MotoGP Sepang: Νίκη Vinales με χρέος από Phillip Island

Αγώνας με έντονες στιγμές στις πίσω θέσεις
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

3/11/2019

Σε βαρύ κλίμα από τον θάνατο του αναβάτη του IATC, του νεαρού Afridza Munandar, ξεκίνησε ο αγώνας της μεγάλης κατηγορίας και σε αποπνικτική ατμόσφαιρα από την υγρασία. Η εκκίνηση θα ήταν σίγουρα γεμάτη συμβάντα, έχοντας τον Marquez στην 11η θέση και τις Ducati πάντα έτοιμες για να εκμεταλλευτούν το πλεονέκτημά τους.

Ο Quartararo έκανε μία καλή εκκίνηση αλλά δεν ήταν αρκετή, ο Dovizioso έκανε απίστευτα γρήγορη εκκίνηση αλλά αναπάντεχα βρήκε στην εσωτερική έναν Marquez που από την μέση της πίστας, τόσο σε πλάτος όσο και σε μήκος, πήρε την εσωτερική που όλοι άφηναν καθαρή για να πάρουν την ιδανικότερη γραμμή. Εκεί ακριβώς βούτηξε ο Marquez και ανεβαίνοντας θέσεις έφτασε να είναι πέμπτος και μέσα σε έναν γύρο δεύτερος! Δεν θα κρατούσε για πολύ αυτή την θέση με τον Miller και τον Dovizioso να εκμεταλλεύονται το γκάζι της Ducati και τον Vinales να καταφέρνει να ανεβαίνει κι αυτός θέσεις. Πέρασε τον Miller και έμεινε εμπρός κρατώντας την πρώτη θέση. Ο Miller προσπάθησε να μείνει μαζί του αλλά όχι για πολύ έχοντας πίσω του τον Dovizioso που με την σειρά του τον κυνηγούσε ο Marquez. Οι πρώτοι γύροι ήταν έντονοι. Ο Marquez έφτασε αρχικά την δεύτερη θέση όταν οι Ducati έκαναν διπλό λάθος, αμέσως μετά ο Miller θα ξανά έπαιρνε την θέση του δεύτερος και όλη αυτή την ώρα ο Rossi θα προσπαθούσε να τα βάλει και με τις δύο Ducati. Πιο πίσω ο Morbidelli ήταν η μόνη Yamaha της Petronas που αντιστεκόταν καθώς ο Quartararo έχανε συνέχεια θέσεις με τον Rins να ανεβαίνει επίσης.

Μέχρι την μέση του αγώνα, ο Vinales είχε ξεκάθαρα έναν μοναχικό αγώνα μπροστά του, ο Marquez κανέναν να τον απειλεί στην δεύτερη θέση και ο Rossi θα έπαιζε από την τέταρτη με τον Dovizioso στην τρίτη για το ποιος θα ανέβει τελικά στο βάθρο. Αργότερα ο Dovi θα έλεγε πως δεν ανησυχούσε ιδιαίτερα γιατί ο Rossi κάνει καθαρά προσπεράσματα, όπως και όλες οι προσπάθειες για να τον περάσει ήταν τέτοιες, και με την υπεροχή της Ducati δεν υπήρχε μεγάλο πρόβλημα.

Αντίθετα κάποιος άλλος δεν έπαιζε καθόλου καθαρά και συγκεκριμένα οι δύο Suzuki. Ο Rins εμβόλισε τον Miller χάνοντας το ένα από τα δύο αεροδυναμικά βοηθήματα αλλά γλιτώνοντας και οι δύο την πτώση. Φαινομενικά η μοτοσυκλέτα του Miller δεν είχε πρόβλημα, αλλά από εκείνη την στιγμή έχανε συνέχεια θέσεις και αργότερα και ένα κομμάτι που εκτοξεύτηκε στον Morbidelli. Ο Mir ήταν χειρότερος, έπεσε πάνω στον Zarco που με χαρά είχε δει την 8η θέση και ήταν ότι καλύτερο τα τελευταία χρόνια, μέχρι που η Suzuki προσπαθώντας να μπει μπροστά του, θα τον έριχνε σε μία επικίνδυνη κίνηση που αξιολογήθηκε από τους κριτές. Ο Mir τιμωρήθηκε με την νέα ποινή των MotoGP, την παράκαμψη του μεγάλου γύρου. Ο Crutchlow θα έχανε επίσης πρόσφυση εμπρός πέφτοντας και όσο ο Rossi πάλευε να περάσει τον Dovizioso ο Rins τους πλησίαζε, ανησυχώντας πως μπορεί να κάνει κάτι αντίστοιχο. Για αυτό και η Ducati έστειλε μήνυμα στον Dovizioso πως ακολουθεί ο Rins, από την στιγμή που ήξερε -πολύ καλά- πως πίσω του ήταν ο Rossi. Θεώρησαν πως έπρεπε να μάθει ότι έχει μπει και ο Rins στο παιχνίδι. Εκείνη την στιγμή ο Rossi έκανε άλλη μία κίνηση, πέρασε εμπρός χωρίς να κρατήσει γραμμή για μπλοκάρισμα και ο Dovizioso ανέβηκε τρίτος και πάλι.

Πτώση είχε και ο Iannone με τον Quartararo να προσπαθεί να περάσει εμπρός από τον Morbidelli και να έχει έξοδο στα φρένα επιστρέφοντας στην θέση του, φανερά προβληματισμένος για την απόδοση. Ο Dovizioso ήταν από τους λίγους με την μεσαία γόμα και δεν ένιωθε και ιδιαίτερα καλά μαζί τους, κατάφερε όμως να κρατήσει τον Rossi εκτός βάθρου με τον Vinales ξεκάθαρα καλύτερο όλων με μεγάλη διαφορά. Στην Honda υπήρχε θέμα με την επιλογή ελαστικών, ο Marquez ήθελε την μεσαία, η ομάδα την μαλακή, οπότε τους είπε πως ο τίτλος που κυνηγάμε είναι της ομάδας, πάρτε λοιπόν την απόφαση επάνω σας, αν γίνει λάθος το λάθος θα είναι δικό σας, της ομάδας. Και τελικά είχαν δίκιο, ή τουλάχιστον πήγαν όλα καλά. Υπάρχει αλλαγή και στην Yamaha, όπως είπε ο Vinales, και το αίσθημα της νίκης το έχει από το Phillip Island, εξ ου και ο τίτλος. «Ένιωθα έτσι από την Αυστραλία είπε», και τώρα ήταν η ώρα να κερδίσει.

Ο Marquez αποκάλυψε πως είχε πρόβλημα με το χέρι του, το γνωστό, αλλά τα έσβησε όλα για να πάρει κι αυτός την δεύτερη θέση, όπως και ο αδερφός του που στέφθηκε σήμερα παγκόσμιος πρωταθλητής. Τρεις φορές επανέλαβε πως ο αδερφός του δεν είναι στην σκιά την δική του, αλλά ένας ξεχωριστός πολύ σπουδαίος αναβάτης, αν και ξεκάθαρα αναφέρθηκε στην δυσκολία του να έχεις έναν πολυπρωταθλητή αδερφό. Αυτό που εννοούσε είναι πως οι συγκρίσεις πάντα γίνονται και αυτό είναι κουραστικό και αφαιρεί συγκέντρωση από την ουσία…

Ήταν ένας ωραίος αγώνας, παρόλο που δεν υπήρχαν μάχες στην πρώτη θέση. Γινόντουσαν πολλά πίσω όμως και οι ανακατατάξεις ήταν πολλές…

Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Km/h
Χρόνος/Διαφ,
1
Yamaha
165.2
40'14.632
2
Honda
165.0
+3.059
3
Ducati
164.8
+5.611
4
Yamaha
164.8
+5.965
5
Suzuki
164.8
+6.350
6
Yamaha
164.6
+9.993
7
Yamaha
164.4
+12.864
8
Ducati
164.1
+17.252
9
Ducati
163.9
+19.773
10
Suzuki
163.7
+22.854
11
KTM
163.6
+24.821
12
Ducati
163.2
+30.251
13
Aprilia
163.2
+30.447
14
Honda
162.9
+34.215
15
KTM
162.9
+34.461
16
KTM
162.3
+44.319
17
Ducati
162.1
+47.343
 
Honda
164.2
4 Laps
 
Honda
164.0
6 Laps
 
Aprilia
163.0
9 Laps

Ετικέτες

MotoGP: Το ρόστερ του 2027 - Ποιος πάει πού και οι εκκρεμότητες που απομένουν

Εννιά θέσεις δεν έχουν κλείσει ακόμη στο σύνολο των 22 αναβατών της επόμενης χρονιάς
motogp
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

22/7/2026

Η φετινή μεταγραφική περίοδος είναι μια από τις πιο περίεργες των αρκετών τελευταίων ετών. Από τη μια έχουμε τη μεγάλη αλλαγή των κανονισμών του πρωταθλήματος, η οποία συνοδεύεται από τη λήξη της συντριπτικής πλειοψηφίας των συμβολαίων, άρα το γερό ανακάτεμα στη σύνθεση του 2027 ήταν εξαρχής δεδομένο.

Φέτος επιπλέον η μεταγραφολογία άρχισε λίγο πριν την αγωνιστική δράση, κάτι που επίσης προσέδωσε ιδιαίτερο ενδιαφέρον, με τις πρώτες μετακινήσεις να γίνονται γνωστές ήδη από το Sepang Test πριν την έναρξη του πρωταθλήματος.

Γνωστές όμως δεν σημαίνει και επίσημες, καθώς οι διαπραγματεύσεις για την εμπορική συμφωνία διοργανωτών και κατασκευαστών τράβηξαν πολύ και καθυστέρησαν τις μεταγραφικές ανακοινώσεις ως το Καλοκαίρι. Παρότι λοιπόν ένα μεγάλο μέρος των μετακινήσεων ήταν ήδη λίγο-πολύ γνωστές, οι επίσημες ανακοινώσεις άρχισαν να έρχονται ταχύρρυθμα τον τελευταίο καιρό και πλέον έχουμε σχηματοποιημένη την πλειοψηφία του πρωταθλήματος για το 2027.

Θα έχουμε τρεις ή τέσσερις μεταγραφές από τη Moto2 και υπάρχει λόγος που φέτος οι ομάδες κοιτούν με ενδιαφέρον στη μεσαία κατηγορία: η Pirelli. Η ιταλική εταιρεία εξοπλίζει τις δύο μικρότερες κατηγορίες, οπότε ενόψει της επέκτασής της και στο MotoGP από του χρόνου, η εμπειρία με τα λάστιχα είναι ένα επιπλέον προσόν για τους ταλαντούχους αναβάτες της μεσαίας κατηγορίας. Ήδη έχουν ανακοινωθεί δύο, οι David Alonso και Daniel Holgado.

motogp

Από τις εργοστασιακές ομάδες η μόνη που δεν έχει ακόμη καθορισμένο ρόστερ είναι η Honda HRC, καθώς ο Fabio Quartararo ανακοινώθηκε επίσημα μόλις την 20ή Ιουλίου, ενώ δίπλα του η θέση παραμένει ακόμη κενή με δύο μνηστήρες: τον David Alonso που έχει ήδη ενταχθεί επίσημα στην οικογένεια HRC αλλά χωρίς σαφή προορισμό και τον Diogo Moreira, ο οποίος είναι ένας από τους λίγους που συνεχίζουν με συμβόλαιο από πέρυσι. Ο Βραζιλιάνος έχει δείξει καλά δείγματα και μάλλον οι Ιάπωνες σκέφτονται τώρα πως είναι καλύτερη επιλογή για μια εργοστασιακή Honda καθώς θα έχει σαφώς περισσότερη εμπειρία από τον rookie Alonso, άρα μικρότερο ρίσκο για την πρώτη ομάδα της Honda.

Όλες οι άλλες εργοστασιακές έχουν ήδη ανακοινώσει τους αναβάτες τους, με ολικό lifting για τις KTM και Yamaha που θα αλλάξουν εντελώς σύνθεση, κάτι που σίγουρα θα ισχύσει και για τη Honda.

Aprilia και Ducati διατηρούν τον ένα αναβάτη τους, Marco Bezzecchi και Marc Marquez εν προκειμένω, για να έρθουν δίπλα τους οι Pecco Bagnaia και Pedro Acosta αντιστοίχως.

Στις ιδιωτικές ομάδες η Gresini έχει ήδη ανακοινώσει τον Joan Mir και τον rookie Daniel Holgado από τη Moto2, ενώ η LCR έχει δεμένο τον Johann Zarco και μια σκιά δίπλα του. Αυτή η σκιά είναι που επιβεβαιώνει το δίλημμα της Honda για Moreira ή Alonso στην εργοστασιακή ομάδα, διαφορετικά ο Βραζιλιάνος θα έπρεπε να μοστράρει δίπλα στον Zarco στη φωτογραφία, μιας και έχει συμβόλαιο με το HRC ως το 2028. Προφανώς δηλαδή οι δύο εκκρεμούσες θέσεις της Honda έχουν ονόματα, απλά δεν έχει οριστικοποιθεί ακόμη η κατανομή τους. Πολύ δύσκολα θα έχουμε εκπλήξεις με τρίτο όνομα εδώ.

Αυτές που δεν έχουν ακόμη ανακοινώσει κανέναν αναβάτη είναι οι VR46, Tech3 και Trackhouse, ενώ αγνοείται και ο παρτενέρ του Toprak Ragzatlioglu στην Pramac.

Στην ομάδα του Valentino Rossi πάντως η σύνθεση της επόμενης χρονιάς είναι μάλλον γνωστή, καθώς ο Fermin Aldeguer είναι σχεδόν βέβαιος – η Gresini έχει ήδη ανακοινώσει τον αντικαταστάτη του, ενώ το συμβόλαιό του απευθείας με τη Ducati Corse παραμένει σε ισχύ – και δίπλα του θα έρθει κατά πάσα πιθανότητα ο rookie Nicolo Bulega, λογικά ως παγκόσμιος πρωταθλητής WSBK και σίγουρα ως αναβάτης δοκιμών της Ducati.

Η Tech3 παραμένει ένα μυστήριο, με το όνομα του Luca Marini να ακούγεται με σοβαρές πιθανότητες – φέρεται να είναι σε συζητήσεις για συμβόλαιο εδώ και σχεδόν έναν μήνα – και δίπλα του ένα rookie ταλέντο από τη Moto2 που, σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες, παίζεται μεταξύ Manuel Gonzalez (πρωτοπόρος Moto2 φέτος) και Senna Agius.

Όσο για την Trackhouse, ο Raul Fernandez πιθανότατα θα μείνει στη θέση του μετά τις εντυπωσιακές του εμφανίσεις στους τελευταίους αγώνες, ενώ αυτός που θα πάρει τη θέση του Ai Ogura του χρόνου θα είναι σχεδόν σίγουρα ο Enea Bastianini.

Τέλος, στην Pramac το πιθανότερο σενάριο είναι να έρθει ένας ακόμη αναβάτης από τη Moto2, εν προκειμένω ο Izan Guevara στη θέση του Jack Miller.

Τα παραπάνω σημαίνουν πως μας χαιρετούν οι κ.κ. Alex Rins, Maverick Vinales, Jack Miller, Brad Binder και Franco Morbidelli. Στη λίστα αυτή δεν περιλαμβάνουμε και τον Luca Marini, ο οποίος δεν έχει βρει ακόμη ομάδα μεν, αλλά έχει συγκεντρώσει αρκετό ενδιαφέρον από ομάδες και το όνομά του έχει κατά καιρούς συνδεθεί με όλες τις κενές σέλες, από την Tech3 (όπου πιθανώς θα καταλήξει) και τις Trackhouse και VR46, ως εργοστασιακές θέσεις που έχουν πια κλείσει με άλλους.

 

Ετικέτες