MotoGP: Ο Luca Marini συνεχίζει με τη Honda

Μαζί με τον Joan Mir – Παραμένουν μέχρι την νέα εποχή κανονισμών του MotoGP
Luca Marini continues with Honda
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/7/2025

Ο Luca Marini έχει ήδη υπογράψει επέκταση συμβολαίου με τη Honda για την επόμενη σεζόν, σε μια συμφωνία που θα τον κρατήσει μαζί με τον Joan Mir στην ιαπωνική ομάδα μέχρι να τεθούν σε ισχύ οι νέοι κανονισμοί του MotoGP το 2027.

Μετά το ντεμπούτο του στο MotoGP το 2021 και τρεις σεζόν με τη Ducati, ο Ιταλός εντάχθηκε στο δυναμικό της HRC πέρυσι, για να καλύψει τη θέση που άφησε κενή ο Marc Márquez, όταν αποφάσισε να αποχωρήσει πρόωρα από το συμβόλαιό του. Από τότε, το καλύτερο αποτέλεσμα του Marini ήταν η έκτη θέση στο Sachsenring πριν από περίπου δύο εβδομάδες.

Εκεί, στη Γερμανία, ο Marini επανεμφανίστηκε έπειτα από απουσία τριών Grand Prix, λόγω ενός σοβαρού ατυχήματος κατά τη διάρκεια δοκιμών στη Suzuka, ενόψει του φημισμένου αγώνα αντοχής 8 ωρών. Στο μέσο της σεζόν, και παρά τις τρεις απουσίες, ο αδελφός του Valentino Rossi βρίσκεται στη 15η θέση της γενικής κατάταξης, δεύτερος ανάμεσα στους αναβάτες της Honda, μπροστά από τον teammate του, Joan Mir για τον οποίο δεν πάνε τόσο καλά τα πράγματα με σωρεία DNF (Did Not Finish).

Μετά τον αγώνα της Κυριακής στο Brno, όπου τερμάτισε 12ος, ο Marini ρωτήθηκε αν στόχος του είναι να φτάσει στην Αυστρία, τον πρώτο αγώνα μετά τη θερινή διακοπή, με πιο ξεκάθαρη εικόνα για το μέλλον του. “Δεν ήταν ποτέ αυτός ο στόχος μου, γιατί νομίζω πως πάντα καταλαβαινόμασταν με την ομάδα”, δήλωσε ο ίδιος, δείχνοντας έτσι μια σιγουριά πως θα παραμείνει στη Honda και για το 2026.

Αυτή η εξέλιξη θεωρείται αναμενόμενη, καθώς η Honda απέτυχε να αποκτήσει τον Jorge Martin, ο οποίος δεν μπόρεσε να αποχωρήσει από την Aprilia για το 2026. Ωστόσο, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, ο Ισπανός παραμένει ο βασικός στόχος της HRC για τη σεζόν 2027, όταν θα εφαρμοστούν οι νέοι τεχνικοί κανονισμοί.

Zarco παραμένει στην LCR – Αβεβαιότητα για Chantra

Με το εργοστασιακό δίδυμο πλέον κλειδωμένο, η Honda ολοκληρώνει τις διαδικασίες για τη διατήρηση του Johann Zarco ως ηγέτη της δορυφορικής της  ομάδας, LCR. Την ίδια ώρα, φαίνεται πως ο Ταϊλανδός Somkiat Chantra είναι πολύ πιθανό να αποχωρήσει, μετά από ένα απογοητευτικό πρώτο μισό της σεζόν.

Η μεγάλη διαφορά στις επιδόσεις του Chantra σε σχέση με τους άλλους αναβάτες της Honda έχει ως αποτέλεσμα οι μηχανικοί να μη μπορούν να αξιοποιήσουν τα δεδομένα από τη μοτοσυκλέτα του. Αυτό, σε μια περίοδο που η HRC προσπαθεί να μειώσει τη διαφορά από τη Ducati, θεωρείται τροχοπέδη.

Η έλλειψη ανταγωνιστικών αναβατών από την Ασία έχει οδηγήσει τη Honda να επαναξιολογήσει τη δέσμευσή της με την Idemitsu, τον βασικό χορηγό των μοτοσυκλετών της LCR, που μέχρι τώρα πίεζε για ασιατική παρουσία στην ομάδα. Όλα δείχνουν πως πλέον το ενδιαφέρον στρέφεται είτε σε ταλέντα της Moto2 είτε σε αναβάτες που έχουν απορριφθεί από άλλες ομάδες του MotoGP.

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.