Λίγες παρουσιάσεις έχουν απομείνει όσο πλησιάζουμε και στο επόμενο επίσημο τεστ στο Qatar πριν την έναρξη της σεζόν στα MotoGP και τώρα ήταν η σειρά της KTM να μας δείξει τα επίσημα χρώματά της.
Φέτος, είναι ο δεύτερος χρόνος που η KTM συμμετέχει στα MotoGP όχι με δύο αλλά με τέσσερις εργοστασιακές μοτοσυκλέτες. Στόχος της είναι να συλλέξει διπλάσιο όγκο δεδομένων και να επιταχύνει την εξέλιξη των μοτοσυκλετών της. Η στρατηγική της όπως φάνηκε αποδίδει τα βέλτιστα στις δοκιμές της Sepang, μέσα απ’ τις επιδόσεις του Dani Pedrosa –αναβάτη εξέλιξης της ΚΤΜ- και του Pol Espargaro.
Τα χρώματα της ΚΤΜ εντυπωσίαζαν πάντα και θα συνεχίσουν να το κάνουν και φέτος, με την RC16 της KTM Factory Racing να διατηρεί τα παραδοσιακά της χρώματα, συνοδευόμενα πάντα απ’ το λογότυπο της Red Bull. Από την άλλη η RC16 της Tech3 απέκτησε ένα επιπλέον χρώμα και έγινε τρικολόρε.
Ο Pol Espargaro είναι ο καλύτερος αναβάτης της αυστριακής ομάδας και επίσης ο παλαιότερος, καθώς συνεργάζεται με την ΚΤΜ απ’ το 2016. Μετά την άκαρπη συνεργασία του Zarco με την KTM, ομόσταβλος του Espargaro στην εργοστασιακή ομάδα θα είναι από ο Brad Binder, ο οποίος θα κάνει το ντεμπούτο του στη MotoGP, όπου πέρσι έχασε για μόλις τρείς βαθμούς τον τίτλο της Moto2 απ’ τον Alex Marquez.
Με τα χρώματα της Tech3 θα κάνει το ντεμπούτο του ο μικρότερος σε ηλικία του grid Iker Lecuona, ενώ ο MiguelOliveira μετρά ήδη ένα χρόνο στην ομάδα.
Ο Motorsport Director της KTM, Pit Beirer είναι πολύ ευχαριστημένος με την εξέλιξη των μοτοσυκλετών που βρίσκεται ακριβώς στο σημείο που περίμεναν για το 2020. “Είχαμε σχεδιάσει τα πάντα και τα ακολουθήσαμε κατά γράμμα με την πλήρη υποστήριξη τόσο της εταιρείας όσο και του διοικητικού συμβουλίου. Πέρσι ξεκινήσαμε τη συνεργασία μας με την Tech3 και είχαμε τέσσερις αναβάτες να μας προσφέρουν πολύτιμα δεδομένα. Οι αναβάτες αναπτύσσοντας τις οδηγικές τους ικανότητες ώθησαν εμάς και τις μοτοσυκλέτες να αναθεωρήσουμε τα όριά μας κι έτσι καταφέραμε να φτάσουμε στο επίπεδο που βρισκόμαστε σήμερα.”
Ανέφερε ο κ.Beirer ενώ παράλληλα τόνισε πως δεν βλέπει την Tech3 ως μια δορυφορική ομάδα αλλά ως μέλος του πακέτου της KTM, με τη σχέση τους να βασίζεται στην εμπιστοσύνη. “Ο Pol έχει συνεισφέρει πάρα πολύ με τις επιδόσεις του στο πλάνο μας, ενώ γνωρίζουμε πολύ καλά τον Brad και είναι υπέροχο που φέτος θα έχουμε τον δικό μας πρωταθλητή απ’ τη Moto3 να τρέχει στη MotoGP.” Από την άλλη, ο κ. Beirer πιστεύει στις ικανότητες του Oliveira και είναι σίγουρος πως θα είναι αρκετά ανταγωνιστικός, πιέζοντας τους αναβάτες της KTM Factory Racing Team, ενώ έχει εντυπωσιαστεί από τον Lecuona και πιστεύει σε αυτόν.
Το επίπεδο που βρίσκεται η KTM στα MotoGP σήμερα, οφείλεται στο πρόγραμμά της που ξεκίνησε το 2012, με τη Moto3 να αποτελεί το σημείο μηδέν για αυτήν. Η ΚΤΜ επενδύει στους ίδιους αναβάτες απ’ την αρχή της καριέρας τους στη Moto3 με αποτέλεσμα να δημιουργούνται σχέσεις εμπιστοσύνης μεταξύ τους και μακροχρόνιες συνεργασίες που επεκτείνονται μέχρι και τη MotoGP, όπως έγινε με τον Brad Binder. Μέσα από αυτό η εξέλιξη των μοτοσυκλετών της είναι ταχύτερη καθώς οι μηχανικοί και οι αναβάτες γνωρίζονται ήδη μεταξύ τους και επικοινωνούν καλύτερα και πιο αποτελεσματικά.
MotoGP, Le Mans Race: Σαρωτικός Martin, στον βαθμό το πρωτάθλημα - Ιστορικό 1ο lockout Aprilia στο βάθρο με Ogura
Από όγδοος πρώτος και “ηγετική” προσπέραση 3 γύρους πριν το τέλος στον Bezzecchi που οδηγούσε απ’ την αρχή
Από τον
Σπύρο Τσαντήλα
10/5/2026
Απόντος του Marc Marquez, που είχε ήδη χειρουργηθεί από το πρωί σε πόδι και ώμο στο Ruber Internacional Hospital της Μαδρίτης, ο αγώνας του Γαλλικού GP ξεκίνησε ως αναμενόταν, με σκοτεινό ουρανό και απειλή για βροχή ανά πάσα ώρα και στιγμή.
Λίγο μετά το πρωινό warm up της μεγάλης κατηγορίας οι ουρανοί άνοιξαν και δεν σταμάτησαν μέχρι την προετοιμασία για την εκκίνηση της Moto3, ο αγώνας της οποίας άρχισε και τελείωσε βρόχινος, παρότι στη διάρκειά του δεν έπεσε σταγόνα. Η Moto2 όμως λίγο αργότερα πήρε εκκίνηση με σλικ λάστιχα σε μια πίστα που είχε πια στεγνώσει και, όσο η βροχή δεν επανερχόταν, τόσο ελπίζαμε για ένα στεγνό grand prix ως το τέλος της ημέρας.
Με τους αναβάτες να έχουν προπονηθεί στις γρήγορες αλλαγές μοτοσυκλέτας γνωρίζοντας την πρόγνωση του καιρού, ο αγώνας ξεκίνησε με τον Marco Bezzecchi να κάνει μία εκπληκτική εκκίνηση και να φεύγει κατευθείαν πρώτος.
Πίσω του οι Pedro Acosta, Fabio Di Giannantonio, Fabio Quartararo και Pecco Bagnaia (από 1ος στην εκκίνηση) ακολούθησαν αμέσως, με τον Γάλλο της Yamaha γρήγορα δεύτερο ενθουσιάζοντας το κοινό στις εξέδρες. Την ίδια ώρα ο Jorge Martin είχε μπλοκαριστεί στην εκκίνηση φτάνοντας την πρώτη στροφή της πίστας 8ος όπως ξεκίνησε.
Με την ολοκλήρωση του πρώτου γύρου ο Bezzecchi οδηγεί από τον Quartararo και πίσω του ακολουθούν απειλητικοί οι Acosta και Di Giannantonio, ενώ όχι πολύ μακριά είναι οι Bagnaia, Ai Ogura και Alex Marquez.
Σε αυτόν τον γύρο ο Alex έχει μία πτώση από μπροστινό από την οποία μάλιστα έδειξε να έχει χτυπήσει λίγο, ενώ ο Acosta πέρασε δεύτερος μπροστά από τον Quartararo.
O Fabio Quartararo αγωνίστηκε στον κυριακάτικο αγώνα του Le Mans με μοναδικά χρώματα στη V4 Yamaha του
Σταδιακά ωστόσο αρχίζει η άνοδος του Martin, ο οποίος μετά τον δεύτερο γύρο ανεβαίνει φτάνοντας γρήγορα έκτος, την ώρα που μπροστά ο Bagnaia προσπαθούσε να πλησιάσει τους δύο πρώτους, δείχνοντας απειλητικός για τον Acosta και τραβώντας μαζί του τον Quartararo.
Στην αρχή του 7ου γύρου ο Bagnaia πέρασε τον Acosta και μετά από μια-δυο αψιμαχίες άρχισε να δείχνει πιο άνετα στη δεύτερη θέση, την ώρα που Quartararo άρχιζε να υποχωρεί στην πίεση των Di Giannantonio και Martin.
Ο Bezzecchi μπροστά κάλπαζε μόνος του προς τη νίκη, ωστόσο δεν είχε αρκετά γρήγορο ρυθμό ώστε να ανοίξει μεγάλη διαφορά, έχοντας πίσω του αναβάτες σε απόσταση μικρότερη του δευτερολέπτου με πρώτο και καλύτερο τον Bagnaia.
Στη μέση του αγώνα ο Bezzecchi προηγείται για 6 δέκατα του Bagnaia, με τον Acosta πολύ κοντά και από κει μεσολαβούν 1,5 δευτερόλεπτα ως τον Martin. Αυτή η απόσταση είχε μειωθεί σε σε λιγότερα από 7 δέκατα μέσα σε 5 γύρους και, έχοντας άλλους 12 ως το τέλος, είναι μάλλον σαφές πως ο Martin έρχεται με φόρα.
Και ξαφνικά στην αρχή του 16ου γύρου, μόλις στη δεύτερη στροφή ο Bagnaia χάνει το μπροστινό του, πέφτει και βγαίνει από τον αγώνα, ο Acosta που ακολουθούσε ελάχιστα πίσω είναι πλέον δεύτερος και ο Martin έχει προαχθεί στο βάθρο.
Χρειάστηκαν δύο γύροι για τον Martin να φτάσει και να περάσει δεύτερος έχοντας μπροστά του 1,6 δευτερόλεπτα απόσταση από τον πρωτοπόρο και 9 γύρους για τον τερματισμό. Το σκηνικό για τους επόμενους γύρους περιελάμβανε τον Martin να μειώνει συνεχώς την απόσταση από τον Bezzecchi, ο οποίος γυρνούσε σε εμφανώς αργόγερο ρυθμό.
Στον 22ο γύρο ο Martin πλέον βλέπει τον ομόσταυλό του σε απόσταση μικρότερη του δευτερολέπτου, ενόσω λίγο πιο πίσω ο Acosta έχει αρχίσει να έχει πρόβλημα από τον Ai Ogura, ο οποίος καθάρισε με τον Di Giannantonio και, πιστός στην προσωπική του παράδοσή να πηγαίνει πολύ καλά στο κλείσιμο των αγώνων, έχει αρχίσει να πλησιάζει τον αναβάτη της ΚΤΜ απειλώντας πλέον ανοιχτά με Aprilia lockout στο βάθρο.
Η προσπέραση που ανέβασε τρίτο τον Ogura ήρθε στον 23ο γύρο και αμέσως άνοιξε διαφορά της τάξης του ενός δευτερολέπτου από τον Acosta που και αυτός πλέον δεν είχε τα λάστιχα για να ακολουθήσει, ο Ιάπωνας πήρε έτσι το πρώτο του βάθρο στη μεγάλη κατηγορία. Είχε επίσης ένα κενό 1,6 δευτερολέπτων από τους δύο πρωτοπόρους, όπου η μονομαχία έχει γίνει πλέον ρόδα με ρόδα.
Ο Martin πιέζει αφόρητα τον Bezzecchi που καταφεύγει συνεχώς σε αμυντικές γραμμές, αλλά με το ξεκίνημα του 25ου γύρου και στο ίδιο σημείο που χτες είχε κάνει την προσπέραση από την εξωτερική για τη νίκη στο Sprint, εδώ βούτηξε στην εσωτερική του Bezzecchi, έστριψε πρώτος στην είσοδο του “S” και δεν ξανακοίταξε πίσω του. Μέσα σε λίγες στροφές είχε ήδη ανοίξει αρκετή διαφορά ώστε να μην ανησυχεί και έβλεπε μπροστά του σκάρτους τρεις γύρους για να πανηγυρίσει ένα σπουδαίο διπλό στο Le Mans.
Όπερ και εγένετο, ο Martin δεν αντιμετώπισε κανένα πρόβλημα ως τον τερματισμό και πανηγύρισε μία πολύ σπουδαία νίκη που τον φέρνει στον έναν βαθμό στο πρωτάθλημα από τον Bezzecchi που παραμένει πρώτος.
Στο τρίτο σκαλί του βάθρου ο Ogura επίσης δεν είχε κανένα πρόβλημα να πανηγυρίσει ένα πολύ σπουδαίο βάθρο για διάφορους λόγους. Πρώτον διότι είναι το πρώτο του στη μεγάλη κατηγορία και επιπλέον διότι έγινε ο πρώτος Ιάπωνας αναβάτης που ανεβαίνει στο βάθρο στη μεγάλη κατηγορία από το 2012.
Πολύ καλή εμφάνιση από τον Fabio Quartararo, που ισχυρίζεται πως βρήκε καλή αίσθηση με τη Yamaha του και τερμάτισε έκτος χωρίς να πιεστεί από πίσω. Ο Γάλλος έκανε τον πρώτο γύρο ως δεύτερος, ξεσήκωσε τους συμπατριώτες του και έμεινε κοντά στις θέσεις του βάθρου για περίπου 7 γύρους, ωστόσο όταν τον πέρασαν και οι Ogura και Di Giannantonio άρχισε σταδιακά να τους χάνει από το οπτικό του πεδίο για να τερματίσει έναν μοναχικό αγώνα σχεδόν πέντε δευτερόλεπτα πίσω από τον πέμπτο.
Αυτό το βάθρο ωστόσο είναι ιστορικό και για την Aprilia, καθώς για πρώτη φορά στα χρόνια της στη μεγάλη κατηγορία MotoGP καταλαμβάνει με μοτοσυκλέτες της και τις τρεις θέσεις των νικητών.
Το πρωτάθλημα εξελίσσεται σε ακόμη πιο αμφίρροπο, καθώς ο Martin έφτασε στον ένα βαθμό από τον Bezzecchi, ενώ οι δυο τους έχουν αφήσει 44 βαθμούς πίσω την τρίτη θέση. Αυτή πέρασε ξανά στα χέρια του Di Giannantonio για έναν μόλις βαθμό από τον Acosta, τον οποίο κατάφερε να προσπεράσει λίγες στροφές πριν την καρό σημαία για την 4η θέση του αγώνα.