MotoGP Phillip Island: Έσπασε καλά διατηρημένο ρεκόρ! Martin ταχύτερος με πρώτη δεκάδα φωτιά!

Μακάρι να είναι ένας στεγνός αγώνας
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/10/2022

Σύννεφα πάνω από την πίστα απείλησαν να μην μας αφήσουν να χαρούμε μία μάχη ταχύτητας αλλά μία μάχη στρατηγικής για την καλύτερη θέση στην εκκίνηση. Τελικά όμως είχαμε το πρώτο με τον Marquez να ξεχωρίζει στην FP3 με χρόνο στα μέσα του 1.28 και να εξασφαλίζει την άμεση πρόσβαση στην Q2 με τον Zarco και τον Bastianini να πρέπει να περάσουν από την Q1.

Από εκεί βγήκε μόνο ο Zarco και μαζί του και ο Rins με τον Mir που επέστρεψε να κάνει τον τέταρτο χρόνο πίσω από τον Pol Espargaro και μπροστά από τον Bastianini τον μόνο από τους αναβάτες που έχουν μία πιθανότητα για καλή θέση στο πρωτάθλημα, να μένει εκτός δεκάδας στην αυριανή εκκίνηση.

Ο Vinales ήταν ταχύτερος στην FP4 με τον Zarco δεύτερο και με ρυθμό για όλους χειρότερο από πριν. Ο Zarco ήταν ταχύτερος γενικά εκτός από την τελευταία στιγμή που ο Vinales έγραψε καλύτερο χρόνο και θα ήταν έτσι και στην FP3 αν δεν είχε μία ατυχία. Άτυχος επίσης στην FP4 και ο Alex Marquez που σημείωσε πτώση.

Φτάνοντας στην Q2 ήταν απόλυτα βέβαιο πως η Ducati είχε το πάνω χέρι, χωρίς αυτή να είναι μία πίστα στην οποία συνηθίζεται κάτι τέτοιο. Ο Martin και ο Bagnaia ήταν με διαφορά οι ταχύτεροι παρόλο που ο Quartararo έθεσε έναν καλό αρχικά χρόνο, μακριά όμως από το ρεκόρ πίστας που θα καταρριπτόταν λίγο αργότερα.

Ο Marquez διέκρινε την υπεροχή των Ducati και βγήκε ξεκάθαρα, απροκάλυπτα και χωρίς καθόλου να το κρύβει, στο κυνήγι τους. Γλίτωσε άλλο ένα lowside με τον εμπρός τροχό να διπλώνει και στηρίζοντας την μοτοσυκλέτα πάνω στο γόνατο την ξανά σήκωσε και πατώντας λίγο χορτάρι γλίτωσε τα χειρότερα.

Ωστόσο δεν θα έμενε εκεί, περίμενε τον Bagnaia να βγει για την τελευταία του προσπάθεια, όπως άλλωστε έκαναν και άλλοι βγαίνοντας στην πίστα σαν ένα τρενάκι. Ο Marquez έσπευσε και μπήκε εμβόλιμα στα βαγόνια αυτά τρίτος κατά σειρά πίσω από τον Rins και με τον Bagnaia πρώτο.

Με τον Martin να σπάει το ρεκόρ πίστας που κρατούσε ο Lorenzo εδώ και εννιά χρόνια, ένα από τα πιο καλοδιατηρημένα στον χρόνο, η πρώτη θέση της αυριανής εκκίνησης φαίνεται να είχε κλειδώσει, ωστόσο οι αποστάσεις της πρώτης πεντάδας είναι πολύ μικρές. Αποκορύφωμα ο Marquez μόλις 13 χιλιοστά πίσω από τον Martin και ενώ οδηγούσε στο slipstreaming του Bagnaia από τον οποίο πήρε την δεύτερη θέση.

Ο Marquez ήταν ξεκάθαρος, αυτός ήταν ο μόνος τρόπος να φτάσω μπροστά στην εκκίνηση είπε. Είναι αγώνας στον οποίο παίζεις με όσα χαρτιά έχεις στα χέρια σου. Δεν είναι ο καλύτερος τρόπος να φτάνεις μπροστά, αλλά όταν δεν υπάρχει άλλος τρόπος τότε δεν υπάρχει καμία «ντροπή».

Και ο Rins έτσι βγήκε από την Q1 άλλωστε, χάρη στον Zarco και ο Aleix Espargaro οδηγούσε πίσω από τον Vinales με τις δύο Aprilia να πηγαίνουν μαζί και τον Aleix Espargaro να καταφέρνει να φτάσει τέταρτος έχοντας δίπλα του τον Quartararo που θα έχει μία δύσκολη εκκίνηση από την πέμπτη θέση αύριο όταν όλη η πρώτη δεκάδα μπορεί να κυνηγήσει τις πρώτες θέσεις στον πρώτο γύρο, συμπεριλαμβανομένων των Ducati της Mooney VR46.

 

 Αποτελέσματα Q2:
Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Χρόνος
Διαφ.
1
Jorge Martin
Ducati
1:27.767
 
2
Marc Marquez
Honda
1:27.780
0.013
3
Francesco Bagnaia
Ducati
1:27.953
0.186
4
Aleix Espargaro
Aprilia
1:27.957
0.190
5
Fabio Quartararo
Yamaha
1:27.973
0.206
6
Johann Zarco
Ducati
1:28.007
0.240
7
Luca Marini
Ducati
1:28.029
0.262
8
Jack Miller
Ducati
1:28.116
0.349
9
Marco Bezzecchi
Ducati
1:28.185
0.418
10
Alex Rins
Suzuki
1:28.541
0.774
11
Alex Marquez
Honda
1:28.733
0.966
12
Maverick Viñales
Aprilia
1:28.765
0.998
 Αποτελέσματα Q1:
Q2
Johann Zarco
Ducati
1:28.132
 
Q2
Alex Rins
Suzuki
1:28.347
0.215
13
Pol Espargaro
Honda
1:28.392
0.260
14
Joan Mir
Suzuki
1:28.492
0.360
15
Enea Bastianini
Ducati
1:28.647
0.515
16
Brad Binder
KTM
1:28.652
0.520
17
Cal Crutchlow
Yamaha
1:28.677
0.545
18
Darryn Binder
Yamaha
1:28.760
0.628
19
Remy Gardner
KTM
1:28.820
0.688
20
Fabio Di Giannantonio
Ducati
1:28.830
0.698
21
Miguel Oliveira
KTM
1:28.859
0.727
22
Raul Fernandez
KTM
1:28.966
0.834
23
Franco Morbidelli
Yamaha
1:29.146
1.014
24
Tetsuta Nagashima
 
1:29.624
1.492

 

 

 

 

 

 

Ετικέτες

MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Inline 4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

inline4

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

inline4

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος  να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.

inline4

 

Ετικέτες