MotoGP: Πόλεμος μεταξύ Honda και Ducati για τους “μηχανισμούς ρύθμισης ύψους” των αναρτήσεων

Θέμα επικινδυνότητας θέτουν οι αναβάτες της Honda
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

20/6/2021

Όσοι παρακολουθούν προσεκτικά τις δηλώσεις των αναβατών και τις ερωτήσεις των δημοσιογράφων πριν, μετά και κατά την διάρκεια του τριήμερου που διαρκεί ο κάθε αγώνας, θα έχουν προσέξει πως το τελευταίο διάστημα γίνονται πολλές αναφορές στα συστήματα που χαμηλώνουν τις αναρτήσεις των μοτοσυκλετών και δίνουν πλεονέκτημα στις εκκινήσεις, αλλά πλέον και κατά την διάρκεια. H Ducati ήταν η πρώτη που τα χρησιμοποίησε και φαίνεται πως έχει καταφέρει να βρίσκεται ένα βήμα πιο μπροστά από τους υπόλοιπους κατασκευαστές.

Τουλάχιστον αυτό δήλωσε ο Maverick Vinales σε ερώτηση που του έγινε από δημοσιογράφο και αφορούσε την εξέλιξη που έχει κάνει η Yamaha σε αυτόν τον τομέα, καθώς η Μ1 είχε έως πρόσφατα τέτοιο μηχανισμό μόνο στην εμπρός ανάρτηση.

Στο ίδιο μήκος κύματος ήταν και οι απαντήσεις των αναβατών της Suzuki, που συνήθως δεν κάνουν καλούς χρόνους στα χρονομετρημένα δοκιμαστικά και οι αναβάτες τους ξεκινούν από τις πίσω θέσεις του grid.

Μέχρι τώρα, από τη μεριά της Honda δεν είχε τοποθετηθεί δημόσια κάποιος για το ζήτημα, με εξαίρεση τη δήλωση του Marc Marquez (σε μία από τις δεκάδες σχετικές ερωτήσεις που κάνουν για αυτό το θέμα οι δημοσιογράφοι τελευταία….) πως για εκείνον τα συστήματα αυτά “δεν του αρέσουν” και προτιμά “ο ρόλος του αναβάτη να είναι πιο σημαντικός”.

 Όμως κατά τη διάρκεια των ελεύθερων και χρονομετρημένων δοκιμαστικών του αγώνα της Γερμανίας, ο Pol Espargaro έθεσε ξεκάθαρα θέμα “επικινδυνότητας” αυτών των μηχανισμών, λέγοντας πως όλες οι πτώσεις που είχε (μία σε κάθε σκέλος) οφείλονται αποκλειστικά στο μηχανισμό “εκτίναξης” της πίσω ανάρτησης στο τέλος της ευθείας κατά τη διάρκεια του φρεναρίσματος, προκαλώντας αστάθεια στη μοτοσυκλέτα.

Μάλιστα, συμπλήρωσε πως και οι πτώσεις το Nakagami είχαν ως αιτία αυτόν τον μηχανισμό.

Η αντίδραση της Ducati σε αυτές τις δηλώσεις ήταν άμεση και δια στόματος Jack Miller κατηγόρησε ευθέως τη Honda, πως προσπαθεί να δημιουργήσει ντόρο και να θέσει θέμα επικινδυνότητας των μηχανισμών ρύθμισης του ύψους των αναρτήσεων εν κινήσει, διότι η ίδια έχει μείνει πολύ πίσω στην εξέλιξη της μοτοσυκλέτας της.

Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που η Ducati βλέπει με καχυποψία τις δηλώσεις των ανταγωνιστών της που αφορούν θέματα τεχνολογίας, τα οποία η ίδια έχει φέρει για πρώτη φορά στα MotoGP.

Για την Ιταλική εταιρεία, τόσο οι περιορισμοί που εφαρμόστηκαν για τα αεροδυναμικά βοηθήματα, όσο και η ένσταση για το περιβόητο “φτεράκι” στο κάτω μέρος του ψαλιδιού που έφτασε έως τις αίθουσες των αρμόδιων αθλητικών  δικαστηρίων και αφού αναγκάστηκε εκεί να δώσει όλες τις τεχνικές πληροφορίες με αποτέλεσμα να το “αντιγράψουν” όλοι οι αντίπαλοί της, είναι “βρόμικος πόλεμος” των ανταγωνιστών της για να περιορίσουν ή να καθυστερήσουν το τεχνολογικό προβάδισμα που έχει η ίδια.

Το σίγουρο είναι πως η Honda αντιμετωπίζει δυσκολίες φέτος και η αγωνιστική απόδοση του Marc Marquez δεν είναι ακόμα τόσο καλή για να τις κρύψει. Χρειάζεται να κάνει ένα άλμα εξέλιξης στη μοτοσυκλέτα της και αυτό απαιτεί χρόνο.

Την ίδια στιγμή η Ducati φαίνεται πως έχει φτιάξει μια μοτοσυκλέτα που τουλάχιστον τρεις διαφορετικοί αναβάτες μπορούν να την οδηγήσουν έως το βάθρο.

Προφανώς αυτό το γεγονός δεν επαρκεί από μόνο του για να ισχυριστούν οι Ιταλοί πως η Honda χρησιμοποιεί ως “λαγούς” τους αναβάτες της και ως “παπαγαλάκια” τους διαπιστευμένους δημοσιογράφους της Dorna για να θέσει θέμα απαγόρευσης των μηχανισμών ρύθμισης του ύψους των αναρτήσεων εν κινήσει.

Ακόμα κι αν όντως το κάνει, αυτή τη φορά η Ducati μάλλον θα έχει στο πλευρό της τη Yamaha, την KTM, την Aprilia και τη Suzuki που σε αυτόν τον τομέα φαίνεται πως βρίσκονται πιο μπροστά από την Honda.

 

MotoGP, Enea Bastianini: Αδιέξοδο σε θέματα ασφάλειας, χρειαζόμαστε εκπρόσωπο αναβατών

“Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”
bastianini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/5/2026

Ο Ιταλός αναβάτης της ΚΤΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διαβλέποντας κενά στην ασφάλεια των αναβατών που ουδείς ασχολείται να καλύψει και εντοπίζει το πρόβλημα στην εκπροσώπηση των αναβατών.

Δύο τέτοια ζητήματα αφορούν στις πίστες Le Mans στη Γαλλία και Balaton Park στην Ουγγαρία, με την πρώτη να έχει φιλοξενήσει αγώνα μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο (8-10/5) και τον αγώνα στη δεύτερη να έρχεται στις αρχές Ιουνίου (5-7/6).

Στο Le Mans το πρώτο σικέιν είναι ένα σημείο αιχμής, καθώς εκεί υπάρχει κίνδυνος αναβάτης που πέφτει στην είσοδό του να καταλήξει εντός πίστας, με κίνδυνο να παρασυρθεί από επερχόμενους αναβάτες. Κάτι τέτοιο συνέβη και φέτος με τις πτώσεις των Fermin Aldeguer και Fabio Di Giannantonio, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Όσο για την ουγγρική πίστα, έχει ένα ανάλογο σημείο στο οποίο έπεσε πέρυσι ο Bastianini κατά τον αγώνα και γλίτωσε από θαύμα (κεντρική εικόνα), καθώς πέρασαν δίπλα του αρκετοί αναβάτες την ώρα που αυτός σερνόταν μέσα στην πίστα.

“Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πάει στην Επιτροπή Ασφάλειας (Safety Commission) αρκετό καιρό τώρα, γιατί κάποια στιγμή έμοιαζε πως είχαμε φτάσει σε αδιέξοδο,” εξήγησε ο αναβάτης της ΚΤΜ.

Οι αναβάτες έχουν εντοπίσει αρκετά επίμαχα σημεία που κατά τη γνώμη τους απαιτούν αλλαγές για λόγους ασφάλειας και τις έχουν ζητήσει.

“Περίμενα μια διαφορετική πίστα στη Balaton Park φέτος, αλλά απεναντίας όλα θα είναι ίδια με πέρυσι. Αυτό που μου συνέβη εκεί πέρυσι ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν είναι ένα σικέιν επιπέδου MotoGP. Θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτό, είναι θέμα των αναβατών να γίνει κάτι. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αυτή τη στιγμή. Ξέρω πως αυτό που κάνω δεν είναι σωστό [το να μην πηγαίνει στην Επιτροπή Ασφάλειας], αλλά υπάρχει ένας εκνευρισμός γιατί ζητήσαμε αλλαγές και αυτές δεν έγιναν.

“Μερικές αλλαγές έρχονται με κόστος, η τροποποίηση ενός σικέιν κοστίζει. Έπειτα υπάρχουν ιστορικές πίστες, όπως το Le Mans. Αλλάζεις μια στροφή της; Στην Αυστρία έγινε, αλλά μερικά πράγματα δεν γίνονται αν πρώτα δεν συμβεί κάτι. Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.

Το πρόβλημα κατά τον Bastianini είναι πως οι αναβάτες δεν έχουν έναν εκπρόσωπο στις συζητήσεις. Πριν καιρό φαινόταν πως θα επερχόταν μια σχετική συμφωνία και θα εξέλεγαν έναν εκπρόσωπό τους, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και οι φωνές τους συχνά δεν φτάνουν στα σωστά αυτιά, ή δεν εισακούγονται.

“Αυτή η σκέψη πρέπει να επανέλθει γιατί χρειαζόμαστε κάποιον να μας προστατεύει και να μιλά εκ μέρους μας. Έχουμε χιλιάδες άλλες υποχρεώσεις ως αναβάτες. Δεν θα έπρεπε να είναι εν ενεργεία αγωνιζόμενος, γιατί είναι μια απαιτητική δουλειά και δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εκτός του ρόστερ του πρωταθλήματος και, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν άφθονοι ικανοί άνθρωποι για να το κάνουν.”

Η φωνή του Bastianini πρέπει να εισακουστεί, ειδικά αυτόν τον καιρό που κυριαρχεί η διαπραγμάτευση για την περίφημη Concorde Agreement μεταξύ διοργανωτών, κατασκευαστών και ομάδων. Σ' αυτήν την ιστορία το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, αλλά για τους αναβάτες υπάρχουν άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που απλά δεν συμβαίνει.

Οι αθλητές ωστόσο είναι ο ζωντανός οργανισμός του αθλήματος, το οξυγόνο και το αίμα του, η φωνή τους οφείλει να ακούγεται, πόσο μάλλον όταν το ζητούμενο δεν είναι η αμοιβή ή τα διαδικαστικά, αλλά η ίδια η σωματική ακεραιότητά τους.

Ετικέτες