MotoGP Qatar Ελεύθερα δοκιμαστικά Παρασκευής (FP1): Με Franco Morbidelli να δίνει τον ρυθμό

Ίδιοι πρωταγωνιστές με guest star την Aprilia

Από τον

Μπάμπη Μέντη

26/3/2021

Στα πρώτα ελεύθερα δοκιμαστικά ο Franco Morbidelli ήταν ταχύτερος όλων και ο μοναδικός που έσπασε το φράγμα του 1:55 φροντίζοντας να δείξει με απόλυτη σαφήνεια στους αντιπάλους του πως η εντυπωσιακή παρουσία του στους τελευταίους αγώνες του περσινού πρωταθλήματος δεν ήταν καθόλου τυχαία και πως σκοπεύει να έχει ανάλογη συνέχεια και φέτος. Για άλλη μια φορά η Aprilia του Aleix Espargaro έδειξε την ταχύτητά της και μάλιστα σε μια πίστα που έχει τεράστια ευθεία. Βέβαια τα 350,6km/h της Ducati του Jack Miller ή πολύ περισσότερο τα 354km/h της Ducati Jorge Martin, μόνο η Honda του Pol Espargaro μπόρεσε να ανταγωνιστεί με 351,7km/h. Τόσο ο Jack Miller, όσο και ο Johann Zarco είχαν πτώση με τις Ducati τους στην ίδια στροφή (Κ4), ευτυχώς χωρίς τραυματισμό. Ο Fabio Quartarro στην 4^η θέση με την εργοστασιακή πλέον Yamaha και πίσω του ο περσινός παγκόσμιος πρωταθλητής Joan Mir συμπλήρωσαν την πρωινή πρώτη πεντάδα.

Πρώτα ελεύθερα δοκιμαστικά (FP1)

1 Franco MORBIDELLI ITA Petronas Yamaha SRT Yamaha 342.8 1'54.921

2 Aleix ESPARGARO SPA Aprilia Racing Team Gresini 341.7 1'55.046 0.125 / 0.125

3 Jack MILLER AUS Ducati Lenovo Team Ducati 350.6 1'55.112 0.191 / 0.066

4 Fabio QUARTARARO FRA Monster Energy Yamaha 346.1 1'55.213 0.292 / 0.101

5 Joan MIR SPA Team SUZUKI ECSTAR Suzuki 345.0 1'55.255 0.334 / 0.042

6 Maverick VIÑALES SPA Monster Energy Yamaha 345.0 1'55.309 0.388 / 0.054

7 Alex RINS SPA Team SUZUKI ECSTAR Suzuki 349.5 1'55.353 0.432 / 0.044

8 Francesco BAGNAIA ITA Ducati Lenovo Team Ducati 348.3 1'55.365 0.444 / 0.012

9 Valentino ROSSI ITA Petronas Yamaha SRT 345.0 1'55.419 0.498 / 0.054

10 Miguel OLIVEIRA POR Red Bull KTM Factory Racing 346.1 1'55.745 0.824 / 0.326

11 Alex MARQUEZ SPA LCR Honda CASTROL Honda 346.1 1'55.748 0.827 / 0.003

12 Takaaki NAKAGAMI JPN LCR Honda IDEMITSU Honda 348.3 1'55.754 0.833 / 0.006

13 Johann ZARCO FRA Pramac Racing Ducati 350.6 1'55.871 0.950 / 0.117

14 Stefan BRADL GER Repsol Honda Team Honda 345.0 1'55.942 1.021 / 0.071

15 Pol ESPARGARO SPA Repsol Honda Team Honda 351.7 1'56.046 1.125 / 0.104

16 Brad BINDER RSA Red Bull KTM Factory Racing 347.2 1'56.057 1.136 / 0.011

17 Luca MARINI ITA SKY VR46 Esponsorama 347.2 1'56.069 1.148 / 0.012

18 Enea BASTIANINI ITA Esponsorama Racing Ducati 349.5 1'56.198 1.277 / 0.129

19 Danilo PETRUCCI ITA Tech 3 KTM Factory Racing 343.9 1'56.230 1.309 / 0.032

20 Jorge MARTIN SPA Pramac Racing Ducati 354.0 1'56.541 1.620 / 0.311

21 Lorenzo SAVADORI ITA Aprilia Racing Team Gresini 342.8 1'56.559 1.638 / 0.018

22 Iker LECUONA SPA Tech 3 KTM Factory Racing 348.3 1'56.943 2.022 / 0.384

https://bit.ly/MOTO_681

Race News

MotoGP, Enea Bastianini: Αδιέξοδο σε θέματα ασφάλειας, χρειαζόμαστε εκπρόσωπο αναβατών

“Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/5/2026

Ο Ιταλός αναβάτης της ΚΤΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διαβλέποντας κενά στην ασφάλεια των αναβατών που ουδείς ασχολείται να καλύψει και εντοπίζει το πρόβλημα στην εκπροσώπηση των αναβατών.

Δύο τέτοια ζητήματα αφορούν στις πίστες Le Mans στη Γαλλία και Balaton Park στην Ουγγαρία, με την πρώτη να έχει φιλοξενήσει αγώνα μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο (8-10/5) και τον αγώνα στη δεύτερη να έρχεται στις αρχές Ιουνίου (5-7/6).

Στο Le Mans το πρώτο σικέιν είναι ένα σημείο αιχμής, καθώς εκεί υπάρχει κίνδυνος αναβάτης που πέφτει στην είσοδό του να καταλήξει εντός πίστας, με κίνδυνο να παρασυρθεί από επερχόμενους αναβάτες. Κάτι τέτοιο συνέβη και φέτος με τις πτώσεις των Fermin Aldeguer και Fabio Di Giannantonio, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Όσο για την ουγγρική πίστα, έχει ένα ανάλογο σημείο στο οποίο έπεσε πέρυσι ο Bastianini κατά τον αγώνα και γλίτωσε από θαύμα (κεντρική εικόνα), καθώς πέρασαν δίπλα του αρκετοί αναβάτες την ώρα που αυτός σερνόταν μέσα στην πίστα.

“Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πάει στην Επιτροπή Ασφάλειας (Safety Commission) αρκετό καιρό τώρα, γιατί κάποια στιγμή έμοιαζε πως είχαμε φτάσει σε αδιέξοδο,” εξήγησε ο αναβάτης της ΚΤΜ.

Οι αναβάτες έχουν εντοπίσει αρκετά επίμαχα σημεία που κατά τη γνώμη τους απαιτούν αλλαγές για λόγους ασφάλειας και τις έχουν ζητήσει.

“Περίμενα μια διαφορετική πίστα στη Balaton Park φέτος, αλλά απεναντίας όλα θα είναι ίδια με πέρυσι. Αυτό που μου συνέβη εκεί πέρυσι ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν είναι ένα σικέιν επιπέδου MotoGP. Θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτό, είναι θέμα των αναβατών να γίνει κάτι. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αυτή τη στιγμή. Ξέρω πως αυτό που κάνω δεν είναι σωστό [το να μην πηγαίνει στην Επιτροπή Ασφάλειας], αλλά υπάρχει ένας εκνευρισμός γιατί ζητήσαμε αλλαγές και αυτές δεν έγιναν.

“Μερικές αλλαγές έρχονται με κόστος, η τροποποίηση ενός σικέιν κοστίζει. Έπειτα υπάρχουν ιστορικές πίστες, όπως το Le Mans. Αλλάζεις μια στροφή της; Στην Αυστρία έγινε, αλλά μερικά πράγματα δεν γίνονται αν πρώτα δεν συμβεί κάτι. Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”

Το πρόβλημα κατά τον Bastianini είναι πως οι αναβάτες δεν έχουν έναν εκπρόσωπο στις συζητήσεις. Πριν καιρό φαινόταν πως θα επερχόταν μια σχετική συμφωνία και θα εξέλεγαν έναν εκπρόσωπό τους, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και οι φωνές τους συχνά δεν φτάνουν στα σωστά αυτιά, ή δεν εισακούγονται.

“Αυτή η σκέψη πρέπει να επανέλθει γιατί χρειαζόμαστε κάποιον να μας προστατεύει και να μιλά εκ μέρους μας. Έχουμε χιλιάδες άλλες υποχρεώσεις ως αναβάτες. Δεν θα έπρεπε να είναι εν ενεργεία αγωνιζόμενος, γιατί είναι μια απαιτητική δουλειά και δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εκτός του ρόστερ του πρωταθλήματος και, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν άφθονοι ικανοί άνθρωποι για να το κάνουν.”

Η φωνή του Bastianini πρέπει να εισακουστεί, ειδικά αυτόν τον καιρό που κυριαρχεί η διαπραγμάτευση για την περίφημη Concorde Agreement μεταξύ διοργανωτών, κατασκευαστών και ομάδων. Σ' αυτήν την ιστορία το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, αλλά για τους αναβάτες υπάρχουν άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που απλά δεν συμβαίνει.

Οι αθλητές ωστόσο είναι ο ζωντανός οργανισμός του αθλήματος, το οξυγόνο και το αίμα του, η φωνή τους οφείλει να ακούγεται, πόσο μάλλον όταν το ζητούμενο δεν είναι η αμοιβή ή τα διαδικαστικά, αλλά η ίδια η σωματική ακεραιότητά τους.