι τακτικές βλάβες στους V4 των RC16 παραμένουν άλυτο πρόβλημα και οι επιτρεπόμενοι κινητήρες τελειώνουν σύντομα
ktm motogp
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

14/7/2026

Το θέμα πήρε σοβαρές διαστάσεις μετά το ατύχημα της Βαρκελώνης, όταν η ΚΤΜ του Pedro Acosta έσβησε ξαφνικά σε μια μικρή ευθεία μη αφήνοντας κανένα περιθώριο ελιγμού στον επερχόμενο Alex Marquez που έπεσε πάνω στον αντίπαλό του με τις γνωστές συνέπειες. Ωστόσο αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που μια μοτοσυκλέτα της ΚΤΜ αντιμετώπιζε μηχανικά προβλήματα στη διάρκεια δοκιμών ή αγώνων, ούτε έμελλε να είναι η τελευταία.

Στην πορεία οι Αυστριακοί είπαν πως βρέθηκε λύση στο πρόβλημα και κυκλοφόρησε η πληροφορία πως είχαν ρίξει ελαφρώς την απόδοση των V4 τους για παν ενδεχόμενο, ωστόσο αποκαλύπτεται πως οριστική λύση δεν έχει βρεθεί. Και ο λόγος είναι απλός: η ΚΤΜ δεν επιτρέπεται να ανοίξει τους κινητήρες της για να τους ελέγξει και διορθώσει!

Σύμφωνα με τους τρέχοντες κανονισμούς του MotoGP, οι επιτρεπόμενοι κινητήρες – 8 ανά αναβάτη ανά σεζόν ή 10 για ομάδες που απολαμβάνουν παραχωρήσεων (concessions), κάτι που αυτή τη στιγμή ισχύει μόνο για τη Yamaha – εγκρίθηκαν και σφραγίστηκαν στην αρχή της σεζόν και ουδεμία παρέμβαση επιτρέπεται δίχως τη συγκατάθεση της Ένωσης Αγωνιστικών Ομάδων, MSMA.

Για να δοθεί αυτή η συγκατάθεση απαιτείται απόλυτη ομοφωνία και η ΚΤΜ έχει ήδη αιτηθεί στην MSMA να ανοίξει τα μοτέρ της για να ψάξει και να διορθώσει το όποιο πρόβλημα, ωστόσο μόνο η Aprilia έχει συναινέσει! Κοινώς Ducati, Honda και Yamaha δεν εγκρίνουν το σχέδιο της ΚΤΜ.

Στο μεταξύ η ΚΤΜ, όπως αποκάλυψε ο διευθυντής Motorsport της εταιρείας, Pit Beirer, έχει ήδη αποσύρει μερικούς κινητήρες από την εργοστασιακή ομάδα και σκοπεύει να εκμεταλλευτεί την καλοκαιρινή διακοπή για να βρει ποιο ακριβώς είναι το τεχνικό πρόβλημα.

Αυτό πρακτικά σημαίνει ωστόσο πως οι Pedro Acosta και Brad Binder έχουν μείνει με έναν κινητήρα ο καθένας, κάτι που θα οδηγήσει πιθανότατα σε υπέρβαση του επιτρεπόμενου αριθμού που προβλέπουν οι κανονισμοί με τις όποιες συνέπειες – εκκίνηση από pitlane την πρώτη φορά και το ίδιο με επιπλέον ποινή long lap για κάθε επόμενη υπέρβαση.

Στο μεταξύ όμως το ζήτημα δεν αφορά μόνο στον ανταγωνισμό, αλλά έχει και σοβαρές προεκτάσεις στο ζήτημα της ασφάλειας. Το συμβάν της Βαρκελώνης, που οδήγησε σε κάταγμα σπονδύλου στην πλάτη του Alex Marquez, μας δείχνει ξεκάθαρα τον κίνδυνο που προκύπτει όταν μια μοτοσυκλέτα ενδέχεται να σβήσει στα καλά καθούμενα την ώρα του αγώνα, θέτοντας ρίσκα τόσο για τους αναβάτες της, όσο και για όλους τους άλλους που αγωνίζονται εκείνη τη στιγμή τριγύρω τους.

Και αυτό ακριβώς είναι που κάνει ακατανόητη τη διαφωνία των τριών άλλων εργοστασίων που αντιτίθενται στην πρόταση της ΚΤΜ για άνοιγμα των σφραγισμένων μοτέρ της.

Ετικέτες