MotoGP: O Livio Suppo στην Suzuki Ecstar!

Αναλαμβάνει τον ρόλο του team manager
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

23/2/2022

Η Suzuki Motor Corporation και η Team Suzuki Ecstar έβγαλαν κοινή ανακοίνωση για την ανάληψη του ρόλου του team manager στα MotoGP από τον Livio Suppo. Ο πρώην team manager των Ducati και HRC, θα είναι αυτός που θα ηγηθεί της προσπάθειας της Suzuki στο παγκόσμιο πρωτάθλημα για το 2022.

Δεν ήταν κρυφό ότι ο Project Leader της Suzuki στα MotoGP, Shinichi Sahara, ήταν προς αναζήτηση ενός νέου Team Manager  για την φετεινή σεζόν, καθώς την αποχώρηση του Davide Brivio στο τέλος της σεζόν του 2020 ακολούθησε μια μεταβατική περίοδος, όπου δημιουργήθηκε μια "διευθυντική επιτροπή", όπου ο Sahara είχε τον άτυπο ρόλο του Διευθυντή. Πλέον, βρέθηκε η λύση στο πρόσωπο του πολύπειρου Ιταλού και επετεύχθη η συμφωνία, λίγο πριν τον εναρκτήριο αγώνα στο Qatar στις 6 Μαρτίου.

Ο Suppo αποτελεί μια από τις πιο γνωστές προσωπικότητες στα paddock των MotoGP. Η καριέρα του ξεκίνησε πριν από 28 χρόνια με την ομάδα της Benetton Honda στα 125 και στα 250cc. Στη συνέχεια, πέρασε 11 χρόνια με την Ducati ως Project Leader, ενώ κατά τη διάρκεια της θητείας του, στέφθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής ο Casey Stoner. Από την Ducati μεταπήδησε στο HRC, όπου είχε το ρόλο του επικεφαλής για επτά χρόνια, πανηγυρίζοντας άλλους πέντε τίτλους στο ενεργητικό του.

Όταν αποχώρησε από το HRC και τα MotoGP, ο Suppo δημιούργησε μια επιτυχημένη εταιρεία με ηλεκτρικά ποδήλατα, αλλά πλέον θεωρεί κι αυτός ότι ήρθε το πλήρωμα του χρόνου να επιστρέψει στα paddock.

Στην Suzuki Ecstar πιστεύουν ότι η έλευση του Suppo θα τους δώσει μια επιπλέον ώθηση στην προσπάθειά τους. Ήδη οι πρώτες εντυπώσεις από την μοτοσυκλέτα των δύο εργοστασιακών αναβατών μετά τις πρώτες επίσημες δοκιμές ήταν θετικές, και η προσθήκη ενός έμπειρου και επιτυχημένου μάνατζερ θα αυξήσει τις πιθανότητες της ομάδας για να παίξει έναν πρωταγωνιστικό ρόλο στη συνέχεια.

Ο Shinichi Sahara δήλωσε πως είναι πεπεισμένος ότι ο Livio Suppo είναι ο καταλληλότερος γι' αυτόν τον ρόλο, λόγω της εμπειρίας του και του πάθους του για νίκες. Τόνισε ότι πολλά μέλη της ομάδας έχουν συνεργαστεί μαζί του στο παρελθόν, ενώ και ο ίδιος τον γνωρίζει για πάρα πολλά χρόνια.

Από την μεριά του, ο Livio Suppo είπε πως είναι υπερήφανος για τον καινούργιο του ρόλο και ευτυχής που επιστρέφει στα MotoGP. Στις δηλώσεις του υπογράμμισε ότι πρόκειται για μια μεγάλη πρόκληση, δεδομένου ότι η Suzuki είχε κατακτήσει τον τίτλο το 2020, την χρονιά που συμπλήρωνε 100 χρόνια ιστορίας. Πρόσθεσε επίσης ότι η πρόταση του Sahara ήρθε την κατάλληλη στιγμή για τον ίδιο, καθώς είχε αφοσιωθεί στο να στήσει την εταιρεία με τα ηλεκτρικά ποδήλατα, αλλά ταυτόχρονα του έλειπαν τα paddock και οι αγώνες, θεωρώντας τον εαυτό του έτοιμο για να επιστρέψει.

Στα σχόλιά του για την Suzuki Ecstar, δήλωσε πως είναι μια σπουδαία ομάδα ανθρώπων που θα βοηθήσουν στο να φτάσουν στους στόχους τους νωρίτερα. Σε ό,τι αφορά το επίπεδο των MotoGP, είπε πως τώρα οι αγώνες είναι πιο συναρπαστικοί, με πολλούς γρήγορους αναβάτες και ανταγωνιστικές μοτοσυκλέτες από όλους τους κατασκευαστές, γι' αυτό και κάθε λεπτομέρεια μπορεί να κάνει την διαφορά, τονίζοντας ότι θα δώσει όλο του το "είναι" για να βρεθεί στην κορυφή με την Suzuki.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.