MotoGP: Παρουσιάστηκαν τα νέα Honda 2019!

Επέτειος 25 χρόνων Repsol Honda
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/1/2019

Φέτος η Honda γιορτάζει 25 χρόνια συνεργασίας με την Repsol, κι έτσι η παρουσίαση της αγωνιστικής ομάδας για το 2019, απέκτησε και επετειακό χαρακτήρα. Για αυτό και θέλησαν να το γιορτάσουν με έναν τρόπο που είχε οπτικό και συναισθηματικό ερέθισμα, έναν ψηφιακό «αγώνα» που δεν είχε κάποια άλλη πρακτική επέκταση, πέρα από αυτό ακριβώς, το οπτικό και συναισθηματικό ερέθισμα. Εντυπωσιακό παρόλο αυτά…

Σχεδίασαν μία πίστα σε σχήμα «25», όσα και τα χρόνια συνεργασίας τους, κι έτρεξαν μία εξομοίωση ανάμεσα στους Mick Doohan, Àlex Crivillé, Marc Marquez και Jorge Lorenzo, η οποία φυσικά και κατέληξε σε ισοπαλία. Το μόνο λοιπόν που μπορείς να σχολιάσεις για αυτήν την εξομοίωση, είναι πως ήταν καλοστημένη και εντυπωσιακή να την βλέπεις. Μόλις ολοκληρώθηκε και σηκώθηκε ο τοίχος που προσομοίαζε μία πόρτα γκαραζόπορτα, όπως αυτές που μπαίνουν στα αγωνιστικά box, από κάτω περίμενε τόσο ο Doohan όσο και ο Crivillé και φυσικά ο Marquez και ο Lorenzo με το μπανταρισμένο χέρι.

Οι Doohan και Crivillé αντιπροσωπεύουν το ξεκίνημα της Repsol Honda με τις νίκες τους το 1995, και πλαισιώνοντας τις νέες αγωνιστικές πρακτικά δηλώνουν πως το πρώτο που χρειάζεσαι στα GP είναι εμπειρία… Για αυτό και απαρίθμησαν τους παγκόσμιους τίτλους κι όσα έχουν καταφέρει οι αναβάτες τους, ξεκινώντας από τον Pedrosa που είναι “MotoGP Legent”, τον Valentino Rossi παγκόσμιο πρωταθλητή 2002 και 2003, Hayden το 2006, Stoner το 2011 και φυσικά τον Marc Marquez που πήγε στην Repsol Honda το 20013 σπάζοντας από τότε το ένα ομαδικό ρεκόρ πίσω από το άλλο, όπως άλλωστε και η ίδια η ομάδα που πέρσι συγκέντρωσε 400 εκκινήσεις σε αγώνες της μεγάλης κατηγορίας.

Ο Crivillé αναφέρθηκε στις προκλήσεις που είχε την εποχή που ξεκίνησε η ομάδα, τις οδηγίες που είχε για να βρεθεί από την πρώτη σεζόν στο βάθρο κι έπειτα να αρχίσει να κερδίζει, καθώς κι ότι αυτή την στιγμή, από αυτά που βλέπει, είμαστε στην καλύτερη εποχή των MotoGP και παρόλο που οι χορηγοί έχουν λιγοστέψει είναι σημαντικό που υπάρχουν κάποιοι απόλυτα σταθεροί, όπως η Repsol.

Ο Doohan αναφέρθηκε στο πρώτο πρωτάθλημα που έφερε για την Repsol Honda και δεύτερο δικό του, αναπολώντας την εποχή εκείνη που ο στόχος ήταν να φτιάξουν μία μοτοσυκλέτα που να κερδίζει πρωταθλήματα, όπως κι έπραξαν, με τον μύθο να συνεχίζεται, δείχνοντας τον Marquez. Ένα από τα μυστικά της επιτυχίας της ομάδας, ήταν πως είχαν μία πολύ καλή συνεργασία μεταξύ τους όλα αυτά τα χρόνια, και πως ο καθένας άφηνε τον άλλο να κάνει την δουλειά του χωρίς επεμβάσεις, αυτό ήταν για τον Doohan το πιο σημαντικό, η εμπιστοσύνη σε κάθε μέρος της ομάδας.

Παίρνοντας τον λόγο, ο Marquez δήλωσε πως είναι προνόμιο να είσαι μέρος αυτής της ομάδας, ιδιαίτερα όταν έχεις μεγαλώσει βλέποντας στην τηλεόραση τα λαμπερά της χρώματα, κάνοντας όνειρα πως κάποια στιγμή θα τα φορέσεις και ο ίδιος. Το να έχεις καταφέρει κάτι τέτοιο, μοιάζει απίθανο. Στα νούμερα η ομάδα μας είναι εξαιρετική όλα αυτά τα χρόνια, κι αυτό σημαίνει πως πρέπει να συνεχίσουμε να φέρνουμε αποτελέσματα και νίκες, αυτό είναι που θέλουμε. Ο φετινός χειμώνας ήταν ο πιο βαρετός της ζωής μου χωρίς να πλησιάζω σέλα, συνέχισε, περιμένοντας την ανάρρωση, κι έτσι είμαι εκστασιασμένος που ξεκινά η σεζόν.

Ο Lorenzo είναι ενθουσιασμένος με το επίπεδο της ομάδας που βρήκε, και θέλει να δώσει τον καλύτερό του εαυτό. Στεναχωριέται που ξεκινά τις δοκιμές έχοντας ήδη έναν τραυματισμό, αλλά στο Κατάρ θα κάνει το καλύτερο που μπορεί. Όσο για την προσαρμογή του στην μοτοσυκλέτα, το ζήτημα είναι πως δεν έχει ακόμη βρεθεί επάνω της χωρίς να έχει κάποιο βαθμό τραυματισμού, από την στιγμή που ακόμη και στην Valencia είχε τραυματισμένα τόσο το χέρι, όσο και το πόδι. Είναι όμως εντυπωσιασμένος από την επιτάχυνση και την ευελιξία της μοτοσυκλέτας και ανυπομονεί για τα επόμενα βήματα.

Όσο για τις μοτοσυκλέτες, εξωτερικά δεν δείχνουν διαφορές, ούτε φυσικά θα έμπαινε κανείς από την Honda σε λεπτομέρειες. Είχαν αεροδυναμικά βοηθήματα που δεν ξεχώριζαν πολύ στο μάτι, παρά μόνο σε συγκεκριμένες γωνίες, ενώ παραμένει το ρητό για την Honda, πως δεν αλλάζεις συνταγή που κερδίζει, παρά μόνο σε καίρια σημεία και μόνο σε συνάρτηση με τον ανταγωνισμό.

Ετικέτες

Isle of Man Classic TT: Σαρωτική νίκη Michael Dunlop με GSX-R750 SRAD και ιστορικό ρεκόρ γύρου

Ο Βασιλιάς του Νησιού δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του
classic tt 2026
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/8/2026

Μια αρμάδα Suzuki GSX-R750 και άλλη μια Kawasaki ZXR750 πρωταγωνίστησαν στη λίστα συμμετοχών του αγώνα Formula One Classic TT, που έγινε το απόγευμα της Κυριακής 23/8 στο Isle of Man. Μεταξύ αυτών ο Michael Dunlop με το ίδιο GSX-R750 SRAD της Team Classic Suzuki με το οποίο είχε ξανατρέξει στο Νησί στο παρελθόν, αλλά και ένα ρόστερ με έμπειρους αναβάτες και μερικές ιδιαίτερες και ξεχωριστές μοτοσυκλέτες, όπως δυο Yamaha YZF750, μια μοναχική Suzuki RG500 και μια σπανιότατη Norton Rotary WRS 588 στα χέρια του Peter Hickman, ο οποίος ωστόσο δεν τερμάτισε μετά από μηχανική βλάβη στον δεύτερο γύρο.

classic tt
O Michael Dunlop (#6, Suzuki GSX-R750) μπροστά από τον Jamie Coward (#4, Kawasaki ZXR750)

Ο αγώνας ξεκίνησε με τον Mike Browne και την Kawasaki ZXR750 του να οδηγεί τη μάχη, ωστόσο στον δεύτερο γύρο του αγώνα ο Dunlop τον προσπέρασε και άρχισε να απομακρύνεται σταθερά.

classic tt
Mike Browne (Kawasaki ZXR750)

Ό,τι κι αν δοκίμασαν οι αντίπαλοί του δεν είχε κανένα αποτέλεσμα, καθώς ο πολυνίκης του ΤΤ γυρνούσε τη Mountain Course ταχύτερα από κάθε άλλον και στον τρίτο και τελευταίο γύρο κατάφερε ένα ιστορικό ρεκόρ. Με έναν γύρο μέσης ωριαίας ταχύτητας 129.078 mph (207,7 km/h) ο Dunlop πήρε τη νίκη με διαφορά άνω των 20 δευτερολέπτων από τον δεύτερο, Jamie Coward (Kawasaki ZXR750), ο οποίος στο μεταξύ είχε υποβιβάσει τον Browne στην τρίτη θέση.

classic tt
O Peter Hickman με τη Norton WSS 588 Rotary ατυχώς εγκατέλειψε από μηχανική βλάβη

Ο Dunlop ήταν ο μοναδικός αναβάτης της κατηγορίας που έγραψε γύρο άνω των 129 μιλίων ανά ώρα και διέλυσε έτσι ένα ρεκόρ για το Classic TT που κρατούσε εννιά χρόνια και είχε επιτευχθεί από τον Bruce Anstey. Για να αντιληφθούμε πόσο γρήγορα κινήθηκε ο Dunlop, ο τρίτος γύρος του ήταν 13 δευτερόλεπτα ταχύτερος από το ρεκόρ που κατέρριψε, ενώ ο συνολικός του χρόνος στους τρεις γύρους του αγώνα ήταν παραπάνω από ένα λεπτό ταχύτερος από αυτόν που είχε σημειώσει ο Anstey όταν έγραφε το δικό του ρεκόρ!