MotoGP Phillip Island: Έσπασε καλά διατηρημένο ρεκόρ! Martin ταχύτερος με πρώτη δεκάδα φωτιά!

Μακάρι να είναι ένας στεγνός αγώνας
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/10/2022

Σύννεφα πάνω από την πίστα απείλησαν να μην μας αφήσουν να χαρούμε μία μάχη ταχύτητας αλλά μία μάχη στρατηγικής για την καλύτερη θέση στην εκκίνηση. Τελικά όμως είχαμε το πρώτο με τον Marquez να ξεχωρίζει στην FP3 με χρόνο στα μέσα του 1.28 και να εξασφαλίζει την άμεση πρόσβαση στην Q2 με τον Zarco και τον Bastianini να πρέπει να περάσουν από την Q1.

Από εκεί βγήκε μόνο ο Zarco και μαζί του και ο Rins με τον Mir που επέστρεψε να κάνει τον τέταρτο χρόνο πίσω από τον Pol Espargaro και μπροστά από τον Bastianini τον μόνο από τους αναβάτες που έχουν μία πιθανότητα για καλή θέση στο πρωτάθλημα, να μένει εκτός δεκάδας στην αυριανή εκκίνηση.

Ο Vinales ήταν ταχύτερος στην FP4 με τον Zarco δεύτερο και με ρυθμό για όλους χειρότερο από πριν. Ο Zarco ήταν ταχύτερος γενικά εκτός από την τελευταία στιγμή που ο Vinales έγραψε καλύτερο χρόνο και θα ήταν έτσι και στην FP3 αν δεν είχε μία ατυχία. Άτυχος επίσης στην FP4 και ο Alex Marquez που σημείωσε πτώση.

Φτάνοντας στην Q2 ήταν απόλυτα βέβαιο πως η Ducati είχε το πάνω χέρι, χωρίς αυτή να είναι μία πίστα στην οποία συνηθίζεται κάτι τέτοιο. Ο Martin και ο Bagnaia ήταν με διαφορά οι ταχύτεροι παρόλο που ο Quartararo έθεσε έναν καλό αρχικά χρόνο, μακριά όμως από το ρεκόρ πίστας που θα καταρριπτόταν λίγο αργότερα.

Ο Marquez διέκρινε την υπεροχή των Ducati και βγήκε ξεκάθαρα, απροκάλυπτα και χωρίς καθόλου να το κρύβει, στο κυνήγι τους. Γλίτωσε άλλο ένα lowside με τον εμπρός τροχό να διπλώνει και στηρίζοντας την μοτοσυκλέτα πάνω στο γόνατο την ξανά σήκωσε και πατώντας λίγο χορτάρι γλίτωσε τα χειρότερα.

Ωστόσο δεν θα έμενε εκεί, περίμενε τον Bagnaia να βγει για την τελευταία του προσπάθεια, όπως άλλωστε έκαναν και άλλοι βγαίνοντας στην πίστα σαν ένα τρενάκι. Ο Marquez έσπευσε και μπήκε εμβόλιμα στα βαγόνια αυτά τρίτος κατά σειρά πίσω από τον Rins και με τον Bagnaia πρώτο.

Με τον Martin να σπάει το ρεκόρ πίστας που κρατούσε ο Lorenzo εδώ και εννιά χρόνια, ένα από τα πιο καλοδιατηρημένα στον χρόνο, η πρώτη θέση της αυριανής εκκίνησης φαίνεται να είχε κλειδώσει, ωστόσο οι αποστάσεις της πρώτης πεντάδας είναι πολύ μικρές. Αποκορύφωμα ο Marquez μόλις 13 χιλιοστά πίσω από τον Martin και ενώ οδηγούσε στο slipstreaming του Bagnaia από τον οποίο πήρε την δεύτερη θέση.

Ο Marquez ήταν ξεκάθαρος, αυτός ήταν ο μόνος τρόπος να φτάσω μπροστά στην εκκίνηση είπε. Είναι αγώνας στον οποίο παίζεις με όσα χαρτιά έχεις στα χέρια σου. Δεν είναι ο καλύτερος τρόπος να φτάνεις μπροστά, αλλά όταν δεν υπάρχει άλλος τρόπος τότε δεν υπάρχει καμία «ντροπή».

Και ο Rins έτσι βγήκε από την Q1 άλλωστε, χάρη στον Zarco και ο Aleix Espargaro οδηγούσε πίσω από τον Vinales με τις δύο Aprilia να πηγαίνουν μαζί και τον Aleix Espargaro να καταφέρνει να φτάσει τέταρτος έχοντας δίπλα του τον Quartararo που θα έχει μία δύσκολη εκκίνηση από την πέμπτη θέση αύριο όταν όλη η πρώτη δεκάδα μπορεί να κυνηγήσει τις πρώτες θέσεις στον πρώτο γύρο, συμπεριλαμβανομένων των Ducati της Mooney VR46.

 

 Αποτελέσματα Q2:
Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Χρόνος
Διαφ.
1
Jorge Martin
Ducati
1:27.767
 
2
Marc Marquez
Honda
1:27.780
0.013
3
Francesco Bagnaia
Ducati
1:27.953
0.186
4
Aleix Espargaro
Aprilia
1:27.957
0.190
5
Fabio Quartararo
Yamaha
1:27.973
0.206
6
Johann Zarco
Ducati
1:28.007
0.240
7
Luca Marini
Ducati
1:28.029
0.262
8
Jack Miller
Ducati
1:28.116
0.349
9
Marco Bezzecchi
Ducati
1:28.185
0.418
10
Alex Rins
Suzuki
1:28.541
0.774
11
Alex Marquez
Honda
1:28.733
0.966
12
Maverick Viñales
Aprilia
1:28.765
0.998
 Αποτελέσματα Q1:
Q2
Johann Zarco
Ducati
1:28.132
 
Q2
Alex Rins
Suzuki
1:28.347
0.215
13
Pol Espargaro
Honda
1:28.392
0.260
14
Joan Mir
Suzuki
1:28.492
0.360
15
Enea Bastianini
Ducati
1:28.647
0.515
16
Brad Binder
KTM
1:28.652
0.520
17
Cal Crutchlow
Yamaha
1:28.677
0.545
18
Darryn Binder
Yamaha
1:28.760
0.628
19
Remy Gardner
KTM
1:28.820
0.688
20
Fabio Di Giannantonio
Ducati
1:28.830
0.698
21
Miguel Oliveira
KTM
1:28.859
0.727
22
Raul Fernandez
KTM
1:28.966
0.834
23
Franco Morbidelli
Yamaha
1:29.146
1.014
24
Tetsuta Nagashima
 
1:29.624
1.492

 

 

 

 

 

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.