MotoGP – Silvano Galbusera

Το μυστικό των Honda και Ducati!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

8/1/2018

Ο Silvano Galbusera, ο αρχιμηχανικός του Valentino Rossi, έδωσε πρόσφατα μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συνέντευξη, για μια χρονιά (το 2017) που η Yamaha θα ήθελε πολύ να ξεχάσει. Παρά το εξαιρετικό ξεκίνημα στην αρχή της σεζόν, οι δύο εργοστασιακοί αναβάτες της Yamaha έχασαν τον προσανατολισμό τους μετά από λίγους αγώνες, αντιμετωπίζοντας μεγάλα και δυσεπίλυτα προβλήματα, που είχαν να κάνουν με το πλαίσιο και τα ελαστικά των Μ1.
Ο έμπειρος μηχανικός χρησιμοποίησε μια λέξη για να περιγράψει ολόκληρη τη χρονιά: "Φρικτή". Όπως είπε, προς τα τέλη της σεζόν του 2016 είχαν καταφέρει να βρουν το σωστό δρόμο που έπρεπε να ακολουθήσουν, κι ενώ ο Valentino είχε καλή αίσθηση από την μοτοσυκλέτα, πέντε με έξι γύρους πριν το τέλος κατάστρεφε τα ελαστικά του. Το 2017 έκαναν αλλαγές στην μοτοσυκλέτα για να μειωθεί η φθορά των ελαστικών, αλλά έτσι χάθηκε εντελώς η αίσθηση που ήθελε ο Rossi. Πολύ σύντομα κατάλαβαν πως η Μ1 του 2016 ήταν πιο εύκολη στην οδήγηση.


Οι επιδόσεις του Vinales, όπως λέει ο Galbusera, με δύο σερί νίκες σε Κατάρ και Αργεντινή, κουκούλωσαν εν μέρει τα προβλήματα, αλλά μετά από λίγο εμφανίστηκαν και πάλι. "Στις αρχές του 2017 ανακαλύψαμε ότι η μοτοσυκλέτα δεν ήταν 100% για τον Valentino. Δεν μπορούσαμε να βρούμε το κατάλληλο στήσιμο", λέει ο Ιταλός. Το πρόβλημα ήταν ότι ούτε οι μηχανολόγοι στην Ιαπωνία μπόρεσαν να βοηθήσουν καθόλου. Η Yamaha άλλαξε λίγο το πλαίσιο, με διαφορετική γεωμετρία και ίδια ποσοστά ακαμψίας, αλλά ο Rossi δεν βρήκε ποτέ ξανά την αίσθηση που είχε με την μοτοσυκλέτα το 2016. Η ομάδα χρησιμοποίησε τέσσερα διαφορετικά πλαίσια την περσινή σεζόν (η έκδοση 2017 στο Κατάρ, η έκδοση 2017.1 τον Ιούνιο, η 2017.2 τον Αύγουστο, ενώ στον τελευταίο αγώνα γύρισαν στο πλαίσιο του 2016. Μέτρα απελπισίας για τους δύσκολους καιρούς.

Ο έμπειρος μηχανικός χρησιμοποίησε μια λέξη για να περιγράψει ολόκληρη τη χρονιά: "Φρικτή"

Το μεγαλύτερο πρόβλημα που δεν μπορούσε να λυθεί, ήταν η φθορά του πίσω ελαστικού. Όπως λέει ο Galbusera, "μειώσαμε την δύναμη διατηρώντας το ελαστικό σε καλή κατάσταση, αλλά χάσαμε σε επιτάχυνση. Δεν μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε όλη την ισχύ του κινητήρα, γιατί η μοτοσυκλέτα δεν μπορούσε να επιταχύνει χωρίς να σπινάρει και να καταστρέφει το ελαστικό."
Κοιτάζοντας το μέλλον, ο Galbusera υποδεικνύει τον δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουν λέγοντας ότι χρειάζεται να δουλέψουν πάνω στα ηλεκτρονικά, ένας τομέας που οι ανταγωνιστές τους έχουν κάνει άλματα σε ό,τι αφορά την εξέλιξή τους. Ducati και η Honda έχουν βελτιωθεί, κάτι που μπορείς να το καταλάβεις κι από τον ήχο των μοτοσυκλετών τους", λέει ο Silvano. "Έχουν μάλιστα προσλάβει ανθρώπους που δούλευαν στην Magneti Marelli" (σ.σ. η εταιρεία που έφτιαξε και εξέλιξε την ενιαία ECU για τα MotoGP). Όταν ρωτήθηκε γιατί δεν έκανε κάτι αντίστοιχο και η Yamaha, απάντησε πως "δεν νομίζω πως έχει μείνει κανένας έμπειρος διαθέσιμος."
Σύμφωνα με τον Galbusera όμως, σημαντικό ρόλο παίζει και το βάρος του Rossi. "Ο Maverick είναι πιο ελαφρύς από τον Valentino, οπότε το πίσω ελαστικό του δεν ταλαιπωρείται τόσο πολύ. Ο Vale είναι ψηλότερος και βαρύτερος, και χρειάζεται ένα πιο σκληρό σετάρισμα. Οι ρυθμίσεις του Maverick είναι πιο κοντά σε αυτές που χρησιμοποιούσε ο Lorenzo."


Η κουβέντα δεν θα μπορούσε να μην πάει και στην αποκάλυψη της περσινής σεζόν, τον δορυφορικό αναβάτης της Tech3 τον Johann Zarco. "Ο Johann είναι λίγο πιο ελαφρύς από τον Valentino και φυλάει πολύ τα ελαστικά του, οπότε μπορεί να χρησιμοποιήσει πιο μαλακές ρυθμίσεις", ήταν η εξήγηση του Ιταλού αρχιμηχανικού. Σε ό,τι αφορά την Michelin, ο Glabusera δήλωσε πως δεν γνωρίζει τον λόγο που η γαλλική εταιρεία άλλαξε τα ελαστικά για το 2017, αλλά το σίγουρο είναι πως όταν επέστρεψαν στην πιο σκληρή γόμα τα δεδομένα ήταν καλύτερα για τον Valentino που προτιμά τα πιο σκληρά ελαστικά.

Concorde Agreement: Η συμφωνία που έχει μπλοκάρει το MotoGP – Οι διοργανωτές ζητούν πολλά, δεν δίνουν τίποτα

Αυτός είναι ο βασικός λόγος που δεν έχει ανακοινωθεί καμιά μεταγραφή ακόμη
liberty media
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/4/2026

Η συμφωνία που είναι γνωστή ως Concorde Agreement ουσιαστικά αφορά στα συμβόλαια συμμετοχής των κατασκευαστών στο πρωτάθλημα MotoGP για την πενταετία από το 2027 ως και το 2031, καθώς τα τρέχοντα έχουν διάρκεια ως το τέλος της φετινής σεζόν. Δανείζεται το όνομά της από τον χώρο της Formula 1, το έτερο τέκνο της αμερικανικής Liberty Media που εσχάτως έχει βαλθεί να αλλάξει το MotoGP σε μια ανάλογη λογική.

Αυτή η συμφωνία θα έπρεπε κανονικά να έχει υπογραφεί από την αρχή της φετινής σεζόν, ωστόσο από την πρώτη στιγμή ήταν σαφές πως μεταξύ των δύο πλευρών υπήρχε ένα μεγάλο χάσμα. Από την πλευρά της διοργάνωσης βρίσκεται η Liberty Media και η MotoGP Sports Entertainment Group (MGPSEG, πρώην Dorna), ενώ απέναντί τους βρίσκεται η Ένωση Κατασκευαστών (MSMA) και η Ένωση Αγωνιστικών Ομάδων (IRTA).

Η αρχική αποτυχία συμφωνίας οδήγησε σε νέα συνάντηση στα τέλη του Μαρτίου, στο περιθώριο του τρίτου αγώνα MotoGP της σεζόν στις ΗΠΑ, η οποία επίσης απέβη άκαρπη. Στο μεταξύ έχουν γίνει γνωστές αρκετές πρωτοκλασάτες μεταγραφές αναβατών ενόψει 2027, αλλά καμιά τους δεν έχει ανακοινωθεί επισήμως και ο μόνος λόγος γι’ αυτό είναι η αποτυχία της συμφωνίας.

Επισήμως δεν υπάρχουν πολλές ανακοινώσεις, κάτι αναμενόμενο όταν μιλάμε για μια διαπραγμάτευση που είναι ακόμη σε εξέλιξη, αλλά σταδιακά αρχίζουν να βρίσκουν τον δρόμο τους προς τη δημοσιότητα αρκετές πληροφορίες σχετικά με τα σημεία που μπλοκάρουν τη συμφωνία. Ή μάλλον το ένα σημείο που διατρέχει όλα τα υπόλοιπα: το χρήμα.

Ένα βασικό ζητούμενο για τις Liberty και MGPSEG είναι η ανάπτυξη του MotoGP στα πρότυπα της F1 και ήδη έχουμε δει κάποια πρώτα βήματα που προωθεί η νέα διοργανώτρια, όπως η κατάργηση του Phillip Island για να αντικατασταθεί από μια πίστα σε δημόσιο δρόμο στη Αδελαΐδα. Κατατέθηκαν επίσης και αρκετά πιο αμφιλεγόμενες απόψεις, όπως αυτή που θέλει την καταμέτρηση των πρωταθλημάτων των αναβατών να μην κάνει αναφορά στις μικρότερες κατηγορίες (Moto2, Moto3), θέλοντας να απομονώσει επικοινωνιακά το MotoGP από τις άλλες κλάσεις ώστε να είναι πιο “συμπαγές” ως προϊόν μάρκετινγκ.

Τώρα γίνονται γνωστές και άλλες απαιτήσεις της διοργάνωσης προς τις ομάδες, όπως το να ενισχύσουν δραστικά τα τμήματα μάρκετινγκ και τις επικοινωνιακές δράσεις τους ώστε να πολλαπλασιαστεί η προβολή του αθλήματος.

Θέλουν επίσης όλες οι ομάδες να προσλάβουν σε μόνιμη βάση εφεδρικούς αναβάτες ώστε να μην σημειώνονται απουσίες στη σχάρα εκκίνησης όταν κάποιος τραυματιστεί, ενώ απαιτούν να έχουν όλοι οι κατασκευαστές λειτουργικά πρωτότυπα των αγωνιστικών μοτοσυκλετών τους διαθέσιμα για προωθητικές εκδηλώσεις καιρό πριν την έναρξη του πρωταθλήματος.

Αυτά περιγράφονται ως μέρος των απαιτήσεων της Liberty Media προς MSMA και IRTA, ενώ η πλευρά των αναβατών και ομάδων ζητά περισσότερα χρήματα με ένα νέο συμβόλαιο που να προβλέπει ανταπόδοση ως ποσοστό των εσόδων και όχι με σταθερό ετήσιο ποσό όπως γίνεται ως τώρα.

Σύμφωνα με όσα έχουν διαρρεύσει από τις διαπραγματεύσεις, η Liberty προτείνει μια πάγια ετήσια πληρωμή 8 εκατομμυρίων ευρώ σε κάθε ομάδα, η οποία είναι κατά ένα εκατομμύριο αυξημένη από αυτή που λαμβάνουν τώρα - ή, κατά άλλες φήμες, ένα σταθερό ετήσιο ποσό ανά μοτοσυκλέτα στα ίδια επίπεδα με τα τωρινά. Από την πλευρά τους, οι ομάδες δηλώνουν πως αυτή η πρόταση συνιστά κοροϊδία, καθώς τα κόστη που καλούνται να επωμιστούν από τις νέες απαιτήσεις της Liberty θα τους κοστίσουν αρκετά περισσότερα χρήματα και επιμένουν σε ποσοστό επί των κερδών όπως στη F1.

Υπάρχουν κάποιες αντιπροτάσεις από τις ομάδες, όπως λ.χ. να προσληφθεί ένας εφεδρικός αναβάτης ανά κατασκευαστή και να χρησιμοποιείται στη θέση απόντα οποιασδήποτε ομάδας χρησιμοποιεί τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα, ενώ εκπρόσωπος της MSMA είπε ανώνυμα πως “οι κατασκευαστές δεν είναι αρνητικοί στην πρόταση αυτή, αν η Liberty πληρώσει τα δέοντα”, ωστόσο είναι μάλλον σαφές πως ο εφεδρικός αναβάτης δεν ακούγεται ως ιδανική λύση και θα προτιμούσαν να μην γίνει καμιά αλλαγή στο σημείο αυτό απ’ όσα ισχύουν σήμερα.

Το θέμα είναι πως έχει αρχίσει να διαγράφεται πλέον η γενική εικόνα και δυστυχώς μοιάζει να είναι αυτή που υποπτευόμασταν: η Liberty Media ήρθε με μεγάλες ορέξεις και πλάνα για το MotoGP, ζητώντας τα πάντα και δίνοντας τίποτα.

Στο τέλος βέβαια το ερώτημα είναι ένα και αμείλικτο: ποιος θα υποχωρήσει πρώτος; Είναι τα εργοστάσια σε θέση να απειλήσουν με αποχώρηση ή μήπως δεν έχουν κανένα πραγματικό διαπραγματευτικό χαρτί στα χέρια τους; Κι αν στο τέλος δεν επιτευχθεί η περίφημη Concorde Agreement για το MotoGP, πού οδεύουμε; Προς μια σεζόν χωρίς πρωτάθλημα το 2027;

Αν η τι άλλο, η συνέχεια αυτού του ανομολόγητου θρίλερ που διεξάγεται πίσω από κλειστές πόρτες και μακριά από μικρόφωνα και κάμερες θα έχει πολύ ενδιαφέρον.