MotoGP: Παραλίγο να μείνει παράλυτος ο Lorenzo

Το καμπανάκι της απόσυρσης
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

2/1/2020

Προς το παρόν ο Jorge Lorenzo δεν έχει ανακοινώσει τις αποφάσεις του για το μέλλον. Το μόνο που μας έχει πει είναι πως θα συνεχίσουμε να τον βλέπουμε στην “χώρα των MotoGP” σε κάποιον νέο ρόλο. Οι πιο έντονες φήμες θέλουν τον ισπανό πολυπρωταθλητή να αναλαμβάνει καθήκοντα test rider για την εργοστασιακή ομάδα της Yamaha, όμως σε μια από τις τελευταίες του συνεντεύξεις φαίνεται πως η δουλειά του δοκιμαστή δεν αποτελεί μια από τις προτεραιότητές του. Κι αυτό το λέμε, διότι ο Lorenzo δήλωσε στη Marca πως η βασική αιτία της απόφασής του να σταματήσει πρόωρα την καριέρα του ήταν ο πραγματικός φόβος να μείνει παράλυτος. Κι αυτός ο φόβος παραλίγο να επιβεβαιωθεί μετά την πτώση που είχε στο Assen, όπου έσπασε ένα σπόνδυλο στην σπονδυλική του στήλη. Η γνωμάτευση των γιατρών ήταν σαφής και τον προειδοποίησαν πως έφτασε πάρα πολύ κοντά στο αναπηρικό καροτσάκι. Μάλιστα τα “κουσούρια” που του άφησε εκείνος ο τραυματισμός, μπορούν πολύ πιο εύκολα στο μέλλον να γίνουν αιτία για μόνιμη αναπηρία, καθώς το σώμα του είναι πλέον πολύ ευαίσθητο στις καταπονήσεις. Σαφώς η δουλειά του δοκιμαστή δεν έχει το ρίσκο που αντιμετωπίζουν οι αναβάτες σε ένα πρωτάθλημα και έχεις περισσότερα περιθώρια να ελέγξεις τους κινδύνους. Από την άλλη μεριά όμως, η δουλειά των δοκιμαστών έχει πολύ υψηλότερες απαιτήσεις τα τελευταία χρόνια, καθώς ο χρόνος των ελεύθερων δοκιμών για τους εργοστασιακούς αναβάτες έχει μειωθεί στο ελάχιστο κι αυτό απαιτεί από τους δοκιμαστές να οδηγούν πολύ κοντά στα όρια, ώστε οι πρωτότυπες μοτοσυκλέτες και τα εξαρτήματα που δοκιμάζουν να είναι όσο πιο κοντά γίνεται στην τελική τους μορφή και έτοιμα για χρήση.

Γι΄αυτό και τα εργοστάσια έχουν δώσει ιδιαίτερη σημασία στην επιλογή των αναβατών εξέλιξης και φροντίζουν να συμμετέχουν τακτικά σε αγώνες ως wild card. Καθόλου τυχαία, τα τελευταία χρόνια έχει δημιουργηθεί μια ξεχωριστή μεταγραφολογία για τους εργοστασιακούς δοκιμαστές και η θέση αυτή έχει αναβαθμιστεί τόσο πολύ, που βλέπουμε και ακούμε “βαριά” ονόματα στα τραπέζια των διαπραγματεύσεων. Θυμίζουμε πως αναβάτες σαν τον Casey Stoner και τον Dani Pedrosa έχουν αναλάβει τέτοιους ρόλους και πρόσφατα ο Johann Zarco θεωρούσε τη θέση του δοκιμαστή πιο σημαντική από την αγωνιστική επιστροφή του στη Moto2. Το κύρος που απέκτησε αυτή η θέση είναι απόλυτα συνυφασμένο με τις αυξημένες απαιτήσεις που έχει και ο Jorge Lorenzo ξέρει πολύ καλά πως δεν θα κάνει τουρισμό, αν αποδεχτεί τη θέση του εργοστασιακού δοκιμαστή.           

MotoGP: Η Pirelli διατηρεί τον αμφιλεγόμενο κανονισμό για πιέσεις ελαστικών - Πότε και γιατί μπορεί να αλλάξει

Ο κανονισμός που κόστισε τον Joan Mir το μοναδικό του φετινό βάθρο ως τώρα δεν πρόκειται να αλλάξει το 2027
Pirelli
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

14/8/2026

Είναι ένας από τους λιγότερο γνωστούς κανόνες του MotoGP και εντάχθηκε στη “νομοθεσία” της μεγάλης κατηγορίας τα τελευταία χρόνια. Πρόκειται για κανονισμό που προβλέπει πως τα λάστιχα της μοτοσυκλέτας πρέπει να διατηρούνται σε πίεση πάνω από 1.80 bar (26,1 psi) το μπροστινό και 1.68 (24,4) το πίσω για το 60% των γύρων ενός κανονικού αγώνα ή για το 30% του sprint race. Παραβίαση αυτής της διάταξης μεταφράζεται σε ποινή 16 δευτερολέπτων για τον πλήρη αγώνα και 8 για τον σύντομο.

Αυτό ακριβώς έπαθε ο Mir στο Grand Prix της Καταλονίας πριν μερικούς μήνες, όταν τερμάτισε δεύτερος – στη μοναδική του εμφάνιση σε βάθρο φέτος – στη μάχη της Κυριακής, αλλά εκ των υστέρων (και αφότου είχε τιμήσει το Prosecco του στο βάθρο) τιμωρήθηκε με 16 επιπλέον δευτερόλεπτα λόγω παράβασης του κανονισμού αυτού και τελικώς κατατάχθηκε 13ος στον αγώνα! Κάτι ανάλογο είχε πάθει πέρυσι και ο Maverick Vinales, σε αγώνα που είχε τερματίσει επίσης δεύτερος.

Η αλλαγή προμηθευτή ελαστικών στη μεγάλη κατηγορία γέννησε την απορία αν ο κανονισμός αυτός θα συνεχίσει και το 2027 ή αν αφορούσε συγκεκριμένα τα ελαστικά της Michelin. Έτσι τέθηκε το ερώτημα στον Giorgio Barbier, αγωνιστικό διευθυντή της Pirelli, προκειμένου να διερευνηθεί η σκέψη των Ιταλών επί του κανονισμού αυτού ενόψει της ερχόμενης χρονιάς.

Giorgio Barbier

"Πρέπει να έχουμε μεγάλο σεβασμό προς τον τρέχοντα προμηθευτή του MotoGP (Michelin). Αν μετά από 11 χρόνια έχει θεσπίσει αυτόν τον κανόνα σε συνεργασία με τη Dorna, είναι γιατί πιστεύει πως το να τρέχει κανείς με πολύ χαμηλές πιέσεις μπορεί να συνιστά κίνδυνο και δεν μπορώ να ισχυριστώ πως τέτοιος κίνδυνος δεν υπάρχει. Δεν γνωρίζω ακόμη αρκετά καλά τα αγωνιστικά του MotoGP.

"Από πού προέρχεται η υπερθέρμανση των μπροστινών ελαστικών; Πιθανότατα από την αεροδυναμική, τους ανθρακονημάτινους δίσκους, όταν έχουμε πολλές μοτοσυκλέτες να κρύβονται στο slipstream με την αεροδυναμική να θερμαίνει πολύ το μπροστινό λάστιχο του αναβάτη που είναι πίσω.

“Αυτή είναι μια κατάσταση που δεν έχουμε στα Superbikes, ούτε στη Moto2, έτσι δεν μπορώ να ισχυριστώ πως η Pirelli δεν αντιμετωπίζει καθόλου τέτοιο πρόβλημα.

"Είναι σαφές πως έχουμε διαφορετική κατασκευή, άλλα υλικά και θερμοκρασίες λειτουργίας και δεν πιστεύω πως ένα Pirelli θα δουλεύει καλύτερα στα 1.4 bar από όσο στα 2.0. Γι’ αυτό εκτιμώ πως δεν θα έχουμε το ίδιο πρόβλημα.

"Αν όμως λάβουμε υπόψη ποιες είναι οι σωστές πιέσεις για τα Pirelli, θα πρέπει να δούμε στην πράξη αν θα συνιστά πρόβλημα όταν πέφτουμε κάτω από αυτό το εύρος. Έτσι προς το παρόν θα κρατήσουμε τον κανόνα ως έχει, ελπίζοντας να μη χρειαστεί ποτέ να τον εφαρμόσουμε. Στη συνέχεια θα αποφασίσουμε αν χρειάζεται να τον τροποποιήσουμε ή να τον καταργήσουμε."

"Υπάρχει πάντως ένα δεδομένο που παρατηρώ: ο τρέχων προμηθευτής ελαστικών έχει μεγάλη ευαισθησία στις μεταβολές πίεσης. Όταν περάσει ένα συγκεκριμένο όριο, προκύπτει μεγάλος κίνδυνος.

"Στα δικά μας λάστιχα έχουμε σχετικά μεγάλο λειτουργικό εύρος πίεσης και ο κάθε κατασκευαστής μπορεί να επιλέξει. Η συμπεριφορά των ελαστικών μας δεν αλλάζει τόσο δραματικά με τις μεταβολές στην πίεση.

“Σε κάθε περίπτωση, δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να βλέπουμε αναβάτες να στερούνται το μετάλλιό τους μια ώρα αφότου το έχουν πανηγυρίσει στο βάθρο.”