MotoGP: Τα στατιστικά του grid όταν λείπουν Rossi και Marquez

39 νίκες όλοι – 145 μόνοι τους
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/10/2020
Τώρα που απουσιάζει και ο Rossi και ο Marquez, τα στατιστικά καριέρας πέφτουν κατακόρυφα για τους υπόλοιπους που απομένουν. Σχεδόν το σύνολο νικών σε όλες τις κατηγορίες που έχουν οι υπόλοιποι, ισοφαρίζεται από το άθροισμα του Rossi και του Marquez (204-197) ενώ αν δούμε τις νίκες μόνο στα MotoGP, τότε η διαφορά σχεδόν τετραπλασιάζεται υπέρ των δύο…
 
Δεν είναι κάτι καινούριο, και δεν είναι και φοβερό εδώ που τα λέμε σε μία τέτοια σεζόν που έχουν συμβεί γεγονότα και σκηνικά στους αγώνες που πρέπει να μαζέψεις απολογισμό δεκαετίας για να τα ισοφαρίσεις! Ωστόσο είναι ενδιαφέρον να το βλέπεις σαν εικόνα και να αποτυπώνεις τα νούμερα μπροστά σου, τώρα που οι αγώνες έχουν εξαιρετικό ενδιαφέρον και οι μάχες δεν έχουν εκλείψει. Θυμάστε που ακούγαμε σχόλια πως αν λείπει ο ένας ή ο άλλος αναβάτης δεν θα ευχαριστιόμασταν αγώνες; Κι όμως, οι αγώνες έχουν τεράστιο ενδιαφέρον και είναι ολότελα απρόβλεπτοι με τεράστιο ανταγωνισμό. Την ίδια ώρα που όλοι μας περιμένουμε την στιγμή να επιστρέψει ο Marquez και ο Rossi. Κανείς δεν θέλει να λείπουν, το ένα δεν ακυρώνει το άλλο. Απεναντίας, τα νούμερα δείχνουν πως είμαστε στην αρχή μίας νέας εποχής και υπάρχουν περισσότεροι από ένας ή δύο αναβάτες που μπορούν να πρωταγωνιστήσουν παράλληλα με τους καθορισμένους θεούς.
 
Το πρωτάθλημα βέβαια θα είναι το πιο φτωχό σε συγκομιδή βαθμών από κάθε άλλη φορά, πέρσι ο Marquez συγκέντρωσε 420 βαθμούς με τον Dovizioso δεύτερο με 269 (μία τεράστια διαφορά) ενώ τώρα είμαστε μόνο στους 115 με πρώτο τον Quartararo και λίγες πιθανότητες να φτάσει την δική του περσινή επίδοση! Πέρσι είχε συγκεντρώσει 192 βαθμούς με περισσότερους φυσικά αγώνες και μία φυσιολογική ροή των πραγμάτων. Κανείς όμως δεν ενδιαφέρεται να βλέπει έναν αναβάτη να κερδίζει συνέχεια, έτσι δεν είναι; Ή μήπως όχι; Διότι όπως είπαμε πιο πάνω υπάρχει πάντα η μερίδα του κόσμου που θέλει έναν αναβάτη να κερδίζει πάντα στα MotoGP, μία ομάδα να κερδίζει στο ποδόσφαιρο κ.ο.κ. ώστε τα πράγματα να είναι πάντοτε απλά. Δεν χρειάζεται να παρακολουθεί πολύ στενά τις εξελίξεις, στα MotoGP υποστηρίζουμε αυτόν, στην F1 εκείνον κ.ο.κ είμαστε πάντα με την πλευρά που κερδίζει. Ευτυχώς αυτό αποτελεί μειοψηφία στα MotoGP και στην μοτοσυκλέτα γενικότερα που ο οπαδισμός είναι στα σπάργανα, διπλή ευτυχία. Περισσότερο από θαυμασμό συντάσσεται κάποιος με τον αναβάτη που κερδίζει συνέχεια γιατί ξέρει και καταλαβαίνει πως αυτό που κάνει είναι «από άλλο πλανήτη» σε σημείο που έχει την αναγνώριση και από τους υπόλοιπους ανταγωνιστές του.
 
Τώρα που λείπει ο Marquez έχουμε όλοι την ευκαιρία να κερδίσουμε, έχουν παραδεχτεί αναπάντεχα όλοι τους σε διάφορες συνεντεύξεις αργά τις Κυριακές μετά τον κάθε αγώνα. Και έτσι είναι, με εμάς να απολαμβάνουμε το θέαμα…
Αυτή η σεζόν τους έχει δώσει την δυνατότητα να μετρήσουν καλύτερα τις δυνάμεις τους έτσι ώστε όταν γίνει η επιστροφή και έχουμε απαρτία, να συνεχίσει το θέαμα αντίστοιχα…
 
Ο Marquez θα είναι πρωταγωνιστής για πολλά χρόνια ακόμη, ο Rossi για όσο αντέχει να γράφει ιστορία, όπως και κάνει με κάθε αγώνα που παίρνει εκκίνηση και οι αγώνες θα συνεχίσουν να είναι εξαιρετικά θεαματικοί έτσι όπως εξελίσσονται τα πράγματα. Κι έρχονται νέοι από την Moto2 και την Moto3 που έχουν μάθει να είναι εξαιρετικά ανταγωνιστικοί… 
 
Τα στατιστικά του grid με όλους τους αναβάτες του 2020 και τους wildcart απέναντι σε Rossi και Marquez
 
Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.