MotoGP Suzuki: Τα νέα αεροδυναμικά βοηθήματα

Αστραφτερό μουστάκι
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/10/2017

Στην Ιαπωνία η Suzuki τερμάτισε στην 4η και 5η θέση, σε έναν φαντασικό αγώνα με μπόλικο θέαμα. Κι αν το πέπλο της βροχής έπαιξε σημαντικό ρόλο στην κατάταξη, όπως κάθε φορά που βρέχει, δεν παύει να ήταν μία καλή επίδοση για την πρώτη εμφάνιση των νέων αεροδυναμικών βοηθημάτων.

Αναγκαία το πρώτο σημείο που εστιάζει κανείς είναι η εμφάνιση. Κι αυτό γιατί οι αγωνιστικές ομάδες δεν διαδίδουν τα τεχνικά χαρακτηριστικά ελεύθερα. Η Suzuki είναι βέβαιο πως θα έχει μελετήσει κάθε λεπτομέρεια της αεροδυναμικής, είναι το πρώτο πράγμα που εστιάζει άλλωστε και στις μοτοσυκλέτες παραγωγής, δίνοντας προτεραιότητα εκεί αντί για την εμφάνιση. Στην κορυφαία κατηγορία των MotoGP η εμφάνιση δεν παίζει κανένα ρόλο, και το μόνο στο οποίο εστιάζουν οι ομάδες πέρα από την αεροδυναμική, είναι το φαίρινγκ να βρίσκεται εντός των προδιαγραφών, ιδιαίτερα τώρα που οι κανονισμοί έγιναν λίγο πιο αυστηροί.

Αυτό που κάνει εντύπωση στα νέα αεροδυναμικά βοηθήματα, είναι πως δεν φαίνεται να είναι ρυθμιζόμενα, όπως της Ducati κι έμμεσα και της Honda. Το νέο «μουστάκι» των GSX-RR αντικαθιστά το προηγούμενο φαίρινγκ και –φαινομενικά τουλάχιστον- η δύναμη που παράγουν είναι πολλαπλάσια αυξημένη, δρα πιο χαμηλά από πριν ενώ η επιφάνεια είναι σημαντικά μεγαλύτερη χωρίς να εμποδίζει τον αέρα να ψύξει την μοτοσυκλέτα.

Ήδη οι πρώτες εντυπώσεις μετά τον αγώνα για τον Alex Rins και τον Andrea Iannone, ήταν πολύ θετικές. Περισσότερο ενθουσιασμένος ήταν ο Rins, που βρήκε τεράστια την χρησιμότητα του νέου φαίρινγκ. Και οι δύο είχαν προβλήματα πρόσφυσης με το πίσω ελαστικό, καθώς η διάρκεια του αγώνα για τα βρόχινα ελαστικά ήταν μεγάλη, θεωρώντας πως σε διαφορετική περίπτωση το αποτέλεσμα θα ήταν ακόμη καλύτερο.

Παρατηρώντας το νέο φαίρινγκ, φαίνεται πως η Suzuki προσπάθησε να φτιάξει ένα σχέδιο που να καλύπτει όλες τις περιπτώσεις, και ταυτόχρονα τα δύο βασικά προβλήματα για τα οποία τα αεροδυναμικά βοηθήματα κλήθηκαν εξ αρχής να περιορίσουν: Να ομαλοποιούν την ροή του αέρα πίσω από την μοτοσυκλέτα, περιορίζοντας τον έντονο στροβιλισμό και να εκμεταλλεύονται την αεροδυναμική αντίσταση προς όφελος της πρόσφυσης στον εμπρός τροχό.

Καλύτερη δοκιμή για την Suzuki θα είναι το Phillip Island στην Αυστραλία, τώρα που μπαίνουμε στον ξέφρενο ρυθμό των τελευταίων αγώνων του πρωταθλήματος, αν φυσικά δεν βρέξει κι εκεί.

Από πλευράς εμφάνισης, ο χαρακτηρισμός «μουστάκι» για την Suzuki είναι αναπόφευκτος. Από το ανοικτό στόμα του Predator -χωρίς την μάσκα δηλαδή- μέχρι γατόψαρο, οι παραλληλισμοί που μπορεί κανείς να πραγματοποιήσει είναι ανεξάντλητοι. Ιδιαίτερα από το πλάι, το μέγεθος των νέων αεροδυναμικών βοηθημάτων κλέβει τις εντυπώσεις και οι επόμενοι αγώνες θα φανερώσουν αν θα συνεχίσει η καλή αρχική εντύπωση ώστε να παραμείνουν.

 

 

 

 

Ετικέτες

Ποιο Isle of Man; Motovelocidad Colombia κι όποιος αντέξει! [Βίντεο]

Η πιο δημοκρατική μορφή αγώνων είναι αυτή που τρέχεις με ό,τι έχεις σε δημόσιους δρόμους
motovelocidad-colombia
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

16/10/2026

Στο μυαλό του μέσου Ευρωπαίου η Κολομβία δεν είναι ακριβώς η “μοτοσυκλετομάνα” χώρα με παράδοση στους αγώνες μοτοσυκλέτας, ενώ το παγκόσμιο πρωτάθλημα Moto3 που έχρισε ως ήρωα στην πατρίδα του πριν δύο χρόνια τον David Alonso – γεννημένο και μεγαλωμένο στην Ισπανία πάντως – περισσότερο μοιάζει με την εξαίρεση παρά με τον κανόνα.

Παρόλα αυτά η χώρα της Νότιας Αμερικής διαθέτει έντονη αθλητική δραστηριότητα γύρω από τη μοτοσυκλέτα και, μεταξύ των θεσμών που την υπηρετούν, βρίσκεται και το πρωτάθλημα Motovelocidad Colombia, το οποίο εκτυλίσσεται σε ένα μίγμα πιστών ταχύτητας και δημόσιων δρόμων.

Με κατηγορίες που ξεκινούν από παπιά και φτάνουν ως μεγάλα μονοκύλινδρα supermoto, το Motovelocidad Colombia απευθύνεται πρωτίστως στους οικονομικά ασθενέστερους ερασιτέχνες, οι οποίοι μπορούν να βρουν εύκολα μια κατηγορία που να τους χωρά, με αυτοσχέδια μικρά δίχρονα μοντέλα 100, 150 και 200 κυβικών εκατοστών, καθώς και ειδικές κατηγορίες για παπιά και supermoto, αλλά και μια Open που ο καθένας μπορεί να έρθει με ό,τι έχει – στην τελευταία εμφανίζονται κατά καιρούς στην ίδια σχάρα εκκίνησης μικρά πάμφθηνα και προχείρως τροποποιημένα δίχρονα δίπλα σε KTM 1290 Super Adventure. Είπαμε, ό,τι έχει ο καθένας.

Χαζεύοντας τα αμέτρητα βίντεο που ανεβάζει η οργάνωση του Motovelocidad Colombia στα κοινωνικά δίκτυα και το YouTube, δεν μπορούμε παρά να θαυμάσουμε τους αγώνες που στήνονται μέσα σε πόλεις και χωριά, με μόνη περίφραξη μεταλλικά φορητά κάγκελα και δεμάτια σανό σε κάποια επίμαχα σημεία.

Το θέαμα είναι εντυπωσιακό, αν και δείχνει εξόχως επικίνδυνο, ειδικά όταν προσέχουμε πως οι θεατές κάθονται όπου τους κάνει κέφι, συχνά στις εξόδους στροφών που εγγυώνται πως όποια μοτοσυκλέτα φύγει εκεί θα τους έρθει κατευθείαν στα μούτρα.

Ασχέτως της οργάνωσης πάντως, αυτοί οι αγώνες δρόμου της Κολομβίας δείχνουν ως η πιο ευπρόσιτη και δημοκρατική μορφή αγώνων που μπορούμε να σκεφτούμε. Απλές, φτηνές μοτοσυκλέτες που απλά ξεφορτώνεις άχρηστο εξοπλισμό δρόμου, φοράς μια δερμάτινη στολή και βουρ στην εκκίνηση!