MotoGP: Πώς βοήθησαν ο Rossi και ο Stoner τον Pecco Bagnaia να κερδίσει στο Silverstone

Ο Bagnaia στις πρώτες δηλώσεις του ευχαρίστησε τον Stoner και ιδιαίτερα τον Rossi
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/8/2022

Στους αγώνες μοτοσυκλέτας οι πρώτες νίκες, αν όχι όλες, πηγαίνουν στον δάσκαλο που είχες και η ελληνική παροιμία "μ' όποιον δάσκαλο καθίσεις, τέτοια γράμματα θα μάθεις", αποκτά ευθεία αναφορά και για τις πίστες.

Αν τώρα είσαι αρκετά τυχερός να έχεις δάσκαλο τον Stoner και τον Rossi μαζί, τότε τα πράγματα πρέπει σχεδόν αναγκαστικά να οδηγήσουν σε νίκη και οφείλεις, επίσης αναγκαστικά, να τους ευχαριστήσεις αμέσως μόλις την πετύχεις.

Αυτό ακριβώς έγινε αμέσως μετά τον χθεσινό αγώνα των MotoGP, όταν ο Pecco Bagnaia ευχαρίστησε και τους δύο, επαναλαμβάνοντας το όνομα του Rossi λέγοντας και αργότερα πως είναι πολύ τυχερός που έχει και τους δύο μαζί του.

Η αμεσότητα με τον Valentino Rossi πρέπει να είναι ξεκάθαρη σε όλους, μιας και ο Bagnaia είναι παιδί της VR46 και ο Rossi έχει ξεκαθαρίσει πως όχι μόνο θα παρακολουθεί πάντα τους αναβάτες της ακαδημίας, αλλά ιδιαίτερα για τον Bagnaia θα έχει πάντα ένα μάτι να τον παρακολουθεί.

Ο σύνδεσμος του Bagnaia με τον Casey Stoner είναι ο Cristian Gabbarini, ο καλύτερος άνθρωπος για κάτι τέτοιο. Ο Gabbarini ήταν διευθυντής προσωπικού της ομάδας του Stoner στην Ducati και τον είχε ακολουθήσει στην Honda ενώ συνέχισε και με το HRC για μεγάλο διάστημα μετά την αποχώρηση του Stoner από τα MotoGP. Ο Gabbarini ήταν μαζί με τον Stoner στον τίτλο του 2007 και δεν έχουν σταματήσει ποτέ την μεταξύ τους επικοινωνία.

«Αυτό το Σαββατοκύριακο μίλησα εκτενώς με τον Vale και με βοήθησε να κατανοήσω καλύτερα την κατάσταση. Αντιμετώπιζα ποικίλα προβλήματα στην διάρκεια του Σαββατοκύριακου και με βοήθησε να καταλάβω την χρήση των ελαστικών σε αυτή την πίστα και σε αυτές τις θερμοκρασίες» διευκρίνισε ο Bagnaia που πράγματι αντιμετώπιζε πρόβλημα προσαρμογής στις δοκιμές, χωρίς να ξεχωρίζει σε χρόνους, όπως αντίστοιχα ο Zarco αλλά και ο Miller.

Όταν όμως πρόκειται να πιέσει κανείς μία MotoGP Ducati στο όριο τότε τον λόγο παίρνει ο Stoner με τον οποίο ο Bagnaia εξήγησε αργότερα πως κατάφεραν να μιλήσουν παρά την διαφορά ώρας με τον Stoner να του στέλνει μήνυμα το πρωί της Κυριακής. Σύμφωνα με τον Bagnaia τον βοήθησε να βρει πρόσφυση στην έξοδο των στροφών και να καθυστερήσει να ανοίξει το γκάζι διατηρώντας την πρόσφυση για όσο το δυνατόν περισσότερο, όπως και δοκίμασε. Το πρόβλημα ήταν στους πέντε τελευταίους γύρους που η πρόσφυση του πίσω ελαστικού εξαντλήθηκε και εκεί έπρεπε να προτάξει το δικό του στιλ και να εκμεταλλευτεί τα φρένα και την εμπιστοσύνη στο μπροστινό.

Ταυτόχρονα κατάφερε να παλέψει με τον ανανεωμένο Vinales και να μείνει στην κορυφή, σε έναν αγώνα βέβαια που ξεκίνησε, για να μην ξεχνιόμαστε, με τον Zarco και μία άλλη Ducati να είναι το μεγάλο φαβορί. Τα στατιστικά πάντως αυτή την στιγμή δείχνουν πως ο Bagnaia έχει τις περισσότερες νίκες, μία περισσότερη από τον Quartararo φέτος, σε ένα όμως πρωτάθλημα που από την αρχή έχουμε επισημάνει πως θα χαρακτηριστεί από λίγους βαθμούς για αυτόν που θα το κερδίσει μιας και υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί στο βάθρο με ρεκόρ φέτος επισκεψιμότητας του, από διαφορετικά ονόματα!

Ετικέτες

MotoGP: Joan Mir - Τώρα επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ

H επιστροφή της Honda στα MotoGP έφερτε τον Joan Mir στο φυσικό του στυλ φρεναρίσματος
Joan Mir
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

19/12/2025

Ο πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής του μιλά για τη δύσκολη διαδρομή, το σημείο καμπής της σεζόν 2025 και γιατί νιώθει ξανά ο εαυτός του πάνω στη Honda RC213V.

Ο Joan Mir επέστρεψε φέτος στο βάθρο του MotoGP με τη Honda, σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά την τελευταία του παρουσία με τη Suzuki. Μια επιστροφή που για καιρό έμοιαζε αβέβαιη, αν αναλογιστεί κανείς ότι στα δύο πρώτα του χρόνια με τη Honda είχε καταφέρει μόλις δύο τερματισμούς εντός δεκάδας.

Η σεζόν 2025 ξεκίνησε με τον χειρότερο δυνατό τρόπο, ο Mir τερμάτισε μόλις σε έναν από τους έξι πρώτους αγώνες, με την κακοτυχία, τα συμβάντα και το υπερβολικό ρίσκο να συνεχίζουν να τον ταλαιπωρούν.

"Στο πρώτο μέρος της χρονιάς, το καλύτερο που μπορούσες να κάνεις με αυτή τη μοτοσυκλέτα ήταν μια έβδομη θέση", εξήγησε, "Αν κάποιος έκανε κάτι παραπάνω, ήταν λόγω συνθηκών ή περίεργων καταστάσεων. Αλλιώς, το πραγματικό δυναμικό ήταν να τα βάλεις όλα κάτω και να πάρεις μια έβδομη θέση.

"Στο Aragon ήμασταν έβδομοι. Αλλά εκτός αν έλειπε κάποιος, ήταν πολύ δύσκολο να κάνεις κάτι καλύτερο".

Ακολούθησε μια έκτη θέση στην Αυστρία, ανάμεσα σε νέες εγκαταλείψεις, όμως το πραγματικό σημείο καμπής ήρθε μετά την εισαγωγή των τελευταίων αεροδυναμικών και μηχανολογικών αναβαθμίσεων της RC213V στη Βαρκελώνη.

"Μετά τη Βαρκελώνη βελτιώσαμε λίγο την αεροδυναμική και τον κινητήρα. Αυτό ήταν κάτι που με ενοχλούσε πάρα πολύ. Και εκεί έκανα το 'κλικ'", είπε ο Mir.

Δύο αγώνες αργότερα, όλα έδεσαν στην Ιαπωνία. Στο Motegi, ο Mir χάρισε στην εργοστασιακή Honda το πρώτο της βάθρο στο MotoGP μετά τον Marc Marquez στο ίδιο σιρκουί το 2023, προσθέτοντας τη δική του επιτυχία σε μια σεζόν που είχε ήδη δει νίκη και βάθρο από τον Johann Zarco με την δορυφορική LCR Honda.

Joan Mir

Ο Ισπανός επανέλαβε το κατόρθωμα και στη Sepang, σε έναν αγώνα που ο ίδιος θεωρεί τον καλύτερό του για το 2025.

"Για το ίδιο το δυναμικό της μοτοσυκλέτας", εξήγησε. "Η Sepang παραδοσιακά δεν είναι καλή πίστα για αυτή τη μοτοσυκλέτα. Και αυτό που κάναμε εκεί ήταν κάτι πολύ σημαντικό.

"Κανονικά δυσκολευόμαστε με την πρόσφυση. Και η Sepang είναι μια πίστα με πολύ χαμηλό grip.

"Για να το αντισταθμίσουμε, έπρεπε απλώς να φρενάρουμε πάρα πολύ, ρισκάροντας περισσότερο από τους άλλους. Έπεσα στο sprint, οπότε δεν ήθελα να κάνω το ίδιο λάθος ξανά.

"Διαχειρίστηκα την κατάσταση πολύ καλά. Οπότε θα πω ότι η Sepang ήταν ο καλύτερός μου αγώνας".

Στη Μαλαισία, ο Mir ενθουσίασε τους φιλάθλους με τα θεαματικά, πολύ αργά φρεναρίσματά του, ένα φυσικό του χαρακτηριστικό που είχε αναγκαστεί να περιορίσει στα χρόνια της Suzuki.

"Με τη Suzuki αυτό δεν ήταν το στυλ", παραδέχτηκε. "Έπρεπε να προσαρμοστώ στη μοτοσυκλέτα, να κυλάω περισσότερο, να φρενάρω λίγο νωρίτερα και να αφήνω τα φρένα πιο νωρίς. Γιατί αυτή η μοτοσυκλέτα απαιτούσε τέτοιο στυλ.

Joan Mir

"Τώρα με τη Honda επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ. Όπως το είχα στη Moto3 και στη Moto2. Είναι κάτι που απολαμβάνω πολύ, να φρενάρω πολύ δυνατά και να 'ρίχνω' πραγματικά τη μοτοσυκλέτα στο έδαφος, αλλά είναι πολύ δύσκολο, γιατί ρισκάρω περισσότερο από τους άλλους και πρέπει να βρεις το όριο και την αυτοπεποίθηση.

"Μπορεί να προκαλέσει κάποιες πτώσεις, αλλά αν μπορέσω να οδηγώ με λίγο περισσότερο περιθώριο, μπορούμε να το ελέγξουμε".

Παρά τα βάθρα, ο υψηλός αριθμός μηδενικών αποτελεσμάτων, 21 στους 44 αγώνες, άφησε τον Mir μόλις 15ο στο πρωτάθλημα, πίσω από τον Zarco και τον team-mate του στη Honda, Luca Marini.

Ωστόσο, η συνολική "στροφή" στην απόδοση, που αποτυπώθηκε και στην άνοδο της Honda από το rank D στο C στο σύστημα παραχωρήσεων, του δίνει αισιοδοξία για το 2026.

"Ήταν μια χρονιά-κλειδί", κατέληξε. "Μια χρονιά όπου μπορέσαμε να γυρίσουμε την κατάσταση, από το λιγότερο στο περισσότερο.

"Ίσως περίμενα λίγο περισσότερο απ’ όσο ήλπιζα. Είχαμε πολλή κακοτυχία και καμία συνέπεια. Αλλά σε ό,τι αφορά την απόδοση, το δυναμικό του αναβάτη και το δυναμικό της Honda να αντιστρέψει την κατάσταση, ήταν μια πολύ θετική σεζόν.

"Τώρα χρειαζόμαστε ακόμη ένα 'κλικ', για να βρούμε περισσότερη συνέπεια και λίγο περισσότερες δυνατότητες. Γιατί αν πρέπει να πηγαίνω πάντα έτσι, στο όριο, θα είναι δύσκολο.

"Αλλά ελπίζω του χρόνου να ξεκινήσουμε από εδώ και να ανέβουμε".