MotoGP: Ο Hugh Anderson μπήκε στο Hall of Fame και έγινε MotoGP Legend

Τέσσερις Παγκόσμιοι Τίτλοι στις μικρές κατηγορίες τη δεκαετία του 1960
Από το

motomag

11/10/2022

Το Σάββατο 8/10/2022 , ο τέσσερις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής GP τη δεκαετία του 1960 στις κατηγορίες 50 και 125 κυβικών εκατοστών, Hugh Anderson, εισήχθη στο MotoGP Hall of Fame.

Σε μία τελετή που έγινε στην πίστα Hampton Downs Circuit στη Νέα Ζηλανδία, απονεμήθηκε στον Hugh Anderson η τιμητική πλακέτα για την είσοδο του στο Hall of Fame.

Μέσω video ο CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta καλωσόρισε τον Hugh Anderson στη λίστα του MotoGP Hall of Fame. Στην ομιλία του έκανε λόγο και στον, πρόσφατα εκλιπόντα, Phil Read, ενώ τόνισε τη σημαντικότητα των αναβατών που η καριέρα τους βοήθησε το MotoGP να φτάσει στο σημερινό του επίπεδο.

Ο Hugh Robertson Anderson, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1936. Μεγάλωσε στο Huntly, στο βόρειο νησί της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί ξεκίνησε την ενασχόληση του με το rugby, παίζοντας στην Rugby League με την ομάδα Huntly United. Συναθλητής του υπήρξε ο μετέπειτα οδηγός αγώνων ταχύτητας με μοτοσυκλέτα, Ginger Molloy.

Η πρώτη του επαφή με μοτοσυκλέτα ήταν στην ηλικία των 9 ετών στη φάρμα που διατηρούσε η μητέρα του. Στην ηλικία των 17 έτρεξε για πρώτη φορά αγώνες motocross, με αυτοσχέδια μοτοσυκλέτα. Κατάφερε να κερδίσει κάθε αγώνα που έτρεξε εκείνη τη χρονιά.

Οι νίκες αυτές τον οδήγησαν στους αγώνες ταχύτητας. Το 1960 είχε την πρώτη του επαφή με τα GP στα 350 και 500 κ.εκ. Την ίδια χρονιά, με τη μοτοσυκλέτα των 350 κ.εκ. είχε το πρώτο του βάθρο, στον αγώνα Isle of Man TT, οπού και ήταν συνολικά δύο φορές νικητής της διαδρομής το 1963 και 1964 στα 125 και 50 κυβικά αντίστοιχα.

Το 1962 είχε την πρώτη του επαφή με τις κατηγορίες των 50 και 125 κυβικών, με την ομάδα της Suzuki, καταφέρνοντας να διεκδικήσει πρώτες θέσεις και στις δύο κατηγορίες.

Το 1963 ήταν η χρονιά που ο Anderson πήρε τους 2 πρώτους Παγκόσμιους Τίτλους του, στα 50 και στα 125 κυβικά, ενώ το 1964 κατάφερε να κερδίσει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τον τίτλο στα 50 κυβικά ενώ ολοκλήρωσε το Πρωτάθλημα στην τρίτη θέση στην κατηγορία των 125 κυβικών. Ακριβώς την ανάποδη σειρά ακολούθησε το 1965, κατακτώντας τον τίτλο στα 125 κυβικά, και τερματίζοντας τρίτος στα 50 κυβικά.

Τον Οκτώβριο του 1966, έδωσε τον τελευταίο αγώνα της καριέρας του στα GP, στο ιαπωνικό Grand Prix του Fisco, κλείνοντας την καριέρα του με την ομάδα που ξεκίνησε. Μία καριέρα που αποτελείται από 4 Παγκόσμια Πρωταθλήματα, 25 νίκες Grand Prix και και 48 βάθρα, σε ένα διάστημα έξι ετών.

Εκτός από τους τίτλους στα GP, ο Anderson, έχει στεφθεί 19 φορές πρωταθλητής στο Εθνικό Πρωτάθλημα της Νέας Ζηλανδίας.

Το 1994, ο Anderson, διορίστηκε ως μέλος του Τάγματος των Ιπποτών (MBE), για την προσφορά του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ενώ το 1995, εισήχθη στο Sports Hall of Fame της Νέας Ζηλανδίας και το 2014 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο “Being There”.

Με την είσοδο του στο MotoGP Hall of Fame, o Anderson, εντάσσεται στον κατάλογο των ελίτ αθλητών του αθλήματος μαζί με τους: Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Kenny Roberts Jr, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington, Dani Pedrosa, Stefan Dörflinger, Jorge Martinez, Valentino Rossi, Jorge Lorenzo, Max Biaggi, Luigi Taveri και Nicky Hayden.

FIM Event Licence: Ασφαλιστική κάλυψη για όλους τους εργαζόμενους σε αγώνες, όχι όμως δωρεάν

Ως τώρα μόνο οι αναβάτες ήταν ασφαλισμένοι στους αγώνες της FIM
fim
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

8/7/2026

Με την Event Licence η FIM απλώνει μια προστατευτική ομπρέλα πάνω από όλον τον κόσμο που εργάζεται με οποιονδήποτε τρόπο σε αγωνιστικούς θεσμούς που εμπίπτουν στην αρμοδιότητά της.

Στην ανακοίνωσή της η FIM αναλύει λεπτομερέστερα τι περιλαμβάνει αυτό το πακέτο ασφάλισης, το οποίο περιγράφει με μια πρόταση ως: “καλύπτει οποιονδήποτε δεν εμπλέκεται στη διοργάνωση ως αναβάτης”. Αυτό σημαίνει όλα τα μέλη των ομάδων, από μηχανικούς ως υποστηρικτικό προσωπικό, τα άτομα συνοδείας των αναβατών, τους αγωνοδίκες και κριτές, μεταφορείς, φύλακες, δημοσιογράφους, φωτογράφους, χειριστές καμερών, εν ολίγοις τους πάντες που εργάζονται για να γίνει ένας αγώνας FIM.

Ο λόγος που οι αναβάτες εξαιρούνται της Event Licence είναι προφανώς διότι αυτοί έχουν ήδη ξεχωριστή ασφάλιση FIM. Όλοι οι υπόλοιποι έμεναν ακάλυπτοι, αλλά όχι πια.

Η ασφάλιση της FIM ωστόσο δεν είναι δωρεάν. Το κόστος προσφέρει δύο επιλογές, μια ετήσια και μια ανά αγώνα. Στην πρώτη περίπτωση το κόστος είναι 120 ευρώ για όλον τον χρόνο, ενώ στη δεύτερη είναι 90 ευρώ ανά διοργάνωση. Αυτά τα κόστη καλύπτουν ιατρική φροντίδα και επαναπατρισμό, ενώ με 58 επιπλέον ευρώ τον χρόνο (ή 50 ευρώ ανά διοργάνωση) καλύπτουν ασφαλιστικά και τα ενδεχόμενα θανάτου ή παράλυσης με ποσό 50.000 ευρώ.

Οι καλύψεις περιλαμβάνουν ιατρικά έξοδα ως 400.000 ευρώ, κόστη έρευνας και διάσωσης ως 50.000 ευρώ, πλήρη κάλυψη για μεταφορά σε νοσοκομείο και επαναπατρισμό, καθώς και αρκετές ακόμη παροχές όπως ιατρικές συμβουλές, ψυχολογική υποστήριξη κ.ά.

Μια εύλογη απορία είναι το πώς μέχρι τώρα δεν είχε προβλεφθεί η ασφαλιστική κάλυψη όλου αυτού του προσωπικού που εργάζεται στους αγωνιστικούς στίβους της μοτοσυκλέτας από την Ομοσπονδία και η απάντηση είναι προφανής: ήταν έξοδα που κάλυπταν οι ομάδες που προσλάμβαναν το προσωπικό αυτό, ενώ τώρα με τη FIM Event Licence δημιουργείται ένα πακέτο κοινό για όλους που μπορούν πάλι να αναλάβουν οι ομάδες-εργοδότες για το προσωπικό τους, ενδεχομένως με καλύτερες τιμές.

Επιπλέον, η δυνατότητα ασφάλισης για μια μοναδική διοργάνωση με προκαθορισμένες τιμές και όρους προσφέρει ένα ακόμη μαξιλαράκι ασφαλείας για όσους δεν δίνουν σταθερά το παρών στις αγωνιστικές διοργανώσεις της FIM, αλλά μόνο σε μεμονωμένες περιστάσεις.

Το ασφαλιστικό αυτό πρόγραμμα της FIM αφορά όλα τα παγκόσμια πρωταθλήματα, κύπελλα και λοιπά έπαθλα, τα επίσημα Training Camps καθώς και τις ανάλογες διοργανώσεις των Ηπειρωτικών Ενώσεων (π.χ. FIM Europe).

Αφορούν δεν κάθε μορφής αγώνα, ασχέτως αν αυτός γίνεται σε κλειστή πίστα ή στο ύπαιθρο, εντός ή εκτός δρόμου, συμπεριλαμβάνει δε όλους τους χώρους που σχετίζονται με τον αγώνα και καλύπτει ακόμη και το ταξίδι από και προς τον αγώνα.