MotoGP Portimao: Θρίαμβος Yamaha σε ημέρα πτώσεων

Ξεκάθαρη υπεροχή Quartararo εκτός από την εκκίνηση
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

18/4/2021

Ημέρα γεμάτη πτώσεις και μάλιστα από λάθη μικρά που δείχνουν και παραστατικά αυτό που λέμε κάθε φορά που βρισκόμαστε σε αυτή την πίστα, την τόσο διασκεδαστική αλλά και τόσο τεχνική που δεν αφήνει πολλά περιθώρια. Για αυτό και έχει προβλεφθεί φυσικά να είναι το χαλίκι αρκετά μακριά επιτρέποντας την επιστροφή όταν είναι εφικτή.

Η Yamaha και ο Quartararo συνέτριψαν σήμερα με τον καλύτερο τρόπο κάθε σχόλιο για την pole position που βοήθησαν βέβαια τυχαία γεγονότα και πτώσεις αλλά θα μπορούσε να κερδηθεί και χωρίς την ακύρωση του Bagnaia, όπως έδειξε ο σημερινός αγώνας. Η Yamaha έχει 11 χρόνια να κερδίσει τους 3 πρώτους αγώνες μίας σεζόν και με 6 διαφορετικούς κατασκευαστές σε 7 θέσεις, είναι η μόνη που έχει δύο μοτοσυκλέτες εκεί, δίνοντας τελείως διαφορετική οπτική σε αυτό το σερί. Θα ήταν ακόμη καλύτερο αν ο Vinales δεν ήταν τέρμα πίσω, αλλά με μία κακή εκκίνηση και επαφή με τον Binder πολλά μπορούν να εξηγηθούν.

Κακή ήταν η εκκίνηση και για τον Quartararo ή καλύτερα οι άλλοι είχαν πολύ καλύτερη εκκίνηση από εκείνον. Ο Quartararo έκανε ότι μπορούσε αλλά μπροστά του βρέθηκε η φοβερή Suzuki, η Ducati και φυσικά ο Marquez που στους πρώτους γύρους έδειξε σαν να μην έλειψε ούτε μία ημέρα. Μέχρι το σώμα να στείλει σήμα πως έχει καιρό να ζοριστεί σε ρυθμό αγώνα, ο Marquez πάλευε για τις πρώτες θέσεις φτάνοντας να ακουμπά τον πίσω τροχό του Mir και να χάνει θέσεις. Από το σημείο αυτό και μετά πάλευε με τον Miller, τον Alex Espargaro και τους υπόλοιπους αναβάτες χωρίς να καταφέρει να ακολουθήσει τον ρυθμό που γινόταν ολοένα και ταχύτερος.

Μπροστά ο Zarco οδηγεί τον αγώνα, έχει πίσω του τον Rins που διαβάζει κάθε του κίνηση και πίσω οι μικρές επαφές και οι πολύ κοντινές προσπεράσεις αλλάζουν συνέχεια την κατάταξη. Μέχρι που ο Quartararo έρχεται τρίτος ο Mir τέταρτος και πίσω του ο Alex Espargaro την ίδια στιγμή που ο Pol Espargaro εγκαταλείπει από τεχνικό πρόβλημα παρκάροντας στα πιτ με τους μηχανικούς της Honda να κοιτούν το πίσω ελαστικό.

Ο Rins κάνει επιθέσεις στον Zarco σε μία από τις πιο αργές στροφές παίρνοντας μία πολύ κλειστή γραμμή, με λίγα λόγια σε ένα σημείο με καθαρό προβάδισμα της Suzuki έναντι της Ducati. Την πρώτη φορά που το δοκίμασε δεν ξεκίνησε τόσο νωρίς την επίθεση και ο Zarco από την εξωτερική πρόλαβε και ξανά μπήκε μπροστά, πριν πάνε στις δύο διαδοχικές δεξιές κι έπειτα στο τελικό κομμάτι της πίστας με την κατηφορική δεξιά στροφή που οδηγεί στην ευθεία. Σημείο με ξεκάθαρη υπεροχή της Ducati που μπορεί να μένει συνέχεια στο πλουσιοπάροχο γκάζι της. Την επόμενη φορά ο Rins καταφέρνει να περάσει αλλά στην ευθεία ο Zarco «βάζει 7η» περνά με λίγα λόγια τον Rins πάρα πολύ εύκολα. Τρίτη προσπάθεια για την πρώτη θέση, ξανά στην ίδια αρκετά αργή αριστερή στροφή με το τεράστιο πλάτος που δίνει πολύ χώρο και αυτή την φορά περνά και ο Quartararo, με τον Zarco να δοκιμάζει αμέσως μετά την προσπέραση στην ευθεία και τους άλλους δύο να τα δίνουν όλα στα φρένα για να τον κρατήσουν πίσω. Πρακτική που πετυχαίνει.

Αμέσως μετά, στην πολύ μικρή ευθεία μετά την πρώτη στροφή πέφτει ο Miller σε μία από τις πιο παράξενες πτώσεις μέχρι που αρκετά αργότερα στην 10η στροφή αυτή την φορά, θα πέσει και ο Zarco με πανομοιότυπο τρόπο φανερώνοντας πως οι ταλαντώσεις της Ducati από την προηγούμενη στροφή δεν συνδυάστηκαν καλά με το φρενάρισμα για την επόμενη…

Με την πτώση του Miller o Mir βρίσκεται σε μία πιο εύκολη θέση πλέον ωστόσο σταδιακά αφήνει τους άλλους δύο να ξεφύγουν καθώς ο Quartararo ρίχνει συνέχεια τους χρόνους του. Εκείνη την στιγμή δείχνει πόσο καλά μπορεί να οδηγήσει μπροστά, μένοντας συγκεντρωμένος σε αυτό που κάνει όπως δείχνουν οι αλάνθαστοι γύροι ολοένα σε καλύτερο ρυθμό μέχρι την μέση του αγώνα περίπου στο σημείο που η ομάδα του στέλνει μήνυμα Mapping 2 ίσως για να παγιώσει τον ρυθμό του. Παρασέρνει σε όλο αυτό το κομμάτι του αγώνα και τον Rins και μαζί χτίζουν μία μεγάλη διαφορά από τους υπόλοιπους μέχρι να πλησιάσουμε προς το τέλος και σε μία αποκαρδιωτική στιγμή για την Suzuki με τον Rins να πέφτει στην 5η στροφή, μία επίσης από τις πιο αργές, εγκαταλείποντας τον αγώνα. Λίγο αργότερα θα έρθει και η πτώση του Zarco όταν ο Bagnaia έχει περάσει ήδη μπροστά και ο Mir ακολουθεί πίσω από τον Γάλλο. Ο Mir καταφέρνει να μην χάσει καθόλου χρόνο βλέποντας τον Zarco να πέφτει και να μαντέψει την τροχιά της Ducati μένοντας στην δικιά του. Ένα δύσκολο Σαββατοκύριακο για την Pramac μετά και την άσχημη πτώση του Jorge Martin.

Οι πτώσεις δεν ήταν λίγες, ο Oliveira, περσινός νικητής της πρώτης φοράς που μπήκαν ποτέ το MotoGP σε αυτή την πίστα και με τεράστια γνώση κάθε στροφής πέφτει κι εκείνος αλλά ξανά μπαίνει στον αγώνα σκορπώντας χαλίκια πίσω του.

Ο Rossi είχε αρχίσει να βελτιώνει τον ρυθμό του στις παρυφές της δωδεκάδας όπου βρισκόταν αλλά πέφτει κι εκείνος ενώ με την πτώση του Zarco αναλαμβάνει ο Bagnaia να παλέψει για το βάθρο της Ducati με λιγότερη αντίσταση από πριν, κρατώντας πίσω του την Suzuki του Mir.

Στον τελευταίο γύρο ο Mir με τον Bagnaia ήταν ό,τι και ο Rins με τον Zarco αλλά αυτή την φορά η Suzuki δεν βρέθηκε ποτέ στο σημείο που θα μπορούσε να απειλήσει την Ducati παρότι ο Mir προσπάθησε αρκετά.

Κανείς από όλους αυτούς δεν βλέπει τον Quartararo φυσικά που μόνος του πλέον, χωρίς τον Rins, γυρνά 4,5 δευτερόλεπτα πιο μπροστά. Η διαφορά δεν είναι μικρή και η Yamaha έχει κάθε λόγο να είναι περήφανη σήμερα!

Στο τέλος ο Oliveira λίγο έλειψε να πάρει και βαθμούς από τις πτώσεις μπροστά του καθώς τερμάτησαν 16 αναβάτες με τους δύο Marquez να είναι μαζί στην 7 και 8η θέση αλλά με μεγάλη διαφορά μεταξύ τους χωρίς οπτική επαφή. Ο Moribelli επωφελήθηκε από τις πτώσεις πάλεψε επίσης με σωστό τρόπο και κατάφερε μία 4η θέση κάνοντας την Yamaha να έχει το 1-4 σε μία επτάδα με έξι διαφορετικούς κατασκευαστές.

 

Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Km/h
Χρόνος
1
Yamaha
164.8
41'46.412
2
Ducati
164.5
+4.809
3
Suzuki
164.5
+4.948
4
Yamaha
164.5
+5.127
5
KTM
164.4
+6.668
6
Aprilia
164.3
+8.885
7
Honda
164.0
+13.208
8
Honda
163.7
+17.992
9
Ducati
163.4
+22.369
10
Honda
163.3
+23.676
11
Yamaha
163.3
+23.761
12
Ducati
162.9
+29.660
13
KTM
162.9
+29.836
14
Aprilia
162.3
+38.941
15
KTM
161.6
+50.642
16
KTM
157.2
1 Lap
 
Ducati
164.5
6 Laps
 
Suzuki
164.8
7 Laps
 
Yamaha
163.1
11 Laps
 
Ducati
162.9
20 Laps
 
Honda
150.7
21 Laps

Ετικέτες

MotoGP: Από 2 έως 2184 ημέρες – Είναι όλοι τους ήρωες

Όλοι αγαπάνε ένα comeback - Ο Nick Harris θυμάται τις πιο εντυπωσιακές επιστροφές στην ιστορία του MotoGP
MotoGP Comebacks
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

9/10/2025

Από τον Mike Hailwood ως τον Marc Márquez, η ιστορία των αγώνων μοτοσυκλέτας είναι γεμάτη με αναβάτες που αρνήθηκαν να τα παρατήσουν. Άλλοι χρειάστηκαν λίγες μέρες. Άλλοι, όπως ο Márquez, πάνω από έξι χρόνια. Όλοι όμως απέδειξαν πως η πραγματική δύναμη δεν βρίσκεται στο γκάζι, αλλά στο κουράγιο

Μπορεί να διαρκέσει δυο μέρες. Μπορεί να κρατήσει πάνω από μια δεκαετία. Όμως όλοι αγαπάμε ένα ηρωικό comeback, όσο μακρύ κι αν είναι. Από τον Mike Hailwood, τον Barry Sheene και τον Mick Doohan, μέχρι τον Jorge Lorenzo και τον σημερινό “βασιλιά των comeback” Marc Márquez, όλοι τους κέρδισαν επάξια μια θέση στις καρδιές μας.

Mike Hailwood – Η επιστροφή του θρύλου

Όταν η Honda αποχώρησε από τους αγώνες Grand Prix στο τέλος του 1967, πλήρωσε τον Hailwood, τετράκις παγκόσμιο πρωταθλητή, για να μην αγωνιστεί με άλλη εργοστασιακή ομάδα. Εκείνος στράφηκε στη Formula 1, ανέβηκε δύο φορές στο βάθρο και μάλιστα βραβεύτηκε με το George Medal όταν έσωσε τον Clay Regazzoni από φλεγόμενο μονοθέσιο στο Kyalami.
Όμως το μικρόβιο των δύο τροχών δεν έσβησε ποτέ. Το 1978, στα 38 του χρόνια, επέστρεψε στο Isle of Man TT με Ducati και φυσικά… νίκησε. Το επανέλαβε και το 1979, πριν αποσυρθεί οριστικά. Τραγικά, δύο χρόνια αργότερα, σκοτώθηκε σε τροχαίο μαζί με την 9χρονη κόρη του Michelle.

MotoGP Comebacks

Barry Sheene – Ο ήρωας με το τσιγάρο στο χέρι

Ήταν 1975 όταν η κάμερα της Thames Television κατέγραφε τον Barry Sheene να πετάγεται στον αέρα με 250 km/h στη Daytona. Το φρικτό ατύχημα τον έκανε εθνικό ήρωα, σπασμένος μηρός, σπασμένο χέρι, καμένα γόνατα, αλλά ο Barry προσπαθούσε να λύσει το κράνος του μόνος του, ενώ περιέγραφε τις κακώσεις του χαμογελώντας στην κάμερα, ζητώντας ένα τσιγάρο.
Μόλις επτά εβδομάδες αργότερα, επέστρεψε στους αγώνες στο Cadwell Park και σε τέσσερις μήνες κέρδισε το πρώτο του Grand Prix στο Assen. Ακολούθησαν δύο παγκόσμιοι τίτλοι και 18 νίκες. Ακόμα και μετά το τρομακτικό ατύχημα στο Silverstone το 1982, ο Sheene γύρισε πίσω επτά μήνες αργότερα για να συνεχίσει να αγωνίζεται.

MotoGP Comebacks

Mick Doohan – Από τη διάσωση στο μεγαλείο

Το 1992, ο Mick Doohan βρισκόταν ένα βήμα πριν από τον πρώτο του τίτλο, όταν ένα ατύχημα στο Assen του κόστισε σοβαρό τραυματισμό στο πόδι. Το νοσοκομείο δεν αντέδρασε σωστά, και όταν απειλήθηκε ακρωτηριασμός, ο θρυλικός Dr. Costa τον ”απήγαγε” για να τον μεταφέρει στην κλινική του στην Ιταλία.
Ο Doohan επέστρεψε επτά εβδομάδες αργότερα, σχεδόν ανίκανος να περπατήσει, αλλά αποφασισμένος να μην αφήσει τον Wayne Rainey να του πάρει τον τίτλο. Έχασε εκείνο το πρωτάθλημα για μόλις τέσσερις βαθμούς, αλλά έναν χρόνο μετά ξανακέρδισε, και στη συνέχεια κατέκτησε πέντε συνεχόμενα παγκόσμια πρωταθλήματα.

MotoGP Comebacks

Jorge Lorenzo – Ο άνθρωπος των δύο ημερών

Το 2013, ο Lorenzo έσπασε την κλείδα του σε πτώση στις ελεύθερες δοκιμές του Assen. Όλοι υπέθεσαν πως η σεζόν του τελείωσε. Όμως δύο μέρες μετά, γύρισε στην πίστα με δέκα βίδες και μια πλάκα τιτανίου και τερμάτισε πέμπτος μέσα σε αφόρητο πόνο. Δύο εβδομάδες αργότερα έπεσε ξανά και ξανατραυματίστηκε, αλλά δεν εγκατέλειψε ποτέ. Μέσα σε ενάμιση χρόνο, το 2015, έγινε τριπλός παγκόσμιος πρωταθλητής MotoGP.

MotoGP Comebacks

Marc Márquez – Ο βασιλιάς των comebacks

Κανείς δεν έχει γράψει ιστορία όπως ο Marc Márquez. Μετά τον τραυματισμό του το 2020, πέρασε πέντε μεγάλες επεμβάσεις, 108 πτώσεις, και 2184 μέρες μέχρι να ξανασηκώσει το τρόπαιο του Παγκόσμιου Πρωταθλητή στο Motegi το 2025.
Περισσότερα από 1000 μέρες χωρίς νίκη, μια ατελείωτη διαδρομή αποκατάστασης και ψυχικής αντοχής — και τελικά, μια από τις πιο συγκλονιστικές επιστροφές στην ιστορία του αθλητισμού.

MotoGP Comebacks

Δεν έχει σημασία ο χρόνος, οι τραυματισμοί ή οι συνθήκες.
Όλοι αυτοί οι αναβάτες αλλά και πολλοί ακόμη, απέδειξαν ότι το θάρρος, η επιμονή και η ψυχή είναι τα πραγματικά χαρακτηριστικά ενός πρωταθλητή.
Και για αυτό είναι όλοι τους ήρωες.