MotoGP “There can be only one” - Η δεύτερη σεζόν του ντοκιμαντέρ θέλει να κοντράρει το “Drive to Survive” του Netflix
Στα πέντε επεισόδια θα δούμε αποκλειστικές συνεντεύξεις, υλικό πίσω από τις κάμερες αλλά και πολλά που συνέβησαν κατά τη διάρκεια της αγωνιστικής χρονιάς του 2023
Από τον
Γιάννη Τσινάβο
23/1/2024
Η αλήθεια είναι πως η πρώτη σεζόν του ντοκιμαντέρ του MotoGP “There can be only one” δεν άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις στους φίλους του αθλήματος, καθώς άπαντες ήθελαν να δουν κάτι που να μοιάζει με το “Drive to Survive” το οποίο προβάλλεται στο Netflix και παρουσιάζει τα όσα συμβαίνουν στην F1 αλλά τελικά αυτό δεν συνέβη σε κανένα από τα επεισόδια της πρώτης σεζόν.
Αυτό από ότι φαίνεται το έλαβαν υπόψιν τους οι άνθρωποι που σχετίζονται με το ντοκιμαντέρ “There can be only one” season 2, και για τον λόγο αυτό στα πέντε επεισόδια της νέας σεζόν θα δούμε περισσότερα πλάνα τα οποία προέρχονται από τα παρασκήνια καθώς και το “αγωνιστικό δράμα” που εκτυλίσσεται κατά τη διάρκεια της χρονιάς του 2023. Το ντοκιμαντέρ ξεκινά κάνοντας αναφορά στον νέο κανονισμό των αγώνων Sprint Race, ενώ κατά τη διάρκεια των πέντε επεισοδίων θα δούμε τις προσπάθειες των αναβατών κατά τη διάρκεια της αγωνιστικής χρονιάς που μας πέρασε. Η δεύτερη σεζόν του “There can be only one”, στοχεύει να φέρει στην επιφάνεια τα συναισθήματα των πρωταγωνιστών, ενώ όπως λέει και το όνομα του ντοκιμαντέρ -που θυμίζει το μότο της ταινίας Highlander- "Μπορεί να υπάρξει μόνο ένας”.
Στα πλάνα του ντοκιμαντέρ της δεύτερης σεζόν του “There can be only one” επιπρόσθετα θα δούμε τις προσπάθειες των Marc Marquez (Gresini Racing MotoGP), Fabio Quartararo (Monster Energy Yamaha MotoGP), Aleix Espargaro (Aprilia Racing) Jorge Martin (Prima Pramac Racing), Marco Bezzecchi (Mooney VR46 Racing Team), Enea Bastianini (Ducati Lenovo Team) και πολλών άλλων, οι οποίοι έχουν ως μοναδικό στόχο να εκθρονίσουν τον Παγκόσμιο Πρωταθλητή του 2022 Pecco Bagnaia. Από την άλλη θα δούμε την μέχρι εσχάτων μάχη του αναβάτη της Ducati Lenovo Team, με τον Ιταλό να παλεύει με νύχια και με δόντια μέχρι τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς στη Βαλένθια για να υπερασπιστεί τον τίτλο του και εν τέλει να καταφέρνει να διατηρήσει τον αριθμό 1 στην μοτοσυκλέτα του για άλλη μία χρονιά. Όλα τα επεισόδια της δεύτερης σεζόν του “There can be only one” θα προβληθούν την Παρασκευή 26 Ιανουαρίου στον επίσημο ιστότοπο του MotoGP και θα είναι προσβάσιμα στους κατόχους VideoPass.
MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”
Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
22/4/2026
Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.
Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.
Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.
Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.
Το πρόβλημα της “βάσης”
Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.
Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:
“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.
Ανισορροπία ευκαιριών
Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.
Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.
“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.
Το κόστος της εξέλιξης
Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”
Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.
Αμφισβήτηση επιλογών
Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”
Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.
“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”
Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”
Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.
Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.
Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.
Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα RoadtoMotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές
Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.