MotoGP - Παρουσίαση Yamaha: Κλειδί ο Lorenzo για την εξέλιξη της M1!

Με δύο παγκόσμιους πρωταθλητές και δύο ταλέντα
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

6/2/2020

Η παρουσίαση της εργοστασιακής ομάδας της Yamaha ήταν φυσικό να έχει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον, καθώς πολλά έχουν γίνει την τελευταία εβδομάδα. Τα νέα συμβόλαια των αναβατών και ο ρόλος του Jorge Lorenzo ως δοκιμαστή, καλλιέργησαν πολλά ερωτήματα, όχι μόνο προς τον Lin Jarvis, αλλά και προς του ίδιους τους αναβάτες. Οπότε, το γεγονός πως βρέθηκαν όλοι τους μαζί στο ίδιο τραπέζι απέναντι στους δημοσιογράφους, ήταν μια μεγάλη ευκαιρία που δεν πέρασε ανεκμετάλλευτη. Οι μοτοσυκλέτες και οι χρωματισμοί τους είναι σχεδόν ολόιδιοι με της περσινής χρονιάς και καθώς την τελική μορφή των αεροδυναμικών βοηθημάτων θα την δούμε στα τελευταία δοκιμαστικά του Qatar, κανείς δεν έδωσε ιδιαίτερη σημασία στην εμφάνισή τους. Αντιθέτως, η παρουσία του Jorge Lorenzo αποτέλεσε ένα από τα βασικά θέματα της συζήτησης που ακολούθησε.

Για το πόσο σημαντική είναι η προσθήκη του Ισπανού στην ομάδα μίλησε ο Lin Jarvis, ο οποίος είπε πως το μεγαλύτερο μειονέκτημα των ιαπωνικών εργοστασίων σε σχέση με τα ευρωπαϊκά είναι η απόσταση της Ιαπωνίας από την Ευρώπη. Οι περισσότεροι αγώνες του πρωταθλήματος γίνονται επί ευρωπαϊκού εδάφους και οι φυσικές έδρες των εργοστασιακών ομάδων (μηχανικών και αναβατών) είναι επίσης επί ευρωπαϊκού εδάφους. Αντιθέτως, τα τμήματα R&D των ιαπωνικών εργοστασίων είναι στην Ιαπωνία και η ομάδα των ανθρώπων που δουλεύουν σε αυτά είναι Ιάπωνες. Το γεγονός αυτό δημιουργεί εκ των πραγμάτων καθυστερήσεις και “ασυνεννοησία” μεταξύ των δύο πλευρών, γι΄αυτό και ο Lin Jarvis ζήτησε ριζικές αλλαγές. Οι αλλαγές αυτές μετουσιώθηκαν με την δημιουργία μιας ευρωπαϊκής ομάδας εξέλιξης, όπου δοκιμαστής είναι ο Jorge Lorenzo και επικεφαλής ο Silvano Galbusera, που μέχρι πριν λίγο καιρό ήταν επικεφαλής της ομάδας στο box του Valentino Rossi. Και μιας και αναφέραμε το όνομα του Δόκτορα, να πούμε πως όχι μόνο συμφώνησε με τον Lin Jarvis για την ανάγκη που έχουν πλέον οι εργοστασιακές ομάδες για έναν δοκιμαστή που θα γυρίζει στον ίδιο ρυθμό με τους αναβάτες, αλλά ήταν και αυτός που πίεσε μαζί με το Lin Jarvis την Yamaha να προσλάβει τον Jorge Lorenzo για τον συγκεκριμένο ρόλο!

Αξίζει να πούμε, πως ο ο Lin Jarvis δεν έχασε την ευκαιρία να ρίξει μια μπηχτή στην Honda και την Ducati, λέγοντας πως είχε “χάσει” τον Lorenzo και “δεν ξέρω που είχε πάει διακοπές τα τελευταία χρόνια, τώρα πάντως είναι μαζί μας“… Ο Rossi δεν ήταν τόσο προκλητικός στις δηλώσεις τους, ίσως επειδή οι περισσότερες ερωτήσεις που του έγιναν αφορούσαν το αγωνιστικό μέλλον του και το παρασκήνιο που προηγήθηκε με το νέο συμβόλαιο του Quartararo στην εργοστασιακή πλέον ομάδα από το 2021. Ουσιαστικά επανέλαβε όσα γνωρίζουμε έως τώρα, δηλαδή πως η Yamaha έπρεπε να προτείνει τώρα στον Quartraro ένα νέο συμβόλαιο και πως δεν έχει καμία διαφορά για εκείνον από τη στιγμή που η Yamaha τον διαβεβαίωσε για πλήρη εργοστασιακή υποστήριξη (μοτοσυκλέτα και ομάδα) σε περίπτωση που αποφασίσει να συνεχίσει τους αγώνες το 2021. Σε ό,τι αφορά την μεταπήδησή του στην Petronas, ουσιαστικά έδειξε πως δεν τον ενδιαφέρει τι χρώμα θα είναι η μοτοσυκλέτα που θα οδηγά, αλλά το σημαντικό είναι ποιοι άνθρωποι θα απαρτίζουν την ομάδα του. Ο Lorenzo ήταν φειδωλός και προτίμησε να μην πει πολλά πέραν όσων ήδη έχει πει σχετικά με τη δύσκολη περίοδο στη Honda, τη δύναμη της Ducati και την αρμονία της Yamaha. Οι δηλώσεις του Vinales αφορούσαν κυρίως τα προβλήματα ανταγωνιστικότητας της M1 τα τελευταία δύο χρόνια και την ριζική αλλαγή που έκανε σε προσωπικό επίπεδο και μέσα στην ομάδα των συνεργατών του στο box.

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.