MotoGP: Πόλεμος με τον χορηγό της Ducati

Με τα ονόματα των αναβατών στα φαίρινγκ τα Desmocedici στο Le Mans
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

10/5/2019

Όπου υπάρχει καπνός, υπάρχει και φωτιά, λέει το γνωμικό. Σε αυτή την υπόθεση όμως ο τσακωμός έχει την οσμή καμένου, χωρίς σημάδια καπνού ή φωτιά. Προσωρινά θα αλλάξουν εμφάνιση τα Ducati στον επόμενο αγώνα, όπως και στην Αυστραλία τον Οκτώβριο, όμως από κάτω υπάρχει πόλεμος...

Για όσους παρακολουθούν τα τεκταινόμενα των εταιρειών που χορηγούν με τεράστια ποσά ομάδες στο παγκόσμιο πρωτάθλημα, πιθανόν γνωρίζουν πως η καπνοβιομηχανία Philip Morris έχει αγοράσει και διαχειρίζεται τον διαφημιστικό χώρο πάνω στα φαίρινγκ των μοτοσυκλετών της εργοστασιακής ομάδας της Ducati, αλλά και κάθε τετραγωνικό εκατοστό ωφέλιμης επιφάνειας στα αυτοκίνητα της εργοστασιακή ομάδας της Ferrari στη F1 - Όχι μόνο για φέτος ή για τα επόμενα χρόνια, αλλά έχει φτιάξει ξεχωριστή εταιρεία που αγοράζει για δεκαετίες τον “διαφημιστικό χώρο” πάνω σε αγωνιστικά αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες. Αυτό δεν είναι κάτι ιδιαίτερα γνωστό στο ευρύ κοινό.

Με άλλα λόγια, αν θέλεις να βάλεις το λογότυπο της εταιρείας σου πάνω σε ένα Ferrari ή μια Ducati στη F1 ή τα MotoGP, θα μιλήσεις με την εταιρεία της Philip Morris και όχι με τη Ferrari ή την Ducati. Εδώ βέβαια γεννάται το ερώτημα, γιατί έχει δώσει τόσα εκατομμύρια από τη στιγμή που απαγορεύεται κάθε μορφής διαφημιστική προβολή προϊόντων καπνού.

Στα πρώτα χρόνια της απαγόρευσης, αντί για να γράφει πάνω στα φαίρινγκ Marlboro, έβαζε ένα barcode, όπως και η Gauloise έβαζε ένα μεγάλο Go!!!!!!!!!. Όμως γρήγορα απαγορεύτηκε και αυτό, διότι οι αντικαπνιστικές οργανώσεις κατάφεραν να πείσουν πως η χρήση του barcore δεν έχει κάποια διαφορά από την απευθείας αναγραφή της μάρκας και πως η Philip Morris περνάει το διαφημιστικό μήνυμα της Malboro. H Gauloise και η Camel αποσύρθηκαν εντελώς από τον μηχανοκίνητο αθλητισμό και τη θέση τους πήραν τα ενεργειακά ποτά (Monster και Red Bull). Όμως η Philip Morris δεν τα παράτησε, καθώς ετοίμαζε ένα νέο καπνικό προϊόν το οποίο προωθεί με το σύνθημα Mission Winnow.

Σύμφωνα με τη Philip Morris το νέο προϊόν δεν είναι κλασσικό τσιγάρο και δεν είναι ούτε ηλεκτρονικό. Επίσης, στα αγωνιστικά αυτοκίνητα και τις μοτοσυκλέτες γράφει ένα σύνθημα και όχι το λογότυπο του προϊόντος. Οπότε οι γενικοί αντικαπνιστικοί νόμοι δεν αποτελούν εμπόδιο για την αναγραφή του συνθήματος πάνω στις εργοστασιακές Ducati. Όμως σε κάποιες χώρες υπάρχει πιο αυστηρή νομοθεσία η οποία έχει πολύ πιο αναλυτικά τους όρους απαγόρευσης διαφήμισης προϊόντων καπνού και ηλεκτρονικών τσιγάρων ή τέλος πάντων κάθε είδους και τύπου συσκευής καπνίσματος/ατμίσματος κ.τ.λ.  

Αντιμέτωπη με την πρώτη απαγόρευση του συνθήματος Mission Winnow ήρθε η ομάδα της Ferrari για τον αγώνα της F1 στην Αυστραλία και ήδη γνωρίζουν πως το ίδιο πρόβλημα θα έχουν στον αγώνα του Καναδά. Αντίστοιχη νομοθεσία έχει και η Γαλλία, οπότε ήταν λογικό να έρθει και η σειρά της Ducati να ξεκολλήσει από τα φαίρινγκ της το σύνθημα της Philip Morris για τον αγώνα του Le Man και το ίδιο φυσικά θα κάνει και για τον αγώνα του Philip Island. Εκείνο που μένει ως ερωτηματικό είναι οι αγώνας της Ιταλία (Mugelo και Misano) καθώς δεν την “πιάνει” κάποια ειδική νομοθεσία, όμως η Ιταλική Ένωση Καταναλωτών έχει ξεκινήσει στοχευμένη διαδικασία απαγόρευσης του συνθήματος της Philip Morris.

Καθώς ο διαφημιστικός χώρος ανήκει στη Philip Morris και όχι στη Ducati, θα δούμε γραμμένα τα ονόματα των αναβατών πάνω στο φαίρινγκ και όχι της Audi Sport ή κάποιας άλλης εταιρείας του ομίλου VW στην οποία ανήκει η Ducati.

Το ίδιο ακριβώς είχε κάνει και η Camel όταν ήταν σπόνσορας της Honda και των Alex Barros, Max Biaggi και Troy Bayliss.

Φυσικά οι αναβάτες της Ducati από τη μεριά τους δεν έχουν κανένα πρόβλημα με αυτό και το αποδέχτηκαν με ενθουσιασμό.  Ο Danilo Petruccichi δήλωσε πως: “Ούτε στα όνειρά μου δεν φανταζόμουν πως μια εργοστασιακή Ducati θα έγραφε με τεράστια γράμματα το όνομά μου πάνω της!”. Ο Andrea Dovisiozo από την άλλη μεριά το είδε σαν ευκαιρία να εκφράσει τη δημιουργικότητά του: “Θα είναι ωραίο να βάλω τόσο μεγάλο το όνομά μου πάνω στη μοτοσυκλέτα και να φτιάξω ένα ξεχωριστό λογότυπο”.

Ελπίζουμε πως μέχρι τις 19 Μαΐου που είναι ο αγώνας του Le Mans θα έχει βρει κάποιο εντυπωσιακό σχέδιο. 

Ετικέτες

Isle of Man Classic TT: Σαρωτική νίκη Michael Dunlop με GSX-R750 SRAD και ιστορικό ρεκόρ γύρου

Ο Βασιλιάς του Νησιού δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του
classic tt 2026
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/8/2026

Μια αρμάδα Suzuki GSX-R750 και άλλη μια Kawasaki ZXR750 πρωταγωνίστησαν στη λίστα συμμετοχών του αγώνα Formula One Classic TT, που έγινε το απόγευμα της Κυριακής 23/8 στο Isle of Man. Μεταξύ αυτών ο Michael Dunlop με το ίδιο GSX-R750 SRAD της Team Classic Suzuki με το οποίο είχε ξανατρέξει στο Νησί στο παρελθόν, αλλά και ένα ρόστερ με έμπειρους αναβάτες και μερικές ιδιαίτερες και ξεχωριστές μοτοσυκλέτες, όπως δυο Yamaha YZF750, μια μοναχική Suzuki RG500 και μια σπανιότατη Norton Rotary WRS 588 στα χέρια του Peter Hickman, ο οποίος ωστόσο δεν τερμάτισε μετά από μηχανική βλάβη στον δεύτερο γύρο.

classic tt
O Michael Dunlop (#6, Suzuki GSX-R750) μπροστά από τον Jamie Coward (#4, Kawasaki ZXR750)

Ο αγώνας ξεκίνησε με τον Mike Browne και την Kawasaki ZXR750 του να οδηγεί τη μάχη, ωστόσο στον δεύτερο γύρο του αγώνα ο Dunlop τον προσπέρασε και άρχισε να απομακρύνεται σταθερά.

classic tt
Mike Browne (Kawasaki ZXR750)

Ό,τι κι αν δοκίμασαν οι αντίπαλοί του δεν είχε κανένα αποτέλεσμα, καθώς ο πολυνίκης του ΤΤ γυρνούσε τη Mountain Course ταχύτερα από κάθε άλλον και στον τρίτο και τελευταίο γύρο κατάφερε ένα ιστορικό ρεκόρ. Με έναν γύρο μέσης ωριαίας ταχύτητας 129.078 mph (207,7 km/h) ο Dunlop πήρε τη νίκη με διαφορά άνω των 20 δευτερολέπτων από τον δεύτερο, Jamie Coward (Kawasaki ZXR750), ο οποίος στο μεταξύ είχε υποβιβάσει τον Browne στην τρίτη θέση.

classic tt
O Peter Hickman με τη Norton WSS 588 Rotary ατυχώς εγκατέλειψε από μηχανική βλάβη

Ο Dunlop ήταν ο μοναδικός αναβάτης της κατηγορίας που έγραψε γύρο άνω των 129 μιλίων ανά ώρα και διέλυσε έτσι ένα ρεκόρ για το Classic TT που κρατούσε εννιά χρόνια και είχε επιτευχθεί από τον Bruce Anstey. Για να αντιληφθούμε πόσο γρήγορα κινήθηκε ο Dunlop, ο τρίτος γύρος του ήταν 13 δευτερόλεπτα ταχύτερος από το ρεκόρ που κατέρριψε, ενώ ο συνολικός του χρόνος στους τρεις γύρους του αγώνα ήταν παραπάνω από ένα λεπτό ταχύτερος από αυτόν που είχε σημειώσει ο Anstey όταν έγραφε το δικό του ρεκόρ!