MotoGP Phillip Island: Μπαράζ προσπεράσεων Rossi, εκπληκτικός Crutchlow

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/10/2016

 

Κρατήθηκε ο καιρός στην Αυστραλία, αφού εχθές άλλαζε τις εποχές κάθε πεντάλεπτο και άφησε τους θεατές να ευχαριστηθούν έναν αγώνα που είχε εξαιρετικές μάχες. Στο τέλος όμως η θερμοκρασία έπαιξε καθοριστικό ρόλο…

Ένα όνομα ακουγόταν από την αρχή, καθώς οι Espargaro έκαναν εξαιρετική εκκίνηση και μέχρι την μέση του αγώνα είχαν καταφέρει να δώσουν μάχη με τους περισσότερους αναβάτες που συνήθως κρατούν τις πρώτες θέσεις…

Ο Marquez ωστόσο γρήγορα πήρε πίσω την πρώτη θέση, από την οποία εκκινούσε τον αγώνα, και έκανε αμέσως την διαφορά κρατώντας μία απόσταση από την δεύτερη θέση που συνεχώς άλλαζε χέρια. Όσο εμπρός ο Crutchlow είχε μπλέξει σε ένα σάντουιτς Espargaro βλέποντας εξαιρετικό αγώνα και από τους τρεις, ο Rossi χάριζε όμορφες και συνεχείς προσπεράσεις με τον γνωστό του τρόπο: απλά πλησίαζε τον οδηγό εμπρός του και στην επόμενη στροφή ήταν μπροστά του. Περίπου έτσι προσπέρασε και τον Lorenzo ο οποίος ποτέ δεν βρήκε τις κατάλληλες ρυθμίσεις για τα ασύμμετρα ελαστικά της Michelin κι ως τελική λύση είχε επιλέξει να έχει τα αεροδυναμικά βοηθήματα για να φορτίζεται περισσότερο ο εμπρός τροχός - την στιγμή που απουσίαζαν από την Yamaha του Rossi. Βλέποντας μηδενική μαχητικότητα από τον Lorenzo, ήταν βέβαιο ότι σε αυτόν τον αγώνα ο Rossi θα έκλεινε την διαφορά των δεκατεσσάρων βαθμών που τους χώριζε στο πρωτάθλημα, ενώ από την πρόοδό του στους επόμενους γύρους ήταν βέβαιο ότι θα έχει την τρίτη θέση στο βάθρο, ίσως και την δεύτερη.

Ο Cruthlow είχε ξεπερδέψει με το σάντουιτς των Espargaro που τώρα πάλευαν με τον Dovizioso και ήταν σε σταθερό ρυθμό δεύτερος αλλά μακριά από τον Marquez που σταθερά οδηγούσε τον αγώνα. Στο μπαράζ προσπεράσεων που είχε ο Rossi, έπιασε και ουρά. Σαν τα ψαράκια που κολλάνε πάνω στον καρχαρία, ο Vinales έπιασε τον Rossi και από κοντά του άρχισε να ανεβαίνει θέσεις. Μόλις ο Rossi πέρασε τρίτος σε απόσταση πίσω από τον Cruthlow, ο Vinales έμεινε να παλεύει πιο πίσω για τις θέσεις τις πρώτης πεντάδας.

Τότε ήταν που έγινε κάτι αναπάντεχο, ο Marquez έπεσε μόνος του χάνοντας πρόσφυση από το εμπρός ελαστικό στα φρένα της στροφής που φέρει το όνομα Honda! Όσο κι αν ακούγεται ειρωνικό, αυτό ήταν το σημείο που βοήθησε μία άλλη Honda, την δορυφορική του Cruthlow. Ο Άγγλος έχει άσχημη εμπειρία από το Phillip Island καθώς έχει πάθει το ίδιο με τον Marquez και από την αρχή της ημέρας φοβόταν πραγματικά μία τέτοια επανάληψη. Βλέποντας τον Marquez να πέφτει ο φόβος του μεγάλωσε ακόμα περισσότερο και τότε έκανε κάτι που έδειξε –για μία ακόμη φορά- ότι είναι αναβάτης με τεράστια εμπειρία. Αμέσως μόλις έπεσε ο Marquez ο Crutchlow ανέβασε ρυθμό πιέζοντας στο όριο την μοτοσυκλέτα του! Αύξησε την διαφορά με τον Rossi στα 2 δευτερόλεπτα και πολύ γρήγορα την πήγε στο 3.9! Η διαφορά στα γυρολόγια ήταν μία υπερβολή, ενώ με την ομαλοποίηση των γύρων του Rossi, η απόστασή του με τον Crutchlow έφτασε να ξεπερνά τα έξι δευτερόλεπτα!

Αυτή η μεγάλη διαφορά σε χρόνο οφείλεται στην επίδραση της θερμοκρασίας περιβάλλοντος και το διαφορετικό setup αναρτήσεων-ελαστικών-ηλεκτρονικών ανάμεσα σε Yamaha και δορυφορική Honda. Ο Crutchlow κατάλαβε από την πτώση του Marquez ότι θα έχει πρόβλημα με την πτώση της θερμοκρασίας γιατί το σκληρό εμπρός ελαστικό έχανε πρόσφυση, έτσι αποφάσισε ότι ο αργός ρυθμός που δεν διατηρεί την θερμοκρασία του ελαστικού, είναι μεγαλύτερο ρίσκο από την οδήγηση στο όριο. Η μόνη στιγμή που χαλάρωσε, κερδίζοντας τελικά με 4.2 δευτερόλεπτα μπροστά από τον  Rossi αντί για πάνω από 6, ήταν όταν διαλύθηκαν τα σύννεφα και ο ήλιος ζέσταινε την άσφαλτο. Αντιθέτως, όλο αυτό το διάστημα ο Rossi έπρεπε να προστατεύει τα ελαστικά του.

Στην Αυστραλία όλοι οι αναβάτες είχαν το ίδιο πίσω ελαστικό, αλλά οι διαφορές στο εμπρός έπαιξαν ένα μικρό ρόλο για την κατάταξη, με άλλο χαρακτηριστικό παράδειγμα την Suzuki του Espargaro. Πάλευε για την τρίτη θέση του βάθρου, και πάλευε έντονα, τόσο με τον Vinales, όσο και με τον Dovizioso. Βλέπαμε έναν εξαιρετικό αγώνα ανάμεσα στους τρεις για το ποιος θα ανέβει στο βάθρο και η προς το τέλος ήταν βέβαιο ότι θα είναι μία από τις Suzuki. Η πτώση του Espargaro από χαμένη πρόσφυση στο εμπρός ελαστικό, ακριβώς όπως το έπαθε και ο Marquez -σε πλήρη επανάληψη- φανέρωσε το μικρό όριο σε διαφορά θερμοκρασίας που είχε η συγκεκριμένη επιλογή του Michelin…

Ο Hayden έκανε μία καλή μάχη με τον Miller, που κατάληξε σε ανώδυνη πτώση του Hayden ο οποίος και ξανά μπήκε στον αγώνα. Η επικράτηση του Miller από την μεταξύ τους μάχη, και η συνολική εικόνα του αυστραλού τις προηγούμενες μέρες με τον άστατο καιρό, δίνουν ένα δίκιο στον Cruthlow που τοποθετήθηκε απέναντι στην πρόσκληση του Hayden. Ήθελε ο Miller να αγωνιστεί με την εργοστασιακή Honda για να αποκτήσει εμπειρία, σε μία πίστα που θα τον βοηθήσει να κατανοήσει την μοτοσυκλέτα και να επικεντρωθεί στην οδήγηση γιατί την γνωρίζει πολύ καλά. Σε κάθε περίπτωση όμως, ακόμα και με την μικρή πτώση, ο Hayden είχε μία αξιοπρεπή παρουσία και χάρισε μερικές καλές μάχες, όχι μόνο με τον Miller. Κρίμα και για την πτώση του Hector Barbera στους τελευταίους γύρους, που είχε την ευκαιρία να αποδείξει τον εαυτό του με την Ducati…

Οι πτώσεις εμπρός βοήθησαν και τον Lorenzo σε ένα μικρό βαθμό, καθώς χωρίς καμία μάχη, κάνοντας μοναχικό αγώνα με τεράστια διαφορά από τον πέμπτο Pol Espargaro, βρέθηκε στην έκτη θέση και συνολικά 24 βαθμούς πίσω από τον Rossi στο πρωτάθλημα, αυτή την στιγμή. Θα είναι δύσκολο στους επόμενους δύο αγώνες, να βγάλει τον Rossi από την δεύτερη θέση…

Η άνοδος του Valentino από τις πίσω θέσεις, οι μάχες για την τρίτη θέση του βάθρου και η εξαιρετική οδήγηση του Crutchlow, μας έδωσαν ένα ωραίο θέαμα από την αναπάντεχα στεγνή πίστα της Αυστραλίας!

Επόμενος αγώνας στην Μαλαισία, προ τελευταίος για φέτος, σε μία εβδομάδα ακριβώς.

Κατάταξη Phillip Island:

  1. Cal CRUTCHLOW               Honda                   176.5     40'48.543
  2. Valentino ROSSI                               Yamaha                                176.2     +4.218
  3. Maverick VIÑALES           Suzuki                   176.1     +5.309
  4. Andrea DOVIZIOSO         Ducati                   175.9     +9.157
  5. Pol ESPARGARO               SPA        Yamaha                                175.5     +14.299
  6. Jorge LORENZO        Yamaha                                175.1     +20.125
  7. Scott REDDING                  Ducati                   174.5     +28.369
  8. Bradley SMITH     Yamaha                                174.5     +28.781
  9. Danilo PETRUCCI              Ducati                   174.5     +28.792
  10. Jack MILLER                        Honda                   174.5     +28.815
  11. Stefan BRADL                    Aprilia                   174.3     +31.809
  12. Alvaro BAUTISTA              Aprilia                   173.1     +47.734
  13. Yonny HERNANDEZ         Ducati                   173.1     +47.749
  14. Eugene LAVERTY              Ducati                   172.7     +54.311
  15. Mike JONES                        Ducati                   172.6     +55.875
  16. Tito RABAT                          Honda                   171.9     +1'06.395
  17. Nicky HAYDEN                   Honda                   170.8     +1'22.604

Πτώσεις/εγκαταλείψεις

Hector BARBERA              Ducati                   174.5     3 γύροι

Aleix ESPARGARO            Suzuki                   176.2     5 γύροι

Marc MARQUEZ               Honda                   176.6     18 γύροι

Loris BAZ                              Ducati                                   0 γύροι

Κατάταξη Πρωταθλήματος:

1

Marc MARQUEZ

Honda

SPA

273

2

Valentino ROSSI

Yamaha

ITA

216

3

Jorge LORENZO

Yamaha

SPA

192

4

Maverick VIÑALES

Suzuki

SPA

181

5

Dani PEDROSA

Honda

SPA

155

6

Cal CRUTCHLOW

Honda

GBR

141

7

Andrea DOVIZIOSO

Ducati

ITA

137

8

Pol ESPARGARO

Yamaha

SPA

117

9

Andrea IANNONE

Ducati

ITA

96

10

Hector BARBERA

Ducati

SPA

84

11

Aleix ESPARGARO

Suzuki

SPA

82

12

Eugene LAVERTY

Ducati

IRL

73

13

Scott REDDING

Ducati

GBR

71

14

Alvaro BAUTISTA

Aprilia

SPA

67

15

Danilo PETRUCCI

Ducati

ITA

65

16

Stefan BRADL

Aprilia

GER

60

17

Bradley SMITH

Yamaha

GBR

53

18

Jack MILLER

Honda

AUS

48

19

Michele PIRRO

Ducati

ITA

36

20

Tito RABAT

Honda

SPA

29

21

Loris BAZ

Ducati

FRA

24

22

Yonny HERNANDEZ

Ducati

COL

20

23

Katsuyuki NAKASUGA

Yamaha

JPN

5

24

Alex LOWES

Yamaha

GBR

3

25

Nicky HAYDEN

Honda

USA

1

26

Mike JONES

Ducati

AUS

1

27

Hiroshi AOYAMA

Honda

JPN

1

Ετικέτες

Isle of Man TT: Τέλος εποχής για τη SuperTwin κατηγορία

Η νέα αλλαγή στους κανονισμούς του ΤΤ υπακούει στην πραγματικότητα της αγοράς
michael dunlop
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

14/9/2026

Οι διοργανωτές του Isle of Man Tourist Trophy ανακοίνωσαν το τέλος της κατηγορίας SuperTwin, καθώς από το ΤΤ του 2027 οι κανονισμοί της θα εναρμονιστούν πλήρως με αυτούς της κατηγορίας Sportbike, ως έχει στο παγκόσμιο WSPB και στην ανάλογη κλάση του αγγλικού πρωταθλήματος BSB.

Στην ουσία πρόκειται για μια διαδικασία που έχει ήδη ξεκινήσει από το 2024 και εξαρχής προέβλεπε τη σταδιακή κατάργηση των SuperTwin αγωνιστικών, έχοντας ήδη αναβαπτίσει την κατηγορία Sportbike και ενσωματώνοντας σε αυτήν τις μοτοσυκλέτες που την έχουν στελεχώσει και στο παγκόσμιο, με κινητήρες που σε κάποιες περιπτώσεις έχουν παραπάνω από δύο κυλίνδρους, όπως οι τρικύλινδρες Triumph Daytona 660 και CFMOTO 675 SR.

Michael Dunlop

Η SuperTwin θεσπίστηκε το 2012 και θεωρείται ως μια από τις τελευταίες αγωνιστικές κατηγορίες που επέτρεπαν μεγάλη ελευθερία στις μετατροπές στις μοτοσυκλέτες, ενώ ήταν το πεδίο όπου δοξάστηκαν τα σπεσιαλάκια Paton S1-R 650, ειδικά διά χειρός του Michael Dunlop και παλιότερα του John Mc Guinness.

Η SuperTwin είχε στο παρελθόν γεμίσει από κάθε λογής τροποποιημένες δικύλινδρες μοτοσυκλέτες, όπως οι Honda CB500, Kawasaki ER-6 και Suzuki GS500, ωστόσο τα τελευταία χρόνια “καθαρόαιμες” κατασκευές όπως οι Paton είχαν κυριαρχήσει εύλογα στην κατηγορία, παίρνοντας τη νίκη στους έξι από τους οκτώ τελευταίους αγώνες.

Η άφιξη μιας νέας γενιάς δικύλινδρων, όπως οι Aprilia RS660 και Yamaha R7 αναζωογόνησαν ελαφρώς τον ανταγωνισμό, αν και στο φετινό ΤΤ και πάλι ήταν δύο Paton που πήραν άνετα την κορυφή με τους Michael Dunlop και Mike Browne.

Sportbike TT

Για τους διοργανωτές του ΤΤ η Sportbike κατηγορία έχει πια το πλεονέκτημα των μοντέλων παραγωγής, με το εμπορικό ενδιαφέρον που αναπόφευκτα τη συνοδεύει, θέλοντας να λειτουργήσει ως μια από τις πιο προσιτές οδούς για νέους αναβάτες χωρίς τα εκτυφλωτικά κόστη των μεγάλων κατηγοριών. Προς την κατεύθυνση αυτή, οι κανονισμοί της θα έχουν αρκετά περιοριστικό χαρακτήρα στις επιτρεπόμενες επεμβάσεις στις μοτοσυκλέτες, πιο κοντά στη superstock λογική.

Τελικός στόχος είναι μια κλάση που δεν θα απαιτεί μια περιουσία για να δώσει κανείς το παρόν, κάτι που θα διευκρινιστεί πλήρως τον ερχόμενο Νοέμβριο, όταν θα δοθούν στη δημοσιότητα οι αναλυτικοί κανονισμοί της Sportbike, ως θα ισχύσουν από το 2027 και εφεξής.

Αυτό που είναι ήδη γνωστό, είναι πως στους νέους κανονισμούς δεν θα υπάρχουν πια τα SuperTwins όπως τα γνωρίζαμε ως σήμερα, ρίχνοντας τίτλους τέλους σε μια αγωνιστική κατηγορία που έχει τις ρίζες της σε μια πιο ρομαντική εποχή του ΤΤ.