MotoGP: Το ρόστερ του 2027 - Ποιος πάει πού και οι εκκρεμότητες που απομένουν

Εννιά θέσεις δεν έχουν κλείσει ακόμη στο σύνολο των 22 αναβατών της επόμενης χρονιάς
motogp
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

22/7/2026

Η φετινή μεταγραφική περίοδος είναι μια από τις πιο περίεργες των αρκετών τελευταίων ετών. Από τη μια έχουμε τη μεγάλη αλλαγή των κανονισμών του πρωταθλήματος, η οποία συνοδεύεται από τη λήξη της συντριπτικής πλειοψηφίας των συμβολαίων, άρα το γερό ανακάτεμα στη σύνθεση του 2027 ήταν εξαρχής δεδομένο.

Φέτος επιπλέον η μεταγραφολογία άρχισε λίγο πριν την αγωνιστική δράση, κάτι που επίσης προσέδωσε ιδιαίτερο ενδιαφέρον, με τις πρώτες μετακινήσεις να γίνονται γνωστές ήδη από το Sepang Test πριν την έναρξη του πρωταθλήματος.

Γνωστές όμως δεν σημαίνει και επίσημες, καθώς οι διαπραγματεύσεις για την εμπορική συμφωνία διοργανωτών και κατασκευαστών τράβηξαν πολύ και καθυστέρησαν τις μεταγραφικές ανακοινώσεις ως το Καλοκαίρι. Παρότι λοιπόν ένα μεγάλο μέρος των μετακινήσεων ήταν ήδη λίγο-πολύ γνωστές, οι επίσημες ανακοινώσεις άρχισαν να έρχονται ταχύρρυθμα τον τελευταίο καιρό και πλέον έχουμε σχηματοποιημένη την πλειοψηφία του πρωταθλήματος για το 2027.

Θα έχουμε τρεις ή τέσσερις μεταγραφές από τη Moto2 και υπάρχει λόγος που φέτος οι ομάδες κοιτούν με ενδιαφέρον στη μεσαία κατηγορία: η Pirelli. Η ιταλική εταιρεία εξοπλίζει τις δύο μικρότερες κατηγορίες, οπότε ενόψει της επέκτασής της και στο MotoGP από του χρόνου, η εμπειρία με τα λάστιχα είναι ένα επιπλέον προσόν για τους ταλαντούχους αναβάτες της μεσαίας κατηγορίας. Ήδη έχουν ανακοινωθεί δύο, οι David Alonso και Daniel Holgado.

motogp

Από τις εργοστασιακές ομάδες η μόνη που δεν έχει ακόμη καθορισμένο ρόστερ είναι η Honda HRC, καθώς ο Fabio Quartararo ανακοινώθηκε επίσημα μόλις την 20ή Ιουλίου, ενώ δίπλα του η θέση παραμένει ακόμη κενή με δύο μνηστήρες: τον David Alonso που έχει ήδη ενταχθεί επίσημα στην οικογένεια HRC αλλά χωρίς σαφή προορισμό και τον Diogo Moreira, ο οποίος είναι ένας από τους λίγους που συνεχίζουν με συμβόλαιο από πέρυσι. Ο Βραζιλιάνος έχει δείξει καλά δείγματα και μάλλον οι Ιάπωνες σκέφτονται τώρα πως είναι καλύτερη επιλογή για μια εργοστασιακή Honda καθώς θα έχει σαφώς περισσότερη εμπειρία από τον rookie Alonso, άρα μικρότερο ρίσκο για την πρώτη ομάδα της Honda.

Όλες οι άλλες εργοστασιακές έχουν ήδη ανακοινώσει τους αναβάτες τους, με ολικό lifting για τις KTM και Yamaha που θα αλλάξουν εντελώς σύνθεση, κάτι που σίγουρα θα ισχύσει και για τη Honda.

Aprilia και Ducati διατηρούν τον ένα αναβάτη τους, Marco Bezzecchi και Marc Marquez εν προκειμένω, για να έρθουν δίπλα τους οι Pecco Bagnaia και Pedro Acosta αντιστοίχως.

Στις ιδιωτικές ομάδες η Gresini έχει ήδη ανακοινώσει τον Joan Mir και τον rookie Daniel Holgado από τη Moto2, ενώ η LCR έχει δεμένο τον Johann Zarco και μια σκιά δίπλα του. Αυτή η σκιά είναι που επιβεβαιώνει το δίλημμα της Honda για Moreira ή Alonso στην εργοστασιακή ομάδα, διαφορετικά ο Βραζιλιάνος θα έπρεπε να μοστράρει δίπλα στον Zarco στη φωτογραφία, μιας και έχει συμβόλαιο με το HRC ως το 2028. Προφανώς δηλαδή οι δύο εκκρεμούσες θέσεις της Honda έχουν ονόματα, απλά δεν έχει οριστικοποιθεί ακόμη η κατανομή τους. Πολύ δύσκολα θα έχουμε εκπλήξεις με τρίτο όνομα εδώ.

Αυτές που δεν έχουν ακόμη ανακοινώσει κανέναν αναβάτη είναι οι VR46, Tech3 και Trackhouse, ενώ αγνοείται και ο παρτενέρ του Toprak Ragzatlioglu στην Pramac.

Στην ομάδα του Valentino Rossi πάντως η σύνθεση της επόμενης χρονιάς είναι μάλλον γνωστή, καθώς ο Fermin Aldeguer είναι σχεδόν βέβαιος – η Gresini έχει ήδη ανακοινώσει τον αντικαταστάτη του, ενώ το συμβόλαιό του απευθείας με τη Ducati Corse παραμένει σε ισχύ – και δίπλα του θα έρθει κατά πάσα πιθανότητα ο rookie Nicolo Bulega, λογικά ως παγκόσμιος πρωταθλητής WSBK και σίγουρα ως αναβάτης δοκιμών της Ducati.

Η Tech3 παραμένει ένα μυστήριο, με το όνομα του Luca Marini να ακούγεται με σοβαρές πιθανότητες – φέρεται να είναι σε συζητήσεις για συμβόλαιο εδώ και σχεδόν έναν μήνα – και δίπλα του ένα rookie ταλέντο από τη Moto2 που, σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες, παίζεται μεταξύ Manuel Gonzalez (πρωτοπόρος Moto2 φέτος) και Senna Agius.

Όσο για την Trackhouse, ο Raul Fernandez πιθανότατα θα μείνει στη θέση του μετά τις εντυπωσιακές του εμφανίσεις στους τελευταίους αγώνες, ενώ αυτός που θα πάρει τη θέση του Ai Ogura του χρόνου θα είναι σχεδόν σίγουρα ο Enea Bastianini.

Τέλος, στην Pramac το πιθανότερο σενάριο είναι να έρθει ένας ακόμη αναβάτης από τη Moto2, εν προκειμένω ο Izan Guevara στη θέση του Jack Miller.

Τα παραπάνω σημαίνουν πως μας χαιρετούν οι κ.κ. Alex Rins, Maverick Vinales, Jack Miller, Brad Binder και Franco Morbidelli. Στη λίστα αυτή δεν περιλαμβάνουμε και τον Luca Marini, ο οποίος δεν έχει βρει ακόμη ομάδα μεν, αλλά έχει συγκεντρώσει αρκετό ενδιαφέρον από ομάδες και το όνομά του έχει κατά καιρούς συνδεθεί με όλες τις κενές σέλες, από την Tech3 (όπου πιθανώς θα καταλήξει) και τις Trackhouse και VR46, ως εργοστασιακές θέσεις που έχουν πια κλείσει με άλλους.

 

Ετικέτες

MotoGP: Διχάζει η πρόταση για μια μοτοσυκλέτα ανά αναβάτη – Μπλόκο από την ΚΤΜ

Οι διοργανωτές θέλουν να καταργήσουν την εφεδρική μοτοσυκλέτα, οι κατασκευαστές δεν βρίσκουν ομοφωνία
ktm-motogp
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

16/7/2026

Αφότου υπογράφτηκε η περίφημη Concorde Agreement μεταξύ των διοργανωτών του πρωταθλήματος, MotoGP Sports Entertainment Group (MGPSEG), και των κατασκευαστών, το υπόλοιπο της φετινής χρονιάς έχει πολλές ακόμη διαπραγματεύσεις για τα “ψιλά γράμματα” που πλαισιώνουν τη γενική συμφωνία.

Ένα σημείο που έχει αποδειχθεί προβληματικό είναι η πρόταση του MGPSEG για κατάργηση των εφεδρικών μοτοσυκλετών που έχουν στη διάθεσή τους οι αναβάτες της μεγάλης κατηγορίας.

Στην πιο πρόσφατη συνεδρίαση της ένωσης κατασκευαστών (MSMA) του MotoGP η πρόταση αυτή δεν προχώρησε λόγω άρνησης της ΚΤΜ να συμφωνήσει, με ιταλικά μέσα να αναφέρουν πως είναι η μόνη μεταξύ των κατασκευαστών που διαφωνεί και μάλιστα έχει πάρει τη θέση των ιδιωτικών-δορυφορικών ομάδων που επίσης δεν βλέπουν όφελος στο σκεπτικό αυτό.

Ο team manager της Ducati, Davide Tardozzi, τοποθετήθηκε επί της πρότασης αποκαλύπτοντας πως οι κατασκευαστές έχουν φτάσει σε μια αρχική συμφωνία που προβλέπει μια μόνο μοτοσυκλέτα για τις ελεύθερες και κατατακτήριες δοκιμές, αλλά δύο για τους αγώνες (Sprint και κυριακάτικο) ώστε να διατηρηθεί ο flag-to-flag χαρακτήρας του αθλήματος, δηλαδή η συνεχής ροή του αγώνα ακόμη και όταν αλλάζει ο καιρός, επιτρέποντας στους αναβάτες να μεταπηδούν σε μοτοσυκλέτα με διαφορετικά λάστιχα.

Προφανώς αυτή είναι η αντιπρόταση των ομάδων και κατασκευαστών που δεν κατάφερε να φτάσει σε ομοφωνία λόγω της αντίρρησης της ΚΤΜ.

Η βασική απορία μας εστιάζει στο νόημα της μίας και μοναδικής μοτοσυκλέτας για κάθε αναβάτη. Ακούγεται περίεργο ένα μέτρο που θα σήμαινε πως κάθε πτώση, ακόμη και στις ελεύθερες δοκιμές, μπορεί να αποδειχθεί καταστροφική για τον αναβάτη και αυτό το αντιλαμβάνεται καλά και ο – πρώην αγωνιζόμενος – Tardozzi:

"Όπως συμβαίνει με όλες τις αλλαγές, υπάρχουν ρίσκα και πλεονεκτήματα. Είναι αλήθεια πως μια πτώση στο qualifying θα σήμαινε εκκίνηση από τη 12η θέση, αλλά αυτό θα είναι μέρος του νέου παιχνιδιού. Το σύστημα flag-to-flag θα παραμείνει σίγουρα, όπως και οι δύο μοτοσυκλέτες σε sprint και πλήρη αγώνα. Θυμάμαι μια φανταστική εμφάνιση του Marquez στη Moto2, όπου ξεκίνησε τελευταίος στη Valencia και τερμάτισε πρώτος. Μπορεί να είναι δύσκολο να κάνει κανείς κάτι τέτοιο στο MotoGP, αλλά κάθε κατάσταση έχει τα θετικά και τα αρνητικά της. Νομίζω πως πρέπει να αντιληφθούμε πώς αυτός ο νέος κανονισμός θα επηρεάσει κάποιες καταστάσεις και πώς θα ωφελήσει άλλες."

Πίσω απ’ όλα ωστόσο υπάρχει και μια άλλη σκέψη, ανομολόγητη σε αυτή τη φάση. Θα μπορούσε το μπλόκο της ΚΤΜ στη συμφωνία να συνδέεται με την προ ημερών άρνηση της MSMA να εγκρίνει το άνοιγμα των κινητήρων των Αυστριακών για να εντοπιστεί η τεχνική αδυναμία που έχει προκαλέσει αρκετές εγκαταλείψεις και ένα τρομακτικό ατύχημα στη Βαρκελώνη; Ακούγεται λίγο ανώριμη ως σκέψη, αλλά στα πλαίσια μιας διαπραγμάτευσης ο χρονικός παράγοντας είναι πολύ σημαντικός: στη βράση κολλάει το σίδερο.

Ετικέτες