MotoGP Ουγγαρία Sprint: Απόλυτη νίκη Marc Marquez σε δικό του αγώνα με χαοτική εκκίνηση

Η VR46 πίσω του σε απόσταση και Honda εντός 10άδας
MotoGP Ουγγαρία Sprint: Απόλυτη νίκη Marc Marquez σε δικό του αγώνα με χαοτική εκκίνηση
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/8/2025

Η πρώτη εκκίνηση στην πίστα της Ουγγαρίας ήταν ένα χάος κανονικό με λάθος του Quartararo που όρμησε στα φρένα, συγκρούστηκε με τον Bastianini και τελικά έπεσε μόνο η Yamaha. Τουλάχιστον για αρχή γιατί δεν είχαμε τελειώσει με τις πτώσεις.

Στο μεταξύ οι ίδιοι οι αναβάτες, μαζί και ο Quartararo, έλεγαν πως χρειάζεται μεγάλη προσοχή η πρώτη στροφή για αναγκάζεσαι να φρενάρεις πολύ δυνατά και δεν υπάρχει χώρος όπως στις περισσότερες πίστες για πολλές σειρές μοτοσυκλετών που παλεύουν όλοι μαζί για μία θέση.

Τελικά παρόλο που όχι μόνο ήταν γνωστό αλλά και τονισμένο επίσης, αυτό ακριβώς έγινε, ένα χάος στην πρώτη στροφή.

Ο Marc Marquez καθάρισε αμέσως τον όποιο ανταγωνισμό θα μπορούσε να έχει, έστριψε πρώτος και από τον πρώτο γύρο είχε έναν ανώτερο από όλους ρυθμό, κάνοντας έναν μοναχικό αγώνα εμπρός. Νίκη από pole position στον πρώτο αγώνα της πίστας όπου σημείωσε και τον ταχύτερο γύρο. Μόνο ο Marquez τα κάνει αυτά και έτσι η πρώτη θέση είχε κριθεί όχι απλά από την εκκίνηση, αλλά ήδη από την κατάταξη για την εκκίνηση.

Αντίστοιχα και οι VR46 μονάχα μεταξύ τους είχαν να παλέψουν γιατί ο Bezzecchi έμπλεξε στην κατάσταση που δημιούργησε ο Quartararo καταστρέφοντας τον αγώνα της Aprilia και της KTM εκτός από την δική του.

Στο μεταξύ αμέσως μετά και πριν κλείσει ο πρώτος γύρος ο Zarco σημείωσε πτώση με τον Bastianini η μοτοσυκλέτα του οποίου είχε ήδη χτυπηθεί από τον Quartararo και πλέον ο αγώνας σταματούσε πλήρως για τον Bastianini μετά από δύο περιστατικά.

Στην πτώση με τον Zarco φταίει όμως ο Bastianini που δεν τα κατάφερε να κλείσει την γραμμή του και έπεσε πάνω στην Honda ενώ το περιστατικό επηρέασε και τον Rins που δεν έπεσε αλλά πέρασε από την αμμοπαγίδα για να μην τους χτυπήσει.

Αυτά τα δύο περιστατικά στοίχειωσαν την πρώτη εκκίνηση του Balaton Park για τα MotoGP που εκείνη την στιγμή είχε στις πρώτες θέσεις τις δύο VR46 και τις Honda να ακολουθούν. Ποιος θα το περίμενε, ξαφνικά εντός πεντάδας δύο Honda!

Μπροστά ήταν ο Marini και πίσω ο Mir ο οποίος είχε κολλημένη στην ρόδα του τον Aldeguer. Αυτό, για εμάς στο MOTO που ήμασταν οι μόνοι που τον ξεχωρίσαμε από την αρχή της σεζόν, σήμαινε πως οι Honda δεν θα κρατούσαν την θέση τους. Τελικά πέρασε αμέσως τον Mir και πλησίασε τον Marini από τον 5ο γύρο χωρίς ποτέ να τον περάσει όμως.

Στην 7η θέση είχαμε τον Bezzecchi και μία μάχη είχε ξεσπάσει στην 10η θέση με τον Acosta και τον Martin. Πέρασε εμπρός η KTM δύο φορές χωρίς ποτέ να κρατήσει την θέση και τελικά ο Acosta σημείωσε πτώση την δεύτερη φορά που το προσπάθησε ξανά μπαίνουν απευθείας στον αγώνα αλλά χωρίς να μπορεί να κάνει κάτι για να καλυτερεύσει την θέση του.

Εμπρός από τον Martin ήταν ο Alex Marquez που πάλευε με τον Pol Espargaro. Στο μεταξύ ο Binder είχε πρόβλημα με το φαίρινγκ που είχε καταστραφεί και μπήκε να το αλλάξει.

Ο Alex Marquez πέρασε τελικά τον Pol Espargaro όπως θα έκανε και ο Martin και έτσι ο αναβάτης δοκιμών της KTM πήρε την 10η θέση και ταυτόχρονα την καλύτερη της KTM.

Για πρώτη φορά ο Luca Marini εντός πεντάδας στον Sprint και για πρώτη φορά η Honda είχε δύο μοτοσυκλέτες στις πρώτες 6 θέσεις σε αγώνα Sprint!

Αύριο αναμένουμε τον παράγοντα Bezzecchi να παίξει τον ρόλο που δεν κατάφερε σήμερα από αυτό που έκανε ο Quartararo, όχι όμως για την πρώτη θέση καθώς ο Marc Marquez δεν έχει αντίπαλο.

 

ΘΕΣΗ

ΑΝΑΒΑΤΗΣ

ΟΜΑΔΑ

ΧΡΟΝΟΣ

1

93M. Marquez

Ducati Lenovo Team

21:13.46

2

49F. Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+2.095

3

21F. Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+3.595

4

10L. Marini

Honda HRC Castrol

+4.890

5

54F. Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

+5.692

6

36J. Mir

Honda HRC Castrol

+6.147

7

72M. Bezzecchi

Aprilia Racing

+6.266

8

73A. Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

+7.332

9

1J. Martin

Aprilia Racing

+10.779

10

44P. Espargaro

Red Bull KTM Tech3

+12.905

11

25R. Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

+13.148

12

43J. Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+14.097

13

63F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

+14.891

14

88M. Oliveira

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+15.342

15

79A. Ogura

Trackhouse MotoGP Team

+15.467

16

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+21.007

17

37P. Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

+22.245

18

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+22.721

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.