MotoGP Τσεχίας: Τους έβαλε σε ράγες

Άπιαστος Marquez δεν έχει αντίπαλο
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/8/2019

Δεν υπήρχε καλύτερος τρόπος για τον Marquez, να γιορτάσει την χθεσινή ισοφάριση του ρεκόρ του Doohan με 58 pole position στην κορυφαία κατηγορία αγώνων της μοτοσυκλέτας. Μία ισοφάριση που την πέτυχε με τρόπο έως και ταπεινωτικό για τους υπόλοιπους: Βγήκε με slick στην βροχή και τους άφησε δευτερόλεπτα πίσω να παλεύουν με τα βρόχινα ελαστικά. Την pole position αυτή την τίμησε με νίκη από την πρώτη γραμμή της εκκίνησης, δίχως ποτέ κανείς να διεκδικήσει την θέση του! Ένας αγώνας σε ράγες με ελάχιστες προσπεράσεις, ένας αγώνας που τουλάχιστον τέσσερις αναβάτες θα έχουν να λένε πως τους αδίκησε η τύχη και οι συγκυρίες, ξεκινώντας από την θέση τους στην εκκίνηση.

Η τύχη δεν καθορίζει από πού θα ξεκινήσει καθένας, είναι ζήτημα της προετοιμασίας και του κόπου που έχει καταβάλει τις προηγούμενες ημέρες. Εκτός από το Brno και τον απρόβλεπτο καιρό του. Μικρή παρένθεση: Αυτή η πίστα και όσα ζήσαμε με τον καιρό και τα σύννεφα από πάνω της, δεν είναι ένα παράδειγμα για την κλιματική αλλαγή. Το Brno πάντα έτσι ήταν, πάντοτε απρόβλεπτο και πάντοτε με την βροχή να καραδοκεί ακόμη και για τους μισούς μόνο: Κάθε χρονιά κάποιοι θεατές βρέχονται, κάποιοι άλλοι όχι. Σπάνια έχει τον ίδιο καιρό από άκρη σε άκρη των 5.403 μέτρων του… Κι έτσι δεν είναι έκπληξη που σήμερα ο αγώνας καθυστέρησε εξαιτίας της βροχής στο ένα τρίτο της πίστας. Η υπόλοιπη ήταν ολόστεγνη, καθιστώντας τα slick ελαστικά την μόνο λύση. Σωστά η οργανωτική επιτροπή συντόμευσε την διάρκεια του αγώνα και καθυστέρησε την εκκίνηση. Δεν υπήρχε καμία άλλη λύση και σίγουρα δεν γινόταν να ξεκινήσουν με βρόχινα ελαστικά περιμένοντας να στεγνώσει πλήρως, δεν θα είχαν βγάλει ούτε έναν γύρο.

Το πρόβλημα είναι πως για την ευθεία της εκκίνησης και για δύο στροφές πριν από αυτή, η πίστα ήταν βρεγμένη, και την πρώτη απόδειξη για την ανατροπή που μπορεί αυτό να φέρει, ήταν με το που άναψαν τα φώτα. Ο Vinales κάνει μία από τις χειρότερες εκκινήσεις της καριέρας του και αρχίζει να χτυπιέται πάνω στην μοτοσυκλέτα του μετά την πρώτη στροφή και ο Zarco που υπήρχε περίπτωση να δει για πρώτη φορά τον εαυτό του με KTM να κυνηγά τους υπόλοιπους, μένει πίσω. Για τους μισούς σχεδόν αναβάτες η εκκίνηση γίνεται στο βρεγμένο, για τους υπόλοιπους στο στεγνό. Αν αυτό είχε συμβεί σε κάποιο εθνικό πρωτάθλημα ταχύτητας, με το ελληνικό πρώτο από όλα, θα είχαν σκοτωθεί να μαλώνουν, αναβάτες, παράγοντας και διοργανωτές για το υπόλοιπο της σεζόν. Όχι εδώ. Εδώ είναι όλοι τους επαγγελματίες και συμπεριφέρονται -τουλάχιστον τις περισσότερες φορές– αντίστοιχα. Υπερβολικά τσατισμένος ο Vinales από την εκκίνηση, όχι όμως όσο θα γινόταν ο Mir σε λίγο. Στην τέταρτη στροφή του πρώτου γύρου, ο Zarco ανοίγει την γραμμή του απότομα γλιστρώντας, παρασέρνει τον Morbidelli που γίνεται η κορύνα του μπόουλινγκ για τον Mir και οι δυο τους καταλήγουν εκτός, με τον άνθρωπο που τα ξεκίνησε όλα, τον Zarco να παραμένει στην μοτοσυκλέτα του και να συνεχίζει δίχως να ξέρει τι έχει συμβεί.

Λίγο πιο μπροστά ο Rossi θα ανέβαινε άλλη μία θέση και θα κυνηγούσε την άλλη KTM που είχε κάνει μία πολύ καλή εκκίνηση. Ο Pol Espargaro είχε μπει σε ένα τρένο που οδηγούσε ο Marquez, πίσω του είχε ανέβει ο Dovizioso και ακολουθούσε ο Miller και ο Rins. Ο Marquez στους πρώτους γύρους είχε βάλει το κεφάλι κάτω και περίμενε κάποια Yamaha να τον ακολουθήσει, μιας και η προσαρμογή τους τις προηγούμενες ημέρες στο Brno είχε προχωρήσει εκθετικά. Το μόνο όμως που έβλεπε γύρο με τον γύρο, ήταν πως τον ακολουθούσε η Ducati. Ο Rins θα κατάφερνε να περάσει τον ατρόμητο στην βροχή Miller με την τετράδα να ξεφεύγει μπροστά και να αφήνει την KTM του Pol και τον Rossi να αποτελούν μία μοναχική δυάδα.

Δεν θα ήταν για πολύ μόνοι τους. Ο Crutchlow έχοντας περάσει τον Petrucci τους είχε πλησιάσει, την στιγμή που ο Rossi θα περνούσε τον Espargaro. Λίγο αργότερα ο Crutchlow θα είχε βρεθεί στην πέμπτη θέση προσπερνώντας στο πιο συνηθισμένο σημείο, στην τρίτη στροφή, τον Rossi με τις θέσεις να κλειδώνουν εκεί. Η μόνη διαφορά είναι πως ο Miller ανέκτησε την θέση του στους τελευταίους γύρους και ανέβηκε στο βάθρο, με τον Rins να ριψοκινδυνεύει μία πτώση για να ξανά μπει τρίτος. Είναι κρίμα για την Suzuki γιατί έπρεπε να είναι συνεχόμενα στο βάθρο στους προηγούμενους αγώνες και μόνο η ατυχία και οι πτώσεις την κράτησαν πίσω. Από την άλλη η προσπέραση του Miller δεν ήταν τυχαία, αλλά ήταν πράγματι ταχύτερος σε όλο το τελευταίο τρίτο μέρος του αγώνα.

Από την μέση των εναπομεινάντων γύρων και μετά, τα σύννεφα είχαν αρχίσει να φεύγουν και ο Marquez με το σκληρό εμπρός ελαστικό, σκέφτηκε πως ήταν ώρα να τους αφήσει για λίγο μόνους. Θα μπορούσε κανείς να δικαιολογήσει το ρίσκο που πήρε εχθές κυνηγώντας την pole position, μίας και μπορεί να πει πως το έκανε για το ρεκόρ καριέρας, όμως στον αγώνα δεν υπήρχε κανένας λόγος να ρισκάρει, πόσο μάλιστα όταν είναι πρώτος και με μεγάλη διαφορά και στην βαθμολογία πρωταθλήματος. Αλλά ο Marquez δεν θέλει να τα καταλάβει αυτά, θέλει απλά να τρέξει. Κι έτσι έβαλε πλώρη να ανοίξει την διαφορά με τους υπόλοιπους. Γλίστρησε, πήρε μία δυνατή προειδοποίηση και μετά έκανε αυτό που κάνει πάντα, πείσμωσε. Το ίδιο και η ομάδα που του έλεγε να συνεχίσει! Η μηχανή θα εγκατέλειπε την αμαξοστοιχία και ο Marquez θα έφευγε μπροστά!

Μία σπουδαία νίκη για τον Ισπανό, μία νίκη που έρχεται έως και απαξιωτικά για όλους τους υπόλοιπους που δεν μπορούσαν να τον φτάσουν!

ΘΕΣΗ
ΑΝΑΒΑΤΗΣ
ΜΟΤΟ
Km/h
Χρόνος/Διαφ.
1
Marc MARQUEZ
Honda
164.5
39'24.430
2
Andrea DOVIZIOSO
Ducati
164.3
+2.452
3
Jack MILLER
Ducati
164.2
+3.497
4
Alex RINS
Suzuki
164.1
+4.858
5
Cal CRUTCHLOW
Honda
164.1
+6.007
6
Valentino ROSSI
Yamaha
163.8
+9.083
7
Fabio QUARTARARO
Yamaha
163.6
+12.092
8
Danilo PETRUCCI
Ducati
163.5
+13.976
9
Takaaki NAKAGAMI
Honda
163.4
+15.724
10
Maverick VIÑALES
Yamaha
163.3
+16.558
11
Pol ESPARGARO
KTM
163.2
+18.234
12
Francesco BAGNAIA
Ducati
163.1
+19.738
13
Miguel OLIVEIRA
KTM
162.9
+22.539
14
Johann ZARCO
KTM
162.4
+30.459
15
Stefan BRADL
Honda
162.4
+30.500
16
Tito RABAT
Ducati
162.4
+30.755
17
Andrea IANNONE
Aprilia
161.9
+37.170
18
Aleix ESPARGARO
Aprilia
161.9
+37.343
19
Karel ABRAHAM
Ducati
161.5
+44.296
20
Sylvain GUINTOLI
Suzuki
161.1
+48.938
 
Hafizh SYAHRIN
KTM
162.2
14 Laps
 
Franco MORBIDELLI
Yamaha
 
0 Lap
 
Joan MIR
Suzuki
 
0 Lap

 

 

Ετικέτες

MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Inline 4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

inline4

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

inline4

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος  να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.

inline4

 

Ετικέτες