MotoGP: Πολύ κοντά ο Lorenzo στην Aprilia!

Θα αντικαταστήσει τον Bradley Smith
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

29/10/2020

Η σεζόν του 2020, ήταν –και εξακολουθεί να είναι- μια απρόβλεπτη αγωνιστική χρονιά, τόσο με όσα συμβαίνουν εντός, όσο και εκτός πίστας. Η πιο πρόσφατη "βόμβα" από αυτές που έχουν "σκάσει" φέτος, είναι ότι κατά πολύ μεγάλη πιθανότητα ο Jorge Lorenzo θα αντικαταστήσει του χρόνου τον Bradley Smith στην Aprilia.

Προς το παρόν, ο Ισπανός έχει τον ρόλο του test rider στην Yamaha, μετά από μια ανατροπή των μέχρι τότε δεδομένων και μετά από την ανακοίνωσή του για αποχώρηση από την ενεργό δράση στο τέλος του 2019. Από εκεί κι έπειτα όμως, τα πράγματα κύλησαν λίγο περίεργα. Στις επίσημες δοκιμές στην Sepang τον περασμένο Φεβρουάριο, από τις έξι συνολικά μέρες των δοκιμών, ο Lorenzo οδήγησε μόνο τις δύο, καθώς δεν ήταν σε απόλυτη φόρμα. Στην συνέχεια δεν τον κάλεσαν στις δοκιμές του Qatar, ούτε στις ιδιωτικές δοκιμές της Yamaha στην Jerez τον Μάρτιο, οι οποίες ήταν και η τελευταία δραστηριότητα των MotoGP, πριν την επιβολή της καραντίνας.

Όμως, ακόμη κι όταν έγινε άρση των περιοριστικών μέτρων, η Yamaha δεν έκανε δοκιμές με τον Lorenzo καθόλου μέχρι και τον Αύγουστο. Από δηλώσεις και συζητήσεις με τους ανθρώπους της Yamaha (τον Lin Jarvis και τον Massimo Meregalli) διαφαινόταν ότι υπήρχε ένας επικριτικός τόνος στα λόγια του Lorenzo για την Yamaha, μαζί με μια μόνιμη γκρίνια. Προφανώς ο λόγος ήταν ότι λόγω της καραντίνας, της ακύρωσης πολλών δοκιμών αλλά και της συμμετοχής του ως wild card σε δύο αγώνες, του προτάθηκε μείωση των αποδοχών του, κάτι φυσικά που έβρισκε αντίθετους τον Lorenzo και τον μάνατζέρ του, Albert Valera.

Ήταν επίσης προφανές στους ανθρώπους της Yamaha ότι ο Lorenzo δεν θα έμενε μαζί τους και το 2021, οπότε αποφάσισαν να τον κρατήσουν μακριά από τα μηχανολογικά τους μυστικά, ενώ παράλληλα σταμάτησε και κάθε διαπραγμάτευση για ανανέωση του συμβολαίου του ως test rider.

Στην Yamaha Racing υπήρχε έντονη η πεποίθηση ότι ο Lorenzo θα επέστρεφε στην Ducati, στην θέση του Andrea Dovizioso. Στις πρόσφατες όμως δοκιμές στην πίστα του Portimao, η Yamaha χρησιμοποίησε τον Lorenzo, καθώς δεν επιτρεπόταν στους εργοστασιακούς αναβάτες να οδηγήσουν τις MotoGP μοτοσυκλέτες τους. Τον Lorenzo όμως τον περίμενε στα πιτς της πίστας μία Μ1 του 2019 χωρίς μάλιστα το σύστημα για τις εκκινήσεις. Όπως ήταν φυσικό αυτό έφερε περισσότερη μουρμούρα από τον Ισπανό.

H Yamaha δεν μπήκε επίσης καν στην διαδικασία να σκεφτεί την αντικατάσταση του Rossi από τον Lorenzo για τους δύο αγώνες της Aragon, από την στιγμή που ο Γιατρός διαγνώστηκε θετικός στον κορωνοϊό. Ήταν πλέον εμφανές ότι το γυαλί στη σχέση του Lorenzo με την Yamaha, είχε ραγίσει.

Κατά την διάρκεια όμως του δεύτερου αγώνα της Aragon, το Teruel GP, βγήκε στην επιφάνεια η αιτία που ο Lorenzo έχει απομακρυνθεί από την Yamaha. Ο μάνατζέρ του, Albert Valera, ο οποίος εκπροσωπεί μεταξύ άλλων και τους Aleix Espargaro, Jorge Martin και Pedro Acosta, βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις για λογαριασμό του Lorenzo με την Aprilia, προκειμένου να αναλάβει τον ρόλο του test riderer αντί των Smith και Savadori. Υπάρχει επίσης το ενδεχόμενο για συμμετοχή του σε πέντε αγώνες υπό την μορφή wild card το 2021, εφόσον ισχύουν και την επόμενη χρονιά τα προνόμια που έχει ως ομάδα η Aprilia.

Τα νέα από τις διαπραγματεύσεις με την Aprilia είναι πως έχουν φτάσει σε αρκετά προχωρημένο επίπεδο, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι αποκλείεται το ναυάγιο της συμφωνίας (όπως έγινε και με τον Dovizioso) λόγω οικονομικών διαφορών.

Η διαφαινόμενη όμως συνεργασία μεταξύ Lorenzo και Aprilia, προκαλεί και ένα μίνι-ντόμινο, καθώς απ' ό,τι φαίνεται, έχουν ήδη ξεκινήσει οι συζητήσεις μεταξύ Yamaha και Dovizioso, προκειμένου ο Ιταλός να αναλάβει τον ρόλο του Lorenzo (ως εργοστασιακός test rider δηλαδή), με την προοπτική μάλιστα το 2022 να του δοθεί μοτοσυκλέτα για να συμμετάσχει κανονικά στο πρωτάθλημα. Δεν είναι τυχαία η επιλογή της ημερομηνίας, ειδικά να συνδυαστεί με το γεγονός ότι προφανώς θα είναι η χρονιά που ο Rossi θα σταματήσει τους αγώνες, αφήνοντας διαθέσιμη τη σέλα μιας εργοστασιακής Μ1 στην Petronas…

Isle of Man Classic TT: Σαρωτική νίκη Michael Dunlop με GSX-R750 SRAD και ιστορικό ρεκόρ γύρου

Ο Βασιλιάς του Νησιού δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του
classic tt 2026
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/8/2026

Μια αρμάδα Suzuki GSX-R750 και άλλη μια Kawasaki ZXR750 πρωταγωνίστησαν στη λίστα συμμετοχών του αγώνα Formula One Classic TT, που έγινε το απόγευμα της Κυριακής 23/8 στο Isle of Man. Μεταξύ αυτών ο Michael Dunlop με το ίδιο GSX-R750 SRAD της Team Classic Suzuki με το οποίο είχε ξανατρέξει στο Νησί στο παρελθόν, αλλά και ένα ρόστερ με έμπειρους αναβάτες και μερικές ιδιαίτερες και ξεχωριστές μοτοσυκλέτες, όπως δυο Yamaha YZF750, μια μοναχική Suzuki RG500 και μια σπανιότατη Norton Rotary WRS 588 στα χέρια του Peter Hickman, ο οποίος ωστόσο δεν τερμάτισε μετά από μηχανική βλάβη στον δεύτερο γύρο.

classic tt
O Michael Dunlop (#6, Suzuki GSX-R750) μπροστά από τον Jamie Coward (#4, Kawasaki ZXR750)

Ο αγώνας ξεκίνησε με τον Mike Browne και την Kawasaki ZXR750 του να οδηγεί τη μάχη, ωστόσο στον δεύτερο γύρο του αγώνα ο Dunlop τον προσπέρασε και άρχισε να απομακρύνεται σταθερά.

classic tt
Mike Browne (Kawasaki ZXR750)

Ό,τι κι αν δοκίμασαν οι αντίπαλοί του δεν είχε κανένα αποτέλεσμα, καθώς ο πολυνίκης του ΤΤ γυρνούσε τη Mountain Course ταχύτερα από κάθε άλλον και στον τρίτο και τελευταίο γύρο κατάφερε ένα ιστορικό ρεκόρ. Με έναν γύρο μέσης ωριαίας ταχύτητας 129.078 mph (207,7 km/h) ο Dunlop πήρε τη νίκη με διαφορά άνω των 20 δευτερολέπτων από τον δεύτερο, Jamie Coward (Kawasaki ZXR750), ο οποίος στο μεταξύ είχε υποβιβάσει τον Browne στην τρίτη θέση.

classic tt
O Peter Hickman με τη Norton WSS 588 Rotary ατυχώς εγκατέλειψε από μηχανική βλάβη

Ο Dunlop ήταν ο μοναδικός αναβάτης της κατηγορίας που έγραψε γύρο άνω των 129 μιλίων ανά ώρα και διέλυσε έτσι ένα ρεκόρ για το Classic TT που κρατούσε εννιά χρόνια και είχε επιτευχθεί από τον Bruce Anstey. Για να αντιληφθούμε πόσο γρήγορα κινήθηκε ο Dunlop, ο τρίτος γύρος του ήταν 13 δευτερόλεπτα ταχύτερος από το ρεκόρ που κατέρριψε, ενώ ο συνολικός του χρόνος στους τρεις γύρους του αγώνα ήταν παραπάνω από ένα λεπτό ταχύτερος από αυτόν που είχε σημειώσει ο Anstey όταν έγραφε το δικό του ρεκόρ!