MotoGP Ταϊλάνδη FP2: Ο Martin πρώτος, τα Aprilia στην τριάδα και ο Bagnaia ετοιμοπόλεμος

Διαφορετικές στρατηγικές για την μάχη του πρωταθλήματος
1
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2023

Τα FP2 έχουν πάντα το μεγαλύτερο ενδιαφέρον αφού διαχωρίζουν τους αναβάτες για τα χρονομετρημένα Q1 και Q2, ανεβάζοντας τους παλμούς της καρδιάς μέσα στα BOX όλων των ομάδων. Σήμερα στην πίστα της Ταϊλάνδης την ρουτίνα των FP2 άλλαξαν λίγο δύο γεγονότα. Το ένα ήταν κάποια προβλήματα στα φρένα που είχε η μοτοσυκλέτα του Bagnaia και του Oliveira και το άλλο ήταν ένα σπασμένο κομμάτι carbon από την μοτοσυκλέτα του Jorge Martin που εκτοξεύτηκε στο αέρα και βρήκε με δύναμη τον ώμο του Marc Marquez που τον ακολουθούσε.

Στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι, ο Martin για άλλη μια φορά είχε στο μυαλό του τον απόλυτο χρόνο και τον πέτυχε, έστω κι αν δεν έσπασε το ρεκόρ πίστας που είχε κάνει πέρσι ο Bezzecchi, σημειώνοντας χρόνο κάτω από το φράγμα του 1:30. Πρόθεση του Martin βέβαια ήταν να σπάσει άλλο ένα ρεκόρ και συνέχισε να πιέζει για άλλον ένα γύρο τη μοτοσυκλέτα του, με αποτέλεσμα όμως να έχει πτώση. Ο δεύτερος ταχύτερος και ο μόνος που κατέβηκε από το 1:30 μαζί με τον Martin ήταν ο Maverick Vinales. Μάλιστα η Aprilia του Vinales ήταν η πρώτη που έσπασε το φράγμα του 1:30, έχοντας πίσω του την δεύτερη Aprilia του Aleix Espargaro. Όλοι οι υπόλοιποι αναβάτες που πέρασαν στα Q2 σημείωσαν χρόνους μεταξύ 1:30 και 1:30.130, ανάμεσά τους ο Zarco, οι δύο αναβάτες την VR46, ο Binder με τον Fernandez από την KTM και την GASGAS και ο Quartararo με την μοναδική ιαπωνική μοτοσυκλέτα μέσα στη δεκάδα. Όχι δεν ξεχάσαμε τον Bagnaia στην 7η θέση, απλώς στην περίπτωσή του θα πρέπει να τονίσουμε πως μέχρι το ρολόι να δείξει πως απομένουν μόνο 10 λεπτά για την λήξη των FP2, ο Ιταλός πρωταθλητής είχε δώσει όλη του την προσοχή στον αγώνα, δοκιμάζοντας πολλά μεταχειρισμένα ζευγάρια ελαστικών, σημειώνοντας εξαιρετικούς χρόνους. Σαφώς ο πιο προετοιμασμένος απ’ όλους για τον μεγάλο αγώνα της Κυριακής που έχει και τους περισσότερους βαθμούς για το πρωτάθλημα.        

24

 

MotoGP, Enea Bastianini: Αδιέξοδο σε θέματα ασφάλειας, χρειαζόμαστε εκπρόσωπο αναβατών

“Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”
bastianini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/5/2026

Ο Ιταλός αναβάτης της ΚΤΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διαβλέποντας κενά στην ασφάλεια των αναβατών που ουδείς ασχολείται να καλύψει και εντοπίζει το πρόβλημα στην εκπροσώπηση των αναβατών.

Δύο τέτοια ζητήματα αφορούν στις πίστες Le Mans στη Γαλλία και Balaton Park στην Ουγγαρία, με την πρώτη να έχει φιλοξενήσει αγώνα μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο (8-10/5) και τον αγώνα στη δεύτερη να έρχεται στις αρχές Ιουνίου (5-7/6).

Στο Le Mans το πρώτο σικέιν είναι ένα σημείο αιχμής, καθώς εκεί υπάρχει κίνδυνος αναβάτης που πέφτει στην είσοδό του να καταλήξει εντός πίστας, με κίνδυνο να παρασυρθεί από επερχόμενους αναβάτες. Κάτι τέτοιο συνέβη και φέτος με τις πτώσεις των Fermin Aldeguer και Fabio Di Giannantonio, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Όσο για την ουγγρική πίστα, έχει ένα ανάλογο σημείο στο οποίο έπεσε πέρυσι ο Bastianini κατά τον αγώνα και γλίτωσε από θαύμα (κεντρική εικόνα), καθώς πέρασαν δίπλα του αρκετοί αναβάτες την ώρα που αυτός σερνόταν μέσα στην πίστα.

“Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πάει στην Επιτροπή Ασφάλειας (Safety Commission) αρκετό καιρό τώρα, γιατί κάποια στιγμή έμοιαζε πως είχαμε φτάσει σε αδιέξοδο,” εξήγησε ο αναβάτης της ΚΤΜ.

Οι αναβάτες έχουν εντοπίσει αρκετά επίμαχα σημεία που κατά τη γνώμη τους απαιτούν αλλαγές για λόγους ασφάλειας και τις έχουν ζητήσει.

“Περίμενα μια διαφορετική πίστα στη Balaton Park φέτος, αλλά απεναντίας όλα θα είναι ίδια με πέρυσι. Αυτό που μου συνέβη εκεί πέρυσι ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν είναι ένα σικέιν επιπέδου MotoGP. Θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτό, είναι θέμα των αναβατών να γίνει κάτι. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αυτή τη στιγμή. Ξέρω πως αυτό που κάνω δεν είναι σωστό [το να μην πηγαίνει στην Επιτροπή Ασφάλειας], αλλά υπάρχει ένας εκνευρισμός γιατί ζητήσαμε αλλαγές και αυτές δεν έγιναν.

“Μερικές αλλαγές έρχονται με κόστος, η τροποποίηση ενός σικέιν κοστίζει. Έπειτα υπάρχουν ιστορικές πίστες, όπως το Le Mans. Αλλάζεις μια στροφή της; Στην Αυστρία έγινε, αλλά μερικά πράγματα δεν γίνονται αν πρώτα δεν συμβεί κάτι. Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”

Το πρόβλημα κατά τον Bastianini είναι πως οι αναβάτες δεν έχουν έναν εκπρόσωπο στις συζητήσεις. Πριν καιρό φαινόταν πως θα επερχόταν μια σχετική συμφωνία και θα εξέλεγαν έναν εκπρόσωπό τους, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και οι φωνές τους συχνά δεν φτάνουν στα σωστά αυτιά, ή δεν εισακούγονται.

“Αυτή η σκέψη πρέπει να επανέλθει γιατί χρειαζόμαστε κάποιον να μας προστατεύει και να μιλά εκ μέρους μας. Έχουμε χιλιάδες άλλες υποχρεώσεις ως αναβάτες. Δεν θα έπρεπε να είναι εν ενεργεία αγωνιζόμενος, γιατί είναι μια απαιτητική δουλειά και δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εκτός του ρόστερ του πρωταθλήματος και, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν άφθονοι ικανοί άνθρωποι για να το κάνουν.”

Η φωνή του Bastianini πρέπει να εισακουστεί, ειδικά αυτόν τον καιρό που κυριαρχεί η διαπραγμάτευση για την περίφημη Concorde Agreement μεταξύ διοργανωτών, κατασκευαστών και ομάδων. Σ' αυτήν την ιστορία το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, αλλά για τους αναβάτες υπάρχουν άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που απλά δεν συμβαίνει.

Οι αθλητές ωστόσο είναι ο ζωντανός οργανισμός του αθλήματος, το οξυγόνο και το αίμα του, η φωνή τους οφείλει να ακούγεται, πόσο μάλλον όταν το ζητούμενο δεν είναι η αμοιβή ή τα διαδικαστικά, αλλά η ίδια η σωματική ακεραιότητά τους.

Ετικέτες