MotoGP: Το ρόστερ του 2027 - Ποιος πάει πού και οι εκκρεμότητες που απομένουν

Εννιά θέσεις δεν έχουν κλείσει ακόμη στο σύνολο των 22 αναβατών της επόμενης χρονιάς
motogp
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

22/7/2026

Η φετινή μεταγραφική περίοδος είναι μια από τις πιο περίεργες των αρκετών τελευταίων ετών. Από τη μια έχουμε τη μεγάλη αλλαγή των κανονισμών του πρωταθλήματος, η οποία συνοδεύεται από τη λήξη της συντριπτικής πλειοψηφίας των συμβολαίων, άρα το γερό ανακάτεμα στη σύνθεση του 2027 ήταν εξαρχής δεδομένο.

Φέτος επιπλέον η μεταγραφολογία άρχισε λίγο πριν την αγωνιστική δράση, κάτι που επίσης προσέδωσε ιδιαίτερο ενδιαφέρον, με τις πρώτες μετακινήσεις να γίνονται γνωστές ήδη από το Sepang Test πριν την έναρξη του πρωταθλήματος.

Γνωστές όμως δεν σημαίνει και επίσημες, καθώς οι διαπραγματεύσεις για την εμπορική συμφωνία διοργανωτών και κατασκευαστών τράβηξαν πολύ και καθυστέρησαν τις μεταγραφικές ανακοινώσεις ως το Καλοκαίρι. Παρότι λοιπόν ένα μεγάλο μέρος των μετακινήσεων ήταν ήδη λίγο-πολύ γνωστές, οι επίσημες ανακοινώσεις άρχισαν να έρχονται ταχύρρυθμα τον τελευταίο καιρό και πλέον έχουμε σχηματοποιημένη την πλειοψηφία του πρωταθλήματος για το 2027.

Θα έχουμε τρεις ή τέσσερις μεταγραφές από τη Moto2 και υπάρχει λόγος που φέτος οι ομάδες κοιτούν με ενδιαφέρον στη μεσαία κατηγορία: η Pirelli. Η ιταλική εταιρεία εξοπλίζει τις δύο μικρότερες κατηγορίες, οπότε ενόψει της επέκτασής της και στο MotoGP από του χρόνου, η εμπειρία με τα λάστιχα είναι ένα επιπλέον προσόν για τους ταλαντούχους αναβάτες της μεσαίας κατηγορίας. Ήδη έχουν ανακοινωθεί δύο, οι David Alonso και Daniel Holgado.

motogp

Από τις εργοστασιακές ομάδες η μόνη που δεν έχει ακόμη καθορισμένο ρόστερ είναι η Honda HRC, καθώς ο Fabio Quartararo ανακοινώθηκε επίσημα μόλις την 20ή Ιουλίου, ενώ δίπλα του η θέση παραμένει ακόμη κενή με δύο μνηστήρες: τον David Alonso που έχει ήδη ενταχθεί επίσημα στην οικογένεια HRC αλλά χωρίς σαφή προορισμό και τον Diogo Moreira, ο οποίος είναι ένας από τους λίγους που συνεχίζουν με συμβόλαιο από πέρυσι. Ο Βραζιλιάνος έχει δείξει καλά δείγματα και μάλλον οι Ιάπωνες σκέφτονται τώρα πως είναι καλύτερη επιλογή για μια εργοστασιακή Honda καθώς θα έχει σαφώς περισσότερη εμπειρία από τον rookie Alonso, άρα μικρότερο ρίσκο για την πρώτη ομάδα της Honda.

Όλες οι άλλες εργοστασιακές έχουν ήδη ανακοινώσει τους αναβάτες τους, με ολικό lifting για τις KTM και Yamaha που θα αλλάξουν εντελώς σύνθεση, κάτι που σίγουρα θα ισχύσει και για τη Honda.

Aprilia και Ducati διατηρούν τον ένα αναβάτη τους, Marco Bezzecchi και Marc Marquez εν προκειμένω, για να έρθουν δίπλα τους οι Pecco Bagnaia και Pedro Acosta αντιστοίχως.

Στις ιδιωτικές ομάδες η Gresini έχει ήδη ανακοινώσει τον Joan Mir και τον rookie Daniel Holgado από τη Moto2, ενώ η LCR έχει δεμένο τον Johann Zarco και μια σκιά δίπλα του. Αυτή η σκιά είναι που επιβεβαιώνει το δίλημμα της Honda για Moreira ή Alonso στην εργοστασιακή ομάδα, διαφορετικά ο Βραζιλιάνος θα έπρεπε να μοστράρει δίπλα στον Zarco στη φωτογραφία, μιας και έχει συμβόλαιο με το HRC ως το 2028. Προφανώς δηλαδή οι δύο εκκρεμούσες θέσεις της Honda έχουν ονόματα, απλά δεν έχει οριστικοποιθεί ακόμη η κατανομή τους. Πολύ δύσκολα θα έχουμε εκπλήξεις με τρίτο όνομα εδώ.

Αυτές που δεν έχουν ακόμη ανακοινώσει κανέναν αναβάτη είναι οι VR46, Tech3 και Trackhouse, ενώ αγνοείται και ο παρτενέρ του Toprak Ragzatlioglu στην Pramac.

Στην ομάδα του Valentino Rossi πάντως η σύνθεση της επόμενης χρονιάς είναι μάλλον γνωστή, καθώς ο Fermin Aldeguer είναι σχεδόν βέβαιος – η Gresini έχει ήδη ανακοινώσει τον αντικαταστάτη του, ενώ το συμβόλαιό του απευθείας με τη Ducati Corse παραμένει σε ισχύ – και δίπλα του θα έρθει κατά πάσα πιθανότητα ο rookie Nicolo Bulega, λογικά ως παγκόσμιος πρωταθλητής WSBK και σίγουρα ως αναβάτης δοκιμών της Ducati.

Η Tech3 παραμένει ένα μυστήριο, με το όνομα του Luca Marini να ακούγεται με σοβαρές πιθανότητες – φέρεται να είναι σε συζητήσεις για συμβόλαιο εδώ και σχεδόν έναν μήνα – και δίπλα του ένα rookie ταλέντο από τη Moto2 που, σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες, παίζεται μεταξύ Manuel Gonzalez (πρωτοπόρος Moto2 φέτος) και Senna Agius.

Όσο για την Trackhouse, ο Raul Fernandez πιθανότατα θα μείνει στη θέση του μετά τις εντυπωσιακές του εμφανίσεις στους τελευταίους αγώνες, ενώ αυτός που θα πάρει τη θέση του Ai Ogura του χρόνου θα είναι σχεδόν σίγουρα ο Enea Bastianini.

Τέλος, στην Pramac το πιθανότερο σενάριο είναι να έρθει ένας ακόμη αναβάτης από τη Moto2, εν προκειμένω ο Izan Guevara στη θέση του Jack Miller.

Τα παραπάνω σημαίνουν πως μας χαιρετούν οι κ.κ. Alex Rins, Maverick Vinales, Jack Miller, Brad Binder και Franco Morbidelli. Στη λίστα αυτή δεν περιλαμβάνουμε και τον Luca Marini, ο οποίος δεν έχει βρει ακόμη ομάδα μεν, αλλά έχει συγκεντρώσει αρκετό ενδιαφέρον από ομάδες και το όνομά του έχει κατά καιρούς συνδεθεί με όλες τις κενές σέλες, από την Tech3 (όπου πιθανώς θα καταλήξει) και τις Trackhouse και VR46, ως εργοστασιακές θέσεις που έχουν πια κλείσει με άλλους.

 

Ετικέτες

FIM Event Licence: Ασφαλιστική κάλυψη για όλους τους εργαζόμενους σε αγώνες, όχι όμως δωρεάν

Ως τώρα μόνο οι αναβάτες ήταν ασφαλισμένοι στους αγώνες της FIM
fim
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

8/7/2026

Με την Event Licence η FIM απλώνει μια προστατευτική ομπρέλα πάνω από όλον τον κόσμο που εργάζεται με οποιονδήποτε τρόπο σε αγωνιστικούς θεσμούς που εμπίπτουν στην αρμοδιότητά της.

Στην ανακοίνωσή της η FIM αναλύει λεπτομερέστερα τι περιλαμβάνει αυτό το πακέτο ασφάλισης, το οποίο περιγράφει με μια πρόταση ως: “καλύπτει οποιονδήποτε δεν εμπλέκεται στη διοργάνωση ως αναβάτης”. Αυτό σημαίνει όλα τα μέλη των ομάδων, από μηχανικούς ως υποστηρικτικό προσωπικό, τα άτομα συνοδείας των αναβατών, τους αγωνοδίκες και κριτές, μεταφορείς, φύλακες, δημοσιογράφους, φωτογράφους, χειριστές καμερών, εν ολίγοις τους πάντες που εργάζονται για να γίνει ένας αγώνας FIM.

Ο λόγος που οι αναβάτες εξαιρούνται της Event Licence είναι προφανώς διότι αυτοί έχουν ήδη ξεχωριστή ασφάλιση FIM. Όλοι οι υπόλοιποι έμεναν ακάλυπτοι, αλλά όχι πια.

Η ασφάλιση της FIM ωστόσο δεν είναι δωρεάν. Το κόστος προσφέρει δύο επιλογές, μια ετήσια και μια ανά αγώνα. Στην πρώτη περίπτωση το κόστος είναι 120 ευρώ για όλον τον χρόνο, ενώ στη δεύτερη είναι 90 ευρώ ανά διοργάνωση. Αυτά τα κόστη καλύπτουν ιατρική φροντίδα και επαναπατρισμό, ενώ με 58 επιπλέον ευρώ τον χρόνο (ή 50 ευρώ ανά διοργάνωση) καλύπτουν ασφαλιστικά και τα ενδεχόμενα θανάτου ή παράλυσης με ποσό 50.000 ευρώ.

Οι καλύψεις περιλαμβάνουν ιατρικά έξοδα ως 400.000 ευρώ, κόστη έρευνας και διάσωσης ως 50.000 ευρώ, πλήρη κάλυψη για μεταφορά σε νοσοκομείο και επαναπατρισμό, καθώς και αρκετές ακόμη παροχές όπως ιατρικές συμβουλές, ψυχολογική υποστήριξη κ.ά.

Μια εύλογη απορία είναι το πώς μέχρι τώρα δεν είχε προβλεφθεί η ασφαλιστική κάλυψη όλου αυτού του προσωπικού που εργάζεται στους αγωνιστικούς στίβους της μοτοσυκλέτας από την Ομοσπονδία και η απάντηση είναι προφανής: ήταν έξοδα που κάλυπταν οι ομάδες που προσλάμβαναν το προσωπικό αυτό, ενώ τώρα με τη FIM Event Licence δημιουργείται ένα πακέτο κοινό για όλους που μπορούν πάλι να αναλάβουν οι ομάδες-εργοδότες για το προσωπικό τους, ενδεχομένως με καλύτερες τιμές.

Επιπλέον, η δυνατότητα ασφάλισης για μια μοναδική διοργάνωση με προκαθορισμένες τιμές και όρους προσφέρει ένα ακόμη μαξιλαράκι ασφαλείας για όσους δεν δίνουν σταθερά το παρών στις αγωνιστικές διοργανώσεις της FIM, αλλά μόνο σε μεμονωμένες περιστάσεις.

Το ασφαλιστικό αυτό πρόγραμμα της FIM αφορά όλα τα παγκόσμια πρωταθλήματα, κύπελλα και λοιπά έπαθλα, τα επίσημα Training Camps καθώς και τις ανάλογες διοργανώσεις των Ηπειρωτικών Ενώσεων (π.χ. FIM Europe).

Αφορούν δεν κάθε μορφής αγώνα, ασχέτως αν αυτός γίνεται σε κλειστή πίστα ή στο ύπαιθρο, εντός ή εκτός δρόμου, συμπεριλαμβάνει δε όλους τους χώρους που σχετίζονται με τον αγώνα και καλύπτει ακόμη και το ταξίδι από και προς τον αγώνα.