MotoGP Portimao Χρονομετρημένα: Η πρώτη pole του Oliveira στα MotoGP

Δόξα στο παιδί του διπλανού χωριού

Από τον

Μπάμπη Μέντη

21/11/2020

Η μέρα ξεκίνησε με τους αναβάτες να προσπαθούν να κάνουν όσους περισσότερους γύρους γίνεται σε αυτή την “άγνωστη” πίστα για τους ίδιους και τους μηχανικούς τους, δοκιμάζοντας ρυθμίσεις, ελαστικά και γραμμές. Οπότε δεν ήταν έκπληξη που είδαμε πολλές εξόδους, λάθη, αλλά και πτώσεις στα FP3/FP4. Ειδικά στα FP4 όπου άρχισε να φυσάει αποσταθεροποιώντας ακόμα περισσότερο τις μοτοσυκλέτες στα άλματα που κάνουν με πολύ υψηλές ταχύτητες σε αυτή την πίστα, ο Nakagami είχε μια copy-paste πτώση στην Κ4 όπως και εχθές, τραυματίζοντας ξανά το χέρι του στο ίδιο σημείο, ενώ από την λίστα με τις πτώσεις δεν έλειπε το όνομα του Pol Espargaro και του Alex Rins που είχαν και αρκετές εξόδους.

Πρόβλημα με την μοτοσυκλέτα του είχε στα FP4 ο Zarco, καθώς ο κινητήρας σήκωσε τα χέρια ψηλά και παρέδωσε το πνεύμα. Ο γάλλος προσπάθησε να γυρίσει στα πιτς με την εξάτμιση να βγάζει ντουμάνια καπνού, αναγκάζοντας του οργανωτές να διακόψουν για λίγο την διαδικασία, ώστε να ελέγξουν αν υπάρχον λάδια στην πίστα. Το πόσο δύσκολες είναι οι συνθήκες σε αυτή την πίστα, φάνηκε από το γεγονός πως ο πρωταθλητής Joan Mir και ο νικητής του προηγούμενο αγώνα Morbidelli δεν κατάφεραν να περάσουν κατευθείαν στο Q2. Έτσι στο Q1 είχαμε μερικά πολύ γνωστά ονόματα και ήταν σαφές πως θα βλέπαμε πολύ στενή μάχη για τα εισιτήρια του Q2 μεταξύ Morbidelli και Mir…. Ίσως επειδή κανείς δεν περίμενε να δει τον Cal Crutchlow να κάνει έναν φανταστικό γύρο και να περνά στο Q2 μαζί με τον Morbidelli, αν και ο αναβάτης τη Petronas λαχτάρισε στα τελευταία λεπτά βλέποντας τον Brad Binder να είναι παντού πιο γρήγορος εκτός από το τελευταίο section για μερικά κλάσματα του δευτερολέπτου.

Η πρόγευση του Q1 ήταν πολύ καλή, διότι το κράτημα της πίσταw είχε γίνει καλύτερο από τα soft ελαστικά που είχαν καλύψει την άσφαλτο στο Q1 και αυτό φάνηκε αμέσως όταν ο Morbielli μπήκε στην πίστα με medium πίσω ελαστικό και έκανε καλύτερο χρόνο από εκείνον που είχε πετύχει με soft ελαστικό μερικά λεπτά πριν. Βάζοντας το τελευταίο soft ελαστικό που του είχε μείνει, ο Morbidelli σπάει τα χρονόμετρα λίγο αργότερα γράφοντας για πρώτη φορά 1:38. Όμως ο πορτογάλος Oliveira είχε άλλη άποψη και με έναν φανταστικό γύρο πήρε την πρώτη pole του στα MotoGP.

Κατάταξη Q2

1	88	Miguel OLIVEIRA	POR	Red Bull KTM Tech 3	KTM	337.5	1'38.892
2	21	Franco MORBIDELLI	ITA	Petronas Yamaha SRT	Yamaha	331.2	1'38.936
3	43	Jack MILLER	AUS	Pramac Racing	Ducati	345.0	1'39.038
4	35	Cal CRUTCHLOW	GBR	LCR Honda CASTROL	Honda	338.5	1'39.156
5	20	Fabio QUARTARARO	FRA	Petronas Yamaha SRT	Yamaha	333.3	1'39.199
6	6	Stefan BRADL	GER	Repsol Honda Team	Honda	339.6	1'39.204
7	5	Johann ZARCO	FRA	Esponsorama Racing	Ducati	342.8	1'39.238
8	12	Maverick VIÑALES	SPA	Monster Energy Yamaha MotoGP	Yamaha	332.3	1'39.260
9	44	Pol ESPARGARO	SPA	Red Bull KTM Factory Racing	KTM	335.4	1'39.284
10	42	Alex RINS	SPA	Team SUZUKI ECSTAR	Suzuki	337.5	1'39.467
11	30	Takaaki NAKAGAMI	JPN	LCR Honda IDEMITSU	Honda	334.3	1'39.531
12	4	Andrea DOVIZIOSO	ITA	Ducati Team	Ducati	343.9	1'39.587

Κατάταξη Q1

1	35	Cal CRUTCHLOW	GBR	LCR Honda CASTROL	Honda	340.6	1'39.250
2	21	Franco MORBIDELLI	ITA	Petronas Yamaha SRT	Yamaha	334.3	1'39.276
3	33	Brad BINDER	RSA	Red Bull KTM Factory Racing	KTM	336.4	1'39.390
4	41	Aleix ESPARGARO	SPA	Aprilia Racing Team Gresini	Aprilia	339.6	1'39.762
5	63	Francesco BAGNAIA	ITA	Pramac Racing	Ducati	340.6	1'40.019
6	73	Alex MARQUEZ	SPA	Repsol Honda Team	Honda	342.8	1'40.049
7	46	Valentino ROSSI	ITA	Monster Energy Yamaha MotoGP	Yamaha	335.4	1'40.058
8	9	Danilo PETRUCCI	ITA	Ducati Team	Ducati	342.8	1'40.091
9	32	Lorenzo SAVADORI	ITA	Aprilia Racing Team Gresini	Aprilia	338.5	1'40.174
10	36	Joan MIR	SPA	Team SUZUKI ECSTAR	Suzuki	331.2	1'40.290
11	53	Tito RABAT	SPA	Esponsorama Racing	Ducati	343.9	1'40.427
12	82	Mika KALLIO	FIN	Red Bull KTM Tech 3	KTM	337.5	1'41.753

https://bit.ly/MOTO_680

Race News

Επικαιρότητα

MotoGP: Φτάνει τους 1000 αγώνες στην Αυστρία

Ένα ταξίδι 76 χρόνων με ήρωες, θρύλους και αξέχαστες στιγμές

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

5/8/2025

Το επόμενο Σαββατοκύριακο η κορυφαία κατηγορία των Grand Prix γιορτάζει τον 1000ό αγώνα της στο Red Bull Ring, χίλιοι αγώνες σε 76 χρόνια δράσης, ηρώων, κακών, θριάμβων και τραγωδιών

Τρεισήμισι δεκαετίες γεμάτες από αληθινούς θρύλους όπως οι Duke, Surtees, Hailwood, Agostini, Rainey, Doohan, Rossi και Marquez. Χίλια Grand Prix που ταξίδεψαν τον κόσμο σε θρυλικές πίστες: Assen, Phillip Island, Isle of Man, Sachsenring, Indianapolis, Buriram, Buddh και Losail. Ένα Πρωτάθλημα που έσπρωξε την τεχνολογική καινοτομία στα άκρα και ακόμα παραπέρα.

Από την αρχή…

Ο πρώτος αγώνας της κατηγορίας MotoGP διεξήχθη στον θρυλικό TT Mountain Circuit στο Isle of Man, στις 17 Ιουνίου 1949. Στον επτά γύρων, 425 χλμ. μαραθώνιο κέρδισε ο Harold Daniell με εργοστασιακή Norton.

Χρειάστηκαν 13 χρόνια για να φτάσουμε στον 100ό αγώνα, το 1962 στο Sachsenring, με νικητή τον Mike Hailwood και την MV Agusta. Δέκα χρόνια νωρίτερα, στη Monza, ο Les Graham χάριζε στην MV Agusta την πρώτη της νίκη. Το 1953, ο Fergus Anderson έγινε ο γηραιότερος νικητής στην ιστορία, κερδίζοντας στα 44 του με Moto Guzzi στο Montjuic Park.

Το 1957, ο Bob McIntyre κατέγραψε τον μεγαλύτερο σε διάρκεια αγώνα στα 76 χρόνια του θεσμού: 3 ώρες, 2 λεπτά και 57 δευτερόλεπτα για 8 γύρους στην διαδρομή των 60,27 χλμ. του Isle of Man.

Από τα 200 στα 400 Grand Prix

Ο 200ός αγώνας έγινε στο Assen με νικητή τον Giacomo Agostini. Λίγο πριν, ο Jim Redman έφερε τη Honda στην κορυφή για πρώτη φορά στο Hockenheim, ενώ ο Godfrey Nash κατέκτησε την τελευταία νίκη μονοκύλινδρης μοτοσυκλέτας στο Opatija το 1969. Το 1971, ο Jack Findlay χάρισε στη Suzuki την πρώτη νίκη δίχρονου κινητήρα.

Ο Barry Sheene γιόρτασε τον 300ό αγώνα το 1981 στο Anderstorp – τελευταία του νίκη και μοναδική με Yamaha. Το 1973, ο Jarno Saarinen κέρδισε τον πρώτο αγώνα με τετράκυλινδρο δίχρονο, όμως χάθηκε λίγες εβδομάδες αργότερα στο Monza.

Το 1976, στο Nürburgring, ο Agostini πήρε την τελευταία νίκη του, που ήταν και η τελευταία για τετράχρονη μηχανή στην κατηγορία μέχρι την εποχή MotoGP.

Το 1977, ο Sheene σημείωσε την υψηλότερη μέση ταχύτητα όλων των εποχών: 217,37 χλμ/ώρα στο Spa. Το 1989, στον 400ό αγώνα, ο Eddie Lawson νίκησε στο Le Mans.

Η σύγχρονη εποχή

Η μισή χιλιάδα αγώνων ήρθε με τον Mick Doohan νικητή στο Imola, ενώ το 2002, ο Valentino Rossi κέρδισε στον πρώτο αγώνα όπου οι τετράχρονοι 990 κ.εκ. έτρεξαν μαζί με τους δίχρονους.

Ο 600ός αγώνας πήγε στον Sete Gibernau μετά απο τρομερή μάχη με τον Rossi στο Le Mans, ενώ λίγο αργότερα ο Capirossi έφερε την πρώτη νίκη Ducati στο MotoGP. Το 2004, ο Rossi έγινε ο μόνος που κέρδισε διαδοχικά σε δύο διαφορετικές μάρκες (Honda και Yamaha).

Το 2007 ήρθαν τα 800 κ.εκ., με τον Stoner και την Ducati κυρίαρχους. Το 2008, το Qatar έγινε ο πρώτος νυχτερινός αγώνας στην ιστορία. Ο Jorge Lorenzo πήρε τον 700ό αγώνα στο Motegi (2009), ενώ το 2013 ο Marc Marquez έγινε ο νεότερος νικητής όλων των εποχών.

Από το 800 στο 1000

O Jorge Lorenzo κέρδισε και τον 800ό αγώνα με απόλυτη κυριαρχία. Το 2016 μπήκαν τα ενιαία ECU και τα ελαστικά της Michelin. Ο Cal Crutchlow έγινε ο πρώτος Βρετανός νικητής μετά από 35 χρόνια. Ο Rossi πήρε την τελευταία του νίκη το 2017, ενώ το 2020 η KTM πανηγύρισε τις πρώτες της νίκες με Binder και Oliveira που κέρδισε εντός έδρας για τον Αυστριακό κατασκευαστή στο Red Bull Ring τον 900ό αγώνα, όντας μέχρι σήμερα ο μοναδικός Πορτογάλος με νίκη στην μεγάλη κατηγορία.

Το 2021 στο Qatar, οι Quartararo και Zarco έκαναν το πρώτο γαλλικό 1-2. Το 2022, ο Aleix Espargaró έφερε την πρώτη νίκη Aprilia και ο Rins κέρδισε στον πιο κοντινό τερματισμό στην ιστορία (0,884’’ για 7 αναβάτες).

Το 2024, ο Viñales έγινε ο πρώτος που νίκησε με τρεις διαφορετικές μάρκες στην εποχή MotoGP. Ο Marc Marquez κέρδισε ξανά μετά από 1043 μέρες, αυτή τη φορά με Ducati. Λίγο αργότερα, οι αδελφοί Marquez έγραψαν ιστορία με το πρώτο 1-2 σε αδέρφούς. Στο Le Mans, ο Zarco χάρισε στη Γαλλία την πρώτη της νίκη εντός έδρας μετά από 71 χρόνια.

Και τώρα… το μέλλον

Βαθιά ανάσα και ετοιμαστείτε για τους επόμενους 1000 αγώνες. Ο κόσμος θα αλλάξει δραματικά, αλλά το σίγουρο είναι ένα, ο αγώνας θα είναι πάντα αγώνας.