MotoGP στην Ινδία! Υπογραφή Dorna και πίστας Buddh στο Δελχί!

Μία αναμενόμενη εξέλιξη για την παγκόσμια αγορά
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

21/9/2022

Τα MotoGP θα ταξιδέψουν και στην Ινδία και μάλιστα με άμεση ισχύ, δηλαδή από το 2023 χωρίς να χαθεί χρόνος. Η Dorna ανακοίνωσε πως υπέγραψε Memorandum of Understanding (MoU) με την Fairstreet Sports που διαχειρίζεται το Buddh International Circuit.

Η πίστα που φέρει το όνομα του Γκαουτάμα Βούδα, όπως και ολόκληρη η περιοχή, είναι σχετικά καινούρια καθώς κατασκευάστηκε το 2011 με κόστος που έφτασε κοντά στα 250 εκατομμύρια Ευρώ.

Η πίστα κατασκευάστηκε με στόχο να φιλοξενεί την F1 και υπήρχε συμφωνία με σχετική ρήτρα για την συμμετοχή της στο πρόγραμμα, πριν ξεκινήσουν οι εργασίες κατασκευής. Η συμφωνία αυτή θεμελιώθηκε το 2007 όμως προβλήματα γραφειοκρατίας που επιχειρηματική κύκλοι θέτουν αποκλειστικά ως προβλήματα διαφθοράς, καθυστέρησαν τις διαδικασίες και το προγραμματισμένο «ραντεβού» με το καλεντάρι του 2010 της F1 χάθηκε.

Τελικά ξεκίνησε το 2011 και κατάφερε να φιλοξενήσει την F1 μέχρι και το 2013 όπου τα προβλήματα διαφθοράς έγιναν ανυπέρβλητα με την πίστα να παραμένει κάθε χρόνο για τα επόμενα δύο χρόνια με ερωτηματικό και τελικά η συμμετοχή της να ακυρώνεται.

Οι αρχικοί μέτοχοι ανέφεραν πως ζημιώθηκαν με σχεδόν 30 εκατομμύρια Ευρώ καθώς οι τρεις σεζόν της F1 δεν τους απέφερε το σύνολο της αρχικής τους επένδυσης. Μία μακρά δικαστική μάχη με την ινδική εφορία ξεκίνησε από τότε που ολοκληρώθηκε το 2017 με πρόστιμο σχεδόν 14 εκατομμυρίων Ευρώ.

Η πίστα συνέχισε να φιλοξενεί τοπικά πρωταθλήματα όπως και Ασιατικά και πλέον υπέγραψε για τα MotoGP για 7 χρόνια που σημαίνει πως θα την μάθουμε αρκετά καλά.

Είναι σχεδιασμένη από τον Γερμανό Hermann Tilke, ίσως τον πλέον ξακουστό σχεδιαστή αυτοκινητοδρομίων που έχει σχεδιάσει και την πίστα της Κωνσταντινούπολης με την οποία υπάρχει -αμυδρά- μία ομοιότητα και με την Buddh, στο κομμάτι στροφών 10-11-12 του Ινδικού circuit.

Ανάμεσα στις πίστες που έχει σχεδιάσει ο Tilke συγκαταλέγονται και πασίγνωστες μετατροπές, όπως του Hockenheimring, του Circuit de Catalunya και του Nürburgring.

Η πίστα έχει ειδική ασφαλτική επίστρωση πάνω σε ψαμμιτικό υπόστρωμα, ένα από τα πιο σκληρά που υπάρχουν και θεωρείται πως προσφέρει εξαιρετική πρόσφυση, ιδιαίτερα για τα καιρικά δεδομένα της περιοχής. Μπορεί να φιλοξενήσει πάνω από 120.000 θεατές και οι εγκαταστάσεις της είναι σε πολύ καλή κατάσταση.

Σε αυτό το σημείο να θυμίσουμε στους αναγνώστες ένα παλαιότερo άρθρο, από την εποχή που η πίστα αυτή τερμάτιζε τα προβλήματα με την Ινδική κυβέρνηση, πίσω στο 2017 όταν για πρώτη φορά η αγορά μοτοσυκλέτας στην Ινδία προσπέρασε εκείνη της Κίνας.

Εκείνη την χρονιά είχαν πουληθεί στην Ινδία 17,7 εκατομμύρια δίκυκλα που μπορεί η συντριπτική τους πλειοψηφία να είναι στα μικρά κυβικά αλλά το πλήθος αυτό απόλυτα εξηγεί την τεράστια δύναμη ρευστότητας των εταιρειών μοτοσυκλέτας στην Ινδία, όπως φυσικά και την κατασκευαστική τους ορμή. Στην ευρύτερη ασιατική περιοχή, με Βιετνάμ, Ταϊλάνδη, Μαλαισία και Ινδονησία κατασκευάζονται και πωλούνται ένα αστρονομικό πλήθος δικύκλων ενώ η Ινδία από μόνη της ξεχωρίζει για την μοτοσυκλετιστική κουλτούρα που έχει χτίσει, όπου το δίκυκλο δεν είναι μόνο λύση ανάγκης για την μετακίνηση, αλλά και προτιμητέο μέσο.

Η Ινδία μόλις προσπέρασε την Κίνα! - Ανακηρύσσεται η μεγαλύτερη παγκοσμίως αγορά μοτοσυκλέτας

Για αυτούς τους λόγους η μετακίνηση προς την ασιατική περιοχή είναι αναμενόμενο βήμα, όσο μάλιστα πληθαίνουν και οι θεατές που παρακολουθούν διαδικτυακά τα MotoGP σε ζωντανή μετάδοση με τις ζώνες ώρας να αρχίζουν να έχουν διαφορετική αξία για την Dorna.

Η σχεδίαση της πίστας και ειδικά οι στροφές 10, 11 και 12 υπόσχονται δυνατό αγώνα με ταυτόχρονα μία απαραίτητη ανανέωση, παρόλο που η συντριπτική πλειοψηφία των θεατών έχει από μικρή έως μηδενική γνώση των πιστών του MotoGP.

Να τονίσω επίσης σε αυτό το σημείο πως δεν είναι η πρώτη φορά που η συγκεκριμένη πίστα προσπαθεί να φιλοξενήσει τα MotoGP, η πρώτη επαφή είχε γίνει ήδη με τα εγκαίνια πίσω στο 2011 αλλά τότε η συγκυρία, δηλαδή η αγορά που είναι το κυρίαρχο πράγμα που ενδιαφέρει την Dorna, δεν ήταν έτοιμη για αυτό το βήμα. Από τότε μοτοσυκλέτες MotoGP και αναβάτες MotoGP την έχουν δοκιμάσει σε διάφορες εκδηλώσεις, όπως παρακάτω φαίνεται ο Lorenzo το 2015.

 

Ετικέτες

Isle of Man Classic TT: Σαρωτική νίκη Michael Dunlop με GSX-R750 SRAD και ιστορικό ρεκόρ γύρου

Ο Βασιλιάς του Νησιού δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του
classic tt 2026
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/8/2026

Μια αρμάδα Suzuki GSX-R750 και άλλη μια Kawasaki ZXR750 πρωταγωνίστησαν στη λίστα συμμετοχών του αγώνα Formula One Classic TT, που έγινε το απόγευμα της Κυριακής 23/8 στο Isle of Man. Μεταξύ αυτών ο Michael Dunlop με το ίδιο GSX-R750 SRAD της Team Classic Suzuki με το οποίο είχε ξανατρέξει στο Νησί στο παρελθόν, αλλά και ένα ρόστερ με έμπειρους αναβάτες και μερικές ιδιαίτερες και ξεχωριστές μοτοσυκλέτες, όπως δυο Yamaha YZF750, μια μοναχική Suzuki RG500 και μια σπανιότατη Norton Rotary WRS 588 στα χέρια του Peter Hickman, ο οποίος ωστόσο δεν τερμάτισε μετά από μηχανική βλάβη στον δεύτερο γύρο.

classic tt
O Michael Dunlop (#6, Suzuki GSX-R750) μπροστά από τον Jamie Coward (#4, Kawasaki ZXR750)

Ο αγώνας ξεκίνησε με τον Mike Browne και την Kawasaki ZXR750 του να οδηγεί τη μάχη, ωστόσο στον δεύτερο γύρο του αγώνα ο Dunlop τον προσπέρασε και άρχισε να απομακρύνεται σταθερά.

classic tt
Mike Browne (Kawasaki ZXR750)

Ό,τι κι αν δοκίμασαν οι αντίπαλοί του δεν είχε κανένα αποτέλεσμα, καθώς ο πολυνίκης του ΤΤ γυρνούσε τη Mountain Course ταχύτερα από κάθε άλλον και στον τρίτο και τελευταίο γύρο κατάφερε ένα ιστορικό ρεκόρ. Με έναν γύρο μέσης ωριαίας ταχύτητας 129.078 mph (207,7 km/h) ο Dunlop πήρε τη νίκη με διαφορά άνω των 20 δευτερολέπτων από τον δεύτερο, Jamie Coward (Kawasaki ZXR750), ο οποίος στο μεταξύ είχε υποβιβάσει τον Browne στην τρίτη θέση.

classic tt
O Peter Hickman με τη Norton WSS 588 Rotary ατυχώς εγκατέλειψε από μηχανική βλάβη

Ο Dunlop ήταν ο μοναδικός αναβάτης της κατηγορίας που έγραψε γύρο άνω των 129 μιλίων ανά ώρα και διέλυσε έτσι ένα ρεκόρ για το Classic TT που κρατούσε εννιά χρόνια και είχε επιτευχθεί από τον Bruce Anstey. Για να αντιληφθούμε πόσο γρήγορα κινήθηκε ο Dunlop, ο τρίτος γύρος του ήταν 13 δευτερόλεπτα ταχύτερος από το ρεκόρ που κατέρριψε, ενώ ο συνολικός του χρόνος στους τρεις γύρους του αγώνα ήταν παραπάνω από ένα λεπτό ταχύτερος από αυτόν που είχε σημειώσει ο Anstey όταν έγραφε το δικό του ρεκόρ!