MotoGP: Πολύ κοντά ο Lorenzo στην Aprilia!

Θα αντικαταστήσει τον Bradley Smith
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

29/10/2020

Η σεζόν του 2020, ήταν –και εξακολουθεί να είναι- μια απρόβλεπτη αγωνιστική χρονιά, τόσο με όσα συμβαίνουν εντός, όσο και εκτός πίστας. Η πιο πρόσφατη "βόμβα" από αυτές που έχουν "σκάσει" φέτος, είναι ότι κατά πολύ μεγάλη πιθανότητα ο Jorge Lorenzo θα αντικαταστήσει του χρόνου τον Bradley Smith στην Aprilia.

Προς το παρόν, ο Ισπανός έχει τον ρόλο του test rider στην Yamaha, μετά από μια ανατροπή των μέχρι τότε δεδομένων και μετά από την ανακοίνωσή του για αποχώρηση από την ενεργό δράση στο τέλος του 2019. Από εκεί κι έπειτα όμως, τα πράγματα κύλησαν λίγο περίεργα. Στις επίσημες δοκιμές στην Sepang τον περασμένο Φεβρουάριο, από τις έξι συνολικά μέρες των δοκιμών, ο Lorenzo οδήγησε μόνο τις δύο, καθώς δεν ήταν σε απόλυτη φόρμα. Στην συνέχεια δεν τον κάλεσαν στις δοκιμές του Qatar, ούτε στις ιδιωτικές δοκιμές της Yamaha στην Jerez τον Μάρτιο, οι οποίες ήταν και η τελευταία δραστηριότητα των MotoGP, πριν την επιβολή της καραντίνας.

Όμως, ακόμη κι όταν έγινε άρση των περιοριστικών μέτρων, η Yamaha δεν έκανε δοκιμές με τον Lorenzo καθόλου μέχρι και τον Αύγουστο. Από δηλώσεις και συζητήσεις με τους ανθρώπους της Yamaha (τον Lin Jarvis και τον Massimo Meregalli) διαφαινόταν ότι υπήρχε ένας επικριτικός τόνος στα λόγια του Lorenzo για την Yamaha, μαζί με μια μόνιμη γκρίνια. Προφανώς ο λόγος ήταν ότι λόγω της καραντίνας, της ακύρωσης πολλών δοκιμών αλλά και της συμμετοχής του ως wild card σε δύο αγώνες, του προτάθηκε μείωση των αποδοχών του, κάτι φυσικά που έβρισκε αντίθετους τον Lorenzo και τον μάνατζέρ του, Albert Valera.

Ήταν επίσης προφανές στους ανθρώπους της Yamaha ότι ο Lorenzo δεν θα έμενε μαζί τους και το 2021, οπότε αποφάσισαν να τον κρατήσουν μακριά από τα μηχανολογικά τους μυστικά, ενώ παράλληλα σταμάτησε και κάθε διαπραγμάτευση για ανανέωση του συμβολαίου του ως test rider.

Στην Yamaha Racing υπήρχε έντονη η πεποίθηση ότι ο Lorenzo θα επέστρεφε στην Ducati, στην θέση του Andrea Dovizioso. Στις πρόσφατες όμως δοκιμές στην πίστα του Portimao, η Yamaha χρησιμοποίησε τον Lorenzo, καθώς δεν επιτρεπόταν στους εργοστασιακούς αναβάτες να οδηγήσουν τις MotoGP μοτοσυκλέτες τους. Τον Lorenzo όμως τον περίμενε στα πιτς της πίστας μία Μ1 του 2019 χωρίς μάλιστα το σύστημα για τις εκκινήσεις. Όπως ήταν φυσικό αυτό έφερε περισσότερη μουρμούρα από τον Ισπανό.

H Yamaha δεν μπήκε επίσης καν στην διαδικασία να σκεφτεί την αντικατάσταση του Rossi από τον Lorenzo για τους δύο αγώνες της Aragon, από την στιγμή που ο Γιατρός διαγνώστηκε θετικός στον κορωνοϊό. Ήταν πλέον εμφανές ότι το γυαλί στη σχέση του Lorenzo με την Yamaha, είχε ραγίσει.

Κατά την διάρκεια όμως του δεύτερου αγώνα της Aragon, το Teruel GP, βγήκε στην επιφάνεια η αιτία που ο Lorenzo έχει απομακρυνθεί από την Yamaha. Ο μάνατζέρ του, Albert Valera, ο οποίος εκπροσωπεί μεταξύ άλλων και τους Aleix Espargaro, Jorge Martin και Pedro Acosta, βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις για λογαριασμό του Lorenzo με την Aprilia, προκειμένου να αναλάβει τον ρόλο του test riderer αντί των Smith και Savadori. Υπάρχει επίσης το ενδεχόμενο για συμμετοχή του σε πέντε αγώνες υπό την μορφή wild card το 2021, εφόσον ισχύουν και την επόμενη χρονιά τα προνόμια που έχει ως ομάδα η Aprilia.

Τα νέα από τις διαπραγματεύσεις με την Aprilia είναι πως έχουν φτάσει σε αρκετά προχωρημένο επίπεδο, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι αποκλείεται το ναυάγιο της συμφωνίας (όπως έγινε και με τον Dovizioso) λόγω οικονομικών διαφορών.

Η διαφαινόμενη όμως συνεργασία μεταξύ Lorenzo και Aprilia, προκαλεί και ένα μίνι-ντόμινο, καθώς απ' ό,τι φαίνεται, έχουν ήδη ξεκινήσει οι συζητήσεις μεταξύ Yamaha και Dovizioso, προκειμένου ο Ιταλός να αναλάβει τον ρόλο του Lorenzo (ως εργοστασιακός test rider δηλαδή), με την προοπτική μάλιστα το 2022 να του δοθεί μοτοσυκλέτα για να συμμετάσχει κανονικά στο πρωτάθλημα. Δεν είναι τυχαία η επιλογή της ημερομηνίας, ειδικά να συνδυαστεί με το γεγονός ότι προφανώς θα είναι η χρονιά που ο Rossi θα σταματήσει τους αγώνες, αφήνοντας διαθέσιμη τη σέλα μιας εργοστασιακής Μ1 στην Petronas…

Πιο αργά τα δίχρονα V4 GP 500 από τα μονοκύλινδρα τετράχρονα της Moto3

Ούτε ο Valentino Rossi δεν θα μπορούσε να τα περάσει!
1
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

4/3/2024

Δύσκολο να το πιστέψεις, αλλά τα χρονόμετρα δεν ενδιαφέρονται για το τί πιστεύουμε εμείς. Τα χρονόμετρα ενδιαφέρονται μόνο για το ποιος θα περάσει πρώτος τη γραμμή τερματισμού και με ψυχρούς αριθμούς αποτυπώνουν την μία και μοναδική αλήθεια. Ακριβώς αυτό έκαναν και στις τελευταίες επίσημες δοκιμές της Moto3 στην πίστα της Jerez, όπου ο νεαρός αναβάτης David Alonso, γύρισε στο 1:43,315 διαλύοντας στην κυριολεξία το 1:43,674 που ήταν ο χρόνος της Pole Position που είχε πετύχει ο Alex Crivillé με την δίχρονη Honda NSR 500 το 2001 στην ίδια πίστα! Κι αν ο Alex Crivillé δεν σας φαίνεται για πολύ γρήγορος αναβάτης, τί θα λέγατε αν μαθαίνατε πως ο 9 φορές παγκόσμιος πρωταθλητής Valentino Rossi με την NSR 500 είχε πετύχει καλύτερο χρόνο αγώνα στο 1:43,739!

2

Μιλάμε για την τελευταία γενιά των δίχρονων V4 500 μοτοσυκλετών του MotoGP  με βάρος κάτω από 135 κιλά και ιπποδύναμη πάνω από 200 ίππους. Μαζί με έναν αναβάτη 68-75 κιλών έχουμε συνολικό βάρος 210 κιλά το πολύ και αναλογία κιλών ανά ίππο στο 1,05 το πολύ. Κι όμως ένα μονοκύλινδρο, τετράχρονο 250 των 55-60 ίππων με ελάχιστο επιτρεπόμενο από τους κανονισμούς συνολικό βάρος 152 κιλών (μοτοσυκλέυα+αναβάτης), που μας δίνει αναλογία κιλών/ίππο στην καλύτερη των περιπτώσεων 2,55, κατάφερε στην πίστα της Jerez να είναι πάνω από 3 δέκατα πιο γρήγορη.

4

Και μην ξεχνάμε πως η αναλογία κιλών ανά ίππο παίζει ρόλο στις επιταχύνσεις μόνο. Για να επιτύχεις υψηλή τελική ταχύτητα χρειάζεσαι μεγάλες ποσότητες  ιπποδύναμης για να υπερνικήσεις την αεροδυναμική αντίσταση. Το χαμηλό βάρος δεν παίζει κανένα ρόλο στην τελική, οπότε πέρα από το μειονέκτημα της αναλογίας κιλών ανά ίππο που έχει μια μοτοσυκλέτα της Moto3 έναντι ενός δίχρονου V4 500, έχει και ελάχιστη ιπποδύναμη για να σημειώσει υψηλή τελική ταχύτητα στις ευθείες.

7

Βέβαια η πίστα της Jerez δεν έχει μεγάλες ευθείες και στα MotoGP σημειώνονται από τις μικρότερες τελικές ταχύτητες του πρωταθλήματος. Όμως ακόμα κι έτσι, το γεγονός πως μια μονοκύλινδρη τετράχρονη των 250 κυβικών, στα χέρια ενός πιτσιρικά 18 ετών, μπορεί να ξεφτιλίσει μια δίχρονη V4 500, ακόμα κι αν την οδηγεί ο Valentino Rossi στα καλύτερά του, δείχνει πόσο έχει προχωρήσει το άθλημα στο σύνολό του (τεχνολογικά και οδηγηκά) και πόσο απαιτητικό είναι σε κάθε λεπτομέρεια, για τους αναβάτες, τις μοτοσυκλέτες και τις ομάδες. Όσοι λοιπόν νοσταλγούν την δίχρονη εποχή  και νομίζουν πως τα GP 500 ήταν γρήγορες μοτοσυκλετες, ας αναθεωρήσουν…

8