MotoGP Portimao: Πλεονέκτημα Oliveira με συντριπτική νίκη

Ο Miller έδωσε το πρωτάθλημα κατασκευαστών στην Ducati!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

22/11/2020

Κατατρόπωσε τους πάντες ο Oliveira στην πίστα της χώρας του, που από την αρχή της περίεργης αυτής σεζόν είχε δηλώσει πως ανυπομονεί να οδηγήσει εκεί μέσα και να δείξει στους άλλους πόσο εκπληκτική είναι η γεμάτη λόφους πίστα του Portimao. Ευτυχώς, για να προλάβει τις κακιές γλώσσες και τα δάχτυλα που βιάζονται να πληκτρολογήσουν το «ναι, αλλά…» αυτή δεν είναι η πρώτη νίκη του Oliveira σε μία σεζόν που τόσο η KTM, όσο και ο ίδιος ήταν εκπληκτικά γρήγοροι.

Το Portimao βέβαια που καμία ομάδα στα MotoGP δεν είχε αγωνιστεί ξανά, πράγματι έδινε το προβάδισμα στον Oliveira. Μία πίστα που σε δύο σημεία, συνεχόμενα, δεν ξέρεις που πηγαίνεις, και κυρίως στο δεύτερο τα πράγματα είναι πολύ τρομακτικά γιατί σου εμφανίζεται μία στροφή μπροστά σου στην οποία και πρέπει να μπεις σαν να θες να την πουλήσεις και να στρίψεις στην επόμενη, πηγαίνοντας αντίθετα στο ένστικτό σου. Όσες πρόβες κι αν κάνεις η πίστα αυτή απαιτεί πρώτα να την χωνέψεις και μετά να την μάθεις, κυριολεκτικά γιατί το στομάχι ανεβαίνει στο στόμα. Κι αν αυτό συμβαίνει σε εμάς που έχουμε οδηγήσει πολλά καινούρια μοντέλα εκεί μέσα, πιάνοντας 280km στην ευθεία, τα MotoGP που στην κατηφόρα πριν την πρώτη στροφή έχουν σαράντα χιλιόμετρα παραπάνω, δέχονται ακόμη περισσότερη πίεση στρίβοντας μετά και με διπλάσια χιλιόμετρα... Μετά την 5η στροφή αρχίζει το τρενάκι του τρόμου, στρίβεις αριστερά και δύο συνεχόμενες δεξιές μετά είναι το σκηνικό που χάρισε τόσες φωτογραφίες με σούζες στα MotoGP σήμερα. Αμέσως μετά κατεβαίνεις μία μεγάλη κατηφόρα και ενώ στρίβεις ακόμη σε μία πολύ γρήγορη αριστερή, αρχίζεις και ανεβαίνεις χωρίς να βλέπεις μπροστά τι γίνεται. Σε αυτή την δεύτερη κορυφή είναι που πρέπει να πας ανοικτά ενώ βλέπεις την πίστα να τελειώνει γιατί δεν έχεις ορατότητα στην επόμενη στροφή που σε οδηγεί στο τελικό σημείο της πίστας και τις δύο απίστευτες παρατεταμένες που πηγαίνεις με τεράστια ταχύτητα πριν οδηγηθείς στην τελική ευθεία που τα πολιτικά superbike μπαίνουν με 5η και σούζα ενώ τα MotoGP φρόντιζαν να καταπίνουν το σκαλοπάτι αυτό με τα καλύτερα ηλεκτρονικά τους, επιταχύνοντας ταυτόχρονα και πιο γρήγορα. Όλη αυτή η περιγραφή, πρώτα γιατί είναι η πρώτη φορά που τα MotoGP είναι σε αυτή την εκπληκτική οδηγικά πίστα και έπειτα γιατί έτσι μπορεί κανείς να καταλάβει πόσο σημαντικό ήταν που ο Oliveira την ήξερε απέξω και ανακατωτά.

Σήμερα τους έκανε να νομίζουν ότι ήταν στο μεσαίο γκρουπ σε track day και εκείνος στο Expert... Και μαζί έκανε περήφανους όλους τους Πορτογάλους με αυτή την φοβερή νίκη από pole position. Έφυγε μπροστά από την εκκίνηση, νικώντας και εκεί και κάθε γύρο ήταν ταχύτερος την στιγμή που ο Morbidelli και ο Miller ήταν πάρα πολύ γρήγοροι. Απλά όχι τόσο όσο εκείνος. Ο Miller από την τρίτη θέση περίμενε πότε θα κάνει την κίνησή του και έκανε και ένα – δύο λάθη για να μην πέσει πάνω στον Morbidelli ο οποίος για άλλη μία φορά ήταν η ταχύτερη Yamaha.

KTM 1290 Super Duke R 2020: Το οδηγούμε στο Portimao! [VIDEO] - Θηρίο 3.0!!!

Ο Quartararo μας έδωσε μερικές καλές στιγμές όσο έχανε θέσεις και από τις εργοστασιακές Yamaha. Οι προσπεράσεις στο Portimao θέλουν τσαμπουκά και όσες είδαμε σήμερα, ποτέ δεν είναι αρκετές άλλωστε, ήταν όλες τους δυνατές στιγμές. Ο Morbidelli με τον Miller ήταν ένα ζευγάρι τέσσερα δευτερόλεπτα πίσω από τον Oliveira και οι υπόλοιποι έφτασαν να απέχουν άλλα οκτώ πίσω τους, κάνοντας έτσι τον τέταρτο να οδηγεί μόνος του τελείως χωρίς να βλέπει μοτοσυκλέτες μπροστά του. Αυτός έμεινε τελικά ο Pol Espargaro παλεύοντας περισσότερο με τον Nakagami και περνώντας τον Dovizioso και τον Stefan Bradl που για άλλη μία φορά ήταν η πιο γρήγορη εργοστασιακή Honda. Ο Zarco αρχικά δυσκόλεψε αυτό το γκρουπ όπως και ο Crutchlow αμφότεροι όμως έκαναν από δύο λάθη που τους στέρησαν θέσεις με τον Espargaro να επικρατεί και να χτίζει και διαφορά στο τέλος με τον Nakagami.

Ο Mir και η Suzuki είχαν σήμερα προβλήματα. Από την πρώτη στιγμή που ήρθαν στο Portimao η μοτοσυκλέτα τους δεν κάθεται στα ελαστικά αυτά και οι ρυθμίσεις στα ηλεκτρονικά τους έχουν δυσκολέψει πολύ. Ο Mir ξεκινώντας έπεσε πάνω στον Bagnaia που αποσύρθηκε με φοβερό πόνο στων δεξί ώμο. Το περιέγραψε σαν να βγήκε από την θέση του και να ξανά μπήκε, ενώ αμέσως μετά, μετά βίας απέφυγε τον Zarco. Εγκατέλειψε τελικά τον αγώνα μετά από ένα παραλίγο highside ενώ είχε φτάσει προτελευταίος μετά τα παραπάνω. Δεν ήταν πρόβλημα του Mir αποκλειστικά γιατί το είχε και ο Rins, που επίσης δεν μπορούσε να υπερασπιστεί την θέση του στον αγώνα και την βαθμολογία του στο πρωτάθλημα. Δίνοντας έτσι μία εικόνα που χτυπά άσχημα για την Suzuki αμέσως μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος από τον Mir και δίνει έδαφος να αναπτυχθούν θεωρίες, ευτυχώς όμως η εξήγηση έχει βάση. Δεν είναι οι μόνοι που είχαν θέματα, όλοι είχαν. Αλλά μία ομάδα είχε έναν αναβάτη που ήξερε καλά την πίστα και για αυτό κέρδισε η δορυφορική KTM και όχι η εργοστασιακή…

Μία που είμαστε στην KTM κρίμα και για τον Binder που ήταν απογοητευτικός σήμερα μέχρι που έπεσε, ωστόσο κράτα την θέση του ως Rookie of the Year, με 87 βαθμούς έναντι 74 του Alex Marquez που επίσης έχει πολλές πτώσεις φέτος.

Στην Moto3 τον τίτλο κατέκτησε σήμερα ο Albert Arenas (KTM) με νίκη Fernandez. Ο Areans δεν ήταν απόλυτα σίγουρος πως είχε εξασφαλίσει τον τίτλο από την 12η θέση που γυρνούσε και προσπαθούσε μέχρι τελευταία στιγμή να ανέβει έστω και στην 11η ρισκάρωντας πάρα πολύ την κατάκτηση του τίτλου.

Στην Moto2 ο Remy Gardner πήρε την νίκη τελευταία στιγμή από τον Luca Marini αλλά την άξιζε γιατί ήταν πιο γρήγορος στο τελευταίο κομμάτι της πίστας και μάλιστα με διαφορά την οποία και έχτισε αμέσως. Ο Enea Bastianini (Kalex) πήρε τον τίτλο τελικά, έχοντας τον Marini στην δεύτερη θέση...

Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Km/h
Χρόνος/Διαφ.
1
KTM
164.7
41'48.163
2
Ducati
164.5
+3.193
3
Yamaha
164.5
+3.298
4
KTM
163.9
+12.626
5
Honda
163.9
+13.318
6
Ducati
163.7
+15.578
7
Honda
163.7
+15.738
8
Aprilia
163.7
+16.034
9
Honda
163.5
+18.325
10
Ducati
163.5
+18.596
11
Yamaha
163.5
+18.685
12
Yamaha
163.5
+18.946
13
Honda
163.5
+19.159
14
Yamaha
163.1
+24.376
15
Suzuki
162.9
+27.776
16
Ducati
162.5
+34.266
17
KTM
161.6
+48.410
18
Ducati
161.6
+48.411
Εγκατάλειψη / Πτώση
 
Aprilia
162.6
3 Laps
 
Suzuki
161.3
10 Laps
 
KTM
157.4
23 Laps
 
Ducati
 
0 Lap

Μία από τις πιο απρόβλεπτες, πιο δύσκολες σεζόν στα MotoGP ολοκληρώθηκε σήμερα στην Πορτογαλία με πολλούς χαιρετισμούς επίσης. Ο Rossi αποχαιρετά την εργοστασιακή Yamaha, ο Dovizioso την Ducati και ίσως και τους αγώνες να δεν βρει σέλα για το 2022, ο Crutchlow, ο Rabat… Ελπίζουμε από το νέο έτος να έχουμε όμως απαρτία σε όσους κανονικά θα πρέπει να συμμετέχουν, μαζί με τους θεατές στις κερκίδες, έστω και για κάποιους αγώνες, αν όχι όλους…

Ετικέτες

MotoGP: Joan Mir - Τώρα επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ

H επιστροφή της Honda στα MotoGP έφερτε τον Joan Mir στο φυσικό του στυλ φρεναρίσματος
Joan Mir
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

19/12/2025

Ο πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής του μιλά για τη δύσκολη διαδρομή, το σημείο καμπής της σεζόν 2025 και γιατί νιώθει ξανά ο εαυτός του πάνω στη Honda RC213V.

Ο Joan Mir επέστρεψε φέτος στο βάθρο του MotoGP με τη Honda, σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά την τελευταία του παρουσία με τη Suzuki. Μια επιστροφή που για καιρό έμοιαζε αβέβαιη, αν αναλογιστεί κανείς ότι στα δύο πρώτα του χρόνια με τη Honda είχε καταφέρει μόλις δύο τερματισμούς εντός δεκάδας.

Η σεζόν 2025 ξεκίνησε με τον χειρότερο δυνατό τρόπο, ο Mir τερμάτισε μόλις σε έναν από τους έξι πρώτους αγώνες, με την κακοτυχία, τα συμβάντα και το υπερβολικό ρίσκο να συνεχίζουν να τον ταλαιπωρούν.

"Στο πρώτο μέρος της χρονιάς, το καλύτερο που μπορούσες να κάνεις με αυτή τη μοτοσυκλέτα ήταν μια έβδομη θέση", εξήγησε, "Αν κάποιος έκανε κάτι παραπάνω, ήταν λόγω συνθηκών ή περίεργων καταστάσεων. Αλλιώς, το πραγματικό δυναμικό ήταν να τα βάλεις όλα κάτω και να πάρεις μια έβδομη θέση.

"Στο Aragon ήμασταν έβδομοι. Αλλά εκτός αν έλειπε κάποιος, ήταν πολύ δύσκολο να κάνεις κάτι καλύτερο".

Ακολούθησε μια έκτη θέση στην Αυστρία, ανάμεσα σε νέες εγκαταλείψεις, όμως το πραγματικό σημείο καμπής ήρθε μετά την εισαγωγή των τελευταίων αεροδυναμικών και μηχανολογικών αναβαθμίσεων της RC213V στη Βαρκελώνη.

"Μετά τη Βαρκελώνη βελτιώσαμε λίγο την αεροδυναμική και τον κινητήρα. Αυτό ήταν κάτι που με ενοχλούσε πάρα πολύ. Και εκεί έκανα το 'κλικ'", είπε ο Mir.

Δύο αγώνες αργότερα, όλα έδεσαν στην Ιαπωνία. Στο Motegi, ο Mir χάρισε στην εργοστασιακή Honda το πρώτο της βάθρο στο MotoGP μετά τον Marc Marquez στο ίδιο σιρκουί το 2023, προσθέτοντας τη δική του επιτυχία σε μια σεζόν που είχε ήδη δει νίκη και βάθρο από τον Johann Zarco με την δορυφορική LCR Honda.

Joan Mir

Ο Ισπανός επανέλαβε το κατόρθωμα και στη Sepang, σε έναν αγώνα που ο ίδιος θεωρεί τον καλύτερό του για το 2025.

"Για το ίδιο το δυναμικό της μοτοσυκλέτας", εξήγησε. "Η Sepang παραδοσιακά δεν είναι καλή πίστα για αυτή τη μοτοσυκλέτα. Και αυτό που κάναμε εκεί ήταν κάτι πολύ σημαντικό.

"Κανονικά δυσκολευόμαστε με την πρόσφυση. Και η Sepang είναι μια πίστα με πολύ χαμηλό grip.

"Για να το αντισταθμίσουμε, έπρεπε απλώς να φρενάρουμε πάρα πολύ, ρισκάροντας περισσότερο από τους άλλους. Έπεσα στο sprint, οπότε δεν ήθελα να κάνω το ίδιο λάθος ξανά.

"Διαχειρίστηκα την κατάσταση πολύ καλά. Οπότε θα πω ότι η Sepang ήταν ο καλύτερός μου αγώνας".

Στη Μαλαισία, ο Mir ενθουσίασε τους φιλάθλους με τα θεαματικά, πολύ αργά φρεναρίσματά του, ένα φυσικό του χαρακτηριστικό που είχε αναγκαστεί να περιορίσει στα χρόνια της Suzuki.

"Με τη Suzuki αυτό δεν ήταν το στυλ", παραδέχτηκε. "Έπρεπε να προσαρμοστώ στη μοτοσυκλέτα, να κυλάω περισσότερο, να φρενάρω λίγο νωρίτερα και να αφήνω τα φρένα πιο νωρίς. Γιατί αυτή η μοτοσυκλέτα απαιτούσε τέτοιο στυλ.

Joan Mir

"Τώρα με τη Honda επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ. Όπως το είχα στη Moto3 και στη Moto2. Είναι κάτι που απολαμβάνω πολύ, να φρενάρω πολύ δυνατά και να 'ρίχνω' πραγματικά τη μοτοσυκλέτα στο έδαφος, αλλά είναι πολύ δύσκολο, γιατί ρισκάρω περισσότερο από τους άλλους και πρέπει να βρεις το όριο και την αυτοπεποίθηση.

"Μπορεί να προκαλέσει κάποιες πτώσεις, αλλά αν μπορέσω να οδηγώ με λίγο περισσότερο περιθώριο, μπορούμε να το ελέγξουμε".

Παρά τα βάθρα, ο υψηλός αριθμός μηδενικών αποτελεσμάτων, 21 στους 44 αγώνες, άφησε τον Mir μόλις 15ο στο πρωτάθλημα, πίσω από τον Zarco και τον team-mate του στη Honda, Luca Marini.

Ωστόσο, η συνολική "στροφή" στην απόδοση, που αποτυπώθηκε και στην άνοδο της Honda από το rank D στο C στο σύστημα παραχωρήσεων, του δίνει αισιοδοξία για το 2026.

"Ήταν μια χρονιά-κλειδί", κατέληξε. "Μια χρονιά όπου μπορέσαμε να γυρίσουμε την κατάσταση, από το λιγότερο στο περισσότερο.

"Ίσως περίμενα λίγο περισσότερο απ’ όσο ήλπιζα. Είχαμε πολλή κακοτυχία και καμία συνέπεια. Αλλά σε ό,τι αφορά την απόδοση, το δυναμικό του αναβάτη και το δυναμικό της Honda να αντιστρέψει την κατάσταση, ήταν μια πολύ θετική σεζόν.

"Τώρα χρειαζόμαστε ακόμη ένα 'κλικ', για να βρούμε περισσότερη συνέπεια και λίγο περισσότερες δυνατότητες. Γιατί αν πρέπει να πηγαίνω πάντα έτσι, στο όριο, θα είναι δύσκολο.

"Αλλά ελπίζω του χρόνου να ξεκινήσουμε από εδώ και να ανέβουμε".