MotoGP Portimao: Η πρώτη επαφή των αναβατών

Μια μικρή γεύση, με επιστροφή Jorge Lorenzo
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

8/10/2020

Όταν ακούσαμε πως στο ημερολόγιο των MotGP φέτος, προστέθηκε η πίστα του Portimao, η πρώτη μας αντίδραση ήταν να γουρλώσουμε τα μάτια! Είχαμε αρκετές φορές την τύχη να οδηγήσουμε στην πίστα της Πορτογαλίας σε παρουσιάσεις νέων μοντέλων και μπορούμε να σας πούμε πως αυτά που έχετε δει σε φωτογραφίες ή στις οθόνες σας παρακολουθώντας τον αγώνα των WSBK, απέχει πολύ από την πραγματικότητα που βιώνει όποιος οδηγήσει εκεί μέσα μια νορμάλ μοτοσυκλέτα παραγωγής. Οι υψομετρικές διαφορές είναι πολύ μεγάλες και σε αρκετά σημεία κάνεις άλματα. Ακόμα και στην έξοδο από την τελευταία (πολύ γρήγορη) κατηφορική στροφή, η άσφαλτος ανηφορίζει απότομα κάνοντας οποιαδήποτε μοτοσυκλέτα με πάνω από 100 ίππους να σηκώνει σούζα! Φανταστείτε τι έχει να γίνει με τα θηρία των MotoGP που έχουν σχεδόν 300 ίππους… Η χάραξη της πίστας απαιτεί ταυτόχρονα πολύ καλή ευελιξία, πολύ καλή σταθερότητα και πολύ γκάζι. Με άλλα λόγια όλες οι μοτοσυκλέτες των MotoGP θα έχουν σημεία που θα τις βολέψουν και σημεία που θα τις δυσκολέψουν.

Την Τετάρτη ήταν η πρώτη φορά που οι αναβάτες των MotoGP θα ερχόντουσαν σε επαφή με την πίστα του Portimao, καθώς η Dorna έχει διοργανώνει ένα διήμερο “to know us better”, όπου την πρώτη ημέρα οδήγησαν οι εργοστασιακοί αναβάτες με τους δοκιμαστές και τη δεύτερη ημέρα θα είναι μόνο οι δοκιμαστές, καθώς ακολουθεί ο αγώνας του Le Mans το Σαββατοκύριακο και θα πρέπει να βρίσκονται στη Γαλλία την Παρασκευή το πρωί. Επίσης οι εργοστασιακοί αναβάτες (με εξαίρεση την Aprilia) οδήγησαν μοτοσυκλέτες παραγωγής και μόνο οι δοκιμαστές θα έχουν τη δυνατότητα να δοκιμάσουν τη νέα πίστα με της αγωνιστικές μοτοσυκλέτες των MotoGP. Ανάμεσά τους μετά από πολύ καιρό είναι και ο Jorge Lorenzo για τη δεύτερη επαφή του με την Μ1. Δυστυχώς η Yamaha δεν πρόλαβε να του ετοιμάσει μια μοτοσυκλέτα του 2020 και ο Ισπανός είναι με την M1 του 2019. Όπως δήλωσε ο ίδιος, η Yamaha του είχε πει πως θα έχει στη διάθεσή του το μοντέλο του 2020, όμως όταν έφτασε στην Πορτογαλία η μοτοσυκλέτα δεν ήταν εκεί και στη θέση της ήταν η περσινή έκδοση. “Δεν είναι εύκολο μετά από εννέα μήνες να βρεις ρυθμό με μια μοτοσυκλέτα των MotoGP” είπε ο Lorenzo και πρόσθεσε “… μπορούμε να δοκιμάζουμε κάποιες ρυθμίσεις στα ηλεκτρονικά αλλά όχι τόσο πολύ στο setup του πλαισίου καθώς η μοτοσυκλέτα του 2020 έχει πολλές διαφορές”. Ο Jorge Lorenzo ήταν κατά 3,3 δευτερόλεπτα πιο αργός από τον Michele Pirro την Πέμπτη. Ο Ιταλός είχε τον ταχύτερο χρόνο συμπληρώνοντας τον γύρο σε 1:40.435.

Και οι εργοστασιακοί αναβάτες της Yamaha έκαναν αρκετούς γύρους την Τετάρτη με δύο τροποποιημένες R1, με τον Rossi να λέει πως είναι απίστευτα διασκεδαστική πίστα, αλλά ταυτόχρονα τρομακτική σε κάποια σημεία και δύσκολη. Ο Vinales παραδέχτηκε πως το μεγάλο πρόβλημα είναι να κρατήσεις τον εμπρός τροχό στο έδαφος και πως οι μοτοσυκλέτες θα χρειαστούν εντελώς διαφορετικό στήσιμο, όμως στα θετικά βάζει τη ροή που έχει η πίστα και την φόρα που μπορείς να διατηρήσεις.

 

Οι αναβάτες της Ducati της Honda ήταν οι πιο χλιδάτοι απ’ όλους καθώς το HRC είχε φέρει την εξωτική RCV213-S των 200.000€ για τους αναβάτες της Repsol (η LCR είχε το νέο CBR1000RR-R) και η Ducati την Panigale V4 Superleggera των 100.000€!!!

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.