MotoGP Valencia - FP2: Στο νήμα ο Miller

Με βελτιωμένες συνθήκες οι FP2
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

12/11/2021

Οι συνθήκες στις δεύτερες ελεύθερες δοκιμές ήταν πολύ βελτιωμένες σε σχέση με το πρωί, γι' αυτό και ένας από τους πρώτους αναβάτες που μπήκαν μέσα ήταν ο Valentino Rossi, σε αντίθεση με τα FP1 που άργησε πολύ να μπει στην πίστα, ενώ ο Pol Espargaro ήταν από τους πρώτους αναβάτες που βελτίωσαν τον χρόνο τους σε σχέση με το πρωί.

Οι χρόνοι άρχισαν να πέφτουν γρήγορα και με μεγάλες διαφορές τουλάχιστον έξι δευτερόλεπτα), αλλά συνεχίστηκαν οι πτώσεις, με τον παγκόσμιο –πλέον- πρωταθλητή, Fabio Quartararo, να πέφτει στα πρώτα φρένα, εξαιτίας κρύων ελαστικών.

Ο Bagnaia μπήκε από νωρίς επικεφαλής, ενώ η ένατη θέση που είχε προς τα μέσα της διαδικασίας ο Andrea Dovizioso ήταν μια ευχάριστη έκπληξη. Την μεγαλύτερη όμως εντύπωση έκανε η επίδοση του Morbidelli, ο οποίος έγραψε γύρω γρηγορότερο κατά τέσσερα δέκατα από του Bagnaia, περνώντας στην κορυφή του πίνακα.

Λίγο αργότερα ήρθε η σειρά του Nakagami για να μπει σφήνα στην δεύτερη θέση ανάμεσα στους δύο Ιταλούς, ενώ o Bastianini είχε μια πτώση στην δεύτερη στροφή της πίστας, παρόμοια με αυτή του Quartararo, με τον Lecuona να τον ακολουθεί κι αυτός στο… βροντολόγιο, μετά από μια πτώση στην Κ1 έχοντας χάσει το μπροστινό.

Δέκα λεπτά πριν το τέλος, ο Morbidelli κρατούσε την πρωτοπορία, με τον Quartararo να είναι στην ένατη θέση, αλλά ο Miller με έναν εξαιρετικά γρήγορο γύρο τέθηκε αυτός επικεφαλής, με διαφορά τεσσάρων δεκάτων του δευτερολέπτου. Δύο λεπτά αργότερα ο Dovizioso σκαρφάλωσε στην δεύτερη θέση του πίνακα, αλλά ο ταχύτερος χρόνος του Bagnaia και ο τρίτος καλύτερος χρόνος του Rins, τον έριξαν στην τέταρτη θέση.

Ο Espargaro προσπάθησε φιλότιμα και βρέθηκε στην δεύτερη θέση, αλλά αμέσως μετά έπεσε στην έκτη στροφή της πίστας, ενώ λίγο πριν την λήξη του session ήταν ο Miller αυτός που τελικά ήταν ταχύτερος όλων. Πίσω του οι Espargaro, Bagnaia, Rins, και Jorge Martin συμπλήρωσαν την ταχύτερη πεντάδα, με τον Espargaro να μένει τελικά εκτός… δεκάδας!

 

Αποτελέσματα FP2

1

Jack Miller

Ducati Team (GP21)

1'30.927s

2

Pol Espargaro

Repsol Honda (RC213V)

+0.012s

3

Francesco Bagnaia

Ducati Team (GP21)

+0.068s

4

Alex Rins

Suzuki Ecstar (GSX-RR)

+0.409s

5

Jorge Martin

Pramac Ducati (GP21)*

+0.469s

6

Takaaki Nakagami

LCR Honda (RC213V)

+0.500s

7

Joan Mir

Suzuki Ecstar (GSX-RR)

+0.586s

8

Brad Binder

Red Bull KTM (RC16)

+0.594s

9

Andrea Dovizioso

Petronas Yamaha (YZR-M1)

+0.670s

10

Johann Zarco

Pramac Ducati (GP21)

+0.676s

11

Fabio Quartararo

Monster Yamaha (YZR-M1)

+0.781s

12

Aleix Espargaro

Aprilia Gresini (RS-GP)

+0.893s

13

Franco Morbidelli

Monster Yamaha (YZR-M1)

+0.905s

14

Alex Marquez

LCR Honda (RC213V)

+0.925s

15

Danilo Petrucci

KTM Tech3 (RC16)

+1.156s

16

Iker Lecuona

KTM Tech3 (RC16)

+1.171s

17

Miguel Oliveira

Red Bull KTM (RC16)

+1.281s

18

Maverick Viñales

Aprilia Gresini (RS-GP)

+1.287s

19

Enea Bastianini

Avintia Ducati (GP19)*

+1.292s

20

Luca Marini

Sky VR46 Avintia Ducati (GP19)*

+1.302s

21

Valentino Rossi

Petronas Yamaha (YZR-M1)

+1.358s

 

 

MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Inline 4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

inline4

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

inline4

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος  να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.

inline4

 

Ετικέτες