MotoGP Portimao: Στην κορυφή η Honda σε FP1 και FP2

Με τον καιρό να αλλάζει τις συνθήκες
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

22/4/2022

Το Portimao στην άκρη της Πορτογαλίας, κοντά στο θέρετρο του Faro δεν βλέπει συχνά βροχή τέτοια εποχή, αλλά έτσι κι αλλιώς ο καιρός σε όλη την Ευρώπη έχει ξεχάσει φέτος κάθε συνήθειά του. Ο Marquez ήταν συνολικά ταχύτερος σήμερα και με βεβαιότητα ο πιο σταθερός αναβάτης στις κυμαινόμενες συνθήκες της βρεγμένης πίστας.

Στην FP1 δέχτηκε την πίεση από τους Marco Bezzecchi και Joan Mir αλλά έκανε έναν τελευταίο γρήγορο γύρο όπου κατάφερε να κάνει την διαφορά για μερικά δέκατα έναντι του παραπάνω διδύμου αλλά και του Zarco που είχε παραπλήσιο χρόνο και ήταν ο ταχύτερος με Ducati.

Για άλλη μία φορά οι εργοστασιακές Ducati είχαν ατυχίες καθώς ο χρόνος του Bagnaia ακυρώθηκε από κίτρινη σημαία που έτυχε να βγει στον γύρο του και ο Miller είχε κάποια γλιστρήματα που δεν τον άφησαν να κάνει έναν ολόκληρο γρήγορο γύρο. Πέμπτος ταχύτερος στην FP1 ο Oliveira που παίζει εντός έδρας και σε αγαπημένη για αυτόν πίστα μετρώντας μία νίκη ενώ άξιος θαυμασμού και ο Vinales για τον έκτο ταχύτερο χρόνο, αν και αυτές οι συνθήκες συνήθως προκαλούν και ανατροπές.

Ο πρώτος στο πρωτάθλημα, Enea Bastianini έφτασε μέχρι μέσα στην δεκάδα αλλά μετά κατρακύλησε στην 14η θέση ενώ ο περσινός πρωταθλητής ο Quartararo δεν κατάφερε να ξεφύγει από τις κάτω θέσεις, μαζί με τον συναθλητή του στην ομάδα της Yamaha, τον Morbidelli.

Στην αρχή της FP2 ορισμένοι αναβάτες κατάφεραν να βελτιώσουν τους χρόνους τους αλλά στο τέλος οι συνθήκες δεν επέτρεψαν σε κάποιον να φτάσει κοντά στον χρόνο του Marquez από την FP1 εκτός από τον Pol Espargaro που ήταν ο μόνος που πλησίασε και ο μόνος που κατέβηκε στο 1:50 παρότι βέβαια η αιτία ήταν και συγκυριακή εξαιτίας των συνθηκών.

Ο καιρός δεν επέτρεψε να υπάρχει φυσιολογική ροή δοκιμών στην FP2 αλλά δεν γίνεται να παραβλέψει κανείς πως ακόμη και έτσι, ο Dovizioso επανέρχεται για λίγο στο προσκήνιο καθώς είχε τρίτο χρόνο στην FP2 και ήταν και η ταχύτερη Yamaha με τεράστια διαφορά.

Οι ατυχίες συνεχίστηκαν για τις εργοστασιακές Ducati με τον Bagnaia να φτάνει τέταρτος αλλά να σημειώνει και πτώση και τον Miller να μην ξεφεύγει από την 17η θέση, με τον Bastianini 14o και τον Quartararo λίγο καλύτερα στην 13η θέση αλλά συνολικά 20ος μέσα στην ημέρα.

Αυτοί οι χρόνοι δεν σημαίνουν τίποτα αυτή την στιγμή και τα πάντα παραμένουν ρευστά τόσο για την κατάταξη, όσο και για τον αγώνα.

 

Αποτελέσματα FP1

Θέση

Αναβάτης

ΜΟΤΟ

Χρόνος

1

Marc Marquez

Honda

1:50.666

2

Joan Mir

Suzuki

1:51.031

3

Marco Bezzecchi

Ducati

1:51.136

4

Johann Zarco

Ducati

1:51.170

5

Miguel Oliveira

KTM

1:51.223

6

Maverick Viñales

Aprilia

1:51.309

7

Jorge Martin

Ducati

1:51.343

8

Francesco Bagnaia

Ducati

1:51.387

9

Jack Miller

Ducati

1:51.437

10

Alex Marquez

Honda

1:51.648

11

Brad Binder

KTM

1:51.659

12

Luca Marini

Ducati

1:51.709

13

Remy Gardner

KTM

1:51.820

14

Enea Bastianini

Ducati

1:51.847

15

Takaaki Nakagami

Honda

1:51.881

16

Aleix Espargaro

Aprilia

1:51.958

17

Pol Espargaro

Honda

1:52.001

18

Fabio Quartararo

Yamaha

1:52.061

19

Franco Morbidelli

Yamaha

1:52.072

20

Alex Rins

Suzuki

1:52.079

21

Raul Fernandez

KTM

1:52.258

22

Andrea Dovizioso

Yamaha

1:52.286

23

Fabio Di Giannantonio

Ducati

1:52.881

24

Darryn Binder

Yamaha

1:54.029

25

Lorenzo Savadori

Aprilia

1:54.260

Αποτελέσματα FP2

1

Pol Espargaro

Honda

1:50.707

2

Marc Marquez

Honda

1:51.318

3

Andrea Dovizioso

Yamaha

1:51.756

4

Francesco Bagnaia

Ducati

1:51.789

5

Jorge Martin

Ducati

1:51.794

6

Alex Marquez

Honda

1:51.874

7

Franco Morbidelli

Yamaha

1:51.911

8

Maverick Viñales

Aprilia

1:51.925

9

Takaaki Nakagami

Honda

1:52.046

10

Miguel Oliveira

KTM

1:52.100

11

Joan Mir

Suzuki

1:52.306

12

Johann Zarco

Ducati

1:52.320

13

Fabio Quartararo

Yamaha

1:52.534

14

Enea Bastianini

Ducati

1:52.582

15

Remy Gardner

KTM

1:52.965

16

Marco Bezzecchi

Ducati

1:53.003

17

Jack Miller

Ducati

1:53.103

18

Aleix Espargaro

Aprilia

1:53.302

19

Brad Binder

KTM

1:53.527

20

Alex Rins

Suzuki

1:54.327

21

Darryn Binder

Yamaha

1:54.385

22

Lorenzo Savadori

Aprilia

1:54.876

23

Fabio Di Giannantonio

Ducati

1:55.571

 

Luca Marini

Ducati

1:58.592

 

Raul Fernandez

KTM

1:56.330

 

Ετικέτες

MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Inline 4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

inline4

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

inline4

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος  να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.

inline4

 

Ετικέτες