MotoGP Silverstone: Απίστευτη κατάταξη με σειρά ρεκόρ, Zarco πρώτο και αποθέωση Aleix Espargaro

Ο Aleix είναι ο ήρωας της καρδιάς μας!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

6/8/2022

Στιγμές όπως αυτές στο box της Aprilia και προσπάθειες όπως αυτή του Aleix Espargaro είναι από μόνες τους λόγος να παρακολουθεί κανείς τα MotoGP και δείχνουν την τεράστια διαφορά που έχουν τα αθλήματα με μοτοσυκλέτα από τα υπόλοιπα.

Ο Aleix Espargaro είχε ένα πολύ άσχημο highside με 115χλμ στην FP4 εκτινάχθηκε με τρομαχτική δύναμη από την μοτοσυκλέτα και ευτυχώς δεν έσπασε τίποτα. Γύρισε στο box κουτσαίνοντας και υποβασταζόμενος ανέβηκε στην μοτοσυκλέτα για την Q2 με τον διευθυντή της ομάδας να έχει εμφανή την αγωνία στο πρόσωπό του και να λέει στις κάμερες πως οποιοδήποτε αποτέλεσμα θα είναι καλό, δεν χρειάζεται να κάνει τον ήρωα.

Αλλά δεν φτάνεις δεύτερος στο πρωτάθλημα, κυνηγώντας μία από τις τελευταίες ευκαιρίες που θα έχεις για τον τίτλο, χωρίς να προσπαθείς κάθε φορά να προσπεράσεις τα όρια. Ο Aleix όχι μόνο βγήκε στην Q2 αλλά ήταν ο πρώτος στην ιστορία της πίστας που έσπασε το 1:58 και κατέβηκε στο ΄57 κρατώντας για λίγα δευτερόλεπτα την καλύτερη επίδοση της πίστας και την pole position.

Αμέσως μετά βέβαια ο Quartararo, ο Miller και ο Zarco και ο Bagnaia θα περνούσαν εμπρός και λίγο αργότερα θα κατάφερνε και ο Vinales να κάνει πολύ καλό χρόνο φτάνοντας στην δεύτερη θέση, με τον Aleix να καταλήγει έκτος.

Ήταν μία απίστευτη Q2 μερικά λεπτά αγωνίας που ο καλύτερος χρόνος της πίστας κατέβαινε ολοένα και λιγότερο φτάνοντας τελικά στο 1.57:767 που έκανε ο Zarco, από τους ταχύτερος την Παρασκευή, ταχύτερος και το Σάββατο στην FP4 και σύμφωνα με τον Miller άπιαστος εκείνη την στιγμή καθώς δεν γινόταν να πλησιάσουν τα χιλιοστά που τους χώριζαν.

Στο μεταξύ αυτό αφήνει τον Quartararo λιγότερο ευτυχισμένο από αυτό που θα έπρεπε να είναι ξεκινώντας από την τέταρτη θέση. Γιατί ιδανικά θα ήθελε να είναι πρώτος και να ορίζει τον ρυθμό μέχρι την στιγμή που θα πρέπει να εκτελέσει τον μεγαλύτερο γύρο για την ποινή που του έχει επιβληθεί από το Assen.

Η ημέρα είχε ξεκινήσει πολύ καλά για τον Aleix Espargaro καθώς ήταν ταχύτερος στην FP3 και πήγαινε ολοταχώς και για την FP4 πριν το highside με τον Zarco να κάνει τον καλύτερο χρόνο, ακολουθούμενος από τον Vinales που με την ίδια θέση, την δεύτερη θα ξεκινήσει και αύριο, όταν όπως είπαμε κατάφερε την τελευταία στιγμή να είναι ένας από τους αναβάτες που κατέβηκαν κάτω από το 1.58. Κι αυτή θα είναι η πρώτη φορά που ο Vinales ξεκινά από την πρώτη σειρά από το 2021 και την αγαπημένη του πίστα, το Assen.

Και ο Miller έδειξε με την τρίτη θέση στην FP4 πως θα τα πάει καλύτερα και στην κατάταξη και τελικά ήταν κι αυτός ένας από εκείνους που κατέβηκαν στο 1.57.

Στην Q1 ο Bastianini με τον Bezzecchi πήραν τα δύο εισιτήρια για να συνεχίσουν έχοντας από κοντά τις δύο KTM. Η Q1 χαρακτηρίστηκε από την κίνηση που είχε η πίστα τα τελευταία λεπτά χωρίς να καταφέρει  Ο Alex Marquez σημείωσε πτώση στο εσάκι για την οποία δεν ήταν καθόλου ευχαριστημένος με τον Bezzecchi παρόλο που δεν είχε εμπλοκή στην φάση αυτή, ωστόσο ήταν η ταχύτερη Honda εκεί έξω, ενώ ο Bezzecchi είχε γενικά θέμα με τις Honda σήμερα προσπαθώντας για τον ταχύτερο γύρο.

Ήταν μία εξαιρετική ημέρα κατάταξης με την Ducati να ξεχωρίζει και ταυτόχρονα να μαζεύει εμπειρία και μετρήσεις με τα αεροδυναμικά στεγόσαυρου που δοκίμασε και θα είναι σίγουρα ένας ενδιαφέρον αγώνας αύριο, τουλάχιστον στην αρχή του.

 

Αποτελέσματα Q2

Pos

No.

Rider

Bike

Time

Diff

1

5

Johann Zarco

Ducati

1:57.767

 

2

12

Maverick Viñales

Aprilia

1:57.865

0.098

3

43

Jack Miller

Ducati

1:57.931

0.164

4

20

Fabio Quartararo

Yamaha

1:57.938

0.171

5

63

Francesco Bagnaia

Ducati

1:57.961

0.194

6

41

Aleix Espargaro

Aprilia

1:57.966

0.199

7

72

Marco Bezzecchi

Ducati

1:58.101

0.334

8

23

Enea Bastianini

Ducati

1:58.106

0.339

9

89

Jorge Martin

Ducati

1:58.174

0.407

10

10

Luca Marini

Ducati

1:58.317

0.550

11

42

Alex Rins

Suzuki

1:58.318

0.551

12

36

Joan Mir

Suzuki

1:58.543

0.776

Αποτελέσματα Q1

Q2

23

Enea Bastianini

Ducati

1:58.609

 

Q2

72

Marco Bezzecchi

Ducati

1:58.756

0.147

13

88

Miguel Oliveira

KTM

1:58.853

0.244

14

33

Brad Binder

KTM

1:58.932

0.323

15

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

1:58.948

0.339

16

87

Remy Gardner

KTM

1:59.120

0.511

17

73

Alex Marquez

Honda

1:59.288

0.679

18

6

Stefan Bradl

Honda

1:59.339

0.730

19

44

Pol Espargaro

Honda

1:59.367

0.758

20

21

Franco Morbidelli

Yamaha

1:59.390

0.781

21

30

Takaaki Nakagami

Honda

1:59.614

1.005

22

25

Raul Fernandez

KTM

1:59.920

1.311

23

40

Darryn Binder

Yamaha

1:59.931

1.322

24

4

Andrea Dovizioso

Yamaha

2:00.232

1.623

 

 

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.