MotoGP Valencia - FP2: Στο νήμα ο Miller

Με βελτιωμένες συνθήκες οι FP2
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

12/11/2021

Οι συνθήκες στις δεύτερες ελεύθερες δοκιμές ήταν πολύ βελτιωμένες σε σχέση με το πρωί, γι' αυτό και ένας από τους πρώτους αναβάτες που μπήκαν μέσα ήταν ο Valentino Rossi, σε αντίθεση με τα FP1 που άργησε πολύ να μπει στην πίστα, ενώ ο Pol Espargaro ήταν από τους πρώτους αναβάτες που βελτίωσαν τον χρόνο τους σε σχέση με το πρωί.

Οι χρόνοι άρχισαν να πέφτουν γρήγορα και με μεγάλες διαφορές τουλάχιστον έξι δευτερόλεπτα), αλλά συνεχίστηκαν οι πτώσεις, με τον παγκόσμιο –πλέον- πρωταθλητή, Fabio Quartararo, να πέφτει στα πρώτα φρένα, εξαιτίας κρύων ελαστικών.

Ο Bagnaia μπήκε από νωρίς επικεφαλής, ενώ η ένατη θέση που είχε προς τα μέσα της διαδικασίας ο Andrea Dovizioso ήταν μια ευχάριστη έκπληξη. Την μεγαλύτερη όμως εντύπωση έκανε η επίδοση του Morbidelli, ο οποίος έγραψε γύρω γρηγορότερο κατά τέσσερα δέκατα από του Bagnaia, περνώντας στην κορυφή του πίνακα.

Λίγο αργότερα ήρθε η σειρά του Nakagami για να μπει σφήνα στην δεύτερη θέση ανάμεσα στους δύο Ιταλούς, ενώ o Bastianini είχε μια πτώση στην δεύτερη στροφή της πίστας, παρόμοια με αυτή του Quartararo, με τον Lecuona να τον ακολουθεί κι αυτός στο… βροντολόγιο, μετά από μια πτώση στην Κ1 έχοντας χάσει το μπροστινό.

Δέκα λεπτά πριν το τέλος, ο Morbidelli κρατούσε την πρωτοπορία, με τον Quartararo να είναι στην ένατη θέση, αλλά ο Miller με έναν εξαιρετικά γρήγορο γύρο τέθηκε αυτός επικεφαλής, με διαφορά τεσσάρων δεκάτων του δευτερολέπτου. Δύο λεπτά αργότερα ο Dovizioso σκαρφάλωσε στην δεύτερη θέση του πίνακα, αλλά ο ταχύτερος χρόνος του Bagnaia και ο τρίτος καλύτερος χρόνος του Rins, τον έριξαν στην τέταρτη θέση.

Ο Espargaro προσπάθησε φιλότιμα και βρέθηκε στην δεύτερη θέση, αλλά αμέσως μετά έπεσε στην έκτη στροφή της πίστας, ενώ λίγο πριν την λήξη του session ήταν ο Miller αυτός που τελικά ήταν ταχύτερος όλων. Πίσω του οι Espargaro, Bagnaia, Rins, και Jorge Martin συμπλήρωσαν την ταχύτερη πεντάδα, με τον Espargaro να μένει τελικά εκτός… δεκάδας!

 

Αποτελέσματα FP2

1

Jack Miller

Ducati Team (GP21)

1'30.927s

2

Pol Espargaro

Repsol Honda (RC213V)

+0.012s

3

Francesco Bagnaia

Ducati Team (GP21)

+0.068s

4

Alex Rins

Suzuki Ecstar (GSX-RR)

+0.409s

5

Jorge Martin

Pramac Ducati (GP21)*

+0.469s

6

Takaaki Nakagami

LCR Honda (RC213V)

+0.500s

7

Joan Mir

Suzuki Ecstar (GSX-RR)

+0.586s

8

Brad Binder

Red Bull KTM (RC16)

+0.594s

9

Andrea Dovizioso

Petronas Yamaha (YZR-M1)

+0.670s

10

Johann Zarco

Pramac Ducati (GP21)

+0.676s

11

Fabio Quartararo

Monster Yamaha (YZR-M1)

+0.781s

12

Aleix Espargaro

Aprilia Gresini (RS-GP)

+0.893s

13

Franco Morbidelli

Monster Yamaha (YZR-M1)

+0.905s

14

Alex Marquez

LCR Honda (RC213V)

+0.925s

15

Danilo Petrucci

KTM Tech3 (RC16)

+1.156s

16

Iker Lecuona

KTM Tech3 (RC16)

+1.171s

17

Miguel Oliveira

Red Bull KTM (RC16)

+1.281s

18

Maverick Viñales

Aprilia Gresini (RS-GP)

+1.287s

19

Enea Bastianini

Avintia Ducati (GP19)*

+1.292s

20

Luca Marini

Sky VR46 Avintia Ducati (GP19)*

+1.302s

21

Valentino Rossi

Petronas Yamaha (YZR-M1)

+1.358s

 

 

MotoGP: Τίτλοι με δύο κατασκευαστές - Ο Marc Marquez σε ένα ακόμη κλειστό κλαμπ εκλεκτών

Ο M.Marquez και άλλοι 5 έχουν κερδίσει πρωτάθλημα στην κορυφαία κατηγορία με διαφορετικούς κατασκευαστές
Marquez Two manufacturers
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

8/12/2025

Ο Πρωταθλητής του 2025 έγινε μέλος μιας ακόμη μικρής λίστας, εκείνων που κατέκτησαν τίτλους MotoGP με δύο διαφορετικούς κατασκευαστές.

Η ιστορία του #93 είναι πλέον θρύλος. Ο συνδυασμός αγωνιστικής ιδιοφυΐας, αντοχής απέναντι σε σοβαρούς τραυματισμούς και ακατάβλητης θέλησης τον έφερε ξανά στην κορυφή. Και μαζί με αυτήν την επική επιστροφή, ήρθαν και σημαντικά στατιστικά ορόσημα.

Ένα από τα κατορθώματα του Marquez το 2025 ήταν ότι έγινε ο πιο πρόσφατος αναβάτης, και ένας από τους ελάχιστους στην ιστορία, που κατακτά τίτλους με δύο κατασκευαστές. Ο Geoff Duke ήταν ο πρώτος που το πέτυχε, με τις Norton και Gilera. Ακολούθησε ο Giacomo Agostini, που μετά την κυριαρχία του με την MV Agusta πήρε τίτλο και με Yamaha το 1975.

Πιο πρόσφατα, ο Eddie Lawson κατέκτησε διαδοχικούς τίτλους το 1988 και 1989 με Yamaha και Honda. Ο Valentino Rossi συνέχισε την παράδοση, κερδίζοντας τρεις σερί τίτλους (2001-2003) με Honda πριν κάνει το ιστορικό πέρασμα στη Yamaha το 2004.

Ο Rossi, ο Stoner και η εποχή της αλλαγής

Ο Rossi επανέφερε τη Yamaha στους τίτλους το 2004 και 2005, πριν ο Nicky Hayden και ο Casey Stoner διακόψουν την κυριαρχία του. Ο Stoner, ειδικά, έγραψε το δικό του κεφάλαιο, πρώτα με την Ducati το 2007 και έπειτα με τη Honda το 2011, όπου κέρδισε 10 από τα 17 Grand Prix της χρονιάς.

Η πρόωρη αποχώρηση του Stoner άνοιξε τον δρόμο για την άφιξη ενός εκρηκτικού ταλέντου στη Repsol Honda. Το όνομα ήταν Marc Marquez.

Η αυτοκρατορία του Marquez και η πτώση

Ακολούθησαν έξι τίτλοι: 2013, 2014, 2016, 2017, 2018, 2019. Ο Marquez ήταν ασταμάτητος, μέχρι τη μοιραία πτώση στη Jerez. Τέσσερις χειρουργικές επεμβάσεις στο δεξί βραχίονα, αμέτρητες πτώσεις, στιγμές που η ιδέα της απόσυρσης έμοιαζε πολύ κοντά

Η αναγέννηση με Ducati

Τότε ήρθε η μεγάλη αλλαγή. Το πέρασμα στην Ducati αναζωπύρωσε τον μύθο του Marquez. Μετά την πρώτη νίκη του σε 1043 ημέρες με τα χρώματα της Gresini, ακολούθησε μια εκπληκτική πρώτη χρονιά με την εργοστασιακή Ducati. Ο τίτλος του 2025 κερδήθηκε στην Ιαπωνία με πέντε αγώνες να απομένουν.

Με αυτόν τον τίτλο, ο Marquez μπήκε στο πάνθεον αναβατών όπως οι Stoner, Rossi, Lawson, Agostini και Duke, που κατέκτησαν τίτλους με δύο διαφορετικούς κατασκευαστές. Ένα επίτευγμα που έχει το δικό του ειδικό βάρος και είναι κάτι που το έχουν καταφέρει μόνο μια χούφτα ανθρώπων στην κορυφαία κατηγορία.

Μια ακόμη περιπέτεια τραυματισμού ήρθε στην Ινδονησία πριν το τέλος της σεζόν, αλλά κανείς δεν αμφιβάλλει πως ο Marquez θα επιστρέψει για την ερχόμενη σεζόν που θα έχει εξίσου μεγάλο ενδιαφέρον πρώτα από όλα για να δούμε αν ο Καταλανός εξακολουθεί να έχει το ίδιο ισχυρό κίνητρο έπειτα από την τιτάνια και μακροχρόνια προσπάθεια που κατέβαλλε για να επιστρέψει. Ο εννέα φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής, δείχνει πάντως ότι έχει ακόμα πολλά να γράψει στο δικό του κεφάλαιο της ιστορίας του MotoGP.