MotoGP Sepang: Pole position Bagnaia με ρεκόρ! Μαζί με Martin σε άλλο επίπεδο!

Δυνατή κόντρα στην κατάταξη δείχνει την μάχη που θα έρθει

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

2/11/2024

Την αρχή έκανε ο Martin ξεκινώντας την Q2 με ρεκόρ χρόνου και μάλιστα απίθανο, έκοψε σχεδόν ένα δευτερόλεπτο από τον χρόνο! Ο Bagnaia σήκωσε το γάντι που του πέταξε ο Martin και μόλις βγήκε ξανά στην πίστα, σημείωσε νέο ρεκόρ με 0,2 κάτω από πριν!

Ο Martin προσπάθησε να δώσει απάντηση και σε αυτό, κάνοντας την κατάταξη για την pole position μία κανονική μάχη. Στο μεταξύ ήταν τυχεροί γιατί ο καιρός θα μπορούσε κάλλιστα να τους είχε δώσει μία από τις συνηθισμένες μπόρες -αν και λιγότερο αυτή την εποχή- που έχουν ένταση και μικρή διάρκεια στην περιοχή αυτή.

Στην τελευταία αυτή προσπάθεια ο Martin ήταν επιπρόσθετα τυχερός επειδή κατάφερε να ξεφύγει από τις κίτρινες σημαίες και να γλιτώσει και μία πτώση από ένα πιθανό lowside στην 14^η στροφή, κρατώντας τελικά την δεύτερη θέση.

Ένας διαφορετικός Marquez είναι στην πρώτη γραμμή της εκκίνησης τώρα, αν και ο Alex είναι παραδοσιακά γρήγορος σε αυτή την πίστα και θα δείξει αν θα μπορέσει να κάνει κάτι και στον αγώνα, τουλάχιστον στους πρώτους γύρους.

Ούτε όμως ο Morbidelli βρίσκεται εκεί που είναι συνήθως, με μία επίθεση στο τέλος ανέβηκε στην 4^η θέση την ίδια στιγμή που ο Marc Marquez κατάφερε να κρατήσει την 5^η θέση.

Για άλλη μία, σπάνια φορά, ο Quartararo ξεφεύγει φέτος από την Q1 και καταφέρνει να πάρει και μία καλή θέση στην Q2, συνεχίζοντας την ανωτέρω κατάταξη πίσω από Bastianini και Miller ενώ έχει πίσω του τον Rins σε ένα ακόμη πιο σπάνιο δίδυμο Yamaha, δείχνοντας πως η πίστα αυτή τους ευνοεί.

Πίσω τους οι δύο που κατάφεραν να ξεφύγουν από την Q1 σε αντίστροφή σειρά από τα εισιτήρια που κέρδισαν, πρώτα ο Binder και έπειτα ο Zarco με την Vinales να κλείνει την πρώτη δωδεκάδα.

Ο Binder μπορεί να τα πήγαινε καλύτερα αλλά οι κίτρινες σημαίες ακύρωσαν την προσπάθειά του ενώ δίπλα του έδειχνε πως θα έχει τον Acosta, σε άλλη μία μάχη μεταξύ των μελλοντικών συμπαικτών. Ο Acosta όμως κόλλησε στην Q1 όταν ο Zarco που είχε χάσει πολλές ευκαιρίες -ακόμη μία φορά- του έσβησε η μοτοσυκλέτα και γενικά δεν τα πήγαινε και πολύ καλά, κατάφερε στο τέλος -πιο τέλος δεν γινόταν- την Q1 να βγάλει τον Acosta από την πορεία για την 12άδα!

Η τοποθέτηση του Iannone στην 6^η σειρά εκκίνησης δίπλα στον Espargaro και μπροστά από τον βετεράνο Nakagami, όταν δεν έχει ανέβει σε MotoGP μία πενταετία και δεν έχει προπονηθεί σε αυτές τις μοτοσυκλέτες και την εξέλιξή τους, δείχνει τι είδους αναβάτης χάθηκε τότε από τις πρώτες θέσεις.

Ο Fernandez που έχει καταφέρει πολλές φορές να ξεφύγει από την Q1, περισσότερες από τον Quartararo, σημείωσε πτώση, ενώ ο Savadori παίρνει την τελευταία θέση εκκίνησης.

Θα είναι δυνατές, τουλάχιστον οι πρώτες στιγμές στους αγώνες που θα ακολουθήσουν τώρα στην Sepang, αν και το σκηνικό έχει στηθεί για μάχες έως το τέλος, εκτός απροόπτου.

Αποτελέσματα Q2:
Θέση	N#	Αναβάτης	ΜΟΤΟ	Χρόνος	Διαφ.	Προηγ.
1	1	Francesco Bagnaia	Ducati	01:56.337
2	89	Jorge Martin	Ducati	01:56.553	0.216	0.216
3	73	Alex Marquez	Ducati	01:57.275	0.938	0.722
4	21	Franco Morbidelli	Ducati	01:57.279	0.942	0.004
5	93	Marc Marquez	Ducati	01:57.301	0.964	0.022
6	23	Enea Bastianini	Ducati	01:57.366	1.029	0.065
7	43	Jack Miller	KTM	01:57.558	1.221	0.192
8	20	Fabio Quartararo	Yamaha	01:57.592	1.255	0.034
9	42	Alex Rins	Yamaha	01:57.726	1.389	0.134
10	33	Brad Binder	KTM	01:57.882	1.545	0.156
11	5	Johann Zarco	Honda	01:57.971	1.634	0.089
12	12	Maverick Viñales	Aprilia	01:58.046	1.709	0.075
Αποτελέσματα Q1:
Q2	5	Johann Zarco	Honda	01:57.635
Q2	33	Brad Binder	KTM	01:57.800	0.165	0.165
13	31	Pedro Acosta	KTM	01:57.839	0.204	0.039
14	72	Marco Bezzecchi	Ducati	01:57.869	0.234	0.030
15	25	Raul Fernandez	Aprilia	01:58.023	0.388	0.154
16	41	Aleix Espargaro	Aprilia	01:58.107	0.472	0.084
17	29	Andrea Iannone	Ducati	01:58.183	0.548	0.076
18	30	Takaaki Nakagami	Honda	01:58.300	0.665	0.117
19	10	Luca Marini	Honda	01:58.520	0.885	0.220
20	36	Joan Mir	Honda	01:58.618	0.983	0.098
21	37	Augusto Fernandez	KTM	01:59.006	1.371	0.388
22	32	Lorenzo Savadori	Aprilia	01:59.263	1.628	0.257

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_677

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!