MotoGP Ταϊλάνδη FP2: Ο Martin πρώτος, τα Aprilia στην τριάδα και ο Bagnaia ετοιμοπόλεμος
Διαφορετικές στρατηγικές για την μάχη του πρωταθλήματος
Από τον
Μπάμπη Μέντη
27/10/2023
Τα FP2 έχουν πάντα το μεγαλύτερο ενδιαφέρον αφού διαχωρίζουν τους αναβάτες για τα χρονομετρημένα Q1 και Q2, ανεβάζοντας τους παλμούς της καρδιάς μέσα στα BOX όλων των ομάδων. Σήμερα στην πίστα της Ταϊλάνδης την ρουτίνα των FP2 άλλαξαν λίγο δύο γεγονότα. Το ένα ήταν κάποια προβλήματα στα φρένα που είχε η μοτοσυκλέτα του Bagnaia και του Oliveira και το άλλο ήταν ένα σπασμένο κομμάτι carbon από την μοτοσυκλέτα του Jorge Martin που εκτοξεύτηκε στο αέρα και βρήκε με δύναμη τον ώμο του Marc Marquez που τον ακολουθούσε.
Στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι, ο Martin για άλλη μια φορά είχε στο μυαλό του τον απόλυτο χρόνο και τον πέτυχε, έστω κι αν δεν έσπασε το ρεκόρ πίστας που είχε κάνει πέρσι ο Bezzecchi, σημειώνοντας χρόνο κάτω από το φράγμα του 1:30. Πρόθεση του Martin βέβαια ήταν να σπάσει άλλο ένα ρεκόρ και συνέχισε να πιέζει για άλλον ένα γύρο τη μοτοσυκλέτα του, με αποτέλεσμα όμως να έχει πτώση. Ο δεύτερος ταχύτερος και ο μόνος που κατέβηκε από το 1:30 μαζί με τον Martin ήταν ο MaverickVinales. Μάλιστα η Apriliaτου Vinales ήταν η πρώτη που έσπασε το φράγμα του 1:30, έχοντας πίσω του την δεύτερη Aprilia του AleixEspargaro. Όλοι οι υπόλοιποι αναβάτες που πέρασαν στα Q2 σημείωσαν χρόνους μεταξύ 1:30 και 1:30.130, ανάμεσά τους ο Zarco, οι δύο αναβάτες την VR46, ο Binderμε τον Fernandez από την KTMκαι την GASGAS και ο Quartararo με την μοναδική ιαπωνική μοτοσυκλέτα μέσα στη δεκάδα. Όχι δεν ξεχάσαμε τον Bagnaia στην 7η θέση, απλώς στην περίπτωσή του θα πρέπει να τονίσουμε πως μέχρι το ρολόι να δείξει πως απομένουν μόνο 10 λεπτά για την λήξη των FP2, ο Ιταλός πρωταθλητής είχε δώσει όλη του την προσοχή στον αγώνα, δοκιμάζοντας πολλά μεταχειρισμένα ζευγάρια ελαστικών, σημειώνοντας εξαιρετικούς χρόνους. Σαφώς ο πιο προετοιμασμένος απ’ όλους για τον μεγάλο αγώνα της Κυριακής που έχει και τους περισσότερους βαθμούς για το πρωτάθλημα.
MotoGP: Joan Mir - Τώρα επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ
H επιστροφή της Honda στα MotoGP έφερτε τον Joan Mir στο φυσικό του στυλ φρεναρίσματος
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
19/12/2025
Ο πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής του μιλά για τη δύσκολη διαδρομή, το σημείο καμπής της σεζόν 2025 και γιατί νιώθει ξανά ο εαυτός του πάνω στη Honda RC213V.
Ο Joan Mir επέστρεψε φέτος στο βάθρο του MotoGP με τη Honda, σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά την τελευταία του παρουσία με τη Suzuki. Μια επιστροφή που για καιρό έμοιαζε αβέβαιη, αν αναλογιστεί κανείς ότι στα δύο πρώτα του χρόνια με τη Honda είχε καταφέρει μόλις δύο τερματισμούς εντός δεκάδας.
Η σεζόν 2025 ξεκίνησε με τον χειρότερο δυνατό τρόπο, ο Mir τερμάτισε μόλις σε έναν από τους έξι πρώτους αγώνες, με την κακοτυχία, τα συμβάντα και το υπερβολικό ρίσκο να συνεχίζουν να τον ταλαιπωρούν.
"Στο πρώτο μέρος της χρονιάς, το καλύτερο που μπορούσες να κάνεις με αυτή τη μοτοσυκλέτα ήταν μια έβδομη θέση", εξήγησε, "Αν κάποιος έκανε κάτι παραπάνω, ήταν λόγω συνθηκών ή περίεργων καταστάσεων. Αλλιώς, το πραγματικό δυναμικό ήταν να τα βάλεις όλα κάτω και να πάρεις μια έβδομη θέση.
"Στο Aragon ήμασταν έβδομοι. Αλλά εκτός αν έλειπε κάποιος, ήταν πολύ δύσκολο να κάνεις κάτι καλύτερο".
Ακολούθησε μια έκτη θέση στην Αυστρία, ανάμεσα σε νέες εγκαταλείψεις, όμως το πραγματικό σημείο καμπής ήρθε μετά την εισαγωγή των τελευταίων αεροδυναμικών και μηχανολογικών αναβαθμίσεων της RC213V στη Βαρκελώνη.
"Μετά τη Βαρκελώνη βελτιώσαμε λίγο την αεροδυναμική και τον κινητήρα. Αυτό ήταν κάτι που με ενοχλούσε πάρα πολύ. Και εκεί έκανα το 'κλικ'", είπε ο Mir.
Δύο αγώνες αργότερα, όλα έδεσαν στην Ιαπωνία. Στο Motegi, ο Mir χάρισε στην εργοστασιακή Honda το πρώτο της βάθρο στο MotoGP μετά τον Marc Marquez στο ίδιο σιρκουί το 2023, προσθέτοντας τη δική του επιτυχία σε μια σεζόν που είχε ήδη δει νίκη και βάθρο από τον Johann Zarco με την δορυφορική LCR Honda.
Ο Ισπανός επανέλαβε το κατόρθωμα και στη Sepang, σε έναν αγώνα που ο ίδιος θεωρεί τον καλύτερό του για το 2025.
"Για το ίδιο το δυναμικό της μοτοσυκλέτας", εξήγησε. "Η Sepang παραδοσιακά δεν είναι καλή πίστα για αυτή τη μοτοσυκλέτα. Και αυτό που κάναμε εκεί ήταν κάτι πολύ σημαντικό.
"Κανονικά δυσκολευόμαστε με την πρόσφυση. Και η Sepang είναι μια πίστα με πολύ χαμηλό grip.
"Για να το αντισταθμίσουμε, έπρεπε απλώς να φρενάρουμε πάρα πολύ, ρισκάροντας περισσότερο από τους άλλους. Έπεσα στο sprint, οπότε δεν ήθελα να κάνω το ίδιο λάθος ξανά.
"Διαχειρίστηκα την κατάσταση πολύ καλά. Οπότε θα πω ότι η Sepang ήταν ο καλύτερός μου αγώνας".
Στη Μαλαισία, ο Mir ενθουσίασε τους φιλάθλους με τα θεαματικά, πολύ αργά φρεναρίσματά του, ένα φυσικό του χαρακτηριστικό που είχε αναγκαστεί να περιορίσει στα χρόνια της Suzuki.
"Με τη Suzuki αυτό δεν ήταν το στυλ", παραδέχτηκε. "Έπρεπε να προσαρμοστώ στη μοτοσυκλέτα, να κυλάω περισσότερο, να φρενάρω λίγο νωρίτερα και να αφήνω τα φρένα πιο νωρίς. Γιατί αυτή η μοτοσυκλέτα απαιτούσε τέτοιο στυλ.
"Τώρα με τη Honda επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ. Όπως το είχα στη Moto3 και στη Moto2. Είναι κάτι που απολαμβάνω πολύ, να φρενάρω πολύ δυνατά και να 'ρίχνω' πραγματικά τη μοτοσυκλέτα στο έδαφος, αλλά είναι πολύ δύσκολο, γιατί ρισκάρω περισσότερο από τους άλλους και πρέπει να βρεις το όριο και την αυτοπεποίθηση.
"Μπορεί να προκαλέσει κάποιες πτώσεις, αλλά αν μπορέσω να οδηγώ με λίγο περισσότερο περιθώριο, μπορούμε να το ελέγξουμε".
Παρά τα βάθρα, ο υψηλός αριθμός μηδενικών αποτελεσμάτων, 21 στους 44 αγώνες, άφησε τον Mir μόλις 15ο στο πρωτάθλημα, πίσω από τον Zarco και τον team-mate του στη Honda, Luca Marini.
Ωστόσο, η συνολική "στροφή" στην απόδοση, που αποτυπώθηκε και στην άνοδο της Honda από το rank D στο C στο σύστημα παραχωρήσεων, του δίνει αισιοδοξία για το 2026.
"Ήταν μια χρονιά-κλειδί", κατέληξε. "Μια χρονιά όπου μπορέσαμε να γυρίσουμε την κατάσταση, από το λιγότερο στο περισσότερο.
"Ίσως περίμενα λίγο περισσότερο απ’ όσο ήλπιζα. Είχαμε πολλή κακοτυχία και καμία συνέπεια. Αλλά σε ό,τι αφορά την απόδοση, το δυναμικό του αναβάτη και το δυναμικό της Honda να αντιστρέψει την κατάσταση, ήταν μια πολύ θετική σεζόν.
"Τώρα χρειαζόμαστε ακόμη ένα 'κλικ', για να βρούμε περισσότερη συνέπεια και λίγο περισσότερες δυνατότητες. Γιατί αν πρέπει να πηγαίνω πάντα έτσι, στο όριο, θα είναι δύσκολο.
"Αλλά ελπίζω του χρόνου να ξεκινήσουμε από εδώ και να ανέβουμε".