MotoGP: Ο Luca Marini συνεχίζει με τη Honda

Μαζί με τον Joan Mir – Παραμένουν μέχρι την νέα εποχή κανονισμών του MotoGP
Luca Marini continues with Honda
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/7/2025

Ο Luca Marini έχει ήδη υπογράψει επέκταση συμβολαίου με τη Honda για την επόμενη σεζόν, σε μια συμφωνία που θα τον κρατήσει μαζί με τον Joan Mir στην ιαπωνική ομάδα μέχρι να τεθούν σε ισχύ οι νέοι κανονισμοί του MotoGP το 2027.

Μετά το ντεμπούτο του στο MotoGP το 2021 και τρεις σεζόν με τη Ducati, ο Ιταλός εντάχθηκε στο δυναμικό της HRC πέρυσι, για να καλύψει τη θέση που άφησε κενή ο Marc Márquez, όταν αποφάσισε να αποχωρήσει πρόωρα από το συμβόλαιό του. Από τότε, το καλύτερο αποτέλεσμα του Marini ήταν η έκτη θέση στο Sachsenring πριν από περίπου δύο εβδομάδες.

Εκεί, στη Γερμανία, ο Marini επανεμφανίστηκε έπειτα από απουσία τριών Grand Prix, λόγω ενός σοβαρού ατυχήματος κατά τη διάρκεια δοκιμών στη Suzuka, ενόψει του φημισμένου αγώνα αντοχής 8 ωρών. Στο μέσο της σεζόν, και παρά τις τρεις απουσίες, ο αδελφός του Valentino Rossi βρίσκεται στη 15η θέση της γενικής κατάταξης, δεύτερος ανάμεσα στους αναβάτες της Honda, μπροστά από τον teammate του, Joan Mir για τον οποίο δεν πάνε τόσο καλά τα πράγματα με σωρεία DNF (Did Not Finish).

Μετά τον αγώνα της Κυριακής στο Brno, όπου τερμάτισε 12ος, ο Marini ρωτήθηκε αν στόχος του είναι να φτάσει στην Αυστρία, τον πρώτο αγώνα μετά τη θερινή διακοπή, με πιο ξεκάθαρη εικόνα για το μέλλον του. “Δεν ήταν ποτέ αυτός ο στόχος μου, γιατί νομίζω πως πάντα καταλαβαινόμασταν με την ομάδα”, δήλωσε ο ίδιος, δείχνοντας έτσι μια σιγουριά πως θα παραμείνει στη Honda και για το 2026.

Αυτή η εξέλιξη θεωρείται αναμενόμενη, καθώς η Honda απέτυχε να αποκτήσει τον Jorge Martin, ο οποίος δεν μπόρεσε να αποχωρήσει από την Aprilia για το 2026. Ωστόσο, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, ο Ισπανός παραμένει ο βασικός στόχος της HRC για τη σεζόν 2027, όταν θα εφαρμοστούν οι νέοι τεχνικοί κανονισμοί.

Zarco παραμένει στην LCR – Αβεβαιότητα για Chantra

Με το εργοστασιακό δίδυμο πλέον κλειδωμένο, η Honda ολοκληρώνει τις διαδικασίες για τη διατήρηση του Johann Zarco ως ηγέτη της δορυφορικής της  ομάδας, LCR. Την ίδια ώρα, φαίνεται πως ο Ταϊλανδός Somkiat Chantra είναι πολύ πιθανό να αποχωρήσει, μετά από ένα απογοητευτικό πρώτο μισό της σεζόν.

Η μεγάλη διαφορά στις επιδόσεις του Chantra σε σχέση με τους άλλους αναβάτες της Honda έχει ως αποτέλεσμα οι μηχανικοί να μη μπορούν να αξιοποιήσουν τα δεδομένα από τη μοτοσυκλέτα του. Αυτό, σε μια περίοδο που η HRC προσπαθεί να μειώσει τη διαφορά από τη Ducati, θεωρείται τροχοπέδη.

Η έλλειψη ανταγωνιστικών αναβατών από την Ασία έχει οδηγήσει τη Honda να επαναξιολογήσει τη δέσμευσή της με την Idemitsu, τον βασικό χορηγό των μοτοσυκλετών της LCR, που μέχρι τώρα πίεζε για ασιατική παρουσία στην ομάδα. Όλα δείχνουν πως πλέον το ενδιαφέρον στρέφεται είτε σε ταλέντα της Moto2 είτε σε αναβάτες που έχουν απορριφθεί από άλλες ομάδες του MotoGP.

Ετικέτες

MotoGP, Enea Bastianini: Αδιέξοδο σε θέματα ασφάλειας, χρειαζόμαστε εκπρόσωπο αναβατών

“Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”
bastianini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/5/2026

Ο Ιταλός αναβάτης της ΚΤΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διαβλέποντας κενά στην ασφάλεια των αναβατών που ουδείς ασχολείται να καλύψει και εντοπίζει το πρόβλημα στην εκπροσώπηση των αναβατών.

Δύο τέτοια ζητήματα αφορούν στις πίστες Le Mans στη Γαλλία και Balaton Park στην Ουγγαρία, με την πρώτη να έχει φιλοξενήσει αγώνα μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο (8-10/5) και τον αγώνα στη δεύτερη να έρχεται στις αρχές Ιουνίου (5-7/6).

Στο Le Mans το πρώτο σικέιν είναι ένα σημείο αιχμής, καθώς εκεί υπάρχει κίνδυνος αναβάτης που πέφτει στην είσοδό του να καταλήξει εντός πίστας, με κίνδυνο να παρασυρθεί από επερχόμενους αναβάτες. Κάτι τέτοιο συνέβη και φέτος με τις πτώσεις των Fermin Aldeguer και Fabio Di Giannantonio, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Όσο για την ουγγρική πίστα, έχει ένα ανάλογο σημείο στο οποίο έπεσε πέρυσι ο Bastianini κατά τον αγώνα και γλίτωσε από θαύμα (κεντρική εικόνα), καθώς πέρασαν δίπλα του αρκετοί αναβάτες την ώρα που αυτός σερνόταν μέσα στην πίστα.

“Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πάει στην Επιτροπή Ασφάλειας (Safety Commission) αρκετό καιρό τώρα, γιατί κάποια στιγμή έμοιαζε πως είχαμε φτάσει σε αδιέξοδο,” εξήγησε ο αναβάτης της ΚΤΜ.

Οι αναβάτες έχουν εντοπίσει αρκετά επίμαχα σημεία που κατά τη γνώμη τους απαιτούν αλλαγές για λόγους ασφάλειας και τις έχουν ζητήσει.

“Περίμενα μια διαφορετική πίστα στη Balaton Park φέτος, αλλά απεναντίας όλα θα είναι ίδια με πέρυσι. Αυτό που μου συνέβη εκεί πέρυσι ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν είναι ένα σικέιν επιπέδου MotoGP. Θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτό, είναι θέμα των αναβατών να γίνει κάτι. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αυτή τη στιγμή. Ξέρω πως αυτό που κάνω δεν είναι σωστό [το να μην πηγαίνει στην Επιτροπή Ασφάλειας], αλλά υπάρχει ένας εκνευρισμός γιατί ζητήσαμε αλλαγές και αυτές δεν έγιναν.

“Μερικές αλλαγές έρχονται με κόστος, η τροποποίηση ενός σικέιν κοστίζει. Έπειτα υπάρχουν ιστορικές πίστες, όπως το Le Mans. Αλλάζεις μια στροφή της; Στην Αυστρία έγινε, αλλά μερικά πράγματα δεν γίνονται αν πρώτα δεν συμβεί κάτι. Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.

Το πρόβλημα κατά τον Bastianini είναι πως οι αναβάτες δεν έχουν έναν εκπρόσωπο στις συζητήσεις. Πριν καιρό φαινόταν πως θα επερχόταν μια σχετική συμφωνία και θα εξέλεγαν έναν εκπρόσωπό τους, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και οι φωνές τους συχνά δεν φτάνουν στα σωστά αυτιά, ή δεν εισακούγονται.

“Αυτή η σκέψη πρέπει να επανέλθει γιατί χρειαζόμαστε κάποιον να μας προστατεύει και να μιλά εκ μέρους μας. Έχουμε χιλιάδες άλλες υποχρεώσεις ως αναβάτες. Δεν θα έπρεπε να είναι εν ενεργεία αγωνιζόμενος, γιατί είναι μια απαιτητική δουλειά και δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εκτός του ρόστερ του πρωταθλήματος και, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν άφθονοι ικανοί άνθρωποι για να το κάνουν.”

Η φωνή του Bastianini πρέπει να εισακουστεί, ειδικά αυτόν τον καιρό που κυριαρχεί η διαπραγμάτευση για την περίφημη Concorde Agreement μεταξύ διοργανωτών, κατασκευαστών και ομάδων. Σ' αυτήν την ιστορία το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, αλλά για τους αναβάτες υπάρχουν άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που απλά δεν συμβαίνει.

Οι αθλητές ωστόσο είναι ο ζωντανός οργανισμός του αθλήματος, το οξυγόνο και το αίμα του, η φωνή τους οφείλει να ακούγεται, πόσο μάλλον όταν το ζητούμενο δεν είναι η αμοιβή ή τα διαδικαστικά, αλλά η ίδια η σωματική ακεραιότητά τους.

Ετικέτες